Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73


Karin schreef:Maar voor alle takken van sport geldt: wanneer je zoveel mogelijk met beleid traint, goed voorbereid je wedstrijden rijdt en het welzijn van je paard in alles voorop stelt, verklein je de kans op blessures aanzienlijk.
Maar er zijn er ook genoeg die - omdat ze te weinig aan de slag zijn - gaan lopen donderjagen; kortom, het zal dus idd per combinatie verschillen. Citaat:How to tell that your horse is approaching his limitations:
1. Panting or blowing respirations
2. Heart rate more than 150 bpm
3. Profuse sweating

Himyar schreef:En dan nog een van de vragen. Wordt een paard van dit alles (het harde werken met beleid) een "sweet horse"? Dus is/wordt hij dan braver, minder schrikachtig etc. dan een paard waar heel licht of nauwelijks mee gewerkt wordt? Dus maakt hard werken ook rustig en handelbaarder? Ik denk dat dit per combinatie verschilt.
. Handelbaar en braaf zijn mijn paarden (dravers), maar hoe meer werk ze krijgen, hoe fitter. Mijn hengst denkt dan dat hij de hele wereld aan kan als hij in topconditie is, hij wordt dan steeds brutaler. Mijn merrie is chagerijniger naarmate ze meer vorm heeft.
Tenfold schreef:Voor mij heeft die uitdrukking niets met een uitputtingsslag te maken. Maar wil voor mij gewoon zeggen dat een paard waarmee wordt gewerkt, veelal 'braver' is.
Die ervaring deel ik absoluut. Ik vind het zo'n herkenbare uitdrukking!
Makkelijker in de zin van, relaxter zowel op stal als onder het zadel als aan de hand, minder ondeugend etc etc.


Cassidy schreef:Waarom wordt er toch iedere keer op die wedstrijden gehamerd? Is het niet een veel groter compliment en een beloning voor je eigen werk als een paard aan een lang teugeltje en compleet onder controle in een lope langs een groep jekkerende ruiters gaan op het strand, die moeite hebben hun paarden onder controle te houden? Dat je je paard zonder moeite bij je kunt houden als de rest van de groep voor hem er vandoor spurt. Zal zeker een kwestie zijn van opvoeding, maar ook een teken van een paard dat voldoende in het werk staat. En ook in dat geval afhankelijk van het character van het paard.
Ik vind het persoonlijk een veel groter compliment dat ik mijn geestelijk gehandicapte broer op mijn paard kan zetten en die verder braaf is, dan dat ik zonodig die wedstrijd win.


Himyar schreef:Cassidy schreef:Ik vind het persoonlijk een veel groter compliment dat ik mijn geestelijk gehandicapte broer op mijn paard kan zetten en die verder braaf is, dan dat ik zonodig die wedstrijd win.
En om dat te kunnen doen, moet een paard dus heel hard worden gewerkt?
Cassidy schreef:In de westernsport is er een gezegde dat heet: wet pads make sweet horses. In mijn ogen moet je een paard genoeg te doen geven en toch wel redelijk hard laten werken om een tevreden paard te krijgen die niet om de haverklap schrikt, bokt, je probeert eraf te krijgen. In het zweet rijden is niet erg, twintig minuten galloperen in mijn ogen ook niet. Mits het paard er aan toe is, lichamelijk niets mankeert en er goed om wordt voorbereid: warming up en cooling down zijn belangrijk. En de verdere verzorging natuurlijk.
Kortom, wanneer werkt een paard hard, en wanneer put je hem (bewust of onbewust) uit?
Is een paard waar je hard mee werkt automatisch uitgeput?