Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
daggut nie... 
Ann schreef:Ik heb vorig jaar een jaarling (kruising Kwpn) merrie verkocht, er was best wel veel animo voor en een studente wilde komen kijken, prima, ze kwam na de begrafenis van haar schoonvaderHaar opgehaald van een NS station, 25 km verderop, er was een slechte busverbinding, paardje zien lopen en de koop werd mondeling vastgelegd, ze moest plaats regelen en zou de merrie binnen een termijn van 2 weken laten ophalen, was prima, na die twee weken heb ik niets meer van haar gehoord, ze was niet meer telefonisch te bereiken en reageerde niet op mailtjes...
Dus Hannah, als je dit mocht lezen, ik wacht nog steeds op een uitleg![]()
Ik vond de verkoop emotioneel heel erg moeilijk en dat wist ze, dat stak nog het meeste, akelig kind
Het paardje heeft daarna wel een goed thuis gevonden bij andere mensen, ik heb toevallig vorige week nog gebeld om te vragen hoe het met haar ging, alles ging heel erg goed.

geweldig!
" die meekwamen zelf niet echt het goede voorbeeld gaven en niet echt expers waren. Degene voor wie het paard zou moeten zijn, kon al helemaal niet rijden. Je hoort dan ook dat ze les kregen van de "expert". Ik wist en zag al genoeg. 
Mmmm dacht ik, wat krijgen we nu weer. Ze had haar Fjord of Haff verkocht en wilde gaan dressuren.
. Dat zag ik nu niet zo zitten. Ik eerst het schimmeltje aan de longe laten zien, toen erop gegaan. Ze waren ook druk alles op de video aan het zetten, want haar instrukteur moest ook even zien wat voor paard het was.
. Het schimmeltje kreunde wel even onder het gewicht, maar ze stapte op haar eigen tempo braaf door.
Ik vroeg of ze niet een versnelling harder wilde. Nou zei ze. Ik laat de video aan mijn instrukteur zien en als hij het wat vind, dan koop ik haar en thuis ga ik dan wel draven enzo.
En dat is dan instrutrice en moet les geven aan anderen?
).
sonjabelgium"]
[quote="Ann schreef:Ik heb vorig jaar een jaarling (kruising Kwpn) merrie verkocht, er was best wel veel animo voor en een studente wilde komen kijken, prima, ze kwam na de begrafenis van haar schoonvaderHaar opgehaald van een NS station, 25 km verderop, er was een slechte busverbinding, paardje zien lopen en de koop werd mondeling vastgelegd, ze moest plaats regelen en zou de merrie binnen een termijn van 2 weken laten ophalen, was prima, na die twee weken heb ik niets meer van haar gehoord, ze was niet meer telefonisch te bereiken en reageerde niet op mailtjes...
Dus Hannah, als je dit mocht lezen, ik wacht nog steeds op een uitleg![]()
Ik vond de verkoop emotioneel heel erg moeilijk en dat wist ze, dat stak nog het meeste, akelig kind
Het paardje heeft daarna wel een goed thuis gevonden bij andere mensen, ik heb toevallig vorige week nog gebeld om te vragen hoe het met haar ging, alles ging heel erg goed.

Ann schreef:Mijn situatie is heel anders, Sonjabelgium, Hannah is geen Bokker en de verkoop is niet via Bokt.nl gegaan, als dat wel zo was geweest, had ik er geen melding van gemaakt in dit topic...
. Ik ben persoonlijk van mening dat publiek melden van dergelijke zaken anderen kan beschermen of hen kan waarschuwen om voorzichtig te zijn
Ik had er ook geen andere bedoelingen mee. Missouri schreef:Hoe ik mijn paard kocht was ook leuk.
Na een wekenlange zoektocht door Nederland en omstreken naar een geschikt paard voor mij, samen met een vriendin, kwamen we er niet uit. Ik ben heeeeel kieskeurig, en wilde precies het paard dat ik voor ogen had. Het moet gelijk raak zijn, en anders hoef ik hem niet.
Na wederom een lange dag van brakke bokken (die natuurlijk allemaal sterwaardig waren... zucht) kijken, waren we het zat en zij stelde voor om bij de fokker van haar paard (een GribaldixKaiserstern die ik helemaal geweldig vond) een kop koffie te gaan drinken.
We kwamen daar aan en mijn vriendin vroeg gelijk of ze nog wat hadden staan voor mij. "we hebben een merrie, maar die is pas 2". Dus ik: "dat zoek ik eigenlijk wel". "Het is een schimmel." "O, tja, ik wil eigenlijk geen schimmel..." (ik heb een hekel aan poetsen).
Ik wilde toch wel even kijken, maar eigenlijk wilden ze het paard niet laten zien omdat ik toch geen interesse had. Maar na aandringen van mijn vriendin toch naar de wei gereden... en daar stond dus alles wat ik niet wilde: een klein, Duits schimmeltje met een raar dun halsje en een hele dikke pens. Maar ze kwam op me aflopen, en was niet meer bij me weg te slaan... en ze had het leukste hoofd dat ik ooit had gezien. Zo lief, met van die ondeugende ogen... met veel moeite lukte het om de kudde paarden een beetje olp te jagen, en toen ze in beweging kwam wist ik het helemaal. Dit moest 'm worden!
Een week later stond de schimmel bij me op stal
. Naar stal gereden en hij zei: Als ze voor de kar zo loopt dan koop ik haar. Kom vanavond naar mij toe, dan spannen we haar in en maken een ritje.
, zijn een stukkie wezen rijden. Bo liep alsof ze het gisteren nog had gedaan. Dus verkocht!
Oh, dank u wel.
. Hij had met de voorzitter van de rijvereniging de rit gemaakt en het paard van de voorzitter stond bekend om zijn uithoudingsvermogen. Bo reed hem op haar sloffies er zo uit.
' Nee, zei ze want wat kon de dierenarts haar nou vertellen wat hij mij niet kon vertellen??
Ze zagen niet dat ik geplaagd werd door een bij.
)
:D:D
Ga dan nog maar eens over de prijs praten