sflj schreef:pipo schreef:Ben het helemaal met je eens elenaMM77.
En dat is nou het hele probleem. (Huis) dieren zijn geen levende wezens maar dingen. Als ie te oud wordt of hij bevalt niet meer, verkoop je hem gewoon, geef je hem weg of gooi je (een léven!) weg door het dood te maken!
En dan koop je een paard om eindelijk op te kunnen rijden? En wat als die na een jaar ook een probleem krijgt/ blijkt te hebben? Maar weer hetzelfde traject?!
Dierenliefhebbers...
opnieuw, paarden zijn geen huisdieren.. je koopt ze niet om mee te troetelen als je heel reëel bent, op een enkele uitzondering na.
Je gooit toch ook een koeienleven weg om er een biefstukje van te laten maken... En een lammetje om er shoarma van te laten maken..
Als hij bevalt, of je hebt er geen klik mee.. natuurlijk verkoop je hem dan.. dan heb je het over een prima rijpaard alleen niet voor jou.. dus ja dan doe je hem gewoon weg.. Waar denk je waar de markt mee gevuld is, alleen maar van fokkers?
Als ik een tweede paard zou kopen en die krijgt na een jaar ook problemen, dan baal ik als een stekker.. maar dan gaat dat paard zeker ook naar de slacht.. ik heb het over onoverkomelijke problemen dus hier hè..
dan veranderd de functie van het dier van hobby/rijdier/ja zelfs maatje in consumptiedier.
Dierenliefde staat compleet los van of je wel of niet een einde maakt aan het leven van je dier.. maar de redenen waarop je je beslissingen maakt.. Ik vind het persoonlijk vriendelijker om je paard in een frikandel te steken dan om hem de rest van zijn leven op pijnstillers op de wei te zetten vanwege problemen in de benen of hoeven, alleen maar vanuit de optiek: 'ik houd van dieren dus ik laat ze niet gaan als hij nog pijnvrij of redelijk pijnvrij kan staan'.
Tot slot:
Iemand op de vorige pagina zei het heel treffend.. Je neemt een dier en zorgt er goed voor tot het einde van diens leven..
dat is ook precies mijn manier, tenzij we elkaar ongelukkig zouden maken (bijvoorbeeld geen klik of echt geen tijd, of mijn complete interresse in paarden weg of iets dergelijks.. dan heeft mijn paardje er niets aan als ik hem maar aanhoud maar er verder niet meer mee omga).
ik denk niet dat die poster het zo bedoelde. Maar ze gaf het zelf aan 'tot het einde van zijn/haar leven'.
Ik doe een paard dat mankementen heeft die onoverkomelijk zijn echt niet weg, of een oud paard.. Maar het is wel aan mijzelf om te bepalen wanneer en hoe dat einde van dat leven dan is.. En tot de laatste ademteug zal ik voor het dier zorgen. Ik ben het alleen er niet mee eens dat een dier maar moet blijven staan tot dat zijn laatste ademteug al reutelend zijn trillende oude stramme lichaam uit zichzelf verlaat, of dan pas de spuit erin laten zetten.. Dan houd je hem alleen aan vanuit je eigen emotie en band. niet omdat het perse beter of goed is voor een paard..
waar is de dierenliefde als je wettelijk mag bepalen dat je dier in redelijke gezondheid vanwege een blessure die niet meer overgaat het leven verlaat, maar je ervoor kiest tot hij zo oud is dat hij niet meer goed ziet, schrikt van iedere aanraking en iedere stap hem zeer doet vanwege zijn stramme lichaam? Ja hij kan nog jaren mee, maar voor wie is dat beter? IN mijn ogen is dat om het baasje de geruststelling te geven dat hij/zij er nog is en nog lang niet dood gaat. Voor het paard maakt het in feite helemaal niets uit, het leeft bij de dag.. een dag kan goed zijn, een dag kan slecht zijn.. en hoe ouder een paard zal worden, hoe meer slechte dagen het zal kennen.. Dus waarom is het fout dat zodra je merkt dat het dier ongemakken begint te kennen, en je niet meer dat met hem kunt doen wat jouw hobby is.. dat je op dat moment besluit dat je een jonger en gezond dier wilt om je hobby mee voort te zetten en je oude paardje alle slechte dagen die nog zullen komen en steeds vaker zullen komen wilt besparen..
Het tegenargument is, ja maar er kunnen ook nog vele goede dagen zijn.. Maar dat in mijn ogen is alleen weer van belang voor het baasje, niet voor het paard.. als je vandaag sterft, dan voel je niet het gemis van dingen die nog gaan komen.. alleen degene die achterblijft voelt het gemis van 'er had nog zoveel leuks kunnen gebeuren'.
,en ik denk dat ik tegen die tijd toch op zoek ga naar oudjes/kapotte paarden welke nog prima functioneren als graaspaardje.
. ( ow en ik had ook nog een dierenarts welke een suggestie gaf om een rolstoel voor de hond te kopen
,domme dierenarts..)