Geplaatst Er zit toch wat meer lading op dit topic dan ik dacht. Er is geen dag voorbij gegaan dat ik niet denk aan Rory, Aurora en Nosey...
Met Nouri gaat het fantastisch. Hij is bijna twee jaar, grootste van mijn kudde van 14 paarden en nog steeds zijn superlieve zelf.
Het wordt gelijk de laatste update vanuit mij, morgen vertrekt hij naar zijn nieuwe baasje. In december had hij haar/zij hem gevonden en echt het perfecte plekje en baasje voor hem. Hij mocht nog 5 maanden bij mij blijven en zou dan door gaan naar het mooie Noorwegen wat zijn nieuwe thuis wordt! En bij een bokker ook nog
Hij krijgt ook de perfecte match qua maatje volgens mij en een heerlijk plekje en top baasje, echt zo fijn voor hem. Ik zie er zelf tegenop dat hij gaat natuurlijk, 1,5 jaar samen geweest en hij is mijn grote steun geweest met het verlies van Aurora en Rory.
Hij is verder wel echt totaal zijn eigen zelf, hij lijkt niet heel veel moeder en zus in karakter, maar in veel dingen toch ook wel. Hij is dapper, vrolijk, gezellig en ontzettend makkelijk. Af en toe wat drama en eigenwijsheid maar altijd met z'n lieve, zachte ondertoon. Dat zachte, werkwillige, intelligente en ontzettend vriendelijke heeft hij van zijn mama. Het wijze, kalme en nuchtere van zijn zusje. Het mensgerichte en lieve van hun beide.
Hij is steeds meer gaan spelen met de andere ruin. Verder heb ik alleen maar dames wat veel te saai is voor hem, al die boze merries die hem steeds in zn billen bijten
Hij zal wel blij zijn als hij straks met een gelijkgestemde speelse gezellige ruin mag wonen! Eindelijk rust 
Nee hij heeft het hier heerlijk gehad. Hij is echt een levensgenieter en altijd happy. Het is lastig hem los te laten en tegelijk weet ik dat het voor hem heerlijk zal zijn als hij eemaal is gewend en het nog beter krijgt. Dus ik heb er vrede mee en zijn baasje krijgt de grootste topper ooit! Echt, een liever, zachtaardiger en vriendelijker paard kan je je niet wensen. Ik ben ontzettend benieuwd wat de toekomst gaat brengen voor hun samen.
Hij wordt steeds knapper, is enorm gegroeid en nog totaal uit proportie
Maar ik vind hem prachtig!
Niet altijd even wit maar wat maakt het uit
Weten jullie nog? Dit bange vieze kleine veulentje wat hier 1,5 jaar geleden aankwam. Onder de klitten, vel over been en zo bang dat ik letterlijk zijn hart hoorde bonzen als ik in de buurt kwam en hij zich tegen muren aan liet vallen...
Wat toch elke keer me verbaasde met zijn makkelijke en vriendelijke karakter
En dan ben ik toch zo trots op hem. Hij is van ver gekomen en wat een kanjer is het geworden. Wat een prins. Prins van het licht, knappe Nouri
Spoiler:
Oke na een halve fles shampoo en een uur weken maar goed
Oke na een halve fles shampoo en een uur weken maar goed
M'n mannetje
