LETS schreef:@ikke; ik hoor vaak 'Pion, die zal wel moeilijk zijn'. Maar ik heb nog nooit een fijner paard meegemaakt. Zo ontzettend werkwillig, lief en vriendelijk. Wel vrij dominant, wat het zadelmak maken niet echt eenvoudig maakte, maar daarna nooit meer wat mee te doen gehad. Ook nog nooit 1 pas kreupel geweest, zo hard op de benen. Maar dat karakter komt uit de moederlijn; in combinatie met een fijne moeder durf ik Jazz/Pion etc wel aan. Is vaak toch een kwestie van geduld en opvoeding, er zijn weinig paarden die van zichzelf 'slecht' zijn. Het is uiteindelijk toch de ruiter die een hoop doet. En een wat complexer karakter zorgt er op hoger niveau vaak voor dat ze wat meer in zich hebben.
Op zich je gelijk, maar het moet je wel passen en pas daarvoor
Ik heb enkele keren een paard gereden waarvan de instructeur aan de eigenaar vroeg: en daar ga jij OP zitten??!!?? Geweldig paard om mee te werken en te rijden, maar niet in de laatste plaats omdat ze van DIE eigenaar en daarmee OPGEVOED is.
Lauste schreef:Mij kan de afstamming voor op de startlijst eigenlijk geen moer schelen.
Heb meerdere keren geschreven en de jury's keken nooit naar afstamming/leeftijd.
Heel soms als ze dachten een hengst te herkennen in het paard, maar serieus bijna nooit.
Je punten zijn daar dus wel totaal onafhankelijk van.
Er zijn mensen die dat wel belangrijk vinden. Er zijn ook juryleden die zich daardoor laten beinvloeden; evengoed als er juryleden zijn die je slecht punten omdat ze van mening zijn dat je met een bepaald paard eigenlijk niks in de basisdressuur te zoeken hebt (paard was lichte tour opgeleid en uitgebracht bij een vorige eigenaar).
Dressuur is uiteindelijk een jurysport, daarmee een subjectieve waarnemingssport en dus onderhevig aan de persoonlijke voorkeuren van degene die bij A zit; tja.........
.


