Toch hoeft pijn niet. Al zal ik dit met deze bouw niet uitsluiten, maar het hoeft niet
Ik had hier een jaarling, echt pas 1 jaar. (of ja heb want hij staat er als 19 jarige nog)
Die de eerste dag zowat de hele dag heeft liggen slapen.
De dag of de dag daarna, dat weet ik niet meer precies, mij aanviel toen ik de stal open deed.
Ik wilde hem buiten zetten.
Ik deed de deur open en oren helemaal strak plat en sprong zo vanuit achter de stal met zijn mond wagenwijd open op mij af.
Heeft gericht getrapt, gericht gesteigerd met maaiende benen.
Het hele pakket als 1 jarige.
Maar ik had meteen het gevoel, dat paardje heeft al zoveel meegemaakt in het leven.
Die had gewoon zoiets van, flikker maar allemaal op! En geleerd dat dat zo wel werkte.
En ik kon in zijn jonge leventje het traject al niet meer volgen waar hij overal was geweest.
In die tijd had ik maling aan zijn gedrag, hij kreeg lik op stuk. Werd gecastreerd met de vermelding van de dierenarts dat hij dat heel verstandig vond

Stond in een groep paarden waar hij sommige terroriseerde maar andere hem wel op de plek zetten.
Dus zijn gedrag was binnen een maand al heel goed hanteerbaar.
Maar het blijft een bijzondere, het zal nooit een pony worden voor een onervaren mens.
En het is er nog steeds 1 die ik soort van strak aan de regels houd, daar waar andere door leeftijd heen veel minder strakke regels krijgen.
Maar dat gaat bij hem niet.
Maar een tik of wat ook hoef ik hem nooit meer te geven, valt ook nooit meer aan of wat ook, dat weet hij wel dat dat niet mag. Maar een hey, pas op nog wel eens.
Maar zou hij bij iemand staan die beginner is of van nature wat minder op de strepen?...geen leuk dier, ook nu nog niet.
Maar pijn, nee dat had hij zeker niet.
Dus ja een 3 jarige, ook nog eens flessenpaard, kan wel behoorlijk verknipt zijn door de jaren heen.
Ik wil ook niet weten hoe mijn jaarling als 3 jarige was geworden zonder duidelijke grenzen en van stal naar stal was blijven gaan... ik denk dat hij frikandel was geworden...