@Nobel01 pff het zit niet mee. Hopelijk snel opgeknapt!
@_activeme dat met het hoofd herken ik als disbalans. Komt heel vaak voor bij jonge paarden of paarden die niet voldoende eigen kracht hebben om zich te dragen. Bij veel paarden valt het niet zo op omdat ze naar beneden getrokken of gezaagd worden, maar zeker waar je nu nog staat in training is dit niets geks. Zolang je een contactteugel houdt en aanvult met je been om hem terug richting je hand te laten komen komt een stille aanleuning vanzelf naarmate hij sterker wordt! Overgangen rijden en inderdaad focussen op tempocontrole kunnen helpen om hem sterker te maken en dus een betere aanleuning te krijgen. Maar jullie zijn echt onwijs goed bezig zeg!
Ik ben hier eindelijk weer aan het opbouwen met Lola na een blessure die uiteindelijk 2,5 maand heeft geduurd. Omdat Lola wat vervelend deed met het bit bedacht ik mij meteen om maar gewoon vanaf echt 0 weer te beginnen en dat bleek een goede keuze!
Ondanks dat we dus al een paar maanden bezig waren, dus weer even na onze 2,5 maand break naar 0. We waren toen gebleven bij het oppakken van rijden alleen in de bak, zonder mijn vriendin die ons vanaf het begin heeft begeleid. Stuur, gas en rem waren eigenlijk bevestigd en dus konden we echt het rijden gaan oppakken. Nu na haar break van 2,5 maand denk ik dat het toch niet zo bevestigd was als ik dacht.
Ik heb het sturen en dus druk op teugel en release bij reactie helemaal opnieuw geïntroduceerd en dat lijkt het ontbrekende stukje te zijn geweest. Ze is nu zo ontspannen de 2 keertjes dat ik er weer op heb gezeten in de longeercirkel, donderdag voor het eerst in de bak weer er op. Heel benieuwd of we nu op de goede weg zitten
. Zie het zoveel voorbij komen. Ik wil het echt doen zoals het hoort/moet. Hij vind het inderdaad heel lastig om te dragen. We zijn nu ook pas 4 a 5 maanden serieus aan het trainen en hij is absoluut niet makkelijk
. Maar ondanks zijn pittige karakter doet hij het onwijs goed.
.
. Je bereikt er echt het tegenovergestelde mee. Het lijkt voor sommigen een quick fix, maar die zijn er gewoon niet. Je rijdt er je paard mee kapot, het ziet er niet uit en later in training loop je toch tegen problemen aan omdat de basis niet goed is. Zeker in het begin maakt het absoluut niet uit waar het hoofd van je paard is, zolang je maar een contatteugel hebt. De rest komt echt vanzelf. Vind het er fijn uit zien hoe je rijdt
. 



. Dus nu bezig met stap aan de longeerlijn. Hij vind het heerlijk om actief bezig te zijn maar toch wil ik alles rustig aan doen. Ook zijn we al een heel eind met het erf verkennen. Ineens viel er een kwartje en is hij nieuwsgierig zoals met alles ipv dat hij liever terug naar z'n wei ging. We doen het met hele kleine stapjes en dat bevalt hem goed. Kan niet wachten om dalijk met een van z'n vriendinnetjes langzaam de wijde wereld te verkennen met hem 


Ezel dat het ook is. Gisteren zag ik dat ze een wondje op haar onderbeen had. Gisteren ook weer eventjes kort gelongeerd maar ze was een beetje stijfjes. Niet gek als ze een paar dagen binnen moet blijven. Wel sprong ze ineens super makkelijk in de galop aan
Wat een gaaf moment, ik stuiter nog even door
Ook leuk om te zien dat Nimbus mij inmiddels ook goed kent en niet meer raar op kijkt als ik net wat te enthousiast wordt.