Bokt.nl

**Geplaatst**: 18-11-25 18:45

Geplaatst: 18-11-25 18:45

Ik weet nooit zo goed wat ik in dit topic moet zeggen.
Ik leef nog altijd met jullie mee en hoop dat er (voor deze keer eens) een mooi jaar in het vooruitzicht ligt voor jullie.
Hoe is het nu met jullie huis? Is dat nu redelijk af?

En hoe is het met je man, voor hem lijkt het me ook allemaal veel hooi op zijn vork.
Het blijft echt zo'n nare situatie allemaal.
Wel heel erg fijn dat het met jullie kindje weer beter lijkt te gaan!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-11-25 09:21

Geplaatst door de TopicStarter : 22-11-25 09:21

jokari schreef:
Wat zou ik je graag kunnen helpen met de paarden Jorieke. Woonde ik maar dichterbij.

Fijn om weer iets van je te lezen.

BranwenGC schreef:
Ik had dezelfde gedachte Jokari.

Knuffels zoals altijd Josav

Lara schreef:
Ik snap je helemaal! Een verzorger is ook niet niks en vereist vaak ook enige 'inwerktijd' die je ook maar moet hebben (tijd + energie). Zoals ik het begrijp is Muzanna de 'makkelijkere' van de twee en ook degene die met name van extra hapjes zal profiteren? Lastig maar allemaal hoor..

Sterkte nogmaals!

Dankjewel! Ja, dat is het precies. Vind eerst maar iemand met wie je dat traject aandurft en dan los te laten. Aan de andere kant heb je er dan sowieso nooit profijt van maar je zit ook met een extra dure aansprakelijkheidsverzekering. Of is dat anders als je iemand ervoor betaalt? Enzovoorts. Veel vragen en dan blijft het allemaal een beetje liggen. Dan vind ik het al snel te ingewikkeld. Teveel haken en ogen.
Muzanna is inderdaad makkelijker dan Manari. Manari is de jongste en heeft helaas op vorige stallen geleerd dat mensen te intimideren zijn. Daar is ze bij ons snel van op terug gekomen, maar dat zit er helaas wel in…

gerlindie schreef:
Ik weet nooit zo goed wat ik in dit topic moet zeggen.
Ik leef nog altijd met jullie mee en hoop dat er (voor deze keer eens) een mooi jaar in het vooruitzicht ligt voor jullie.
Hoe is het nu met jullie huis? Is dat nu redelijk af?

En hoe is het met je man, voor hem lijkt het me ook allemaal veel hooi op zijn vork.
Het blijft echt zo'n nare situatie allemaal.
Wel heel erg fijn dat het met jullie kindje weer beter lijkt te gaan!

Lief bericht. Ik snap het wel, het is ook wel kommer en kwel af en toe.

Nee, de verbouwing van het huis heeft door alles vrijwel helemaal stilgelegen.
Eigenlijk is de focus nu om te sparen. Zodat we kunnen fokken gezien Muzanna er niet jonger op wordt en ik dan hopelijk niet ineens hals over kop de beslissing moet nemen wat ik met Manari aan moet.
En om een caravannetje te kunnen kopen met het idee dat de bovenverdieping van ons huis dan helemaal vanaf de basis kan worden heropgebouwd en daarna beneden kan worden heringedeeld. Als wij niet meer actief in het huis wonen is het hopelijk makkelijker voor mijn man om door te pakken. Dat is nu namelijk niet het geval. Er zijn voor hem teveel obstakels (ook in z’n hoofd).
Dus de focus is nu om daarvoor te sparen.
Omdat de tegenslagen dit jaar toch wel wat zijn blijven opstapelen (ook op financieel gebied is het niet allemaal even soepeltjes verlopen…) gaat dat wat langzamer dan gehoopt.
Daarbij zijn de hengsten die ik op het oog heb logistiek niet de goedkoopste opties, maar ik wil er foktechnisch natuurlijk niet teveel op inleveren en daar hangt helaas wel een prijskaartje aan… sowieso is de keuze voor mij lastig omdat ik er rekening mee hou dat het de allerlaatste kans gaat zijn en daar krijg ik een beetje keuzestress van.
Een caravan waar we jaarrond in kunnen verblijven is natuurlijk ook niet gratis maar we kiezen juist bewust voor een caravan omdat we er dan in theorie ook mee op vakantie (naar het buitenland) zouden kunnen gaan en dat is voor het laatst in 2017 geweest.
Als de caravan wordt aangepast op mijn beperkingen kan ik hopelijk tussentijds rusten. Dat is de gedachte. Hoe dat in de praktijk uitpakt weet ik niet, maar buiten dat is het sowieso de handigste optie denk ik. Die kun je toch zelf verplaatsen namelijk.
En ja, zo’n ding aanpassen kost ook weer tijd en geld, maar nu ligt de verbouwing ook alweer heel lang stil… wordt het straks zo’n help mijn man is klusser verhaal en dat moet ook niet.

Dus vandaar dat we het idee van een caravan hebben opgevat.
Dat is zo’n beetje het plan voor de nabije toekomst.

Voor mijn man is afgelopen periode zwaar geweest. Wat ons kind is overkomen was voor hem erg traumatisch. Hij kan er nog steeds maar moeilijk over praten. Hij krijgt nu gelukkig wel de juiste hulp en dat maakt al een enorm verschil. Wel heeft hij een burn-out gekregen, de tweede in relatief korte tijd. Maar op het werk maakten ze het hem ook wel erg lastig (ze vonden op een gegeven moment ook dat het wel lang genoeg had geduurd) en dan loopt het emmertje gewoon over. De bedoeling is dat hij voor het einde van het jaar weer volledig aan het werk is.
Is het zwaar? Ja, absoluut. Het vervelende is dat we vanuit de gemeente moesten kiezen tussen gehandicaptenparkeerkaart, huishoudelijke ondersteuning/mantelzorgondersteuning en mijn scootmobiel. Een combinatie kon niet. Vanuit de theorie wel, maar in de praktijk viel dat tegen.
Ik zal er niet te diep op ingaan want dat doet er momenteel niet zoveel toe. Recht hebben is niet hetzelfde als je recht krijgen. Laten we het daarop houden. Ik ben nog altijd intens gelukkig met mijn scootmobiel en toegegeven? Ik ben de vele hoepels ook gewoon écht heel erg zat. Dus voorlopig doen we het maar zo. Ik ga mede daardoor wel langzaam achteruit, maar ik hoop dat het zich mettertijd wat stabiliseert.
Met het traject dat ik nu doorloop probeer ik voorzichtig een weg daarin te vinden qua grenzen opzoeken en wat ik voor het een nodig heb bijt met het ander dus dat is echt een jongleeract af en toe. Alsof je de boel bij elkaar probeert te houden terwijl alle naden loslaten.

De pup zorgt dat ik wat verder en meer loop dan ik anders zou durven dus we gaan zien wat dat oplevert in positieve (of negatieve) zin. Soms moet je ook gewoon wat proberen.

Maar wat meer orde in de chaos zou fijn zijn. Het is even niet anders.
Even afwachten wat het nieuwe (voor)jaar brengt.
Dat de paardjes momenteel nog “gewoon” goed gaan is een zegen. Gewoon tussen aanhalingstekens want ik ben door de jaren heen met pensionstallen zo geprogrammeerd om het niet gewoon te vinden dat het een soort reboot vereist of zo. Het is regelrecht wennen. Alsof je het bijna niet durft uit te spreken en daarom ook overal kritisch op wil zijn. Vandaar ook mijn zorgen dat mijn man er soms niet elke dag heengaat. Ik krijg daar een error van.
Dus hanteer ik deze winter als de ultieme test daarin. Zodat ik hopelijk ook de moed heb nog een veulentje te fokken.

Ik mag niet klagen zeg ik altijd. Dat wordt dan altijd heel hard weersproken door mensen. Dat als 1 iemand mag klagen ik het wel ben.

Maar gezien alles wat de afgelopen jaren al is voorgevallen mag ik toch niet al te hard klagen vind ik.
Wat wel balen is, maar niet klaagwaardig: de camera doet het niet, want de data is op. Een bepaald kleutertje heeft regelmatig met papa zitten praten via de camera en dat vreet natuurlijk data.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-11-25 09:29

Geplaatst door de TopicStarter : 23-11-25 09:29

Ik heb mijn paardjes weer gezien en vooralsnog lijken mijn zorgen niet terecht. Beide kwamen in galop aangerend. Manari kwam eerst in draf en ze zette het pas echt op een lopen toen Muzanna heel dramatisch op mij af kwam gestormd.

En dat over bevroren grond. $_/-\o_$
Gewicht is super, hals en hoeven normaal, geen tekenen dat ze het koud had, alles goed. Daar wordt een mens blij van. $*\o/*$

**Geplaatst**: 23-11-25 09:57

Geplaatst: 23-11-25 09:57

Wat een heftig jaar heb je al achter de rug, JoSav.. Fijn dat het met de meisjes op je eigen landje goed af gaat nu, dat scheelt al een beetje qua dagelijkse mentale stress.

Ik lees vooral dat je aan het overleven bent, in plaats van leven. Dat is zo erg voor jou en je familie.. Dikke knuffel, houd vol en bekijk alles per dag. Wees lief voor jezelf.

Ik ben heel benieuwd naar je hengsten keuze voor je meisjes! Wij hebben onze merrie met Mudaris gedekt, dus we verwachten een veulen in het voorjaar van 2026.

Ik herken je omschrijving qua stalling en karakter van de paarden heel erg. Ik heb zelf onder dramatische omstandigheden moeten verhuizen en was ook klaar met mismanagement. Nu staan ze op een stuk land dat ik huur, die mijn vriend en ik samen onderhouden. Binnen een maand was des jongste merrie mooi aangekomen, omdat ze eindelijk genoeg ruwvoer kreeg.

Één van mijn merries kan echt heel heftig reageren op bepaalde mensen, maar is eigenlijk een schat. Mijn vriend, doe mij helpt maar geen paarden mens perse is, die kan dus wel met alle drie merries overweg, zonder problemen.

Deze zomer heb ik twee geleerd onder het zadel. We hebben geen bak of iets, dus ik ging meteen hup het bos in. Ze zijn dapper, reactief en doen hun best als je goed blijft communiceren met ze. Een heel speciaal ras, maar nooit meer een andere! ❤️

**Geplaatst**: 23-11-25 12:56

Geplaatst: 23-11-25 12:56

Wat fijn dat de dames lekker in hun vel zitten! $**\O/**$

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-11-25 12:42

Geplaatst door de TopicStarter : 25-11-25 12:42

Mudaris is populair.

Maar hij staat niet op mijn lijstje.

En zodat anderen ook een idee hebben over welke hengst ik het dan heb:

Er zijn de laatste jaren best wat hengsten bij gekomen die ook via diepvries beschikbaar zijn.
En dan de “superster” Gaon in Frankrijk (past niet in mijn fokdoel dus heb daar verder niks mee) is ook een bijzondere ontwikkeling. Als er dan toch nog mettertijd wat echt vers bloed naar hier gehaald zou worden hoor je mij niet klagen! Nu is het vooral yay meer keuze! Voor anderen…

Wat leuk dat je inmiddels een kleine kudde hebt verzameld. Je hebt ook een jonkie van ATT makelij gekocht toch? Ik neem aan dat je Franse dame drachtig hebt van Mudaris? Of toch je cremello? Wat zijn je plannen met het veulen?
Maar inderdaad ervaring zegt niet zoveel, en instelling des te meer met Tekes. Onervarenheid zullen ze eerder vergeven dan, bij gebrek aan een beter woord, arrogantie.
Zo te horen hebben jullie ook moeten ondervinden hoe rot pensionstallen soms kunnen zijn voor deze paarden… blij dat jullie ze inmiddels ook in eigen beheer hebben. Dat blijkt toch stukken beter te werken. Ken inmiddels behoorlijk wat Tekes die opknapten zodra ze in eigen beheer stonden. Als ik dan bedenk hoe bizar makkelijk het nu gaat geeft dat wel te denken. Het werkt op een pensionstal op een of andere manier gewoon niet zo.
En ik zeg weleens dat Tekes zadelmak geboren worden. Als ze je vertrouwen vinden ze het gewoon normaal.

En dankjewel, ik heb inderdaad geleerd wat liever voor mezelf te zijn en mezelf ook wat minder weg te cijferen. Mijn gezondheid gaat niet zo goed en als ik dan omwille van anderen minder voor mezelf zorg zal ik niet oud worden. Dat besef ik nu. Dus wat beter voor mezelf zorgen, dat is juist óók omwille van anderen (het gezin).

Dat heeft me wel doen besluiten ook wat betreft het AT wereldje een en ander op een nog lager pitje te zetten. Dat spijt me wel, maar ik moet mezelf en m’n gezin prioriteit geven. Mijn droom van een eigen stoeterijtje heb ik inmiddels ook laten varen. Daar heb ik vrede mee.
Het is niet anders. Veulentje voor mezelf fokken en daar blijft het denk ik bij. Ik zie dat niet in de (nabije) toekomst veranderen eigenlijk. Dus ik geef af en toe wat advies en verder alles even wat naar de achtergrond wat dat betreft.
Alleen zo’n kar trekken is toch wel erg alleen…

Verder weinig te melden. Ben nog steeds snel moe. Hoort een beetje bij het beeld.
Dataverbruik blijkt het probleem niet te zijn bij de weide camera. Hopelijk vergeet mijn man komend weekend niet weer het gereedschap mee te nemen om hem los te koppelen en mee naar huis te nemen want geen paardjes kijken is niet zo leuk en ik word er een beetje onrustig van, bang dat er iets gebeurt of zo.
En hopelijk is er alleen een issue met de voeding of accu want 2 keer per jaar een nieuwe camera kopen is een beetje een duur geintje.

BranwenGC schreef:
Wat fijn dat de dames lekker in hun vel zitten! $**\O/**$

Echt he? $*\o/*$ Zo blij mee.

Ik durf al bijna te gaan mijmeren over mijn hengstenkeuzes. Maar ik heb afgelopen jaren iets te vaak te vroeg gejuicht dus dat doen we maar even niet. Ik denk dat ik het er pas uitvoerig over durf te hebben als ze beide al lang en breed drachtig zijn of zo. :')

Nu als de donder even een uurtje rusten.

**Geplaatst**: 27-11-25 09:14

Geplaatst: 27-11-25 09:14

Haha ja, Mudaris is inderdaad populair! Voor ons vooral wat makkelijker dan eerste eigen veulen, want hij staat "om de hoek" :')

en qua typen paste hij (als leken, maar wel met een wensenlijst en zichtbare verbeterpunten) op de merrie.

De drachtige merrie zelf is technisch gezien van mijn vriend, ze komt net als haar volle zus uit Frankrijk. We hebben wat gedoe, maar ik zal je een PB sturen omdat het niet netjes is dat allemaal op een online forum te knallen (sorry aagjes :')

). Vandaar dat ik ook bewust geen namen van de merrie achterlaat op het moment.

Mijn vorige stalling had zich dus voorgedaan als "onbeperkt hooi" maar dat was duidelijk niet het geval. Binnen 2 weken nadat ik ze verplaatst had, stopte Adana's diarree en Elgul was opeens aangekomen. Surprise

Als afscheidscadeautje kregen ze ook luizen en spoelwormen... Ah fijn, PB!

Elgul is ondertussen een 4-jarige die ik net zelf beleerd heb. Ze is nog steeds het model kippenvleugel, dus we doen het heel rustig aan. Misschien nu 1x per twee weken een klein stapritje, zeg maar. We kunnen ook al draven en galopperen hoor _O-

, maar nu is het constant al pikkedonker dus we doen een zondagsritje voor nu. Ze is net een soort raket, ik hoef maar aan te geven dat ik zit en ze gaat als een banaan. Verkeersmak geboren, maar in bad is het net een tornado soms.

Adana was al beleerd, maar moest worden doorgereden. Ze kwam nogal ziek aan bij mij, nadat de eerste eigenaar voor mij haar toch niet wilde hebben na 2 weken. Bleek dat ze maagzweer had, dus geen wonder dat ze zich gedroeg als een duivel.

Nou goed, op de omeprazol en na een paar maanden was ze voorbeeldig. Nou ja, met mij, niet met de eigenaar van de stalling dan. Ze lijkt een hekel te hebben aan onnozele paarden en mensen, en laat dat duidelijk weten. :))

Eigenlijk is ze echt heel braaf en knuffelig, ze blokkeert de kleuters als we aan het voeren zijn, zodat we niet omver gelopen worden en komt constant vragen voor kriebeltjes.

Dan als afsluiter, want nu had ik er twee en ik zou dan eerdere keer als ik weg ga eentje achterlaten, een jaarling erbij gekocht, Darejan. De "bairn" is nu al groter dan Elgul en heeft heel veel praatjes. Grappig meisje, reteslim en heel dapper. Draait haar hoef niet om voor "lastige" vragen zoals trailer laden, wandelen in het bos met mij, maar hoefje? Nee, dan gaat ze liever rechtop, of op de grond. Typisch kleuter gedrag natuurlijk, maar echt heel geanimeerd. :Y)

Leuk "Teke" verhaaltje: Ik doe de draad erop, maar opeens schiet die draad van het handvat, dus alles ging een beetje catapult. Guli en Daja schrokken zich wild: rende keihard weg van het draad, over de heuvel en weg. Dus ik sta daar met dat handvat, te puzzelen hoe ik dit nu weer ga doen met stroom erop, komt Daja terug rennen. Luid gehinnik en heel bezorgd, want we gingen toch wegrennen? :')

Guli gaf me de "bombastic side-eye", want alles met draad vindt ze maar dood eng. Adana kijkt vanaf de heuvel naar beneden en denkt "hecking idiots".

Gaon zag ik ook voorbij komen, echt een heel stoer dier! We hadden ook nog Daimir, Amadei Geli en Oyun op het lijstje staan. Vooral gereden hengsten vinden is lastig, überhaupt gereden Tekes.

Heel belangrijk om eerst jezelf van zuurstof te voorzien, dan de passagier naast je. De paardjes zijn nu op een fijn plekje, dus één taak heb al afgevinkt. Ik herken je struggles wel, en ook dat gevoel en wat het doet met je naaste. Misschien dat we samen een kar kunnen trekken? Dan ben je tenminste niet alleen op pad. :knuffel:

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-12-25 14:27

Geplaatst door de TopicStarter : 29-12-25 14:27

Ik heb nog een fatsoenlijke reactie en soort van update in de steigers staan maar inmiddels blij toe dat dit jaar bijna voorbij is… als ik bijgelovig was durfde ik bijna niet eens meer de weg op. -O-

Ik ga zo-zo. Mag naar omstandigheden niet klagen, al heeft recent ziekenhuisbezoek wel even behoorlijk erin gehakt.
Kind gaat goed, de paarden gaan goed, de honden gaan goed, maar de kat is dood.
Op klaarlichte dag (kerstavond) morsdood gereden op de kruising van boerenweggetjes vlakbij ons huis waar normaal misschien een of twee keer per uur eens een auto langsrijdt…

(En mensen van hier snappen dat er hier kinderen spelen en wandelaars lopen en de kruising onoverzichtelijk is en dat je je snelheid moet matigen… maar we waren er niet bij dus geen idee wat er precies gebeurd is…)

Het eerste kinderverdriet… ik vind het zo sneu. :knuffel:

Beestje was net nog door de dierenarts weer volledig gezond bevonden, geënt, ontwormd… en altijd zo voorzichtig met verkeer.
Een ongeluk zit in een klein hoekje.

“Mama ik wil geen buitenkat meer. Ik wil een binnenkat.” :knuffel:

**Geplaatst**: 29-12-25 15:44

Re: [VOLG] Nur Teke: Gouden Akhal-Tekes Muzanna & Manari Nur

Geplaatst: 29-12-25 15:44

Ah bah Jorieke, wat naar om zo je katje te moeten verliezen. Sterkte.

Fijn dat kind, paarden en honden goed gaan. Ik hoop dat dat komend jaar voor jou en manlief eindelijk ook eens zo mag zijn.

**Geplaatst**: 29-12-25 16:58

Geplaatst: 29-12-25 16:58

Wat erg Jorieke.. Als klein kind was mijn eerste kat ook aangereden, daar had ik nog lang nachtmerries van gehad. Hopelijk kun je er goed over praten met je kind en kunnen jullie had een plekje geven. Wij hebben dus nu ook alleen maar binnenkatten.

Ik hoop ook dat het nieuwe jaar je meer positiviteit kan brengen. :knuffel:

**Geplaatst**: 29-12-25 19:34

Geplaatst: 29-12-25 19:34

Jeetje wat erg Josav :knuffel:

Heel veel sterkte en op naar een beter jaar.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-01-26 19:56

Geplaatst door de TopicStarter : 03-01-26 19:56

Dank jullie.

Vind het zo sneu. Voel me ook schuldig.

We hebben sneeuw. Dat is eigenlijk wel leuk. De wegen worden hier goed sneeuwvrij gehouden dus dat scheelt met de scootmobiel.

Paardjes in de sneeuw bezocht.

Ik ga even hardop denken…
Eerlijkheidshalve had ik liever een binnenkat gehad, vanwege angst voor deze uitkomst. Weliswaar wonen we aan een rustige weg toch komt er af en toe een gek voorbij gescheurd…
Maar al was het enkel voor de vogels…
Maar dat is hier denk ik niet heel realistisch. Als mijn partner liever de deur openzet dan heb je spontaan toch een buitenkat.
Ik heb destijds wel ook gezocht naar een opgeleide ratter, maar die zijn echt moeilijk te vinden. Zelf zo’n pup opleiden is met mijn gezondheid ook niet heel realistisch. Dat is ook niet veranderd.
Hoewel ik het ook een plekje moet geven zullen we niet te lang moeten wachten met om ons heen kijken voor een nieuwe herplaatser. In het voorjaar gaan de muizen weer jongen en die geboortegolf ben ik het liefst voor. Ik vind het niet leuk, want ik wil dit eigenlijk eerst verwerken, maar ik wil geen herhaling van ons eerste jaar hier toen de muizen letterlijk op tafel dansten…

We hadden haar natuurlijk in de eerste plaats voor ongediertebestrijding, maar het was een hele lieve poes en ook echt mijn kat (degene met een allergie en de minste affiniteit met katten uiteraard.)
“Dikke kus, Mila.” (Aldus kindlief bij het afscheid…)

Erg verdrietig, maar helaas wel het risico van een buitenkat, of je nu aan een rustige of een drukke weg woont. En ook al was ze heel voorzichtig met verkeer zit een ongeluk in een klein hoekje.
Ze was erg op mij gericht. De werkelijke reden dat ze weg moest was waarschijnlijk omdat het een regelrechte Garfield was want als je niet oplette dronk ze zo uit de chocomelbeker of vrat ze de boterham met hagelslag.
We dachten altijd dat dat haar ooit de das om zou doen want voor verkeer was ze bang en dan dook ze altijd snel weg. Maar helaas, en vooral met alle toeristen is dat elke vakantie toch wel een ding. Een onoplettend moment en 1 hardrijder, van hier of van buiten, is genoeg.
Arme Mila. Je had een mooi leven maar het was echt veel te kort… ze was nog maar 2.

De paarden gaan nog steeds OK. Ik zie ze weinig. We krijgen een vervangende camera van Reolink dus dat is heel netjes van ze. Hopelijk zie ik ze dan tenminste op camera vaker.
Wat voor mij wel heel fijn is: elke keer als ik wél kom is Muzanna enorm blij me te zien.

Voor de jaarwisseling hebben we de weide gesplitst vanwege het uit zicht kunnen staan achterin. Manari stelde zich toch wel wat aan met de vele knallen. Muzanna wilde vooral gewoon rustig hooi kunnen eten en vond het drama van Manari een beetje overdreven. Want er valt toch niks te zien. Nu was het alsnog niet te vergelijken met de meeste paarden maar wij vinden het dan toch al snel overdreven.

De dag erna was Manari vooral bloedchagrijnig, want wie haalt het nu in z’n hoofd haar maar een halve weide toe te bedelen? Wellicht dat het moederschap haar een wat volwassenere instelling zal geven.

Dan nog even over de honden. De Tamaskans hebben afscheid genomen van de kat. Bindi moest er niks van weten en was alleen met mij bezig. Zij is te gevoelig voor mijn gemoedstoestand.
De pup was met amper 5 maanden al groter dan de herder en groeit gestaag door. Een slungel, dat wel, maar ze lijkt in veel opzichten op haar vader dus uitzwaren gaat misschien ook nog wel gebeuren als ze klaar is met de hoogte in schieten.
Ze is wel enorm destructief. Daar zit nog weinig rem op. En van niks onder de indruk, behalve als je eindelijk eens echt boos wordt dan komt de Saarloos boven en is het een schijtluis.
Vreselijk lief dier wel, dat echt heel veel tolereert van de kleuter. Ze begint meer en meer te “praten” zoals het een Tamaskan betaamt. Elke ochtend word ik begroet met een concert.
Waar eerst Bindi de enige was die echt met haar speelde doet haar papa inmiddels steeds vaker mee. Hun spel is erg leuk.

Voor de rest richt ik me dit jaar op wat wél kan. Wat betreft dit volgtopic is dat dan hopelijk de fokkerij zodat ik toch nog een veulentje voor mezelf kan fokken.
In principe heb ik de keuze toch wel vastgelegd, maar ik hou nog een slag om de arm. Ook de alternatieven ben ik tevreden over. Uiteraard had ik omdat het waarschijnlijk de laatste kans is wel andere keuzes gemaakt wanneer ik een zak geld in m’n schoot geworpen kreeg, maar die luxe heb ik niet. Binnen de opties die er zijn mag ik denk ik tevreden zijn met het huidige lijstje.

Daar kan ik in reactie op de post van Sansa nog wel wat meer over kwijt misschien.

**Geplaatst**: 04-01-26 07:57

Re: [VOLG] Nur Teke: Gouden Akhal-Tekes Muzanna & Manari Nur

Geplaatst: 04-01-26 07:57

Hai Jorieke.

Als eerste de beste wensen. En ik hoop echt van harte dat het nu eens een beetje normaal gaat lopen bij jullie. Wat een pech toch allemaal. Arme Mila. En dan is verkeer stom, zeker als ze doorrijden. Want schuld toegeven is toch wel heel zwaar _-:(

Helaas zitten veel mensen zo in elkaar.
Maar heel fijn dat je meiden het wel goed doen. En ik hoop ook echt dat je dit jaar een van de 2 drachtig krijgt.
Take care

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-01-26 09:34

Geplaatst door de TopicStarter : 04-01-26 09:34

Dankjewel. Ook de beste wensen voor jou (en iedereen in het topic!)
Ik vond het ook erg spijtig dat niemand zich heeft gemeld. De buren hebben haar gevonden en in een doos gelegd en toegedekt. Ik had meteen een onderbuikgevoel.

Het liefst proberen we beide dames drachtig te krijgen, maar het is even afwachten hoe de komende maanden verlopen. Uiteraard hoop ik op een klein Muzanna kloontje maar dat soort verwachtingen moet ik heel diep in de ijskast begraven.

**Geplaatst**: 08-01-26 09:35

Re: [VOLG] Nur Teke: Gouden Akhal-Tekes Muzanna & Manari Nur

Geplaatst: 08-01-26 09:35

Jorieke. Allereerst ook de beste wensen.
Ik lees nog altijd mee , maar post eigenlijk niks meer.
Jammer van de kat. Sommige rijden zo hard dat n kat nog niet eens de kans krijgt om te " vluchten" .

Ik hoop zo dat 2026 jullie mooie dingen brengt . Voor de hele familie.
En dat je droom van je kleine fokkerij toch uit mag komen.

**Geplaatst**: 08-01-26 17:52

Geplaatst: 08-01-26 17:52

Beste wensen Josav! :(:)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-01-26 08:24

Geplaatst door de TopicStarter : 25-01-26 08:24

Lief van jullie. En ja, soms komt er een halve zool langs met een rotgang dat je denkt jij bent niet helemaal lekker… daar is alles weerloos tegen. Ik zal zulk rijgedrag nooit begrijpen.

Het jaar is helaas niet goed begonnen. Alles gaat voorlopig weer in de ijskast. Of dat er ooit weer uitkomt en wanneer weet ik ook niet. Dit jaar, volgend jaar, nooit? Geen idee.
Het is niet anders. Sommige mensen hebben nu eenmaal meer pech dan anderen.
Meer kan en wil ik er op dit moment niet over kwijt.
Voel me wel een ei dat ik toch weer voorzichtig durfde te dromen. Waar haal ik dat optimisme en die naïviteit toch elke keer weer vandaan?

Ik wil wel nog mijn reactie plaatsen op de uitgebreide post van Sansa, want die had ik al zo goed als klaar en er staan wel voor de fokkerij interessante dingen in denk ik. Ook beraad ik me over een artikel(tje) over de invloed van EV in het ras gezien daar veel vragen over komen en er is ook een andere fokker die in dat verleden is gedoken dus dat kan elkaar misschien mooi aanvullen. Ik heb daar al genoeg over in mijn eigen documentatie, dat is een kwestie van knippen en plakken. Dat is iets voor het einde van het jaar.
Er zijn eerst andere dingen die prioriteit hebben. En niet in de laatste plaats binnen het gezin.
Ben die achtbaan wel een beetje zat inmiddels.

Tot zover “vermijd alle stress.”

Alweer.

**Geplaatst**: 25-01-26 10:01

Geplaatst: 25-01-26 10:01

Knuffels!

**Geplaatst**: 25-01-26 10:24

Re: [VOLG] Nur Teke: Gouden Akhal-Tekes Muzanna & Manari Nur

Geplaatst: 25-01-26 10:24

Ah gets wat een ellende weer

Heel veel sterkte! Y;(

**Geplaatst**: 25-01-26 13:55

Re: [VOLG] Nur Teke: Gouden Akhal-Tekes Muzanna & Manari Nur

Geplaatst: 25-01-26 13:55

aah Jorieke toch... Dikke knuffel meid.

**Geplaatst**: 25-01-26 19:14

Re: [VOLG] Nur Teke: Gouden Akhal-Tekes Muzanna & Manari Nur

Geplaatst: 25-01-26 19:14

Hoop is een sterke drijfveer, noem het geen naïviteit, het is waar wij allemaal op leven, voorspoed of niet. Sterkte!

**Geplaatst**: 26-01-26 06:19

Re: [VOLG] Nur Teke: Gouden Akhal-Tekes Muzanna & Manari Nur

Geplaatst: 26-01-26 06:19

Ongelofelijk
Het is jullie zo gegund om eens in rustig vaarwater te zitten.
Heel veel sterkte

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-02-26 08:28

Geplaatst door de TopicStarter : 09-02-26 08:28

Dank jullie voor jullie woorden van steun.

Toch even een update mijnerzijds…
We zitten voorlopig nog in onzekerheid, maar gelukkig niet op alle vlak: ik ben inmiddels sinds ik anderhalf jaar geleden officieel uitbehandeld ben verklaard definitief volledig en duurzaam afgekeurd.
Op zich dubbel, maar omdat ik al zo’n tijd ben uitbehandeld is dat dubbele niet 50/50 want het is toch vooral opluchting dat ik er nu officieel een punt achter mag zetten.
Het is klaar. Ik word niet meer beter en heb die erkenning nu ook. Dat geeft een stuk rust.
Het leert mij ook beter beseffen dat ik nu eenmaal met beperkingen te kampen heb.
Mijn man had zich laatst verslapen dus was er voor mij minder tijd om tussentijds te rusten en moest ik zelf boterhammen smeren voor mee naar school… ik heb er de rest van de week last van gehad, en veel pijn gehad. Dat was maandag en vrijdag was ik nog lang niet in goede doen.
Om boterhammen. Een hele normale handeling. Maar voor mij niet.
En dan moet ik ook eerlijk zijn: ik kan gewoonweg niet alles meer…
Verder blijk ik nog een speciaal pensioen te krijgen en had ik daar al 3 jaar recht op dus dat geld krijg ik met terugwerkende kracht. Niet een enorm bedrag, maar over zoveel maanden telt dat toch op. Toch een klein lichtpuntje met alle ellende momenteel.
Voor de rest zitten we opnieuw in een turbulente periode, maar gelukkig is dit deel in elk geval afgesloten dus dat geeft ademruimte om andere zaken beter aan te kunnen. Of zo.

En even daarover…

Muzanna heeft weer last van een hardnekkige schimmel in de hoef.
Dat kon ook bijna niet anders want door alle gedoe was er niet de tijd en ruimte om de paddock aan te pakken en was dat voor een goed deel modder geworden, die modder namen ze dan weer mee naar het droge gedeelte waardoor ook daar een mini laagje modder kwam met als gevolg dat ze alleen in de stal nog 100% droog konden staan.
De bedoeling was tijdig meer paddockplaten plaatsen maar gezien ik dat soort dingen niet zelf kan is dat te lang blijven liggen.
Ook moesten we de smid uitstellen omdat er een noodgeval tussendoor kwam met als gevolg dat het bekappen een paar weken werd opgeschoven.
De schimmel en schade zit al vrij diep en dat is wel een risico voor serieuze problemen.
Ik hoop dat de smid mijn man voldoende heeft doordrongen van de noodzaak tot dagelijkse zorg en het schoon te houden.
Mocht het over een maand toch niet gebeterd of erger zijn geworden dan haal ik haar naar huis.
Dan heeft Manari maar pech en maar even enkel een paddock qua ruimte. Mag mijn man elke dag met haar wandelen of zo.
Gezien we ook serieus hebben gekeken naar wat er nodig is om ze thuis te zetten inclusief grondverzet en het aanpassen van een van de schuren geloof ik wel dat hij begrijpt hoe serieus het issue is.

Het wordt dus wel even spannend want met deze hoefproblemen ga ik er geen veulen in stoppen, dan houdt het gewoon op.
Stapsgewijs hebben we het aantal paddockplaten nu uitgebreid zodat ze rond de ruif, bij de drinkbak en rond het verharde ook extra plekken hebben met paddockplaten in de hoop dat dit voldoende helpt.
Ook hebben we gekeken naar een speciale pomp voor de watervoorziening en een soort hogedrukspuit die je kunt koppelen zonder dat je een kraan nodig hebt.
Het is even wachten tot die komen, maar hopelijk deze week nog.
Verder hebben we stalverbeteraars gekocht om de bodem en het klimaat in de loopstal te verbeteren, elke dag wordt de stal volledig leeggehaald en van nieuw stro voorzien en ook de paddock wordt elke dag uitgemest. Vlas is geen optie.
Ook de hoef moet elk dag worden schoongespoten en dan behandeld.
Het had niet zo ver mogen komen maar er speelt hier helaas weer iets groots en naars dat gewoonweg veel tijd en energie vreet… en waar ik momenteel niet eens wat over kan loslaten.

Maar de focus ligt nu heel scherp op Muzanna weer op de rit krijgen en zorgen dat dit niet alleen geneest maar ook niet nog een keer gebeurt.

Verder is de jongste hond nogal een figuur.
De combinatie van de eerste weken bij de fokker te weinig prikkels en het geven van stoffen en kinderspeelgoed om mee te spelen (bij dit ras sterk af te raden gezien ze het onderscheid dan nooit leren) en een fikse scheut Saarloos maakt opvoeden een flinke klus.
In het begin pakte ze sokken, truien en griste zelfs sjalen van de kapstok en beet die dan kapot. Ze zag daar niks verkeerds in.
Dat onderscheid is nog steeds een flinke klus.
Ze is enorm destructief en een echte Houdini.
Wel is het karakter fantastisch en speelt ze vreselijk leuk met kinderen en ook met andere honden.
Maar het slopen en ontsnappen is wel echt heel vervelend.
Onder toezicht laat ze zich goed sturen, maar draai je je even om dan vreet ze weer wat uit (of aan).

Mijn hulphondje heeft momenteel veel stress te verwerken.
De herkeuring was toch wel een punt en dan is dat nog lang niet het enige dat hier speelt dat zo z’n weerslag heeft en je merkt echt dat ze mijn pijn, stress, onrust en angsten, vooral als ik door omstandigheden niet direct naar haar luister, soms erg internaliseert en zo laat afvloeien maar dat is af en toe een aanslag op haar lijf.
Een heel duidelijk voorbeeld: ik moest mijn man helpen met de bekapper want zij moest de hoef open leggen.
Ik had die dag al veel pijn en onrust.
Mijn hondje werd steeds groter in haar signalen naar mij dat ik moest rusten, tot me bij mijn mouw pakken om me richting stoel te begeleiden, maar ik moest haar negeren omdat Muzanna medische zorg moest krijgen en ze dat van mij veel beter tolereert dan van een ander.
Ik wees mijn hondje er steeds op dat ze me niet bij mijn mouw hoefde te pakken en ook niet naar me hoefde te blaffen want ik kón niet gaan rusten, dit moest eerst klaar en ja ze had gelijk want ja ik had veel onrust en pijn…
De dag erna moest ze braken en had ze diarree en ik voelde me zo enorm schuldig… puur stress die ze heeft geïnternaliseerd.
Voelde me een beetje een dierenbeul.

Dit is wel een beetje de keerzijde van een hulphond en ik ben daar open en eerlijk over. Het is niet allemaal rozengeur en maneschijn, ook niet voor de hond.
Over de grote lijnen zijn dit soort honden onverstoorbaar en enorm bestand tegen stress en het “aan staan” maar dit soort momenten, die niet vaak voorkomen, zijn er ook. En dat is voor mij ook een les: een volgende keer pak ik dit anders aan.

Een geopperde suggestie was haar niet meenemen naar de paarden maar als ze niet mee kan heeft ze daar ook stress van, want dan kan ze haar werk niet doen.
Ze is echt mijn schaduw nu en doet haar werk fantastisch en met een enorme toewijding en echt heel erg veel plezier, maar dat ze er af en toe letterlijk ziek van wordt is echt een punt waar ik aan werk: ik heb het hondje niet voor niks en ik moet luisteren naar mijn hondje.
Het is ook een beetje de keerzijde van de medaille die dit ras zo enorm geschikt maakt als hulphond, want ze zijn niet alleen mentaal heel gevoelig maar hun spijsvertering is dat ook.
Voortaan moet ik er toch naar luisteren, of neem ik vooraf een sterkere pijnstiller of iets dergelijks zodat mijn cortisol en hartslag niet zo omhoog schieten want daar reageert mijn hondje uiteraard heel sterk op.
Ik ben echter ook maar een mens en mensen maken fouten. Als je maar van je fouten leert…

En dat geldt voor de situatie met Muzanna ook.
Ik ben daarin afhankelijk van mijn man en hij is veel naïever in hoe nauw de zorg voor de hoeven luistert. Die les ondervindt hij nu, hopelijk is de prijs niet te hoog, hopelijk herstelt Muzanna weer…
Dat hij zich schuldig voelt is duidelijk. Maar ook hij is ook maar een mens…

Afbeelding

Hier zie je links en rechts wat van de platen overigens (en hoe fraai ze de platen elke nacht weer bevuilen…)

Alsnog weer een heel verhaal, maar over de paarden kan ik tenminste wat delen, ook al is het op dit moment niet geweldig… -O-

**Geplaatst**: 09-02-26 10:23

Re: [VOLG] Nur Teke: Gouden Akhal-Tekes Muzanna & Manari Nur

Geplaatst: 09-02-26 10:23

Dat betekent dan dat je geen behandelingen meer moet volgen “want het zou misschien eventueel toch nog iets kunnen doen”, maar waar je alleen maar slechter door wordt. Yay !

Beterschap voor Muzanna, hopelijk herstelt ze snel.

En jee ocharme je hondje, maar het klinkt idd alsof je geen andere optie had. Pffft. Knuffel voor jullie beiden.
En je man, want die heeft het net zo goed zwaar.

Gaat jullie zoontje nog wel goed ?

**Geplaatst**: 09-02-26 19:00

Geplaatst: 09-02-26 19:00

‘Fijn’ (bij gebrek aan een beter woord) dat je nu officieel bent afgekeurd. Dan is er op dat gebied in ieder geval rust.

Beterschap voor de beestjes ook.

En zoals altijd, knuffels :knuffel:

Nomineer dit bericht ×