Moderators: Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, NadjaNadja, Neonlight, Sica, C_arola
Ik vind het fijn om te zien dat hij goed terecht is gekomen en gelukkig is.
SandraVerl schreef:Toen ik ging scheiden, kon ik het financieel niet aan om mijn Hafje te houden. Ik leerde mensen kennen, die hem spotgoedkoop mochten hebben, ik mocht blijven rijden en als zij hem ooit verkochten, zouden zij hem eerst aan mij aanbieden. Alles stond netjes op papier, alleen kreeg ik er geen kopie van. Heb mijn Hafje nog 2 keer gezien, mocht niet rijden en ze hebben hem zonder mijn medeweten verkocht. Je verkoopt je paard echt niet altijd uit vrije wil hoor.
Met de fokker van mijn huidige paard en pony (is 1 en dezelfde persoon), hou ik bewust contact. Tot ik verhuisde was hij mijn hoefsmid. Met hem heb ik afgesproken dat hij samen met mij op zoek zal gaan naar een nieuwe thuis, moest ik om 1 of andere reden niet meer voor mijn paarden kunnen zorgen. Foto's stuur ik hem niet, hij krijgt ze via en kennis op fb wel te zien, maar ik bel hem wel een paar keer per jaar zodat hij weet hoe het met de mannen gaat.
Danique schreef:SandraVerl schreef:Toen ik ging scheiden, kon ik het financieel niet aan om mijn Hafje te houden. Ik leerde mensen kennen, die hem spotgoedkoop mochten hebben, ik mocht blijven rijden en als zij hem ooit verkochten, zouden zij hem eerst aan mij aanbieden. Alles stond netjes op papier, alleen kreeg ik er geen kopie van. Heb mijn Hafje nog 2 keer gezien, mocht niet rijden en ze hebben hem zonder mijn medeweten verkocht. Je verkoopt je paard echt niet altijd uit vrije wil hoor.
Met de fokker van mijn huidige paard en pony (is 1 en dezelfde persoon), hou ik bewust contact. Tot ik verhuisde was hij mijn hoefsmid. Met hem heb ik afgesproken dat hij samen met mij op zoek zal gaan naar een nieuwe thuis, moest ik om 1 of andere reden niet meer voor mijn paarden kunnen zorgen. Foto's stuur ik hem niet, hij krijgt ze via en kennis op fb wel te zien, maar ik bel hem wel een paar keer per jaar zodat hij weet hoe het met de mannen gaat.
Tja ondanks dat het niet netjes is dat ze zich niet aan de afspraak hielden is het wel hun paard geworden natuurlijk... Zij hebben alle recht hem te verkopen... ''Mensen zoals jij'' zijn de reden dat ik geen contact met een oud-eigenaar zou hoeven. Ik zou me enorm opgelaten voelen als ik het paard wil/moet verkopen en ik heb afgesproken de oud-eigenaar op de hoogte te houden. Wat ik een goed nieuw huis vind, vindt de nieuwe eigenaar misschien crap.
SandraVerl schreef:Blijkbaar is een kort, on-topic antwoord, niet duidelijk genoeg. Dus dan maar de iets langere en ongekuiste versie.
Toen ik ging scheiden, stond mijn paard bij mijn schoonfamilie, ik moest dus snel een nieuwe stal hebben, maar deze moest binnen mijn budget passen. Een vriend boodt aan om mijn paard tijdelijk bij zijn moeder te zetten, dit zou gratis zijn tot ik een nieuwe plek gevonden had. Zijn moeder woonde voor mij te ver weg, ik had geen auto en geen rijbewijs, maar ik vertouwde hem, dus mijn paard ging naar daar.
Na 1 week vroegen ze mij om 5.000 frank (wat toen veel geld was, dat betaalde je toen vol pensioen op een manege), per maand te betalen. Die vriend van me wist dat ik, door de afwikkeling van de echtscheiding, op dat moment zeer krap bij kas zat en enkel kon overleven dankzij de steun van mijn ouders.
En toen kwamen zij met het voorstel om het paard voor die 5.000 frank over te nemen en hem terug aan mij te verkopen nadien. Zij hebben alles bedacht en uitgekiend en ik was zo naief om vertrouwen te hebben in hen. Moest ik toen geweten hebben dat ik daardoor mijn paard voor goed ging kwijt zijn, was ik nooit op hun voorstel ingegaan.
Ik vind het nogal kras dat men er hier blijkbaar geen probleem mee heeft, dat mensen op zo'n manier een paard verwerven.
Ik heb mijn 2de veulen ook verkocht, omdat hij te klein bleef waardoor ik niet met hem ging kunnen rijden. 1 keer heb ik zijn nieuwe eigenaar gesproken en nadien heb ik die mensen met rust gelaten. Maar die verkoop was een bewuste en weloverwogen keuze, waar ik vrede mee heb.
Ik werd mij een partijtje verrot gescholden dat ik niets wilde zeggen over die andere pony...
En ik had er een gevonden. Ben er nog steeds heel blij mee, wordt hier ook bereden door een fijn ruitertje dat nu helaas wat te groot wordt nu en niet meer zo vaak rijdt.
Deze oude eigenaar heb ik niet op facebook, maar dat hoeft ook niet. Denk dat die paar berichtjes via bokt wel genoeg zijn.