Bokt.nl

**Geplaatst**: 02-10-14 11:13

Re: Geblesseerd paard ineens te duur?

Geplaatst: 02-10-14 11:13

Dimple ze kunnen wellicht niet begrijpen wat genieten van de oude dag inhoud, maar ze kunnen zeker wel genieten van hun oude dag. Paard dat gewoon lekker met zn maatjes op de wei kan staan kan daar echt wel van 'genieten' niet zoals wij mensen natuurlijk maar daarmee bedoel ik dat een paard nog wel gewoon een fijn leven kan hebben, ook op zn oude dag en ook als die iets heeft waardoor hij niet meer voor bepaalde doeleinden kan worden gebruikt.

**Geplaatst**: 02-10-14 12:01

Geplaatst: 02-10-14 12:01

Dimple: Het is een (groot) nuanceverschil. Wij zien onze dieren als onderdeel van de familie en zijn daar heel zwart-wit in. Ik ken ze echter geen menselijke emoties toe; Een paard zal het een zorg zijn of er na vandaag nog een morgen komt, maar vanuit mijn eigen menselijke emoties behandel ik hen wel als familielid. Mijn kinderen groeien daar mee op en beschouwen het als volkomen vanzelfsprekend om goed te zijn voor dat wat je liefhebt, ongeacht of dit nu een paard, een tuin of een mens is. Dat wat je lief hebt koester je, bescherm je, verzorg je, ook als de oogst of de vooruitzichten een keer niet zo fantastisch zijn. De sterkere zorgen bij ons voor de zwakkere, en we denken met zijn allen mee aan de beste oplossing.

De zorg voor onze pensionado was heus geen rozengeur en maneschijn, maar ik ben vreselijk dankbaar voor de prijs die wij hebben betaald om mijn oude wedstrijdpaard nog ruim 2,5 jaar in goede gezondheid extra te kunnen geven. Ieder moment is het waard geweest; Buiten dat het m.i. als (ex)eigenaar simpelweg je plicht is, was het ook een belofte aan mezelf en het gezin die ik niet wilde breken. Ik wil dat mijn kinderen de natuur en al haar schoonheid respecteren, en kunnen leven en laten leven met een schoon geweten.

Ik heb er geen problemen mee om een (geblesseerd) dier in te laten slapen op het moment dat ik me de zorg niet meer veroorloven kan, maar dan is er ook geen ruimte voor een nieuw dier. Euthanaseren heeft voor mij slechts tot doel het dier te behoeden voor een verdere lijdensweg (in verkeerde handen) als het vinden van een nieuw thuis een onmogelijke opgaaf blijkt.
In praktijk zie ik velen hun kapotte voorwerp dumpen en inruilen voor een beter exemplaar; Ik vind het een misselijke gedachten, maar zal een ander nimmer veroordelen om hun keuzes en slechts hopen dat tijd hen wijsheid brengt.
Het scheidt m.i. de paardenmensen van de mensen met paarden.

Ik definieer een gelukkig en paardwaardig bestaan aan de hand van vlucht- en kuddegedrag. Zolang een dier mee kan komen in de kudde, kan vluchten als het moet, dan is het goed. Mijn oudje kon de laatste maand van zijn leven – na een val - niet meer op die manier functioneren maar verbeterde wel (pees/tuber coxae). Toen heb ik de afweging gemaakt hem die hersteltijd nog te geven. Toen er echter ook nog een koliek overheen kwam heb ik hem direct laten verlossen. Mijn zoon (5) zei toen: “Mam, het is goed. Zwakte is je vijand in de natuur, je zou hem hebben geholpen als er een kans bestond hem weer sterk, wijs en oud te krijgen. Nu ‘sterfde’

hij wijs en oud. Dat heb je goed gedaan”.

En hij heeft genoten, echt dankbaar genoten. Veel meer dan ik in al mijn menselijke emotie ooit had durven denken.

**Geplaatst**: 02-10-14 13:03

Geplaatst: 02-10-14 13:03

Ik ben met je eens dat het 'inruilsysteem' mij ook wel tegen de borst stuit, maar niet iedereen ziet een paard als een vriend/familie oid.
Vaak gewoon een gebruiksding om een doel te bereiken.

Dat is het bij mij verre van, maar nu ik zelf in een lastiger pakket zit (geen baan) weet ik gewoon beter welke keuze ik zou maken.

Kom net terug van kliniek, weer nodige poen daar achter gelaten, alles voor mijn meisje. Maar er komt een dag dat deze behandeling niet meer afdoende is. Dan laat ik haar inslapen en geef ik haar geen pensioen op de wei of zo. Daar is het type paard niet voor en kost me teveel geld.
Ik heb de laatste jaren heel veel dingen gelaten voor mijn merrie, en dat is prima. Maar er zijn grenzen........

**Geplaatst**: 02-10-14 13:09

Geplaatst: 02-10-14 13:09

Mijn paard zou blijven waar hij is.. Waarom? Ik heb een eigen stal met weide, dus is het al goedkoper om
Een eigen paard te hebben. Pas als mijn paard veel pijn heeft en dat niet meer beter word zou ik hem laten inslapen.

**Geplaatst**: 02-10-14 13:29

Geplaatst: 02-10-14 13:29

Dimple: Heel herkenbaar hoor.

Toen mijn man (29) vorig jaar plotseling ernstig ziek werd en veranderde in een bedlegerig- rolstoelgebonden kastplantje, was ik hoogzwanger van onze jongste. Als gezin zijn we toen ongeveer al het mogelijk denkbare kwijt geraakt; Ons huis, onze auto, ons spaargeld, zijn baan, zijn rijbewijs, zijn opleiding. Financieel zaten we aan de grond en werd het dus letterlijk op al het mogelijke bezuinigen om ons hoofd boven water te houden en ons oudje aan te houden. Dat laatste is voor ons nooit een discussiepunt geweest, het was een wijze levensles die we aan onze kinderen mee wilde geven; De gezonde paarden hebben we verkocht, de 'kapotte' is gebleven. We zijn heel gericht gaan zoeken naar oplossingen die hem konden sparen: We hebben er uiteindelijk voor gekozen hem tijdelijk in een rusthuis onder te brengen zodat ik mij kon concentreren op het gezin en het herstel van mijn man. Uiteindelijk hebben we hem pas op 1 juli dit jaar terug naar huis kunnen halen, halfpension.
Juist dat ene 'kapotte' en afgekeurde paard kon ons gezin nog een glimlach brengen toen al het mogelijke tegenzat, en liet ons menselijke hoop en emotie behouden waardoor we de kracht hielden om door te gaan.

Hoewel hij inmiddels is ingeslapen zullen we de komende maanden nog krom moeten liggen om de resterende dierenartsrekeningen te voldoen. Maar het is het waard, het is een onvergetelijke en niet in geld uit te drukken ervaring geweest. Maar ik ken de wanhoop als de kosten zich opstapelen en je daar staat met een onverkoopbaar of geblesseerd dier, ik wens je sterkte en goede toekomstperspectieven op korte termijn!

**Geplaatst**: 02-10-14 13:34

Geplaatst: 02-10-14 13:34

Pinda_Dipje schreef:
Dimple: Heel herkenbaar hoor.

Toen mijn man (29) vorig jaar plotseling ernstig ziek werd en veranderde in een bedlegerig- rolstoelgebonden kastplantje, was ik hoogzwanger van onze jongste. Als gezin zijn we toen ongeveer al het mogelijk denkbare kwijt geraakt; Ons huis, onze auto, ons spaargeld, zijn baan, zijn rijbewijs, zijn opleiding. Financieel zaten we aan de grond en werd het dus letterlijk op al het mogelijke bezuinigen om ons hoofd boven water te houden en ons oudje aan te houden. Dat laatste is voor ons nooit een discussiepunt geweest, het was een wijze levensles die we aan onze kinderen mee wilde geven; De gezonde paarden hebben we verkocht, de 'kapotte' is gebleven. We zijn heel gericht gaan zoeken naar oplossingen die hem konden sparen: We hebben er uiteindelijk voor gekozen hem tijdelijk in een rusthuis onder te brengen zodat ik mij kon concentreren op het gezin en het herstel van mijn man. Uiteindelijk hebben we hem pas op 1 juli dit jaar terug naar huis kunnen halen, halfpension.
Juist dat ene 'kapotte' en afgekeurde paard kon ons gezin nog een glimlach brengen toen al het mogelijke tegenzat, en liet ons menselijke hoop en emotie behouden waardoor we de kracht hielden om door te gaan.

Hoewel hij inmiddels is ingeslapen zullen we de komende maanden nog krom moeten liggen om de resterende dierenartsrekeningen te voldoen. Maar het is het waard, het is een onvergetelijke en niet in geld uit te drukken ervaring geweest. Maar ik ken de wanhoop als de kosten zich opstapelen en je daar staat met een onverkoopbaar of geblesseerd dier, ik wens je sterkte en goede toekomstperspectieven op korte termijn!

$_/-\o_$

**Geplaatst**: 02-10-14 14:16

Geplaatst: 02-10-14 14:16

Thx Pinda_Dipje (grappige naam)
Mooi geschreven.

Ik hoop dat het met je man beter gaat!

**Geplaatst**: 02-10-14 14:18

Re: Geblesseerd paard ineens te duur?

Geplaatst: 02-10-14 14:18

Your welcome.

Ja all going well, nu voornamelijk de psychische klap nog verwerken en ons leven weer opbouwen.

**Geplaatst**: 02-10-14 14:28

Geplaatst: 02-10-14 14:28

Mijn paarden blijven bij mij, zolang ze geen pijn hebben, anders worden ze ingeslapen. Maar genieten van een dier en wanneer het je niks meer te bieden heeft als werken, het dan maar afdanken, nee dat vind ik echt niet kunnen.

Ik zeg ook altijd, dat die mensen een paard hebben omdat ze hem nodig hebben voor de sport, zoals een fiets bij wielrennen. En als je fiets kapot is, dan gooi je hem weg en koop je een nieuwe

En dat het in dit geval dan gaat om een dier, met gevoel.... Tja, wat maakt het uit he, als je maar met je kont op de rug van een dier kunt zitten

**Geplaatst**: 02-10-14 14:32

Re: Geblesseerd paard ineens te duur?

Geplaatst: 02-10-14 14:32

Maa als je t ff heel strak bekijkt, die beesten die men weg doet ivm met de sport worden net zo goed gebruikt als de beesten die een rotleven gehad hebben voor vlees. Dus hier keihard oordelen en vanavond weer naar de Mac is in mijn ogen ook niet okee.

**Geplaatst**: 02-10-14 14:38

Re: Geblesseerd paard ineens te duur?

Geplaatst: 02-10-14 14:38

Dat is net zo hypocriet als een probleem hebben met die x aantal labradors die gebruikt werden voor proefdieren en dat wél erg vinden. Maar dit dan weer niet.

Ik ben geen vegetariër, maar ik hoef niet elke dag van de week een stuk vlees en eet dan ook graag vegetarisch, ik eet ook liever biologisch.

**Geplaatst**: 02-10-14 14:42

Re: Geblesseerd paard ineens te duur?

Geplaatst: 02-10-14 14:42

Dieren worden heel veel gebruikt en misbruikt voor en door de mens. Alleen bij veel mensen vinden ze het ene paar dieren veel zieliger (honden, paarden) dan anderen(koeien en varkens). Dat is jammer.

**Geplaatst**: 02-10-14 14:46

Re: Geblesseerd paard ineens te duur?

Geplaatst: 02-10-14 14:46

Mwah, ik persoonlijk niet zo. Ik sla zelfs als het even kan een vlieg/mug/spin whatever niet dood, dat beestje heeft net zoveel recht op leven als een schattig konijntje en die laatste zou ik ook niet doodslaan als die gewoon in mijn huis is :Y)

Maar ik weet ook dat niet iedereen daar hetzelfde over denkt.

**Geplaatst**: 02-10-14 14:53

Geplaatst: 02-10-14 14:53

Maartje1990 schreef:
Dat is net zo hypocriet als een probleem hebben met die x aantal labradors die gebruikt werden voor proefdieren en dat wél erg vinden. Maar dit dan weer niet.

Ik ben geen vegetariër, maar ik hoef niet elke dag van de week een stuk vlees en eet dan ook graag vegetarisch, ik eet ook liever biologisch.

Dat is wel wat anders. Een keuze om een paard in te laten slapen of bij een hond hartfalen opwekken en dan proberen te reanimeren om te kijken of ie het straks weer doet. Het daar is bewezen dat die honden in 80% van de gevallen een extreem pijnlijke dood sterven.

On Topic. Bij mij blijft een paard niet. Ik vind het te duur. En heel egoïstisch, ik heb een paard voor mijn plezier omdat ik rijden leuk vind. Als dat niet meer kan dan houd het voor mij op. Ik ga geen 250,- euro betalen voor een grasmaaier.

Dat wil niet zeggen dat ik niet goed voor ze zorg zo lang ze bij mij zijn. Een peesblessure zou best een jaar mogen hebben (of misschien wel 2) om te herstellen maar afgeschreven is voor mij afgeschreven.

Ik vind een paard leuk lief en geweldig maar ik zie ze anders dan een huisdier zoals een hond of kat. Wellicht doordat ik ook een tijd handelspaarden gereden heb. Dan is komen en gaan. Leuk zolang ze er zijn en prima als ze weg zijn.

Ieder zijn keuze. Wil je je paard houden en lekker knuffelen en poetsen ook super! Je moet doen waar je je goed bij voelt.

**Geplaatst**: 02-10-14 14:59

Geplaatst: 02-10-14 14:59

Mijn ouwetje blijft zolang het paardwaardig is en er geen grote operaties of medicijnen nodig zijn om haar in leven te houden. Ze staat aan huis maar houdt natuurlijk wel een stal bezet waar een jonger dier in kan. Ik heb de luxe dat ik mijn paarden aan huis heb maar voor diegene die dat niet heeft is het allemaal niet zo vanzelfsprekend.
Waar ik wel moeite mee heb, zijn die weggeef advertenties voor weidemaatje. Mocht je er niet zelf meer voor willen of kunnen zorgen, is het in mijn optiek beter zo'n dier voor de dood weg te doen dan het risico te lopen dat er mee geleurd wordt of dat je een ander met het probleem opzadelt. Tenzij er natuurlijk goede afspraken zijn voor een mooie pensioenplek. Helaas zijn er te weinig van deze plekken in Nederland of zelfs buitenland.

**Geplaatst**: 02-10-14 15:05

Geplaatst: 02-10-14 15:05

Daarom eten we dus ook geen (bio-industrie) vlees. Maar ik begrijp je punt hoor

In de eerste plaats houden we allemaal paarden voor ons eigen plezier, ongeacht de doelstelling die met hen hebt worden ze linksom of rechtsom toch benut voor menselijk plezier. Persoonlijk kan ik me echter weinig voorstellen bij de kilte waarmee sommige zich van hun dier(en) distantiëren.

Toen mijn destijds nog jonge sportpaard op stal kwam was dit puur met de intentie zo snel mogelijk hoger te komen in de sport. Maar door jarenlang iedere dag uren met hem te werken, begon ik hem te waarderen om al zijn plussen en minnen. Dat paard werd een onderdeel van mij; Onderdeel van mijn hart, mijn passie, mijn gevoel, mijn liefde en mijn sport.
Ik hield van hem om de toewijding waarin hij voor mij wilde werken, om de velen dingen die hij mij leerde, om de ervaring en het vertrouwen dat hij me gaf, om de glimlach die hij op mijn gezicht kon toveren, om de manier waarop hij mijn leven meer in balans bracht, om zijn blije gehinnik als hij vrolijk was, om zijn eigenwijze streken, om de vertrouwde manier waarop hij zelfs mijn zoons liet kennismaken met de sport, om de goedsul die hij was. Ik hield van hem om eindeloos veel redenen.

Wij mensen bereiken dingen met paarden, mogen ze dingen leren, ze stimuleren en kneden. We maken ze mooier, beter, krachtiger, meer ervaren, veelzijdiger, vriendelijker, socialer en joost mag weten wat nog meer. Het is mijn inziens een magisch en alles behalve vanzelfsprekend iets.
Het vergt een mens met een paard, geen paardenmens, om het leven van een dier zo rationeel te beëindigingen puur omdat het niet meer geschikt is voor jouw doelstelling. Dan houdt je simpelweg meer van jezelf dan van je paard. Een kilte die ik (gelukkig) nooit heb begrepen.

**Geplaatst**: 02-10-14 15:52

Re: Geblesseerd paard ineens te duur?

Geplaatst: 02-10-14 15:52

Het is natuurlijk wel een verschil of je paard in een pension staat of bij huis.Dat is een stuk goedkoper.

**Geplaatst**: 02-10-14 15:55

Geplaatst: 02-10-14 15:55

Helemaal mee eens hoor Pinda_Dipje en dan gun ik ze ook prima aan een ruiter die er weer verder mee wilt.

Ik heb gelukkig nog nooit in de positie gestaan waarbij ik echt een paard heb laten inslapen. Meestal verkoop ik eerder. Mijn huidige paard staat ook te koop. Waarom. Ik heb er geen zin meer in. Ben klaar met rijden. Dus gun ik hem liever met iemand anders. Maar ik zou niks aanhouden als grasmaaier. Mits ik eigen land zou hebben.

En kil tja. Kan je vinden. Had het zelfde paard in de natuur nog geleefd? Of leeft dat paard enkel nog door alle menselijke medicatie e.d. die we er op los laten. Wie zijn wij om te bepalen of iets dier waardig is of juist niet.

Dat bepaal je op je eigen gevoel en geweten.

Operaties? Ik begin er niet aan. Beest heeft geen idee wat hem/haar overkomt. Heeft geen idee dat die operatie is om zijn leven te redden. Staat daar met slangetjes en naalden in zijn lijf.

Dier waardig? Of juist niet?

Maar gelukkig voelen WIJ ons na al deze ellende waar we een paard instoppen wel beter want we hebben er toch immers alles aan gedaan om hem te laten leven? En dat beest heeft geen idee wat hem overkomt, want die weet niet dat wij dit alles voor hem of haar doen.

Kennen wij niet juist te veel menselijke emotie toe zodat WIJ een goed gevoel over onze beslissing hebben?

**Geplaatst**: 02-10-14 16:22

Geplaatst: 02-10-14 16:22

Ik vind het altijd zo grappig als men met de natuur gaat vergelijken als het iemand zo uitkomt. Ik snap dat nooit zo. Wat heeft de natuur er nu mee te makken? Hoe je hem houdt heeft toch niks met de natuur te maken? Toen er op gereden kon worden vroeg men zich ook niet af of het wel zo natuurlijk was.

**Geplaatst**: 02-10-14 16:28

Geplaatst: 02-10-14 16:28

xSogno schreef:
Ik vind het altijd zo grappig als men met de natuur gaat vergelijken als het iemand zo uitkomt. Ik snap dat nooit zo. Wat heeft de natuur er nu mee te makken? Hoe je hem houdt heeft toch niks met de natuur te maken? Toen er op gereden kon worden vroeg men zich ook niet af of het wel zo natuurlijk was.

Een dier blijft altijd dichter verbonden met de natuur dan wij. Daarmee bedoel ik vooral hoeveel ga je dokteren op iets dat dokteren niet begrijpt.

En nogmaals voor iedereen doe wat wilt. Je moet doen waar je goed bij voelt. Persoonlijk hou ik geen grasmaaier. Daar vind ik ze te duur voor. Ik heb ze helaas niet voor 50,- in de maand staan. En met een grasmaaier bedoel ik geen gezond paard van 20

**Geplaatst**: 02-10-14 16:38

Geplaatst: 02-10-14 16:38

Oh je mag van mij zelf weten wat je doet, natuurlijk. Maar mensen die opeens gaan BS-en met ja in de natuur was ze al eerder dood geweest is natuurlijk een beetje onzin, ik hoor dat heel veel mensen zeggen die eigenlijk bedoelen 'ik heb geen zin een kapot paard", maar dat gewoon niet toegeven. Paardhouderij in NL heeft niks met de natuur te maken. En als je sportruiter allerlei dressuuroefeningen en springoefingen gaat doen is dat ook niet natuurlijk, dan moet je ook niet op een ander moment aankomen met een excuus : 'in de natuur blabla', da's onzin
Belangrijk is is dat het paardwaardig blijft, inslapen of op de wei, dat mag iemand imo zelf weten. Maar sta dan ook voor wat je doet.

Laatst bijgewerkt door xSogno op 02-10-14 16:39, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 02-10-14 16:39

Geplaatst: 02-10-14 16:39

Operatie is van tal van factoren afhankelijk, daar oordeel ik niet over.

Zoals ik reeds vertelt heb definieer ik het geluk van een paard aan de hand van vlucht- en kuddegedrag. Ze moeten zonder al teveel poespas gelukkig zijn en mee kunnen komen in hun natuurlijk habitat. Als hij dat niet zou kunnen (Bijv. kudde slaat op hol, paard kan niet mee komen door pijn) zou het alleen maar angst voelen, zwakte... Ieder wezen weet dat zwakte je einde betekent.

Wij krijgen momenteel bijna dagelijks dieren aangeboden van particulieren en fokkers, en ik lees hun berichten meestal vol verbazing en ontsteltenis. Goede paarden die worden weggeschreven omwille van een peesblessure, een schoonheidsfoutje, een blind oog.
Het meest verbaas ik me echter over de velen die geloven dat hun paard het niet begrijpt. De band die je met het dier hebt zal zeker een rol spelen, maar mijn dieren weten maar al te goed wat mijn intenties zijn en ze vertrouwen me blind bij alles wat ik doe.
Als ik dan kijk naar de 7 jarige merrie die ik nu op stal heb staan, begrijp ik inderdaad dat er mensen zijn die het niet geloven. Ze is vaak teleurgesteld en haar vertrouwen in mij moet nog groeien. Dat win ik niet door een paar aaitjes en ritjes, ik zal moeten investeren voordat ik hetzelfde bereik als met haar voorgangers.

**Geplaatst**: 03-10-14 11:38

Geplaatst: 03-10-14 11:38

xSogno schreef:
Oh je mag van mij zelf weten wat je doet, natuurlijk. Maar mensen die opeens gaan BS-en met ja in de natuur was ze al eerder dood geweest is natuurlijk een beetje onzin, ik hoor dat heel veel mensen zeggen die eigenlijk bedoelen 'ik heb geen zin een kapot paard", maar dat gewoon niet toegeven. Paardhouderij in NL heeft niks met de natuur te maken. En als je sportruiter allerlei dressuuroefeningen en springoefingen gaat doen is dat ook niet natuurlijk, dan moet je ook niet op een ander moment aankomen met een excuus : 'in de natuur blabla', da's onzin
Belangrijk is is dat het paardwaardig blijft, inslapen of op de wei, dat mag iemand imo zelf weten. Maar sta dan ook voor wat je doet.

Volgens mij heb ik nergens gezet dat ik niet sta voor wat ik doe? Maar mocht er toch verwarring zijn. Ik hou geen grasmaaier en daar durf ik prima voor uit te komen. Ik zal ook geen ander opzadelen met een paard met mankement. Al is maar om te voorkomen dat ze toch weer bereden worden. Dan gaat de spreekwoordelijke stekker eruit.

Wat natuur betreft. Er zijn genoeg stallen en mensen die het zo "natuurlijk" mogelijk maken met stalling en huisvesting. (niet mijn ding overigens ik ben helemaal niet van de NH)

Tuurlijk dokteren we allemaal wel een beetje met een paard. De natuur heeft ook geen antibioticakuurtje zeg maar. Maar hoe ver ga je en waarom en voor wie zijn best wil en gemoed rust? Een dier is geen mens. die denk anders dan wij. Volgens mij denken de dieren zelf nog wel aardig natuur/kudde/instinkt gebonden.

Wie bepaald wat paardwaardig is? Niet het paard in ieder geval.

Ik kan overal prima mee leven wat ieders keuze dan ook is.

**Geplaatst**: 03-10-14 11:41

Geplaatst: 03-10-14 11:41

Pinda_Dipje schreef:
Operatie is van tal van factoren afhankelijk, daar oordeel ik niet over.

Zoals ik reeds vertelt heb definieer ik het geluk van een paard aan de hand van vlucht- en kuddegedrag. Ze moeten zonder al teveel poespas gelukkig zijn en mee kunnen komen in hun natuurlijk habitat. Als hij dat niet zou kunnen (Bijv. kudde slaat op hol, paard kan niet mee komen door pijn) zou het alleen maar angst voelen, zwakte... Ieder wezen weet dat zwakte je einde betekent.

Wij krijgen momenteel bijna dagelijks dieren aangeboden van particulieren en fokkers, en ik lees hun berichten meestal vol verbazing en ontsteltenis. Goede paarden die worden weggeschreven omwille van een peesblessure, een schoonheidsfoutje, een blind oog.
Het meest verbaas ik me echter over de velen die geloven dat hun paard het niet begrijpt. De band die je met het dier hebt zal zeker een rol spelen, maar mijn dieren weten maar al te goed wat mijn intenties zijn en ze vertrouwen me blind bij alles wat ik doe.
Als ik dan kijk naar de 7 jarige merrie die ik nu op stal heb staan, begrijp ik inderdaad dat er mensen zijn die het niet geloven. Ze is vaak teleurgesteld en haar vertrouwen in mij moet nog groeien. Dat win ik niet door een paar aaitjes en ritjes, ik zal moeten investeren voordat ik hetzelfde bereik als met haar voorgangers.

Ik lees dat jou gebruikers doel gewoon heel anders dan die van mij. Eigenlijk is voor jou het woord gebruikers doel al niet goed. Jij maakt maatjes voor het leven waar je een echte band mee wilt opbouwen. En dat is helemaal prima en leuk! En super fijn voor zo'n paard dat er ook dat soort mensen zijn.

Ik zoek iets voor tijdelijk waar ik lekker mee knutsel en dan verkoop. Momenteel heb ik helemaal geen behoefte aan een eigen paard. Dus heb er er nu ook geen meer.

Een paard zal bij mij absoluut kans op herstel krijgen. Maar stel dat dat uitblijft? ik denk niet dat ik dan door ga.

**Geplaatst**: 03-10-14 11:45

Re: Geblesseerd paard ineens te duur?

Geplaatst: 03-10-14 11:45

ik denk dat het heel erg te maken heeft als je je paard als huisdier ziet of als sport en gebruiksdier.

Voor mij gaat (op 1 paard na) alles weg als het niet meer voor het gebruikersdoel geschikt is (sport of fok)

Als mijn paard niet meer bruikbaar is voor mijn eigen doeleinden dan:

Nomineer dit bericht ×