Anya schreef:Kunnen jullie werkelijk geen onderscheid maken tussen volkomen in elkaar meppen of een gerichte noodzakelijke correctie toepassen die het dier zelf ook snapt. Sterker nog: die ze onderling in de wei ook toepassen.
Want daar gaat het hetzelfde:
eerst vragen
dan dreigen met de oren of een hoofdschud
dan de kont bijdragen
voet je optillen of tanden tonen
en dan wordt gemept: gericht op de weke delen. Omdat een kudde ook geen belang heeft bij een reeks kreupele kuddeleden.
En luistert een paard dan nog niet naar de dominante merrie, dan wordt hij/zij de hele wei doorgejaagd. Tot het wel luistert. En onderdanig vraag of het weer mag aansluiten bij de kudde.
Kortom: paarden begrijpen dit gedrag. Ze voelen zich er zelfs goed en zeker bij.
Natuurlijk kan ik dat onderscheid wel maken. Jij zegt hele verstandige dingen en zoals je hier zelf al aangeeft is die noodzakelijke correctie een zeldzaamheid. Ik wilde alleen maar aangeven dat het zo vaak over net dat ene moment gaat in dit soort topics, en dat dat moment met een goede opvoeding meestal al te voorkomen is (zonder daarbij ook maar iemand te veroordelen als flink ingrijpen echt noodzakelijk is). Zoals je zelf al heel goed aangeeft doen paarden dat onderling ook anders, er wordt namelijk niet altijd gelijk gemept. En juist in al die boeken en die dvd's waar sommige mensen zo smalend over doen zou je dit soort dingen die jij hier zegt kunnen leren. Je kunt toch nooit teveel kennis hebben van paarden? Of over opvoeden in zijn algemeenheid? Ik zou willen dat wij vroeger die Nanny Jo op tv hadden gehad of het internet om vragen te stellen, dat had heel wat opvoedkundige ellende gescheeld. Het is toch geweldig dat bokt er is. Als mensen met van die standaardproblemen aan komen zetten is het toch vast omdat ze het willen oplossen en helaas in hun omgeving niet gezien hebben hoe dat moet. Ik heb echt grote bewondering voor een aantal bokkers die steeds maar weer met geduld blijven uitleggen hoe je problemen aanpakt (ook al gaat het dan vaak om steeds dezelfde standaardproblemen).
Ik wil echt niemand hier aanvallen maar slechts aangeven dat als het over opvoeden gaat dat het te kort door de bocht is om steeds alleen dat straffen eruit te lichten. Straffen wordt helaas erg overschat als middel bij opvoeding zowel bij mens als dier. Bovendien is mij langzamerhand wel duidelijk dat ongeacht welk etiketje mensen erop plakken goed omgaan met paarden altijd op dezelfde principes berust.



