Ik vroeg haar of ze die even wilde halen. Dus ze komt terug, met strijklappen.
Ik: "Wil je ze even omdoen?"
Vriendin: "Wie, wat? Wat omdoen? Wie?"
Ik: "Jij, sufkop. Doe nou, je weet hoe het moet."
Vriendin: "Ja. Tuurlijk."
*Ik, ondertussen m'n beugels op maat aan het maken*
Vriendin: "Klaar!"
Ik: "Bedankt."
*Ik, stapt weg. Paard loopt vreemd, moeizaam. Nu al kreupel?*
*Kijkt.. naar achterbenen.. Huh, geen strijklappen. Nu al verloren? Kijkt om... geen strijklappen.*
Ik: "Waar heb je die strijklappen gelaten?"
Vriendin: (wijst naar knieën paard) "Het waren toch een soort kniebeschermers... voor paarden?"
Ik heb maar gezegd dat dat goed was, dat ze dan nog wel een jaar kan wachten heb ik maar even achterwege gelaten
)
)