Ooh wat herkenbaar

.. Ik ging vroeger ook altijd in verlichte zit over verkeersdrempels, in volle "galop" door de straten, wedstrijdjes met m'n zusje. Verschrikkelijk

..
Ik had zeker 20 van die grand champion paarden en ik speelde uren met die dingen.En ook het ieder paard zielig vinden

. Ik herinner me nog heel goed dat ik in een paardenboekje had gelezen wat mok was, alleen had ik de uitleg een beetje verkeerd opgevat, dus ieder paard waar ik de huid door de haren kon zin in de koten ( dus waar een rozige gloed hing ) werd meteen bestempeld als een paard met mok

En naar springwedstrijden kijken, ik was altijd voor de witte, alle andere paarden waren stom, maar de witte stond ik altijd gillend aan te moedigen en als ze een balk lieten vallen waren ze meteen slecht en wilde ik natuurlijk ook meteen niet meer hebben, wat moet je ook met een paard dat een balk laat vallen, tss

.
Kon ook uren verhaaltjes schrijven over paarden, paard was natuurlijk altijd mishandeld en had een hele gemene ex-eigenaar.. Verschrikkelijk

.
En de dagboeken herinner ik me ook, ik maakte altijd tekeningen van alle paarden en vertelde wat ik had gedaan.. Ik had zelfs een speciaal manege dagboekje met wat er goed ging en wat er slecht ging.. Maar ik vond mezelf ook heel wat vroeger, ik mocht altijd als eerste op de nieuwe paarden en ik kon natuurlijk als beste rijden ( dat heb ik zelfs iemand een keer recht in d'r gezicht gezegd

).. Ik schaam me dood als ik terug denk aan die tijd

.