Bokt.nl

**Geplaatst**: Gisteren, 15:37

Geplaatst: Gisteren, 15:37

Ik was (net) 26 bij de eerste en ben 27 bij de tweede

**Geplaatst**: Gisteren, 16:01

Geplaatst: Gisteren, 16:01

Oh, nog een aanvulling mbt thuiswerken met jong kind.

Ik was al blij als ik even kon plassen zonder gedoe. En toen koter zelfstandig kon voortbewegen, vierde ik zo'n beetje feest als ik eens in mijn uppie op de wc kon zitten $_/-\o_$ :')

Kind was/is fantastisch maar even tijd voor mezelf bestond niet.

Overigens is dat nu aardig gekeerd, maar we zijn ook 18jaar verder

**Geplaatst**: Gisteren, 16:09

Re: Echte ervaringen gezocht paard + baby + werk etc

Geplaatst: Gisteren, 16:09

Ik heb geen kinderen wel thuiswerkende collega's met (jonge) kinderen en nee, dat gaat niet echt. Ja op een rustig dagje wat e-learings doen of mailbox beheer

maar niet daadwerkelijk het type werk waarvoor men goed moet kunnen focussen.

Als ik naar de stalgenoten kijk is combi werk + jonge kinderen + paard in pension in 99% gevallen niet te doen. IIg niet om daadwerkelijk bezig te zijn met dat paard.

Dames die wel blijven rijden hebben of geen werk of paarden aan huis of combinatie van beide. Beste combi is paarden aan huis bij de (schoon)ouders hebben staan zodat je gratis oppas hebt als je lekker met de paarden bezig bent

**Geplaatst**: Gisteren, 16:17

Geplaatst: Gisteren, 16:17

Hier paarden aan huis en fulltime aan het werk.
Eerste 20 weken zwangerschap zware misselijkheid, volledig thuis gezeten. Ook niet paard gereden. Met week 20 50% aan het werk, 2x eventjes erop gezeten, lukte niet, deed pijn aan mijn banden.
Bevalling werd een keizersnede. Na 8 weken ongeveer er weer een keer op gezeten. Baby is inmiddels 9 maand en laatst voor het eerst weer een buitenrit gemaakt na 1,5jaar. En 5x gereden totaal??
Het valt mij vies tegen, qua werk en alles te combineren. Herstel keizersnede is goed gegaan, nergens last van. Kon heel veel na 5 weken.

Ik had andere klachten, daardoor 6 maanden thuis gezeten na de keizersnede. En in december ook weer een maand thuis.
Inmiddels met osv volledig aan het werk, draai wel onregelmatig, dat vind ik wel een voordeel.

Nu was/ben ik ook niet makkelijk met kind wegbrengen. Eerste 6 maanden is ze volledig bij mij geweest. Inmiddels 1pw opvang en 1pw schoonouders.
En in die tijden probeer ik te rijden. Mijn wederhelft is altijd aan het klussen in en om huis, altijd gezeur als ik wat voor mijzelf wil doen. Dus dat is meestal simpel longeren.

Oh en mijn lichaam is wel veranderd. 5 kg extra maar ik sport dan ook niet.
Conditie was na 7 maand na de “bevalling” weer hetzelfde als het jaar ervoor. Heb ook geen lichamelijke ongemakken van de zwangerschap verder.
Pas mijn oude kleding ook, alleen een beetje flubber buikje.
Zwangerschap zelf wel 20kg aangekomen.

Ps: je krijgt er wel iets heel moois voor terug, nog nooit zo verliefd geweest.
Maar mijn paarden gaan niet weg

**Geplaatst**: Gisteren, 16:34

Geplaatst: Gisteren, 16:34

Wat baby + paard betreft zou ik het in fases bekijken:

Fase 1: de zwangerschap.
Hoelang je kan blijven rijden ligt volledig aan je eigen lichaam / hormonale schommelingen. Vergelijken met anderen heeft echt nooit zin wat rijden tijdens de zwangerschap betreft. 4 à 5 maanden is enigszins mogelijk maar het kan ook zeker (veel) korter of (veel) langer zijn.

Fase 2: de baby.
Heb je een normale baby, een huilbaby of een baby met een eventuele handicap? Geef je flesvoeding of borstvoeding? Hoeveel uren slaap krijg je 's nachts, of ben je bijna de hele nacht wakker? Hoeveel hulp krijg je, niet alleen met de baby, maar ook in het huishouden, koken,.. etc. Of sta je er grotendeels alleen voor? Slaapt je baby makkelijk 2-3 uur in de kinderwagen of is dat een utopie? Jouw persoonlijke puzzel zal de invulling van je paardenleven bepalen.

Fase 3: dreumes leert lopen.
Zoals sommige hier al vertellen: dit is een enorm stresserende periode. Zelfs met een gezond, blij kind. Je moet voortdurend op je hoede zijn. Combinatie met paarden? Enkel mogelijk als iemand op stal op je kleine wil passen, of beter nog: je kan je kind thuis laten bij iemand die je helpt. Als je voldoende oppasmogelijkheden hebt, is het enigszins mogelijk enkele momenten in te plannen in je week. Van die lange, onbezorgde dagen op stal lijken me minder mogelijk, omdat je altijd moet afspreken met de persoon die op je kindje past. Tenzij het voor de oppas geen probleem is dat je uren, uren en uren wegblijft.

Fase 3: je kleuter / kindje kan goed lopen en houdt zich min of meer heel, maar kan nog niet lang genoeg op stal blijven zonder honger / dorst / verveling / huilen /.., noem maar op. Ze vinden het weleens leuk wat te helpen poetsen, maar geen uren. Ook tijdens deze fase geldt de kracht van een oppas.

Fase 4: de ponytijd.
Deze is zo mogelijk nog tijdrovender dan je eigen paardentijd vroeger

(als je een eigen pony aanschaft), maar natuurlijk wel leuk. Het kan helpen om je te beperken tot manegeles of je kind misschien zelfs helemaal niets met paarden te doen. In dat geval kan je kind zich wel prima op stal vermaken, helemaal als er ook een ander kind aanwezig is om samen wat te spelen. Ze hoeven niet in paarden geïnteresseerd te zijn om gezellig mee naar stal te gaan.

Fase 5: tiener
Het wordt makkelijker omdat ze veel / alles zelfstandig kunnen met paarden, maar als je een fanatieke tiener hebt, zal je als ouder vaak nog steeds geneigd zijn hier het meeste tijd in te investeren. Wedstrijden, clubles, buitenritjes, naar het strand,... je gunt het ze allemaal. Maar natuurlijk is het wel mogelijk nu samen van paarden te genieten. En ze helpen ook op stal :Y)

Een tiener die niets met paarden heeft blijft natuurlijk makkelijk thuis, al dan niet bij een oppas.

De vraag is alleen, hoeveel zin je zelf nog hebt in rijden tegen die tijd. Het merendeel van de vrouwen die ik ken die ooit (al dan niet fanatiek) reden zijn tegen de tijd dat hun kind 20 is gestopt. Maar niet allemaal, en de tijden zijn natuurlijk ook echt veranderd! Het is nu veel normaler dat een moeder er een eigen hobby op nahoudt dan 20-30 jaar geleden.

Wat werk betreft: naar je werk vertrekken voelt als een minivakantie als je thuis een baby / jong kind hebt. Thuiswerken zou ik afraden als je (jonge) kind thuis is, tenzij je geen moeite hebt met om de minuut afgeleid te worden.

**Geplaatst**: Gisteren, 17:56

Geplaatst: Gisteren, 17:56

Ik was 31 toen onze dochter werd geboren. En thuiswerken met kleine kinderen nee, dat gaat echt niet lukken. Ik was al blij als huishoudelijke klusjes enigszins lukten.

**Geplaatst**: Gisteren, 18:03

Re: Echte ervaringen gezocht paard + baby + werk etc

Geplaatst: Gisteren, 18:03

Ik hoor overal om me heen dat het met twee kinderen ook een stuk lastiger is.

**Geplaatst**: Gisteren, 18:20

Geplaatst: Gisteren, 18:20

996981 schreef:
Dus misschien een tip voor vrouwen die twijfelen? Vraag ik een vriendin met een baby/peuter eens of ze een nachtje/weekendje rust wil en biedt aan om op te passen. Win - win

Gewoon een dagje in huis zijn bij zo'n vriendin is al genoeg. Ik wist altijd al vrij zeker dat ik geen kinderen wilde, maar toen een paar vriendinnen wel (net) kinderen hadden zag ik pas hoe zwaar en intensief het écht was.

Laatst bijgewerkt door Tiggs op Gisteren, 18:25, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: Gisteren, 18:22

Geplaatst: Gisteren, 18:22

Bijna al mijn paarden vriendinnen met inmiddels kinderen rijden nog. Soms tijdelijk of permanent op lager pitje maar eigenlijk is er maar eentje gestopt met rijden. De rest heeft nog paarden en rijdt die nog, van eens per week tot heel fanatiek.

**Geplaatst**: Gisteren, 18:27

Geplaatst: Gisteren, 18:27

Tiggs schreef:
996981 schreef:
Dus misschien een tip voor vrouwen die twijfelen? Vraag ik een vriendin met een baby/peuter eens of ze een nachtje/weekendje rust wil en biedt aan om op te passen. Win - win

Gewoon een dagje in huis zijn bij zo'n vriendin is al genoeg. Ik wist altijd al vrij zeker dat ik geen kinderen wilde, maar toe een paar vriendinnen wel (net) kinderen hadden zag ik pas hoe zwaar en intensief het écht was.

Ik vind andere kinderen wel een stuk intenser dan die van mezelf.
Ik heb zelf de allerleukste kinderen (ok, soms wil ik ze ook achter het behang plakken) maar die van anderen trek ik oprecht slecht. Al helemaal als het baby’s zijn. Op baby’s pas ik ook niet op. Dat gefriemel met luiers en babygejank kan ik niet aan.
Vanaf een jaar wordt het pas wat.

**Geplaatst**: Gisteren, 18:35

Re: Echte ervaringen gezocht paard + baby + werk etc

Geplaatst: Gisteren, 18:35

Ik was 24 en heb er 1. Op zich nu wel leuk want laatst gingen we naar een feest in Gelredome en mensen dachten dat we vriendinnen waren. En soms vragen mensen ook wel of we zussen zijn.

**Geplaatst**: Gisteren, 18:41

Geplaatst: Gisteren, 18:41

verootjoo schreef:
Ik vind andere kinderen wel een stuk intenser dan die van mezelf.
Ik heb zelf de allerleukste kinderen (ok, soms wil ik ze ook achter het behang plakken) maar die van anderen trek ik oprecht slecht. Al helemaal als het baby’s zijn. Op baby’s pas ik ook niet op. Dat gefriemel met luiers en babygejank kan ik niet aan.
Vanaf een jaar wordt het pas wat.

Ja ok, maar die van een ander kun je achter laten en dan heb je thuis weer rust :Y)

**Geplaatst**: Gisteren, 18:51

Geplaatst: Gisteren, 18:51

Ik had in het vorige topic ook gereageerd maar zal hier ook even mijn (positieve) verhaal doen.

Ik heb tot 34 weken gereden terwijl ik veel vruchtwater had en dus een enorme buik. Wel alleen stap en galop, mijn paard heeft geen fijne draf en draven was echt niet prettig op een gegeven moment. Ik had wel veel last van mijn bekken helaas dus lopen ging moeizaam maar rijden ging beter. Na de bevalling zat ik er met 10 dagen voor het eerst weer op. In het begin nam ik kind en man mee. Paard zadelen, kind voeden, rijden, snel naverzorgen en naar huis en dan thuis weer voeden. Maar die van mij kwam ook elke 2 uur :')

. Herstel van bekken heeft even geduurd maar op mijn eigen paard ging het redelijk.

Ik ga tussen 4 en 7 dagen per week naar stal. Wedstrijden rijden is wel lastiger want dan moet je toch snel een dagdeel vrij plannen. Maar op een avond 1 of 2 paarden rijden lukt me echt wel. Als ik een echt paardendagje wil neem ik een dag vrij op een dag dat de kleine naar de opvang is.

Fysiek ben ik wel wat veranderd maar ben ook relatief oud moeder geworden. Het is niet in die mate dat ik niet meer kan doen wat ik voorheen deed of zo.

**Geplaatst**: Gisteren, 18:55

Re: Echte ervaringen gezocht paard + baby + werk etc

Geplaatst: Gisteren, 18:55

Ik was 30 bij de eerste en 34 bij de tweede.

**Geplaatst**: Gisteren, 18:59

Geplaatst: Gisteren, 18:59

Ik was 30 toen ik zwanger was. Ik had toen 2 pony's op een doe-het-zelf stal staan.

Ik heb tot 36 weken "gereden", de laatste weken was het meer een rondje buiten hobbelen en kon je het niet meer echt rijden noemen haha

Toen ben ik gestopt omdat mn buik écht in de weg zat. Ik heb tot de dag van de bevalling alle klusjes op stal zelf kunnen doen.

Heb een spoedkeizersnede gehad dus mocht 6 weken weinig doen. Na 6 weken controle en diezelfde avond zat ik nog op mn paard! Meteen alles gedaan, stap, draf en galop. Dag erna op buitenrit geweest, heerlijk.

Ik werkte voor de bevalling 40 uur. Toen de kleine er eenmaal was 24 uur. Ik ging voornamelijk in de avonden naar huis en had 2 dagen per week mn handen vrij ivm verzorgster (kon manlief ook nog eens de deur uit haha)

In de weekenden ging we vaak met het hele gezin. Lag de klein in de wandelwagen te slapen, konden wij lekker ons ding doen. Ik had een babyfoon op batterijen dus deel bij kind, en deel 2 om mn nek, had een bereik van 2 km, dus dat kwam wel goed.

**Geplaatst**: Gisteren, 19:25

Geplaatst: Gisteren, 19:25

Tiggs schreef:
996981 schreef:
Dus misschien een tip voor vrouwen die twijfelen? Vraag ik een vriendin met een baby/peuter eens of ze een nachtje/weekendje rust wil en biedt aan om op te passen. Win - win

Gewoon een dagje in huis zijn bij zo'n vriendin is al genoeg. Ik wist altijd al vrij zeker dat ik geen kinderen wilde, maar toen een paar vriendinnen wel (net) kinderen hadden zag ik pas hoe zwaar en intensief het écht was.

Nogal een verschil met welke insteek je begint…

Als je wel denkt kinderen wil kijk je rooskleuriger naar zo’n dagje dan als je ze niet wil.

Als je denkt ze wel te willen is een dag en nacht alleen verantwoordelijk zijn veel realistischer dan erbij zijn als mama er ook is.

En ja. Het is intensief en zwaar. Zeker het eerste jaar vond ik beide keren heel intens. Ook voor je relatie.

Toch er niks zo zwaar dat het dit niet goed maakt. Vier jaar en in haar eentje de bak rond tuffend.
Dan ben je zó trots dat je vergeet hoe zwaar het af en toe is…

**Geplaatst**: Gisteren, 19:37

Geplaatst: Gisteren, 19:37

Ik was bijna 31 toen ze geboren werd. Ik heb trouwens de dreumes fase niet zo ervaren. Tuurlijk vallen ze eens en krijst ze als ik uit zicht ben maar ik denk dan dat is het leven en ik kan niet toveren.
Het klopt dat je vooraf niet weet wat voor verantwoordelijkheidsgevoel het is en dat het zoveel vrijheid het inpakt. Maar wil er wel even tegenin gooien dat de onvoorwaardelijke liefde die je terug krijgt onbetaalbaar is. Wij dachten ook beiden dat we met goed regelen onze prioriteiten weinig zouden veranderen maar voor mij is er echt maar 1 ding belangrijk. Mijn paard geniet ik natuurlijk heel veel van maar hij staat niet meer op plek 1.

**Geplaatst**: Gisteren, 20:18

Geplaatst: Gisteren, 20:18

Het verschil met kinderen van een ander is dat je dan alleen de praktische dagelijkse zorg ziet. Wij hebben een stevig ziekenhuistraject incl operaties, gipsbroeken en rolstoelen gehad, dat calculeer je niet in maar vreet wel tijd en energie.

**Geplaatst**: Gisteren, 20:33

Re: Echte ervaringen gezocht paard + baby + werk etc

Geplaatst: Gisteren, 20:33

Ja je gaat er inderdaad vanuit dat je een gezond kindje krijgt maar wat als dat niet zo is. Dan ligt je leven echt op zijn kop.

**Geplaatst**: Gisteren, 20:36

Geplaatst: Gisteren, 20:36

Miran schreef:
Het verschil met kinderen van een ander is dat je dan alleen de praktische dagelijkse zorg ziet. Wij hebben een stevig ziekenhuistraject incl operaties, gipsbroeken en rolstoelen gehad, dat calculeer je niet in maar vreet wel tijd en energie.

Nee klopt. De echte ervaring ga je nooit hebben. Daarom kan ik ook witheet worden van moeder maffia moeders die roepen “je wist toch waar je aan begon” als je zegt dat je het moederschap zwaar vindt.

Nee Gerda. Je weet niet waar je aan begint. Dat is het hele ding. Het is niet alsof je een proeftijd van een maand hebt om te besluiten of het eigenlijk wel je ding is.

Jouw situatie klinkt helemaal heftig Miran. En dat zijn de zaken waar je helemaal niet bij stilstaat als het over moederschap gaat.

Als ik voor mezelf spreek zag ik mezelf als moeder met een baby. Ik had me niet eens echt gerealiseerd dat die baby’s dus kleine mensjes worden. Je brein doet gekke dingen met je….

**Geplaatst**: Gisteren, 20:40

Geplaatst: Gisteren, 20:40

Hier 2 onder 3,5 jaar. En 36 urige werkweek… de vliegende keep in huis.
De jongste staat onder controle in het ziekenhuis. De oudste sliep extreem slecht in de eerste maanden.

Heb twee paarden. Heb de merrie verkocht en het veulen aangehouden. Die is dan 4 in 2029.
Ik hoop tegen die tijd serieus weer zelf te kunnen rijden. En dan ook echt fijn te kunnen doen.

Tot die tijd merk ik dat het niet te doen is. Dan doe ik iets half. Of meerdere dingen half.
Dan word ik gek. Ik kan niet in de avond tegen een halve huishouding aankijken met twee onverzorgde kinderen in bed.. en wetende dat je de werkplanning niet haalt.

Dan maar even niet rijden. Straks wel gericht meer me-time inplannen als de kinderen beiden op school zitten.

**Geplaatst**: Gisteren, 20:41

Geplaatst: Gisteren, 20:41

Ik weet niet of het al ergens genoemd is door iemand, heb niet alles gelezen.
Maar als moeder kan je je ineens ook erg kwetsbaar voelen en gevaar zien waar je het voorheen niet zag.
M.a.w. het komt nog wel eens voor dat vrouwen niet meer durven te rijden, dit is ook iets wat je vantevoren niet kan inschatten.

En inderdaad wat Miran ook zegt, niet elk kind is gezond.
Hier hebben 2 van de 3 kinderen een heel medisch traject gehad waarvan 1 met minder goede afloop.
Dit weet je meestal gelukkig vantevoren niet, maar dat verandert je echt wel.

**Geplaatst**: Gisteren, 20:50

Geplaatst: Gisteren, 20:50

996981 schreef:
Miran schreef:
Het verschil met kinderen van een ander is dat je dan alleen de praktische dagelijkse zorg ziet. Wij hebben een stevig ziekenhuistraject incl operaties, gipsbroeken en rolstoelen gehad, dat calculeer je niet in maar vreet wel tijd en energie.

Nee klopt. De echte ervaring ga je nooit hebben. Daarom kan ik ook witheet worden van moeder maffia moeders die roepen “je wist toch waar je aan begon” als je zegt dat je het moederschap zwaar vindt.

Nee Gerda. Je weet niet waar je aan begint. Dat is het hele ding. Het is niet alsof je een proeftijd van een maand hebt om te besluiten of het eigenlijk wel je ding is.

Jouw situatie klinkt helemaal heftig Miran. En dat zijn de zaken waar je helemaal niet bij stilstaat als het over moederschap gaat.

Als ik voor mezelf spreek zag ik mezelf als moeder met een baby. Ik had me niet eens echt gerealiseerd dat die baby’s dus kleine mensjes worden. Je brein doet gekke dingen met je….

Maar echt, je kan idd nooit van tevoren weten waar je aan begint. Hoe heftig, en hoe de impact op je leven is. Dat je bv, zeker de eerste jaren, niet zelf bepaalt wanneer en hoelang je slaapt was iets waarvan ik niet kon voorspellen hoe dat voelt. Wat vond ik dat heftig. En idd dat je dag niet meer van jezelf is, maar vooral draait om je kleine huisgenoten :')

En hoe je zwangerschap gaat, nooit voor mogelijk gehouden hoe dat zou zijn; ik dacht lekker paraderen met een mooie buik maar het werd kotsen vanaf week 5, met pre-eclampsie en ernstige groeiachterstand vanaf week 30 opgenomen in het zkh, een KS met week 32, 8 weken in het ziekenhuis en daarna een depressie. Holladijee.
Paarden was wel het laatste waar ik aan dacht; eerder, hoe zorg ik dat ik dit overleef. De eerste verjaardag was een groot feest voor onszelf, dat we het overleefd hadden en nog getrouwd waren

Toch ook nog een tweede keer zwanger geworden, heel gek maar je vergeet de ellende ook wel als je eenmaal kan genieten van je eerste kind.

Maar goed, de paarden zijn iig uit mijn leven verdwenen, ik mis het ook totaal niet, mijn leven is veranderd, maar als ik nog een keer mocht kiezen had ik zeker weer voor kinderen gekozen.

**Geplaatst**: Gisteren, 21:02

Re: Echte ervaringen gezocht paard + baby + werk etc

Geplaatst: Gisteren, 21:02

Maar in dat kader denk ik eigenlijk dat ‘paardenmeisjes’ bij uitstek geschikt zijn om moeder te worden. (Neem dit met korrel zout uiteraard)
Maar met paarden is ook zo vaak wat, tobben, stress, hoop geld, ziek, impact op tijd etc etc. Als je dat goed aan kunt dan geeft dat wel een beetje inzicht in hoe je erin staat als ouder denk ik. Ik ben bv een hele nuchtere paardenhouder en niet overstuur van de elke scheet die dwars zit. Als gevolg heb ik dus ook makkelijke paarden want dat breng ik over. En dat zie ik ook weer terug bij m’n kinderen.

**Geplaatst**: Gisteren, 21:14

Geplaatst: Gisteren, 21:14

996981 schreef:
Jouw situatie klinkt helemaal heftig Miran. En dat zijn de zaken waar je helemaal niet bij stilstaat als het over moederschap gaat.

Gelukkig gaat het nu goed, maar dr heup bleef niet in de kom, en ze hoorde steeds bij die paar procent waarbij een bepaalde behandeling niet werkte. Maar gelukkig niets levensbedreigends, we waren ons er wel bewust van dat andere ouders in het ziekenhuis heel andere gesprekken hadden.

Nomineer dit bericht ×