Bokt.nl

**Geplaatst**: 13-01-26 13:06

Geplaatst: 13-01-26 13:06

Je weet het niet vantevoren, wel hier de ervaring dat uiteindelijk alles zich wel regelt. Ook als je vooraf denkt dit kan niet. Mijn oude paard kreeg last van zijn gebit toen de oudste maand of 2-3 was, nog een jaar lang heel veel werk en zorg aan gehad en toen ingeslapen. Was gedoe maar ging wel (ook wel dankzij aan huis en covid dus veel thuis werken). Toen ik zwanger was van de jongste kreeg de hond een hernia, echt verlamd, geopereerd, heel revalidatie traject. Was pittig maar daar pas je dan ook wel weer een mouw aan. Met 38 weken reed ik nog met hem naar de revalidatiearts (uur rijden enkele reis) voor zijn aqua trainingen en omdat hij tijdens de bevalling iets te enthousiast de trap af was gegaan achter de verloskundige aan is mijn man terwijl baby 3 dagen oud was ook maar weer erheen gereden voor een check. Ik heb niet gereden ivm bejaard paard en daarna alleen nog zijn ponyvriendje + een leenpony als vriendje voor hem weer. De jongste is nu ruim 1,5 en ik ben aan het kijken voor een paard. Alleen al een half uurtje uitmesten na een dag dat ik alleen maar mama mama mama mama heb gehoord doet me altijd erg goed. Ik ben heel erg toe aan weer iets voor mezelf en vind je eigen hobby hebben ook wel een goed voorbeeld voor de kinderen ipv alleen maar zorgen, werken en dingen doen die de kinderen leuk vinden. Dat vind ik ook leuk maar iets alleen voor mezelf is ook fijn.

Ik was wel heel blij met mijn man die toen ik doodmoe was van de zwangerschap veel over nam en ook toen ze echt klein waren. Ook is het fijn om een achtervang te hebben, kan een bijrijder zijn, wij hebben iemand die komt (tegen betaling) als we op vakantie gaan, die heb ik ook gevraagd voor rond de geboorte en toen de oudste heel erg ziek was en we ongeveer 4 weken vooral in het ziekenhuis zaten kon ik ook op haar terugvallen.

**Geplaatst**: 13-01-26 13:53

Re: Echte ervaringen gezocht paard + baby + werk etc

Geplaatst: 13-01-26 13:53

Alles staat of valt met je eigen veerkracht. En als je de welbekende village om je heen hebt (it takes a village..) dan helpt dat ook enorm.

**Geplaatst**: 13-01-26 14:16

Re: Echte ervaringen gezocht paard + baby + werk etc

Geplaatst: 13-01-26 14:16

Ik denk inderdaad dat het los van de praktische omstandigheden echt is hoe je erin staat. Er is een hele hoop mogelijk, maar de vraag is of je dat allemaal persee moet willen en of het daar nou ook leuker van wordt. Meestal niet, is mijn ervaring.

Ik heb inmiddels twee kinderen die bijna 2 en bijna 5 worden. Daarnaast heb ik twee paarden. Eentje staat op pensioen ergens in het land dus daar gaan we eens in de zoveel weken even bij langs, verder weinig omkijken naar (behalve de kosten natuurlijk). De ander loopt in de sport en staat op een pensionstal in de Randstad. Goeie faciliteiten, veel wedstrijden bij ons op stal (ideaal, hoef je niet op pad met het hele zootje), maarrr zoals vaker in de Randstad is de buitengang los van het weideseizoen drama. Ik heb dus twee verzorgers die het paard er extra uithalen en longeren, en betaal nog een fors bedrag aan stal om hem er dagelijks uit te halen naast de keer dat ik kom. Deze verzorgers gaan ook mee op wedstrijden en soms ook op 'gewone' dagen, zodat ik de kindjes mee kan nemen maar wel even kan rijden. Het grote voordeel is dat mijn man ook rijdt. Wij hebben de paarden dus echt als gezin samen en gaan ook regelmatig met zijn allen naar stal. Dit scheelt heel veel gedoe en zo zie je elkaar ook nog eens. Als ik geen paardenman zou hebben, maar wel twee kids, allebei een baan en wedstrijdambities, dan zou het al een stuk lastiger worden.

Ik rij best veel, meestal wel vijf dagen in de week. Mijn man rijdt minimaal 1 dag en heeft dan vaak les van mij, dan zijn de kinderen dus ook mee en sta ik te multitasken langs de bakrand met een oortje in. Ik ga regelmatig op wedstrijd. Dressuur en springen kan ik starten bij ons op stal, voor de eventing ben ik het hele land door. Die staat nu even op een laag pitje daardoor. Mijn oudste gaat naar school en de jongste gaat twee dagen naar de opvang. Ik werk drie dagen, mijn man vier. Ik heb daardoor twee dagen per week dat ik overdag even kan rijden zonder kinderen. In het weekend gaan we meestal samen naar stal. Dan vaak nog een dag of twee dat een van ons gelijk na het werk gaat en de ander de avondronde met de kinderen doet. En de verzorgers vullen de rest aan. Tijd voor een sociaal leven doordeweeks of andere hobby's hebben we niet, maar dat hoeft voor ons ook niet zo nodig. Ik heb een leuke groep op stal en mijn man gaat regelmatig naar de voetbal met vrienden.

Mijn zwangerschappen waren niet top. Ik ben heel veel misselijk geweest. Ik was 31 van de eerste en 34 van de tweede. Bij de eerste heb ik tot drie dagen voor de bevalling op het paard gezeten, waarvan tot 30 weken gereden en daarna gehobbeld in stap. Mijn eerste kindje was prematuur helaas, bevallen met 35 weken. Lastige start gehad met een week in lockdown in het ziekenhuis (coronatijd). Toen ik net met de kleine naar huis mocht brak mijn oudste paard zijn onderkaak in twee stukken. Ik sliep nauwelijks en was uren bezig met borstvoeding geven, een kotsend kind en vooral niet slapen. Echt een heel pittig eerste jaar gehad. Toen ik zes weken postpartum was brak mijn man zijn hand, waardoor hij niet mocht rijden een aantal weken. Dus toen ben ik voor het eerst weer opgestapt. Met 1 kindje heb ik daarna best veel gedaan: volle bak op wedstrijd geweest, ook eventing. Kindje ging heel de dag mee op pad. Borstvoeding geven in de trailer, kind mee parcours lopen in de draagzak, even bij de groom terwijl ik mijn proef reed en doorrr. Het kon omdat ik er heel flexibel instond en mijn baby makkelijk was. Maar achteraf gezien pleegde ik roofbouw op mezelf. Ik stond niet persee te springen om een tweede, maar mijn man wilde dat heel graag en ik wou het ook wel voor de oudste.

Dus zwanger van nr 2. Weer erg beroerd de eerste maanden. Wel doorgereden, met 24 weken de laatste wedstrijden gereden. Met 30 weken gestopt met rijden omdat ik teveel bandenpijn kreeg. Laatste paar weken van de zwangerschap volledige bedrust gehad om opnieuw een premature bevalling te voorkomen. Deze baby was pittig van karakter. Met twee kinderen was alles ineens anders. Continue je handen vol, geen moment meer rust. Wat al jaren eraan zat te komen, brak nu: ik ging door mijn hoeven en raakte overspannen. Ik heb een paar maanden veel minder gewerkt en therapie gevolgd. Dat hielp wel. En mijn ambities op paardengebied drastisch naar beneden gezet. Minder trainen, minder wedstrijden, meer genieten. Ik rij niet persee minder, maar wel met veel minder mentale druk erachter. Ik ga regelmatig een nachtje naar de Cantharel in mijn eentje met het paard en kom daar ontzettend van bij. Het moederschap is prachtig, maar ik vind het echt heel pittig. De combinatie met paard maakt dat niet persee moeilijker voor mij trouwens. Het is meer de continue stroom van prikkels en het 'aanstaan' wat ik zwaar vind. Ik ontspan juist bij mijn paard en zonder had ik het helemaal niet getrokken. Zelfde geldt voor werk trouwens. Ik vind mijn werk heel leuk en merk dat ik ook echt een leukere moeder ben als ik er af en toe even niet ben omdat ik moet werken. De verbondenheid met de maatschappij is daarin wel belangrijk voor mij.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-01-26 14:30

Geplaatst door de TopicStarter : 13-01-26 14:30

saarie schreef:
Ik denk inderdaad dat het los van de praktische omstandigheden echt is hoe je erin staat. Er is een hele hoop mogelijk, maar de vraag is of je dat allemaal persee moet willen en of het daar nou ook leuker van wordt. Meestal niet, is mijn ervaring.

Ik heb inmiddels twee kinderen die bijna 2 en bijna 5 worden. Daarnaast heb ik twee paarden. Eentje staat op pensioen ergens in het land dus daar gaan we eens in de zoveel weken even bij langs, verder weinig omkijken naar (behalve de kosten natuurlijk). De ander loopt in de sport en staat op een pensionstal in de Randstad. Goeie faciliteiten, veel wedstrijden bij ons op stal (ideaal, hoef je niet op pad met het hele zootje), maarrr zoals vaker in de Randstad is de buitengang los van het weideseizoen drama. Ik heb dus twee verzorgers die het paard er extra uithalen en longeren, en betaal nog een fors bedrag aan stal om hem er dagelijks uit te halen naast de keer dat ik kom. Deze verzorgers gaan ook mee op wedstrijden en soms ook op 'gewone' dagen, zodat ik de kindjes mee kan nemen maar wel even kan rijden. Het grote voordeel is dat mijn man ook rijdt. Wij hebben de paarden dus echt als gezin samen en gaan ook regelmatig met zijn allen naar stal. Dit scheelt heel veel gedoe en zo zie je elkaar ook nog eens. Als ik geen paardenman zou hebben, maar wel twee kids, allebei een baan en wedstrijdambities, dan zou het al een stuk lastiger worden.

Ik rij best veel, meestal wel vijf dagen in de week. Mijn man rijdt minimaal 1 dag en heeft dan vaak les van mij, dan zijn de kinderen dus ook mee en sta ik te multitasken langs de bakrand met een oortje in. Ik ga regelmatig op wedstrijd. Dressuur en springen kan ik starten bij ons op stal, voor de eventing ben ik het hele land door. Die staat nu even op een laag pitje daardoor. Mijn oudste gaat naar school en de jongste gaat twee dagen naar de opvang. Ik werk drie dagen, mijn man vier. Ik heb daardoor twee dagen per week dat ik overdag even kan rijden zonder kinderen. In het weekend gaan we meestal samen naar stal. Dan vaak nog een dag of twee dat een van ons gelijk na het werk gaat en de ander de avondronde met de kinderen doet. En de verzorgers vullen de rest aan. Tijd voor een sociaal leven doordeweeks of andere hobby's hebben we niet, maar dat hoeft voor ons ook niet zo nodig. Ik heb een leuke groep op stal en mijn man gaat regelmatig naar de voetbal met vrienden.

Mijn zwangerschappen waren niet top. Ik ben heel veel misselijk geweest. Ik was 31 van de eerste en 34 van de tweede. Bij de eerste heb ik tot drie dagen voor de bevalling op het paard gezeten, waarvan tot 30 weken gereden en daarna gehobbeld in stap. Mijn eerste kindje was prematuur helaas, bevallen met 35 weken. Lastige start gehad met een week in lockdown in het ziekenhuis (coronatijd). Toen ik net met de kleine naar huis mocht brak mijn oudste paard zijn onderkaak in twee stukken. Ik sliep nauwelijks en was uren bezig met borstvoeding geven, een kotsend kind en vooral niet slapen. Echt een heel pittig eerste jaar gehad. Toen ik zes weken postpartum was brak mijn man zijn hand, waardoor hij niet mocht rijden een aantal weken. Dus toen ben ik voor het eerst weer opgestapt. Met 1 kindje heb ik daarna best veel gedaan: volle bak op wedstrijd geweest, ook eventing. Kindje ging heel de dag mee op pad. Borstvoeding geven in de trailer, kind mee parcours lopen in de draagzak, even bij de groom terwijl ik mijn proef reed en doorrr. Het kon omdat ik er heel flexibel instond en mijn baby makkelijk was. Maar achteraf gezien pleegde ik roofbouw op mezelf. Ik stond niet persee te springen om een tweede, maar mijn man wilde dat heel graag en ik wou het ook wel voor de oudste.

Dus zwanger van nr 2. Weer erg beroerd de eerste maanden. Wel doorgereden, met 24 weken de laatste wedstrijden gereden. Met 30 weken gestopt met rijden omdat ik teveel bandenpijn kreeg. Laatste paar weken van de zwangerschap volledige bedrust gehad om opnieuw een premature bevalling te voorkomen. Deze baby was pittig van karakter. Met twee kinderen was alles ineens anders. Continue je handen vol, geen moment meer rust. Wat al jaren eraan zat te komen, brak nu: ik ging door mijn hoeven en raakte overspannen. Ik heb een paar maanden veel minder gewerkt en therapie gevolgd. Dat hielp wel. En mijn ambities op paardengebied drastisch naar beneden gezet. Minder trainen, minder wedstrijden, meer genieten. Ik rij niet persee minder, maar wel met veel minder mentale druk erachter. Ik ga regelmatig een nachtje naar de Cantharel in mijn eentje met het paard en kom daar ontzettend van bij. Het moederschap is prachtig, maar ik vind het echt heel pittig. De combinatie met paard maakt dat niet persee moeilijker voor mij trouwens. Het is meer de continue stroom van prikkels en het 'aanstaan' wat ik zwaar vind. Ik ontspan juist bij mijn paard en zonder had ik het helemaal niet getrokken. Zelfde geldt voor werk trouwens. Ik vind mijn werk heel leuk en merk dat ik ook echt een leukere moeder ben als ik er af en toe even niet ben omdat ik moet werken. De verbondenheid met de maatschappij is daarin wel belangrijk voor mij.

Jeetje wat een verhaal… ben er echt even stil van
Wat een ontzettende doorzetter ben je !! Fijn dat je uiteindelijk een manier hebt gevonden waarop het voor jou/jullie past& ik kan me zo goed voorstellen dat je paard (en werk) je helpen om even weer jezelf te kunnen zijn (zo interpreteert ik het - correct me if I’m wrong)

**Geplaatst**: 13-01-26 14:44

Re: Echte ervaringen gezocht paard + baby + werk etc

Geplaatst: 13-01-26 14:44

Dankjewel, dat is lief zeg! Ja het is wel een beste onderneming geweest als ik het zo teruglees haha. Als je er middenin staat voelt het als het leven van alledag, maar als ik de jaren zo terugzie denk ik hoe! Hoe heb je dat gedaan allemaal :')

Dus daarom ook de zin, ja het kan, wordt het er echt leuker van, mwa. Maar echt, hou dat paard hoor! En krijg dat kind (of probeer dat). Want het is ook heel leuk. Ja, heel zwaar, en nee echt niet altijd leuk en de mensen die alleen maar riepen 'oh je krijgt er zoveel voor terug' heb ik regelmatig willen slaan, maar inderdaad. Het is ook heel mooi. En je doet het ook ergens voor. Ik dan, althans. Ik heb van mezelf geaccepteerd dat ik geen 'kleine baby-moeder' ben en dat ik het nu steeds leuker ga vinden nu ze wat groter en zelfstandiger worden. En ik weet zeker dat ik straks volle bak ga genieten van twee schoolgaande kinderen die hun eigen wereld steeds meer ontdekken, met en zonder mij. En dan kijk ik later vast terug op de babytijd en denk ik ahh. Maar de poepluiers, kotsbuien, slapeloze nachten en het eindeloze gejengel ga ik echt niet missen

**Geplaatst**: 13-01-26 15:49

Geplaatst: 13-01-26 15:49

Ik heb niet alle reacties gelezen, enkel de eerste en deze pagina.

Mijn zwangerschap ging super goed, maar helaas heeft mijn paard tijdens mijn zwangerschap een zware blessure opgelopen in de weide waardoor ze maanden heeft stilgestaan.
de dag voor mijn bevalling mocht ik van de chirurge wel terug in het zadel (in stap) en dat ging zonder problemen. Maar ik heb wel een hele makkelijke zwangerschap gehad.
Ik baalde ook als een stekker toen mijn paard 5 weken na mijn bevalling HB werd (vanaf week 6 mocht ik terug rijden)

Ik heb 1 dochtertje en zij was echt een huilbaby. Mijn paard stond op een stalling op een 25 min van huis waardoor ik er geen werk aan had, maar waardoor ik mijn paard ook weinig zag. Tussen het kolven door bleef er heel weinig tijd over om naar de stalling te rijden. 1 x per week moest ik sowieso naar de stalling gaan om al mijn hooinetten te maken, maar dat deed ik desnoods met de baby in de draagzak.

Ik zag het allemaal heel rooskleurig (gaan wandelen samen met paard aan de hand met de buggy, baby zou wel slapen langs de piste als ik ging rijden) maar door de HB van mijn merrie was dat niet mogelijk.
Zodra de HB onder controle was, was dit wel echt de uitlaatklep die ik nodig had. Even niet mama zijn, maar ruiter. Inmiddels was mijn dochtertje wel een vlijtige peuter maar dankzij stalgenoten kon ik toch regelmatig een uurtje rijden in de piste terwijl zij haar bezig een oogje op haar letten.

Zodra mijn dochter kon stappen, liep zij met mijn paard aan de hand rond. (Heb wel een super braaf paard op dat vlak) .

Voorheen reed ik 5x per week, maar met een kindje erbij werd dat 3x per week. Goede afspraken zijn key ;-)

.

Uiteindelijk heb ik een weide vlak in de buurt gevonden en is mijn paard in eigen beheer gekomen. mijn dochtertje was toen een jaar of 3.
Vanaf toen rij ik minder (1-2x per week) en ben ik meer met verzorging bezig. Maar dat zou zonder kind ook zijn.

Oh en ik werk 40h, waarvan 3 dagen op kantoor op 1h enkele rit.

De key is echt om goede duidelijke afspraken te maken dat je ook tijd krijgt/hebt voor het rijden. Het rijden wordt minder met een kleintje erbij, maar hoeft zeker niet weg te gaan.

Toegegeven, wij hebben bewust voor 1 kindje gekozen. Het eerste jaar was erg pittig, huilbaby, geblesseerd paard, geen hobby kunnen uitoefenen, heel veel kwam op mij terecht en nu hadden we onze draai gevonden. Ik doe heel veel voor mijn dochter, maar ik verwacht dat bij een tweede kind, ik te weinig tijd heb om voor mezelf voldoende te kunnen ontspannen (bij mijn paarden) en daardoor ook een minder goede mama zou zijn.

In de plaats van een tweede kind zijn er bij ons 2 veulentjes bijgekomen $*\o/*$

Inmiddels is onze dochter ook helemaal zot van paarden (is nu 7.5jaar) en rijdt zij zelf. Ik ben dan de vreemde eend in de bijt die (zoals Saarie) geniet van het idee dat mijn kindje steeds zelfstandiger wordt. Ik kijk enorm uit naar de momenten dat we samen zouden kunnen gaan rijden. Dat komt steeds dichterbij

**Geplaatst**: 13-01-26 15:58

Re: Echte ervaringen gezocht paard + baby + werk etc

Geplaatst: 13-01-26 15:58

ik lees hier veel negatieve verhalen. of die pik ik er dan toevallig net uit. niet alles gelezen.
ook weer veel waarheden.

mijn mening is, waar een wil is, is een weg.
al was ik al aan het bij rijden voordat ik zwanger was en dus geen eigen paard. wel met wedstrijden (basis) en zo.

als je goede ondersteuning hebt, zou je prima 3 -4 per week naar stal moeten kunnen. heb je een heel lief kind en is het mooi weer, dan kunnen ze eerst nog in de kinderwagen (mij nooit gelukt). en het vervelendste vond ik vooral dat je dan overdag met je kindje prachtig weer had (zeker ook genieten) en dat je dan 's avonds pas naar je paard kon en het dan alweer regende of donker was. (heb ik nu nog wel eens als ik op kantoor zit haha).

en met een wedstrijd ben je al snel een hele dag bezig (invlechten, er naar toe, rijden, opruimen etc). stel dat heb je op een zaterdagochtend vroeg. dan vrijdags invlechten, zaterdag wedstrijd. en als je dan ook nog bijv. zaterdagavond of zondag iets met vriendinnen wilt doen, dan ben je wel weer heel veel weg (mijn gevoel). dus het is dan echt kiezen, wat ga ik doen.

maar weet je er zijn veel moeders met kinderen en een paard. is het makkelijk, misschien niet. maar het is het zeker nog waard. even me-time met het paard. heerlijk

**Geplaatst**: 13-01-26 16:35

Geplaatst: 13-01-26 16:35

Pantykous schreef:
Alles staat of valt met je eigen veerkracht. En als je de welbekende village om je heen hebt (it takes a village..) dan helpt dat ook enorm.

Achtervang is zeker fijn.

Mijn moeder past op onze kids, en ik werk enkel de ochtenden. Zeker toen ze nog in de middag naar bed gingen, ging ik door van werk naar stal en even mijn eigen ding doen en haalde mijn man ze op na zijn werk en waren we alsnog met zijn allen bedtijds thuis.

Ze miste ook niks naar mijn mening want ze lagen heerlijk te tukken in een warm bedje bij een betrokken oma.

Uiteindelijk slaapt de oudste niet meer in de middag maar doen we het evengoed nog steeds zo als het uitkomt (is niet vaker dan 2x pw), en hij gaat al bijna naar de basisschool.. je vind er vaak wel een manier op.

**Geplaatst**: 14-01-26 06:18

Geplaatst: 14-01-26 06:18

Het aller aller grootste voordeel van paarden en kinderen is toch wel dit

**Geplaatst**: 14-01-26 08:17

Geplaatst: 14-01-26 08:17

O wat een leuke foto! Ja samen met je kind is zo leuk. Al weet je nooit of ze het virus ook meekrijgen. Onze dochter heeft het iig wel helemaal overgenomen van ons, de liefde voor paarden.

**Geplaatst**: 14-01-26 08:48

Re: Echte ervaringen gezocht paard + baby + werk etc

Geplaatst: 14-01-26 08:48

Mijn kinderen hebben er niks mee

maar dat is ook helemaal prima.

**Geplaatst**: 14-01-26 09:27

Re: Echte ervaringen gezocht paard + baby + werk etc

Geplaatst: 14-01-26 09:27

Echt super leuk als je het met je kinderen kan delen. Onze jongen vindt het best leuk om even een aai te geven maar heeft verder helaas weinig behoefte om er iets mee te doen.

Op 1 of andere manier lijk je daar met meiden toch een betere kans op te hebben... daarbij zie je in mijn beleving toch vaker dat die van piepklein af aan wel interesse hebben en houden.

**Geplaatst**: 14-01-26 10:03

Geplaatst: 14-01-26 10:03

Hier lijkt juist zoontje (al is die pas 1,5) meer interesse te hebben dan dochter (4). Ze is wel van de eenhoorns dus ik een roze glitterhoorn voor de pony gekocht

maar het is nog steeds mwaah. Het scheelt natuurlijk hoop tijd en geld als ze er niks mee hebben maar ik had het ergens ook wel leuk gevonden. Misschien komt het nog.

**Geplaatst**: 14-01-26 10:39

Re: Echte ervaringen gezocht paard + baby + werk etc

Geplaatst: 14-01-26 10:39

Mijn dochter zit op voltige en pony rijden.
Doordat zij er zo lekker actief mee is mis ik het rijden zelf niet zo.

**Geplaatst**: 14-01-26 11:13

Re: Echte ervaringen gezocht paard + baby + werk etc

Geplaatst: 14-01-26 11:13

Als de kosten zo blijven stijgen, hoop ik dat mijn jongens lekker gaan voetballen, tennissen, breakdancen…

**Geplaatst**: 14-01-26 11:29

Geplaatst: 14-01-26 11:29

Ik heb 2 jongens, dus ik verwacht niet dat ze mijn hobby gaan delen en dat zou ook wel praktisch zijn. Scheelt een hoop tijd en kosten. Ik vind het eigenlijk ook wel lekker om iets echt voor mezelf te hebben. Het enige jammere vind ik dat de paardenliefde dan bij mij stopt (ouders, ooms, grootouders etc hebben allemaal gereden).

**Geplaatst**: 14-01-26 11:39

Re: Echte ervaringen gezocht paard + baby + werk etc

Geplaatst: 14-01-26 11:39

Uit praktische overwegingen hoop ik ook dat mijn dochter stopt.
Haar twee pony’s staan bij ons aan huis en mijn paard dus in pension waardoor ik er eigenlijk niet heen ga, maar hè je kunt niet alles hebben

**Geplaatst**: 14-01-26 12:26

Re: Echte ervaringen gezocht paard + baby + werk etc

Geplaatst: 14-01-26 12:26

Ik hoop net dat de liefde voor paarden niet stopt. Ik vind het juist leuk om dat te kunnen delen met haar en dat ik me ook kan ontspannen terwijl zij ook plezier heeft. Dat is toch anders dan telkens wachten in de gang van de ballet les.
Scheelt misschien ook dat wij thuis (bewust) geen extra paard aankopen voor haar. Ik heb IJslanders en daar rijdt zij dan ook op. Er kruipt daardoor ook niet méér tijd in, want al die paarden, zijn ook mijn rijpaarden. Ze volgt wel nog les op een pony bij iemand anders en daar kruipt uiteraard ook geld en tijd in, maar dat zie ik dan echt als tijdelijk. Zodra ze voldoende ervaring heeft en wat lengte, zal ze op onze eigen paarden verder les volgen.

**Geplaatst**: 14-01-26 12:27

Re: Echte ervaringen gezocht paard + baby + werk etc

Geplaatst: 14-01-26 12:27

Ik heb ook een IJslander
Maar mijn dochter is 7 en ik vind het belangrijk dat ze zelf van alles kan met de pony en dan is een kleinere toch handiger.

**Geplaatst**: 14-01-26 12:30

Geplaatst: 14-01-26 12:30

Alja schreef:
Ik heb ook een IJslander
Maar mijn dochter is 7 en ik vind het belangrijk dat ze zelf van alles kan met de pony en dan is een kleinere toch handiger.

Mijn dochter is 7.5. Zij kan stap, draf en tolt. Galop nog niet, daarvoor krijgt ze les op een kleinere pony.
Maar ik begrijp je standpunt, dat is ook de reden dat zij les volgt op een pony.

**Geplaatst**: 14-01-26 12:45

Geplaatst: 14-01-26 12:45

Aife schreef:
Alja schreef:
Ik heb ook een IJslander
Maar mijn dochter is 7 en ik vind het belangrijk dat ze zelf van alles kan met de pony en dan is een kleinere toch handiger.

Mijn dochter is 7.5. Zij kan stap, draf en tolt. Galop nog niet, daarvoor krijgt ze les op een kleinere pony.
Maar ik begrijp je standpunt, dat is ook de reden dat zij les volgt op een pony.

Ach een ieder moet doen waar ze zich goed bij voelt.
Mijn dochter is ook 7.5 jaar
Maar ze trekt al met haar pony op sinds dat ze twee jaar is en die verbinding is heel mooi om te zien die ze hebben.

Afgelopen week zei ze nog dat dat het beste was wat ik ooit voor haar had gekocht want het was natuurlijk een gokje hoe het allemaal zou uitpakken

**Geplaatst**: 14-01-26 13:00

Geplaatst: 14-01-26 13:00

_Lorette_ schreef:
Ik heb 2 jongens, dus ik verwacht niet dat ze mijn hobby gaan delen en dat zou ook wel praktisch zijn. Scheelt een hoop tijd en kosten. Ik vind het eigenlijk ook wel lekker om iets echt voor mezelf te hebben. Het enige jammere vind ik dat de paardenliefde dan bij mij stopt (ouders, ooms, grootouders etc hebben allemaal gereden).

Daar zou ik niet zomaar vanuit gaan, hier ook twee jongens en mijn driejarige wilt elke dag helpen bij de paarden. Uitmesten, hooi geven, water geven,... hij doet het allemaal super serieus met z'n kleine kruiwagentje :))

**Geplaatst**: 14-01-26 13:11

Geplaatst: 14-01-26 13:11

Zoals je leest krijg je hier echt diverse antwoorden, van "je komt helemaal niet meer aan je paarden toe, minimaal de 1e 5 jaar" tot aan "waar een wil is, is een weg." Mijn ervaring behoort tot de laatste categorie.

Bij mijn 1e zwangerschap heb ik tot 2 dagen voor de bevalling gereden. Tot 30 weken fanatiek op wedstrijd geweest, de laatste 2 weken zat ik er op en was het alleen stappen, draven en gallopperen. Netjes 6 weken gewacht en daarna weer rustig alles opgepakt. De paarden hebben in die 6 weken vakantie gehad. Samen weer rustig opgebouwd. Mijn ouders waren en zijn hierin mijn steun en toeverlaat, omdat als ik kom rijden, zij op de kinderen passen.
2e zwangerschap vaak heel moe, problematische zwangerschap, waarbij de paarden (rijden) juist mijn uitlaatklep was, mijn ontspanning. Met 29 weken nog wedstrijd gereden. 2 weken daarna zwangerschapsvergiftiging, ziekenhuisopname, kindje 9 weken te vroeg geboren, kortom, de paarden hadden van de ene op de andere dag vakantie.

De afgelopen jaren nam ik de kinderen altijd mee naar mijn ouders als ik ging rijden. Je planning hangt veel af van mijn beschikbare tijd. Ik rij veel minder buitenritten, de wedstrijden zijn er niet minder om geworden. Trainingsschema's werken niet zo met jonge kids, maar probeer er het beste van te maken en dat gaat prima. Maar bij mij scheelt het alles dat ik super ouders heb

Voordeel: ik heb geleerd wat losser te worden in alles, want mijn planning loopt vaak spaak. Wat vandaag niet afkomt, komt morgen. Kids liggen weleens wat later op bed omdat mama nog wedstrijd had of training, ja jammer dan, morgenavond weer op tijd naar bed. Kids worden er flexibel van. Zijn vaak genoeg mee op wedstrijd geweest, leren ze ook weer veel van. Helpen mee rondom de paarden, vinden ze leuk. Natuurlijk, de kinderen staan voorop, er moet tijd en aandacht zijn, je zult op ten duur surprises moeten maken tot savonds laat, mee naar de sportclub van je kind, enz. Mijn dagen zijn vol, maar ik hou er van.

Hoe je lichaam overal op reageert weet niemand. Ik ben altijd slank geweest, en met wat sporten en op mijn eten letten is dat na de zwangerschappen ook weer zo goed als in orde.

Vraag me niet wat de laatste nieuwe series op Netflix zijn, want van zoiets heb ik geen idee. Mijn leven is werken, paardrijden, de kinderen, huishouden en sociale leven (ik kan douchen en aankleden in 20min haha!). Druk? Ja. Leuk: ja! Ik merk aan mezelf dat ik een leukere moeder ben als ik zelf ook nog "mijn ding" kan en mag doen. En wat een ander daar van vindt, zal mij een zorg zijn.

Dus ik ga mee met Joltsje: waar een wil is, is een weg. En nog een tip: zorg dat je "it takes a village to raise a child" om je heen hebt, want dan kan jij gaan rijden en ook daar leren ze van.

**Geplaatst**: 14-01-26 13:17

Geplaatst: 14-01-26 13:17

Ik vind het ook best lastig wat voor de kinderen, onze pony heb ik gekocht als jaarling toen ik nog niet wist of er kinderen zouden komen als gezelschap voor mijn paard. Hij is gelukkig heel braaf en lief, ik heb er gewoon kind op gezet en tadaaa zadelmak. Hij stapt braaf rondjes met ze. Maar voor echt rijden is hij te klein, ik denk tot max 6 jaar dat ze erop kunnen. Als ze echt willen rijden gaan ze denk ik eerst naar de manege en dan heel misschien een 3e of op mijn toekomstige paard, ik reed met 10 jaar al wel op grote brave paarden.

**Geplaatst**: 14-01-26 15:36

Geplaatst: 14-01-26 15:36

FrankavdT schreef:
Dus ik ga mee met Joltsje: waar een wil is, is een weg. En nog een tip: zorg dat je "it takes a village to raise a child" om je heen hebt, want dan kan jij gaan rijden en ook daar leren ze van.

Ik denk vooral dat village, want als je dat niet hebt dan kan je heel erg willen maar is er niet altijd een weg.

Nomineer dit bericht ×