Geplaatst: 14-11-08 16:40 VivaLaVida schreef:De verbinding die de ruiter via zijn handen heeft met de mond van het paard, zorgt tegelijkertijd voor de verbinding tussen de achterhand en de voorhand van het paard zelf. Als ruiter zorg je er zo voor dat het paard in een soort framewerk loopt, waardoor hij zijn rug opbolt en ‘door zijn lijf kan swingen’ als een veertje dat aan twee kanten wordt begrensd. Het paard gaat door het opbollen van zijn rug meer swingen, waardoor de ruiter makkelijker kan zitten. Tegelijkertijd verbeter je hierdoor de verbinding tussen de voor- en de achterhand van het paard, waardoor je de bewegingen van het paard preciezer kunt besturen: langere passen met meer ruimte naar voren of kortere passen, waarbij het paard zijn benen hoger optilt (‘meer van de grond komt’). Een goede aanleuning is noodzakelijk om een paard in balans te laten lopen en om een paard durchlässig te kunnen krijgen. Aanleuning komt vanuit het paard. De ruiter neemt contact op de teugel en drijft het paard met centrum en zit van achteren naar voren naar het bit toe. Hierdoor zal het paard nageven en dus ‘aanleuning nemen’. Het in elkaar trekken van het paard met je hand heeft is absoluut fout en leidt nooit tot een mooie ontspannen aanleuning
en zeker die laatste zin is ook niet onbelangerijk
Klassieke dressuur wordt anders zonder aanleuning verreden, zijn die paarden volgens jouw dan niet in balans?
, en daarom vraag ik of je dit met zit op kan lossen.
?) 
