Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-02-06 08:09

Re:

Geplaatst door de TopicStarter : 07-02-06 08:09

ik hoop het ook, echt heel erg..
mis dr zo ontzettend, gisteren in het park gezeten voor bijna een uur.. Vanaf een bankje kon ik haar stal + haarzelf net zien..
Ze bleef maar onbeweeglijk naar me staan staren en liet af en toe een luide hinnik horen, alsof ze niet begreep waarom ik maar niet kwam...

vandaag moet ik voor t eerst werken op een kinderdagverblijf (ben bezig met een baan) hopen dat het iets of wat afleiding biedt..

**Geplaatst**: 07-02-06 13:30

Re:

Geplaatst: 07-02-06 13:30

Niemandweet schreef:
ik hoop het ook, echt heel erg..
mis dr zo ontzettend, gisteren in het park gezeten voor bijna een uur.. Vanaf een bankje kon ik haar stal + haarzelf net zien..
Ze bleef maar onbeweeglijk naar me staan staren en liet af en toe een luide hinnik horen, alsof ze niet begreep waarom ik maar niet kwam...

vandaag moet ik voor t eerst werken op een kinderdagverblijf (ben bezig met een baan) hopen dat het iets of wat afleiding biedt..

gatsie, krijg ook de traantjes in mn ogen hoor, als ik dit bericht lees.
Maar misschien heeft Toydoll wel een oplossing!!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-02-06 19:01

Re:

Geplaatst door de TopicStarter : 07-02-06 19:01

Tydoll had inderdaad een ontzettend lieve en opzich goede oplossing, maar dat kan helaas toch niet..
ze bood aan om haar te "kopen" voor mij (dan kreeg zij van mij het geld) en bij haar te stallen..
helaas willen mijn ouders mij helemaal niet financieel steunen omdat er teveel risico's aanzitten ( niet meer verzekerd ivm leeftijd en dergelijke)

dus ik denk dat ik haar toch uit mn hoofd zal moeten zetten, hoe moeilijk het ook is voor me

**Geplaatst**: 07-02-06 21:45

Re: vervolg " god o god wat een gedoe"

Geplaatst: 07-02-06 21:45

ach vind het echt ontzettend erg voor je!

Ik hoop voor je dat er nog een lichtpuntje komt nav je brief.
Ik zie het somber in, maar ik blijf voor je duimen.
Zeker nog nix gehoord van dat mens?

**Geplaatst**: 08-02-06 16:36

Re:

Geplaatst: 08-02-06 16:36

Acch Meis

Heb echt zo'n medelijden met je , vooral dat berichtje van bovenaan de pagina.

Echt heel erg veel sterkte ermee !

**Geplaatst**: 09-02-06 09:51

Re: vervolg " god o god wat een gedoe"

Geplaatst: 09-02-06 09:51

Ben zelf eigenaar van een fjord en heb nu tijdelijk een verzorgsters vanweg wat prive omstandigheden.

Maar ik wil sommige toch ff attenderen dat ten eerste een verhaal heeft 2 kanten en ten 2e wij eigenaars zijn ten alle tijden verandwoordelijk voor paard/pony ook al kijken we er weinig naar om.
Als er wat gebeurt met mijn Fjord ben ik genoodzaak om er voor te zorgen en er vaker bij haar te zijn om te kijken hoe het verder gaat. Dus dat is niet zo raar dat de eigenaars de touwtjes in handen ff terug nemen snap dat dit niet leuk is maar het blijft hun paard en ze draaien ook voor de kosten op dus je kan ze niet kwakelijk nemen dat ze vaker bij haar zijn want ze willen zien hoe het ervoor staat.

**Geplaatst**: 09-02-06 09:55

Re:

Geplaatst: 09-02-06 09:55

Natuurlijk, je hebt helemaal gelijk, alleen kan dat ook zonder de verzorgster te kwetsen en pijn te doen.

**Geplaatst**: 09-02-06 10:06

Re:

Geplaatst: 09-02-06 10:06

amondi schreef:
Natuurlijk, je hebt helemaal gelijk, alleen kan dat ook zonder de verzorgster te kwetsen en pijn te doen.

Daar in heb je gelijk maar nogmaals een verhaal heeft 2 kanten , want wij kennen nu alleen het verhaal van niemandweet maar wat is het andere kant van het verhaal van de eigenaars. Is natuurlijk nooit leuk als je iets verlies en niemand mag gekwets worden. Maar als mijn verzorgster zo over mijn typ zou ik ook gekwets worden weet niet of deze eigenaars hier ook op zitten maar het is niet leuk om dat dan allemaal te lezen en iedereen geeft niemandweet gelijk terwijl wiij niet eens het verhaal van de eigenaars kennen neem aan dat je dat wel met mee eens bent.

Gelukkig heb ik een goede verstandshouding met mijn verzorgster en deze heeft erg veel begrip voor mij hopelijk komt het voor mij nooit zo ver.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-02-06 12:32

Re:

Geplaatst door de TopicStarter : 09-02-06 12:32

Vind het erg jammer dat je er zo op reageert xlovelyx.
Inderdaad het verhaal heeft twee kanten, dat ben ik met je eens, maar deze situatie is erg vreemd gegaan.. Weet niet hoe ik het moet verwoorden. Als je aan mijn verhaal twijfeld, vind ik het prima, maar als ze zelfs tegen mijn schoonmoeder leugens verteld dat ik mensen lastig val (terwijl die mensen zelf van niks weten) lijkt het me wel duidelijk dat ZIJ in ieder geval raar bezig is. Verder maakte ze me meteen in het begin (toen ze kreupel werd) duidelijk dat ze geen tijd hadden om veel op stal te zijn aangezien ze bezig zijn met een verhuizing. En andere keren dat ze kreupel was of dergelijke werd er ook niet naar haar of mij omgekeken..
Verder wil ik er eigelijk niet veel over kwijt, omdat ik het er gewoon heel erg moeilijk mee heb op het moment..

En verder heb ik er geen problemen mee als ze dit verhaal zou lezen. Ik heb zo ongeveer hetzelfde gezet in de brief die ik haar gestuurd heb, dus ze kent het verhaal & mijn mening.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-02-06 12:40

Re:

Geplaatst door de TopicStarter : 09-02-06 12:40

Tamara

ik kan helaas geen afscheid nemen,
ik kan helaas niet bij je zijn.
Maar ik denk aan je en voel alleen maar pijn.

de leegte zonder jou,
is met geen pen te beschrijven.
de leegte zonder jou,
zal altijd bij me blijven

de pijn is iets minder scherp,
het doet misschien iets minder zeer.
het missen wordt niet minder,
maar steeds een beetje meer

niemand die weten kan hoeveel ik van je hou,
niemand die mij troosten kan in mijn verdriet om jou.
niemand die begrijpen zal hoe vreselijk ik je mis,
niemand die beseffen zal hoe erg die pijn wel is.

waarom zijn er zoveel vragen,
waarom is er zoveel pijn.
waarom zijn er zoveel dingen,
die niet te begrijpen zijn.

ik lig in bed te huilen
en prevel een gebed waarin geen antwoorden schuilen
een gebed van machteloosheid en smart
een gebed dat komt uit het diepste van mijn hart
een gebed vol met vragen,
vragen die dag&nacht door mijn hoofd jagen
maar waar ik nooit een antwoord op zal krijgen...

er zijn tranen die niet gedroogt willen worden,
er is verdriet dat niet gedeeld kan worden
er is een lege plek die niet gevuld kan worden

**Geplaatst**: 09-02-06 17:48

Re:

Geplaatst: 09-02-06 17:48

Wat een mooi gedicht zeg

Ik heb net je hele verhaal gelezen, en jeetje wat erg zeg..
Zijn gewoon geen woorden voor, wat een 'naar' mens is dat!
Ik hoop voor je of dat je haar kunt kopen, of dat je een ander leuk paardje vind..
Iig heel veel sterkte ermee

**Geplaatst**: 10-02-06 12:28

Re: vervolg " god o god wat een gedoe"

Geplaatst: 10-02-06 12:28

Wat een super mooi gedicht! Krijg gewoon de tranen in mn ogen als ik dat lees, pfff!!

Heeft ze trouwens al wat van zich laten horen??

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-02-06 15:11

Re:

Geplaatst door de TopicStarter : 10-02-06 15:11

Nee heb (helaas) nog helemaal niks gehoord van haar.
Ook tegen de medeberijdster heeft ze niks gezegt over die brief of iets..
Wie weet heeft ze hem wel helemaal niet gelezen, of beseft ze nu dat ze wel erg stom is geweest en ik toch wel gelijk heb gehad.
Ik had in ieder geval wel een reactie verwacht..

Verder nog wat positiever nieuws, ik heb gisteren te horen gekregen dat ik met ontzettend goede cijfers geslaagd ben, bijna alleen achten en negens behaald. Volgende week donderdag mijn diploma ophalen. Ik kreeg toen tijdens het eten van mijn ouders een cadeau, een foto van mij & tamara uitvergroot tot 30 bij 40 in een hele mooi lijst. Ik moest meteen ontzettend huilen toen ik het zag, vond het zo lief..

Verder heb ik nu di, woe & do gewerkt, moet wel zeggen dat het lekker is, het leidt me lekker af.
Maar zodra ik daarmee klaar ben ('s avonds) dan komt de dip weer opzetten en huil ik bij het minste of geringste en helemaal als het over Tamara gaat.
Ik moest bijv. even mijn oma's vertellen dat ik geslaagd was, en (natuurlijk) vroegen ze hoe het nu met me ging, en met mn verdriet.. Meteen mn hele keel dicht en kon niks meer uitbrengen alleen maar huilen. Gelukkig was mijn moeder erbij en die heeft het gesprek overgenomen..

Ik heb het gedicht gisteren ook opgezocht oop internet (stukjes) en zelf stukjes toegevoegt.. Heb de hele tijd zitten huilen, het verwoord precies hoe ik me voel.
Voor mijn omgeving hou ik me een beetje groot, wil mn vriend niet de hele tijd lastig vallen met verhalen hoe boos ik wel niet ben, en de hele tijd huilen om mn meisje.. mijn ouders ook niet..Maar zodra ik alleen ben komen de waterlanders weer.. Vooral deze twee stukjes verwoorden mijn gevoel erg goed:

niemand die weten kan hoeveel ik van je hou,
niemand die mij troosten kan in mijn verdriet om jou.
niemand die begrijpen zal hoe vreselijk ik je mis,
niemand die beseffen zal hoe erg die pijn wel is

&

er zijn tranen die niet gedroogt willen worden,
er is verdriet dat niet gedeeld kan worden
er is een lege plek die niet gevuld kan worden

Verder ga ik morgen (zaterdag) met mn vriendin mee naar haar paarden. Ze heeft meteen al gevraagd of ik samen met haar, haar paarden zou willen doen.. Ik heb gezegt dat ik tijd & rust nodig hebom dit te verwerken maar het uiteindelijk wel zou willen doen over een paar weken/maanden.
Ze heeft al een sleutel en dergelijke klaarliggen maar zover ben ik nog lang niet.. Morgen maar eerst even kijken hoe het gaat en hoe het met mij gaat en of ik niet helemaal down wordt ervan.. Vooral omdat het zo dicht bij mijn meisje dr stal is.
De week erop (de 18e tot de 25ste) ga ik op wintersport vakantie in tjechie, en daarna ga ik weer een keertje met haar samen naar stal en dan kijken we wel verder hoe het loopt..

**Geplaatst**: 10-02-06 17:37

Re: vervolg " god o god wat een gedoe"

Geplaatst: 10-02-06 17:37

Ja lekker kinderachtig dat ze nix van zich heeft laten horen.
Als het een volwassen persoon was geweest, had ze naar je toegekomen om een gesprek aan te gaan.

Maar in ieder geval gefeliciteerd, dat is idd iets positiefs en ook erg fijn om zo'n goede diploma te hebben met zulke cijfers!

En dan het vooruitzicht op een heerlijke vakantie, dat zal je goed doen.
Even je gedachten op iets anders!
Lekker van genieten en als je idd daarna aan toe bent om die paardjes te doen dan kan je dat na je vakantie met frisse moed weer aan beginnen, tenminste dat hoop ik!

Hou je taai, maar verberg je gevoelens niet, dat is nergens voor nodig!
En anders gooi je het maar hier op bokt of pb je me maar!

**Geplaatst**: 10-02-06 20:47

Re:

Geplaatst: 10-02-06 20:47

Wat ontzettend banketstaaf zeg, ik zou wel meegaan met die vriendin dan kan je je verzorgpaardje toch nog zien (en als er niemand is een wortel geven).

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-02-06 17:25

Re:

Geplaatst door de TopicStarter : 12-02-06 17:25

Nou gisteren dus met mn vriendin naar stal geweest.
Het ging opzich wel goed, maar was in het begin een beetje angstig omdat ik had gezien dat de eigenaren van Tamara ook op stal waren.
En ik dus absoluut geen zin had om op dit moment gezeik aan mn hoofd te krijgen. En ik zag haar er ook nog wel voor aan om ineens weer langs stal te komen om te kijken of ik er was, of "zomaar" langs te wandelen met Tamara om te kijken of ik er was.. Maar geen van beide gelukkig

Paarden lekker uitgebreidt gepoetst en daarna heb ik mijn paardje een geel setje omgedaan met bandages en dekje (paard is zwart) en mn vriendin haar haflinger een zwart setje.
Toen we op pad gingen moesten we wel langs het pad waar Tamara dr stal staat alleen we zagen dat ze inmiddels weg waren dus zijn we een rondje om de stal gestapt..
Tamara begon weer heel hard te hinniken en te draaien etc. Verder hadden ze inderdaad op een klein stukje nieuw stroomdraad zitten maar om de rest van de wei & stal zat niks nieuws.. Heeft zo ook geen nut want als ik zou willen kan ik zo via de wei naar binnen.

Toen zijn we naar een veldje gegaan omdat ze best fris waren en we geen zin hadden in ongelukken of rare situaties. Daar eventjes lekker alle energie eruit laten galopperen en daarna lekker serieus aan de gang. Paar flinke bokpartijen gehad, maar nu een EE FOEI en een rukje aan de teugel deed hij weer normaal. Het paardje wat ik waarschijnlijk ga doen rijdt echt ongelooflijk lekker, wel een stuk anders als Tamara (veel groter etc) Hij loopt van zichzelf lekker rond, en ontspannen en zit heerlijk door en heft zijn benen heel hoog op.
Daarna terug naar stal, uitstappen, zweetdekentje op en even laten grazen, en op stal gezet.

Achteraf (thuis) wel weer een flinke huilbui geha.. Heb het er allemaal maar moeilijk mee.. IK mis mn vriendinnetje gewoon nog steeds zo ontzettend, was dr elke dag minimaal 2x keer per dag, soms wel vaker... en dat kan gewoon niet meer.. Mis de plek, lekker alle zorgen van je af zetten en gewoon met je paardje bezig zijn.

Vandaag werd ik gebelt dat de eigenaresse ( van de paardjes waar ik gisteren heb gereden) ze niet kon voeren (autopech) en mn vriendin ( verzorgster dus) kon ook niet want ze was aan het werk. Of ik dat dus even wou doen.
Dus op de scooter naar de paarden gegaan, paardjes eerst buiten gezet pluk hooi gegeven en stal uitgemest, vers water gegeven en voer in de voerbak gedaan. Paardjes even snel gepoetst, hoefjes uitgekrabt en op stal gezet zodat ze lekker konden eten. Nog even geveegd en water gepompt (jaja heb nu geen stromend water maar een waterpomp, haha dat is wennen)

Verder mn medeberijder nog even gesproken.
Vroeg haar hoe het ermee ging, ze liep wel wat beter maar de eigenaresse kwam er nu ineens mee dat ze ook last had van haar hoofd/nek. Omdat ze haar hoofd steeds op en neer bewoog alsze met haar stapten. Dit deed ze ook al van te voren en sowiezo als een paard kreupel is, zie je ook vaak dat als ze kracht op het pijnlijke been zetten dat het hoofd naar beneden zakt..
Ook mocht zij nu niet meer alleen op stal komen, altijd als ze wou komen moest ze bellen en dan kwam de eigenaresse er ook aan..
En heb haar nog even gevraagd of ik eens afscheid kon komen nemen als ze alleen was op stal, en zodra de gelegenheid er was gaf ze me meteen een belletje dat ik kom komen.. echt lief van dr

Ook vertelde mn schoonmoeder dat ze (eigenaresse en mn schoonmoeder) afgelopen dinsdag samen naar een vergadering van het ziekenhuis zijn geweest. Daar werken ze allebei als vrijwilliger en ze hadden al afgesproken om samen te rijden.
Ze zei dat toen ze instapte de eigenaresse aan een stuk door begon te ratelen over van alles en nog wat (maar niet over mij) en dat ze pas ophield toen ze er waren.. Ze zei dat ze heel erg zenuwachtig leek. Verder zouden ze woensdag samen moeten werken maar toen was ze dus ineens ziek geworden.. (vorige avond niks aan de hand)
Het lijkt er dus een beetje op alsof ze toch wel weet dat ze fout is geweest, iig tegenover mijn schoonmoeder aangezien ze daar ook leugens tegen heeft lopen vertellen over mij ( dat ik mijn medeberijdster lastig viel)

Ze zouden vandaag ook nog samen naar een veiling gaan (hun beide met hun mannen erbij) en dit was ook al lang geleden afgesproken. Mn schoonmoeder wou dit niet afzeggen maar verder contact buiten het werk om hoeft van haar niet meer.. Ze vind het zo erg wat ze heeft gedaan bij mij dat ze haar gewoon niet meer vriendschappelijk hoeft te zien.

Wie weet hoor ik dus vanavond nog wat van mn schoonmoeder als ze toch wat heeft verteld over mij..
En verder van haar zelf niks meer gehoord of iets.. Vind het wel erg vreemd, vanuit het niets is het nu ineens helemaal stil..Geen telefoontjes niks meer, van de ene kant wel jammer had haar graag eens willen vragen waar ze mee bezig is (zwartmaken bij mn schoonouders etc) maar van de andere kant denk ik dat ik er dan nog moeilijker over heen kom..

Dit was weer de up-date tot nu toe..
Als er meer nieuws is, horen jullie het.

**Geplaatst**: 12-02-06 17:45

Re:

Geplaatst: 12-02-06 17:45

Hmm..
Benwel nieuwschierig naar de reden waarom ze nu niets meer laat horen.
Als er nog iets gebeurd horen we dat wel van je

**Geplaatst**: 12-02-06 18:38

Re:

Geplaatst: 12-02-06 18:38

Ontzettend fijn dat je in ieder geval weer een paardje hebt om te rijden en misschien kan je Tamara zo nu en dan nog eens zien.
Het missen van tamara zal moeten slijten en ik hoop dat je straks met je nieuwe bijrijdpaardje net zoveel plezier zal krijgen.
Nogmaals heel veel sterkte.

**Geplaatst**: 12-02-06 18:52

Re:

Geplaatst: 12-02-06 18:52

Jeetje wat een verhaal zeg...
Vind het echt erg voor je en ik hoop dat je het een plaatsje kunt geven en lekker aan de slag kunt gaan met je nieuwe verzorgpaardje!

Sterkte!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-02-06 21:03

Re:

Geplaatst door de TopicStarter : 12-02-06 21:03

ik ben bij mn vriend en ze staat op dit moment voor de deur.. te discuseren met mn schoonmoeder over mij

**Geplaatst**: 12-02-06 21:22

Re:

Geplaatst: 12-02-06 21:22

ow??
nou ben benieuwd dan.. wat een gedoe idd...

**Geplaatst**: 12-02-06 21:27

Re:

Geplaatst: 12-02-06 21:27

pff, wat een verhaal. Dat is zo klote aan het bijrijden van een paard. Het gaat in veel gevallen goed, maar ook geregeld fout.
heel veel sterkte meis!

**Geplaatst**: 12-02-06 21:43

Re:

Geplaatst: 12-02-06 21:43

Jeetje, echt zo zielig, bij al die gedichten denk ik aan mijn paardje, als dat zo bij mij zou gebeuren. Echt heel veel sterkte?
Heb je al nieuws of nog niet? Hoop dat het misschien nog beetje goed kotm (af en toe mag langskomen ofzo).

STERKTE

**Geplaatst**: 12-02-06 21:49

Re:

Geplaatst: 12-02-06 21:49

en wat had ze allemaal

**Geplaatst**: 12-02-06 21:55

Re:

Geplaatst: 12-02-06 21:55

Ja ik ben ook wel heel benieuwd!!

Nomineer dit bericht ×