Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
danoesje schreef:Ninx, dat moet wel kunnen natuurlijk. Dat zou voor mij ook de ideale situatie zijn en ik denk voor heel veel mensen hier. Maar het moet wel kunnen financieel. Wie droomt er hier niet van een huisje met eigen stallen en een bak ernaast, zodat er best 1tje bij kan?
En dan heb ik geen bijzonder hoge woonlasten en ook geen dure stalling (aangezien ik ervoor heb gekozen hem zoveel mogelijk buiten te hebben hier in het westen, maar wel met een goeie buitenbak aangezien ik hem nooit meer stil kan zetten) maar dan nog. Ik vind het knap dat het je lukt en het is superfijn dat je het op die manier kunt doen.
Kijk maar eens naar je eigen caffeine-sugarrush 
danoesje schreef:Mindim, fijn dat je dat kunt opbrengen. Zou er voor mij financieel gewoon niet in zitten en ik denk voor heel veel mensen hier. Ik heb het uitgeprobeerd (omdat de mijne nu een half jaar ongeveer hetzelfde heeft gekost als twee paarden onderhouden) en gaat nieEn dan heb ik geen bijzonder hoge woonlasten en ook geen dure stalling (aangezien ik ervoor heb gekozen hem zoveel mogelijk buiten te hebben hier in het westen, maar wel met een goeie buitenbak aangezien ik hem nooit meer stil kan zetten) maar dan nog. Ik vind het knap dat het je lukt en het is superfijn dat je het op die manier kunt doen.
Ninx schreef:Volkomen triest....
En als ik zo'n hoogdrachtig dier op de foto zie staan, of een oudje van 28 (dat best nog een rondje kan), breekt mijn hart.... hoe kun je dat nou doen?! Dat lompe zakken dat doen, maar het zijn jonge meiden, dames.... mensen van wie je niet verwacht dat er op de plek van hun hart een steen zit...
Geen verantwoordelijkheidsgevoel.... ik zou geen nacht meer kunnen slapen wanneer ik zoiets zou doen.
Ik heb een merrie waaraan ik ALLEEN maar kosten heb gehad.... En vrijwel niet heb kunnen rijden. Het gaat goed met haar, maar het zal altijd een zorgenkind blijven. En die blijft, tot in de eeuwigheid. Ze heeft er een verkering bij gekregen waarmee ik mijn rondje maak, everybody happy
Babootje schreef:danoesje schreef:Mindim, fijn dat je dat kunt opbrengen. Zou er voor mij financieel gewoon niet in zitten en ik denk voor heel veel mensen hier. Ik heb het uitgeprobeerd (omdat de mijne nu een half jaar ongeveer hetzelfde heeft gekost als twee paarden onderhouden) en gaat nieEn dan heb ik geen bijzonder hoge woonlasten en ook geen dure stalling (aangezien ik ervoor heb gekozen hem zoveel mogelijk buiten te hebben hier in het westen, maar wel met een goeie buitenbak aangezien ik hem nooit meer stil kan zetten) maar dan nog. Ik vind het knap dat het je lukt en het is superfijn dat je het op die manier kunt doen.
Idd super als je dat kan doen. Ik kan er helaas ook maar eentje houden. Maar als hij niet geschikt meer zou zijn voor wat ik ermee wil dan zoek ik er toch echt een andere baas voor. Tussen houden en hemelen zit namelijk echt nog wel een heel gat.
Ik heb ooit een paard verkocht dat bij mij een zwaar ongeluk had gehad waarvan ze een beschadiging aan het hoefbeen overhield. Ze heeft toen een zenuwsnede gehad en ondanks dat daar de pijn dus weg was wrong het toch een beetje in het lijf. Ik was inmiddels 1,5 jaar verder na het trauma en heb toen het besluit genomen om haar te verkopen als fokmerrie. Er zat een goed papier bij. De fokker die haar wilde kopen had een leuke ruin staan die mij wel aanstond en die heb ik toen gekocht. Om een lang verhaal kort te maken, daar ben ik dus aardig mee opgelicht. Die was pas echt stuk (meniscus) en kon naar de slager. Ik heb toen via een advocaat beslag laten leggen op mijn merrie - want inmiddels was mij wel duidelijk dat hij niet met haar zou gaan fokken - maar ze was al weg. Van de paarden die ik in mijn leven heb verkocht was dit de enige waarvan ik niet wist waar ze gebleven was en ik heb er echt pijn in mijn buik van gehad. En het blijft altijd knagen.
Grote verrassing: deze week heb ik haar terug gevonden via bokt. De huidige eigenaresse heeft contact met mij opgenomen; ze stond altijd nog in mijn onderschrift. Paard wordt recreatief gebruikt en heeft het goed. Ze zijn er gek mee. Binnenkort ga ik ze natuurlijk opzoeken.
gohya schreef:Je moest eens weten hoeveel oude en/of kapotte paardjes ik krijg aangeboden.Het zijn meestal paarden die niet meer in de sport kunnen,daar hebben ze niets meer aan,want ze willen wedstrijden rijden.
De paarden zijn vaak verder wel gezond.Ik heb er heel wat opgevangen,maar ben ermee gestopt.
Het voelde voor mij,dat een paard gewoon werd gedumpt bij mij.Ik vang nu echt alleen nog maar verwaarloosde paarden op en geen paarden meer die gedumpt moeten worden.
Het ergste vind ik dan nog,dat ze staan te janken als het paard weg gaat bij ze,ze zeker contact willen houden en langs willen komen.Je hoort en ziet ze nooit meer.
Babootje schreef:danoesje schreef:Mindim, fijn dat je dat kunt opbrengen. Zou er voor mij financieel gewoon niet in zitten en ik denk voor heel veel mensen hier. Ik heb het uitgeprobeerd (omdat de mijne nu een half jaar ongeveer hetzelfde heeft gekost als twee paarden onderhouden) en gaat nieEn dan heb ik geen bijzonder hoge woonlasten en ook geen dure stalling (aangezien ik ervoor heb gekozen hem zoveel mogelijk buiten te hebben hier in het westen, maar wel met een goeie buitenbak aangezien ik hem nooit meer stil kan zetten) maar dan nog. Ik vind het knap dat het je lukt en het is superfijn dat je het op die manier kunt doen.
Idd super als je dat kan doen. Ik kan er helaas ook maar eentje houden. Maar als hij niet geschikt meer zou zijn voor wat ik ermee wil dan zoek ik er toch echt een andere baas voor. Tussen houden en hemelen zit namelijk echt nog wel een heel gat.
Ik heb ooit een paard verkocht dat bij mij een zwaar ongeluk had gehad waarvan ze een beschadiging aan het hoefbeen overhield. Ze heeft toen een zenuwsnede gehad en ondanks dat daar de pijn dus weg was wrong het toch een beetje in het lijf. Ik was inmiddels 1,5 jaar verder na het trauma en heb toen het besluit genomen om haar te verkopen als fokmerrie. Er zat een goed papier bij. De fokker die haar wilde kopen had een leuke ruin staan die mij wel aanstond en die heb ik toen gekocht. Om een lang verhaal kort te maken, daar ben ik dus aardig mee opgelicht. Die was pas echt stuk (meniscus) en kon naar de slager. Ik heb toen via een advocaat beslag laten leggen op mijn merrie - want inmiddels was mij wel duidelijk dat hij niet met haar zou gaan fokken - maar ze was al weg. Van de paarden die ik in mijn leven heb verkocht was dit de enige waarvan ik niet wist waar ze gebleven was en ik heb er echt pijn in mijn buik van gehad. En het blijft altijd knagen.
Grote verrassing: deze week heb ik haar terug gevonden via bokt. De huidige eigenaresse heeft contact met mij opgenomen; ze stond altijd nog in mijn onderschrift. Paard wordt recreatief gebruikt en heeft het goed. Ze zijn er gek mee. Binnenkort ga ik ze natuurlijk opzoeken.
Caira schreef:En dat paard waar jij mee opgelicht bent, is misschien een paard zoals er nu op de boktmarkt staat waarvan de oude eigenaar denkt, gut daar heb ik een goed baasje voor gevonden...
Mindim schreef:russel schreef:Ja en wat erger is, de rusthuizen onder het mom van handel?
Wat bedoel je precies?
Babootje schreef:Caira schreef:En dat paard waar jij mee opgelicht bent, is misschien een paard zoals er nu op de boktmarkt staat waarvan de oude eigenaar denkt, gut daar heb ik een goed baasje voor gevonden...
Nee, die heb ik naar de slager gebracht. Die was namelijk echt stuk.
De merrie die ik heb teruggevonden: dat is inmiddels zo'n 9 jaar geleden. Van haar 4e tot 6e heb ik haar gehad. Ze is nu 15.
russel schreef:Er worden steeds meer rusthuizen aangeboden, maar blijken achteraf gewoon handel te zijn. Een kennis van mij werd ook benaderd, maar moest paard zo netjes afleveren; hoefjes bekapt, tandarts geweest, ge ent...etc. Dat ze argwaan kreeg.....paard ging voor niks weg. Gezond paard maar een draak om te rijden en ze kreeg hem niet verkocht....bij navraag bleek ze een verkapte handelaar.