Bokt.nl

**Geplaatst**: 26-10-09 21:28

Geplaatst: 26-10-09 21:28

Ik vindt dat je helemaal gelijk hebt.
Van mijn 2 verzorgpony's is 1 een eigenwijze shet en de ander en jong en schrikkerige ponytje.
Met beide ga ik echt compleet anders om maar bij allebei probeer ik zoveel mogelijk duidelijk te maken dat ik bepal wat er gebeurd.
Met de jonge pony probeer ik vooral voorzichtig duidelijk te maken wat ik verwacht omdat ik haar niet wil verpesten.
Maar de al oudere shet hoort al te weten dat ik de leider ben.
Tegen hem gedraag ik me meer zoals de leiden merrie het in de kudde zou doen.
(jij trapt mij dan trap ik terug)

**Geplaatst**: 26-10-09 22:29

Re: omgaan met een paard alsof het een mens is.. waarom?!

Geplaatst: 26-10-09 22:29

Ik hoor heel vaak dat ik te lief ben. Maar als een paard mij schopt dan krijgt hij ook gewoon een schop terug hoor. Dus dat ben ik wel met je eens.

**Geplaatst**: 26-10-09 22:50

Geplaatst: 26-10-09 22:50

Ik vind het beeld van dominantie wat door veel paardeneigenaren geschetst wordt vaak wat beperkt. Het lijkt wel alsof iedereen verwacht dat het bij paarden echt alleen maar draait om wie is dominant over wie. En dat er verder helemaal geen dingen zijn die ter zake zouden doen. Maar sorry, ik vind echt dat als je goed naar de omgang tussen paarden onderling kijkt, je gaandeweg ontdekt dat er zoveel meer een rol speelt dan dominantie. Ook paarden hebben onderling verschillende soorten vriendschappen. Er zijn paarden die elkaar niet kunnen uitstaan en paarden die echt maatjes, buddy's zijn.

Om eens een voorbeeldje te geven. Mijn ruin heeft een tijdlang met 1 andere ruin en een merrie gestaan. De dominantieverhouding was zeer duidelijk en zag je ook meteen terug als het er bijvoorbeeld om ging wie eerst ging bij het naar binnen zetten. Mijn ruin was nummer 1, mijn merrie was nummer 2 en de andere ruin was nummer 3. Alles duidelijk, iedereen tevreden.

Maar nu! Merrie wordt hengstig. En wie dekt haar? Juist. De onderdanige ruin. Is daar ook enthousiast de hele dag mee bezig. De nr 1 van de kudde staat ondertussen onaangeroerd de hele tijd op 2 meter afstand te grazen, zonder zich er over op te winden. Hij heeft blijkbaar geen enkele behoefte om deze merrie te dekken.

Maar zet je hem in een andere wei bij een andere merrie, dan is't opeens totaal anders. DIE merrie wil hij dus wel op die manier en daar is HIJ dan de hele dag mee doende als ze hengstig is.

Nou heb ik altijd al het idee gehad dat mijn merrie niet de "partner" is van mijn ruin, maar meer zijn "kleine zusje", maar nadat ik dat gezien had van die andere ruin wist ik het zeker ;-)

.

Dit bevestigt o.a. mijn eigen idee van : er spelen zoveel MEER dingen. En dan denk ik: in een kudde lopen paarden toch ook niet constant achter de dominante ruin of merrie aan? Zou een fraai gezicht zijn zeg. Of je paard nou wel of niet een stapje voor je uit loopt of naast je of achter je, het gaat toch veel meer om het gevoel dat hij/zij op je over brengt. Mijn ruin loopt altijd naast me en dat schetst ook onze band. We zijn meer SAMEN dan dat de een nou de baas over de ander moet spelen. Als puntje bij paaltje komt ben ik wel de baas, maar eigenlijk ben ik meer zijn leraar dan zijn baas. Dat neemt ook zeker respect met zich mee, maar gaat niet alleen over dominantie. Hij is zeker niet mijn onderdaan, maar wel mijn vriend. En ook vriendschap neemt respect mee. Zo zit onze relatie gewoon in elkaar en ik denk dat het zo gewoon helemaal goed is.

Tuurlijk zijn er dingen die ik van een paard nooit accepteer. Maar ook dat is van het paard afhankelijk. Mijn paard heeft bijvoorbeeld weleens een waarschuwende tik uitgedeeld (die overigens niet eens een blauwe plek opleverde hoor) omdat ik iets deed wat hij niet prettig vond (wat hij niet direct vertrouwde zeg maar). Wat doe je dan ... straffen? Sommigen zullen zeggen: ja natuurlijk want mijn paard mag me NOOIT trappen, nooit, nooit, nooit. Dan denk ik ... wie zegt dan dat jij WEL bij hem mag doen wat JIJ deed? Ook dat kan met respect te maken hebben. Het respect wat je geeft krijg je doorgaans ook terug. Nou zie ik qua respect niet veel door de vingers, maar niet alles hoef je op te lossen met straf. Ik denk dat een paard heel veel respect kan hebben en TOCH een trap kan uitdelen op een bepaald moment: uit onzekerheid, uit angst, uit onbegrip. Als iemand daar vervolgens maar op 1 manier mee om wenst te gaan (bv afstraffen) dan stomp je de hele relatie met je paard totaal af, vind ik. Een onzeker paard kun je beter eerst gerust stellen of eerst even (uit respect!) met rust laten, een angstig of nerveus paard laat je merken dat er geen agressie van jouw kant is. En als je zelf niet respectvol bent geweest, dan zou het nog best eens kunnen zijn dat "sorry" meer op z'n plek is. (waarna ik dezelfde handeling overigens wel weer opnieuw zou doen, maar goed, da's weer een ander verhaal).

En dat is wat ik bedoel: niet alles draait om dominantie. Het draait ook om: vertrouwen, vriendschap, geruststellen, uitdagen, spelen, communiceren, leren en liefhebben.

**Geplaatst**: 27-10-09 10:26

Geplaatst: 27-10-09 10:26

Ik kan mij vinden in de openingsstelling van dit topic, wij vinden het opvoeden van een paard een basis aspect van de omgang met paarden.
Ik ben wel verrast door het aantal positieve reakties omdat Bokt en mijn ervaring mij een ander beeld geven.
Veel van de topics die geopend worden met vragen om hulp of advies bij problemen kunnen worden teruggebracht naar een gebrek aan of het totaal ontbreken van opvoeding bij een paard. Dit geld ook als ik sommige ruiters bezig zie met hun paarden.
Vroeger hadden wij ook nooit gehoord van het opvoeden van een paard en wisten niet beter, sinds onze overstap naar de western wereld, enkele jaren geleden weten we beter.
Ik denk dat dit voor veel andere ruiters ook geld, ze doen het niet omdat nooit iemand het hun heeft geleerd en ze niet op het idee komen dat het ook anders en beter kan.
De meeste ruiters beginnen op een manege met paardrijden en daar wordt meestal veel en goede aandacht besteed aan het rijtechnische aspect maar zelden aan het opvoedings aspect.

**Geplaatst**: 27-10-09 10:35

Re: omgaan met een paard alsof het een mens is.. waarom?!

Geplaatst: 27-10-09 10:35

Een paard is een paard, daar sluit ik me helemaal bij aan. Vind ook zeker dat je je paard moet corrigeren zodra hij/zij dingen doet die niet mogen zoals je mee sleuren e.d. Hou het alleen wel leuk, want door het leuk te houden voor je dier blijft het plezier er ook voor beiden!

**Geplaatst**: 27-10-09 11:15

Re: omgaan met een paard alsof het een mens is.. waarom?!

Geplaatst: 27-10-09 11:15

Ow verschrikkelijk ja, ik ken ook zat mensen die alle rationaliteit uit het oog verliezen en doen alsof het hun kinderen zijn..bah!
Mijn paarden zijn mijn alles, echt waar, maar ik behandel ze als paard, denk dat ze daar het meest aanhebben. Het zijn ook geen mensen!

Ik ken mensen die eerst met hun paard een gesprek moeten voeren voor ze op een andere stal gaan staan, die hun paard afdrogen na het afspuiten, die alleen maar met warm water mogen worden gewassen, die alleen maar met peeskappen op de wei in mogen en dan wel alleen en niet samen en bladiebla.

belachelijk vind ik dat, ik bedoel; het zijn dieren hoor, die kunnen echt wel wat hebben!

**Geplaatst**: 27-10-09 17:36

Geplaatst: 27-10-09 17:36

Hebben jullie nou allemaal niet gezien dat het een topic uit febr/maart is???

**Geplaatst**: 28-10-09 10:40

Re: omgaan met een paard alsof het een mens is.. waarom?!

Geplaatst: 28-10-09 10:40

Moderatoropmerking:

Dit is inderdaad een ouder topic, maar er zijn inmiddels ee aantal goed inhoudelijke reacties gekomen. Daarom laat ik het topic nu open om de discussie voort te zetten.

**Geplaatst**: 28-10-09 10:51

Re: omgaan met een paard alsof het een mens is.. waarom?!

Geplaatst: 28-10-09 10:51

Hmm, ik kreeg laatst commentaar dat ik mn paard met lauw water waste... Dat was zielig, ik ging toch ook niet onder heel lauw water staan als het zo koud was

*was iets van 16 graden buiten*

Eerst maar eens gevraagd hoe hun het dan deden. Die arme beesten werden gewassen met water boven de 30 graden... Vonden ze zelf ook zo fijn, lekker warm water....

**Geplaatst**: 28-10-09 14:45

Geplaatst: 28-10-09 14:45

Haha ik vind dat zo'n onzin. Mijn merrie kreeg toen ik haar net had vaak
genoeg een flinke klap of schop hoor. Ze is ontzettend
dominant en ging soms dan te ver.

Dan wou ze zomaar de stal
inrennen, schuren tegen mij aan na 't rijden of de hele tijd rondjes
draaien tijdens het poetsen. Ook het commando 'om' negeerde
ze gewoon. Met lieve woordjes werkte dat gewoon niet. Nu hoef ik
maar 'nee!' te roepen en ze doet het meteen. En als ze een keertje denkt het
niet te doen, krijgt ze gewoon weer een tik hoor dan weet ze niet hoe snel ze
moet luisteren. Paarden moeten gewoon luisteren naar hun baas, zal eens
mooi worden.

Nu niet denken dat ik mijn pony vaak sla op schop haha, nu komt
het bijna nooit meer voor gelukkig

En kan ik haar niet genoeg
knuffelen. :+:

**Geplaatst**: 28-10-09 14:50

Re: omgaan met een paard alsof het een mens is.. waarom?!

Geplaatst: 28-10-09 14:50

Ik kan me er bij mij op stal ook over verbazen dat veel mensen maar accepteren dat hun paard geen enkel respect voor ze heeft. Ze lopen hun eigenaar gewoon omver tijdens het poetsen of zo. Die roepen dan steeds heel hard he he he, zonder enig effect. Bij het opstappen lopen de paarden elke dag opnieuw gewoon aan terwijl de mensen er nog maar half opzitten en dat wordt nooit gecorrigeerd of de tijd genomen om ze stil te leren staan.

**Geplaatst**: 28-10-09 15:24

Re: omgaan met een paard alsof het een mens is.. waarom?!

Geplaatst: 28-10-09 15:24

Ik vind het wel belangrijk om boven het paard te staan Zo ook bij onze vierjarige pony die duidelijk overal de leiding in wil nemen en mij van de week door de bakdeur heen duwde. Ik sla niet snel maar die heb ik even vriendelijk doch dringend terug de gang in gemept. Nu duwt ze mij, straks is het een van de kinderen.

**Geplaatst**: 28-10-09 15:55

Geplaatst: 28-10-09 15:55

ikke schreef:
Als je het paard als mens behandelt, hoef je je niet te verdiepen in de feitelijke wensen en behoeften van een paard. Weet je wel hoeveel werk (en interesse) dat scheelt?!?

$_/-\o_$

En hier is alles mee gezegd!

Ik ga ook volledig akkoord met de TS hoor... Maar in mijn directe omgeving zie ik het vaak heel anders. En waarom? Precies om de reden die 'ikke' hierboven heeft beschreven.

**Geplaatst**: 29-10-09 00:11

Geplaatst: 29-10-09 00:11

Helemaal mee eens!
Een paard is een kudde dier en een kudde wordt geleid door een leider. Een paard heeft een leider nodig, en vaak voelen paarden zich veilig als ze geleid worden. Je mag lief zijn voor een paard, als een paard dat ook voor jou is. Maar er zijn grenzen.

Liefde voor een paard is niet vol stoppen met snoepjes, voor iedere kleine scheet belonen en het helemaal plat knuffelen. Liefde voor een paard is begrijpen, begeleiden en belonen op de juiste momenten. Dán is er spraken van liefde voor paarden.

**Geplaatst**: 29-10-09 00:39

Re: omgaan met een paard alsof het een mens is.. waarom?!

Geplaatst: 29-10-09 00:39

Mijn paard weet wie de baas is en omdat ie dat goed weet, hoef ik me niet de hele tijd dominant op te stellen en kan ie binnen de grenzen vrij veel maken.

Ik heb hem eens uit het weiland geplukt. Met zijn 1.55 en 3 jaren en erg onderdanig. Hebben we hem bij de grote jongens gezet, hij liep er al een weekje naast, we dachten dat het goed zou gaan. Immers liepen er wel vaker nieuwe paarden tussen de grote jongens en na de rangordebepaling ging dat goed. Mijn ruin werd finaal in de pan gehakt, ik heb de grote jongens nog nooit zo zien jagen. Ze joegen hem in een hoek en begonnen zo erg te slaan, ik dacht mijn ruin vliegt over het draad in de sloot of ik haal hem er uit. Hij was zo in blinde paniek. Hij kon uit de hoek ontsnappen en ik heb het hek open gezet, de rest bleef erachter.

Hij is opgevoed tussen merries en weet zijn plaats goed, echter niet tussen ruinen. Hij is sinds veulen onderdanig geweest en is dat nog steeds. Bovenstaande vond plaats op initiatief van een leider. De leider is verhuisd en alles is goed, ook al is hij nog steeds onderdanig en bij de bazen komt ie niet in de buurt.

Situaties zijn niet altijd zwart wit en hoewel ik een heel eind met de stelling kan mee gaan, zijn er excessen, dat je dingen doet, die je normaal zou laten.

**Geplaatst**: 29-10-09 00:49

Geplaatst: 29-10-09 00:49

Mijn paard is inderdaad een paard en daarom staat hij 24/7 buiten in een vaste kudde op een behoorlijk groot stuk grond, waar ze ook echt aardig rond kunnen trekken en gewoon lekker hun paardenleventje kunnen leiden, naast zijn leventje met mij (die qua uren toch echt minder inhoudt dan zijn leven daarnaast op het land).

Ik word niet goed van die zeurpieten, die lopen te miepen over het buitenleven van mijn paard ('oh, hij is zo sielug'). Alsof een stalletje hem gelukkiger zou maken, nou, van (eenzame) opsluiting is mijn paard absoluut niet echt gediend.

Oh, en ik knuffel hem heel graag en veel, maar ik doe mijn uiterste best toch echt wel zijn (bege)leider te zijn. Wederzijds vertrouwen en wederzijds respect, daar draait het om. Dat betekent trouwens ook dat je rekening houdt dat je met een dier te maken heeft, die onze taal niet begrijpt. Schoppen/slaan, ik doe doe het nauwelijks (schoppen doe ik sowieso niet), de kunst is meer dat je zaken al voor kunt zijn. Ik ken mijn paard door-en-door en door de juiste lichaamstaal kun je al zoveel overbrengen, dat geschreeuw en geweld eigenlijk niet nodig zijn. Maar ja, als je dat op bokt zegt, word je al snel een watje of een penny genoemd.

Het zij zo, men doet maar, ik voel me daar iets te oud voor en men kent mij niet eens, dus hoe serieus moet ik het nemen?

**Geplaatst**: 29-10-09 01:04

Re: omgaan met een paard alsof het een mens is.. waarom?!

Geplaatst: 29-10-09 01:04

Mischien leuk om er een nieuwe stelling bij te gooien?
Wat vinden jullie van mensen wiens paard leider is, maar dat mentaal ook aankan?

Op mijn vzpaard rijd bv. soms een oudere dame. Nou het is af en toe echt een monster, maar bij haar...
Hij weet gewoon dat zij kwetsbaar(der) is, en dat hij voorzichtig moet zijn. Als ze valt, en tussen zijn benen komt, nou echt hij bleef staan tot ze weer weg was daar. En dan pas rennen! Is hij uitgerend komt hij vanzelf weer terug. :')

Het kan dus wel, paard heeft er geen moeite mee, is helemaal happy bij haar. Getut laat hij over zich heen komen.

Wat vinden jullie van zo'n situatie?

**Geplaatst**: 29-10-09 01:12

Re: omgaan met een paard alsof het een mens is.. waarom?!

Geplaatst: 29-10-09 01:12

Hmm, ik weet niet of het paard zichzelf in zo'n situatie dan ook daadwerkelijk ziet als 'leider'. Mijn paard is leider in de kudde, was leider over zijn vorige baas en was leider toen ik hem net had. Hij is nog steeds leider in de kudde, maar absoluut mijn leider niet. Wederzijds respect en vertrouwen, ik hou niet van stellingen als "ik ben de baas en hij heeft maar te luisteren". Hij is mijn paard en als hij iets niet fijn vindt hoeft hij het niet maar te pikken, omdat ik het zeg? Als hij met rijden aangeeft dat hij moe is, ga ik niet nog twintig minuten door omdat we stoppen wanneer IK dat wil. Onnodig. Anyways, ik dwaal weer af. Hij is 14 jaar en vaak leider geweest. Ondanks dat durf ik mijn nichtje van 10 jaar oud zonder twijfelen op zijn rug te zetten. En dat is zo leuk om te zien. Hij zet geen stap verkeerd, ik herken m'n eigen paard er niet meer in terug. Maar of hij zichzelf dan ziet als leider over haar? Ik betwijfel het.

**Geplaatst**: 29-10-09 01:23

Re: omgaan met een paard alsof het een mens is.. waarom?!

Geplaatst: 29-10-09 01:23

Dat is idd lastig te zeggen ja.
Ken nog zo'n geval, daarbij beschermde het paard z'n mens ook echt tegen enge dingen enzo. Ging er tussen staan, onderzocht het enge ding, en besloot dan dat het oké was.

**Geplaatst**: 29-10-09 09:18

Geplaatst: 29-10-09 09:18

Hmm, ik ken idd wel meer beesten die heel beschermend kunnen zijn. Mijn ruin was een heerlijk bij de hand en lekker dier... Alles behalve gemeen, maar had zo zn streken. Vriend van mij reed m 1 uurtje in de week in de springles... Nooit een stap verkeerd zetten, truckendoos bleef dicht, niet lomp hoog springen en als die jongen per ongeluk op zn nek landde/ uit balans was oid, ging ie stappen zodat ruiter weer in zadel kon kruipen.

Heb van mensen een tijdje een hele dominante Negro merrie gehad, zo braaf in stal. Tot ze iets moest... En dat waren al hele kleine dingen zoals op de spuitplaats staan, aan een halster naar de wei lopen, poetsen en op den duur ook longeren enzo. Zo kwaad was ze dan, kwam ze gewoon op je af, op spuitplaats stond ze meer op 2 dan op 4 benen, sloeg zodra je aan dr kwam en het mevrouw niet zinde, met longeren kwam ze gewoon op je af. Hebben een tijdje met elkaar in de clinch gelegen en dat ging soms wel even hard tegen hard en dwars tegen nog dwarser... Maar uiteindelijk konden we lezen en schrijven met elkaar. Het bleef een hele dominante, bijdehandte merrie, ze stond me wel eens aan te kijken op een manier van ik vreet je op. Maar ondanks dat... ze was niet 100 % te vertrouwen, zal ze ook nooit worden. Werd ze goudeerlijk... Zo scherp, zo'n sterke persoonlijkheid, zo'n karakter, maar ze ging uiteindelijk voor me door t vuur. Heel apart dier, maar ze zal me altijd bij blijven.

Nam trouwens niet weg dat ze dr eigenaresse meer dan eens wat aan deed.... (Bijten, in dr nek springen, stijgeren, etc)

Laatst bijgewerkt door Women op 29-10-09 10:03, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 29-10-09 09:58

Geplaatst: 29-10-09 09:58

Grappig zeg even een oud topic van de plank.
Een beetje nuance is wel op z'n plaats vind ik. Het is een paard en geen mens en dus schop en sla ik hem als hij iets fout doet is niet mijn mening!
Paard moet respect voor je hebben absoluut en hij moet z'n plek kennen, ja dat is waar, maar wie niet sterk is moet slim zijn toch?! Voorbeeldje. Mijn shetje is dolenthousiast en begint te bokken zonder rekening te houden dat ik naast m sta en schopt me. Ik trek aan t touw en schop terug en ben best wel boos. Pony schrikt even en denkt waarschijnlijk zoiets als "dan niet"en loopt braaf mee.
Volgend voorbeeld, paard van 1,75 is dolenthousiast, piaffe aan touwtje, wil er vandoor, op dat moment sta ik daar met mn zweepje, behalve zweep voor z'n neus houden kan ik niks aangezien hij veel sterker is en als ik m een tik geef schrikt hij, wordt hij bang en houd ik m helemaal niet! Wat doe ik dan, ik doe in de ene hand een touw en de andere een bak brokjes en hij loopt als een hond achter me aan, ook als hij schrikt van tractors en andere paarden. Ik blij, paard blij iedereen blij!
Als t goed is zijn we slimmer als paarden en denken we na als paard iets doet. Dat wilde ik eigenlijk zeggen.

**Geplaatst**: 29-10-09 10:39

Geplaatst: 29-10-09 10:39

Ik vind dat hele 'wie is dominanter over wie' wel een beetje doorgeslagen, ook in de NH wereld. Net zoals 'mijn paard mag NOOIT voorop lopen'. Wat maakt het nou uit waar je paard loopt als jij je paard goed kunt leiden? Mijn twentertje is zeer zeker niet de baas in haar paardengroep, maar loopt wel soms voorop door de wei en loopt echt niet de hele dag achter de kont van de leider aan. En andersom doet de leider niet vaak lelijk tegen haar, en eten ze het hooi uit elkaars mond

. En haar kroelmaatje is ook ranghoger en toch zijn ze zo ontzettend dol op elkaar, hij beschermt mijn paardje en past op haar :+:

.

Ik ben wel consequent als we bijv. een hek door moeten, echt NO WAY dat mijn paard er eerder door gaat dan ik. Maar dat is niet omdat ik vind dat het zo hoort of omdat ik 'de baas' ben, maar omdat dat gewoon veiliger is (paarden kunnen namelijk ontzettend lomp zijn en gewoon vergeten dat jij nog aan de andere kant van de doorgang staat te klooien met het hek). En ojah, ik heb mijn jonge paard nog nooit geslagen wanneer ze dit niet begreep, ieder paard moet het leren, tegenwoordig staat ze gewoon rustig op haar beurt te wachten.

En dat paarden elkaar ook slaan en schoppen als het erop aan komt is anders. Dat zijn soortgenoten onder elkaar. Wij zijn roofdieren en enge wezens in hun ogen, als wíj ze slaan zullen ze dus eerder angst hebben dat ze opgegeten worden (instinct), dan dat ze begrijpen dat ze gewoon even op hun plek worden gezet en even normaal moeten gaan luisteren. Een paard zal nooit een mens vertrouwen dat ook af en toe de zweep over hem heen gooit. En een mens dat niet 100% door zijn paard vertrouwd wordt zal nooit een goede leider zijn. Nee, dan ben je gewoon de baas omdat je je paard regelmatig bedreigd... Het is maar wat voor band je met je paard wil...

**Geplaatst**: 29-10-09 12:14

Re: omgaan met een paard alsof het een mens is.. waarom?!

Geplaatst: 29-10-09 12:14

Dit topic doet me goed, ik ben namelijk een beetje te braaf .. Ik wéét wel dat je duidelijk moet maken dat JIJ de leider bent etc, maar heb echt moeite met het toe te passen. Bijvoorbeeld: laatst wou ik de achterste hoeven uitkrabben en begon hij met z'n staart te zwiepen en vervelend te doen. Ik heb dan zoiets van nou jaaaaa straks misschien, maar werd gelukkig gelijk op die fout gewezen en moest hem een rukje geven een zn halster. Ik pik gewoon teveel, zonder te beseffen dat ik het doe. Zo loop ik met hem van de poetsplaats nr de weide, en stopt hij onderweg om wat te grazen, dan laat ik hem begaan -zonder dat dat eigenlijk mijn bedoeling was, want ik wou hem gewoon naar de andere kant brengen ..

Tips zijn dus welkom

haha

**Geplaatst**: 29-10-09 12:22

Geplaatst: 29-10-09 12:22

Heb je ook gelijk in Dani.
Ik heb zelf ook een hekel aan paarden slaan en schoppen. Zal niet zeggen dat ik nog nooit een paard heb geslagen of een schop heb gegeven... Maar daar is dan al wel een heel verhaal al aan vooraf gegaan.

Net als met de hierboven beschreven merrie... Soms hadden we echt wel eens ruzie en hing ik er onder aan of heb m een klap gegeven omdat ie op me af kwam. Maar m onterecht geslagen... nee dat nooit. Als ie een keer zo danige op zn sodemieter kreeg, was ie ook echt al wel heel ver gegaan.

Ik ben zelf eigenlijk nooit zo bezig met 'wie is de baas'... Ik luister wel naar mn beesten, zolang zo ook maar naar mij luisteren en zich een beetje fatsoenlijk gedragen. Ho is netjes Ho, ik eerst door de deur, stapje om zetten als ik het vraag... Gewoon braaf beetje luisteren naar wat basis commando's en dat komt gewoon voort uit een stukje opvoeding en gewoonte en niet uit wie is de baas over wie. Eerlijk gezegd heb ik in bijna 20 jaar nog nooit zo gedacht.... voel ik me ook niet zo geroepen toe. Mn paardjes hebben gewoon braaf de basis geleerd en luisteren ook wel aardig en zijn gewoon heerlijk in omgang. En als ie een stapje te veer voor of achter me loopt.. So be it.

Alleen op het moment dat ze gevaarlijk worden en echt kwaad in zin hebben, zou het zomaar kunnen dat ze het met me aan de stok krijgen... Hun flauw doen, ik flauw doen. Maar dat heeft niets met baas zijn oid te maken, wel met dat ie zich wel een beetje knap moet gedragen. Ik doe hem geen pijn, hij heeft mij geen pijn te doen.

**Geplaatst**: 29-10-09 12:26

Re: omgaan met een paard alsof het een mens is.. waarom?!

Geplaatst: 29-10-09 12:26

@ Shanelle; gewoon voor je zelf wat dingen bedenken. Wat mag mijn paard wel en wat mag mijn paard niet....

Hij mag niet slaan, schoppen, bijten, knijpen, boven op je gaan zitten of weet ik veel wat voor trucen waar hij jou bewust pijn mee kan doen. Daar geef je m dan ook voor op zn kop.

Verder gewoon wat simpele opvoedkundige dingen... Niet grazen tijdens het wandelen, braaf voetje geven, stapje opzijn, stapje naar achter, niet zn kont naar je toe draaien in de stal als je binnen komt... zulke dingetjes. Als je die voor je zelf allemaal even op een rijtje zet, ben je er bewuster mee bezig en wordt het voor jou makkelijker om bepaald gedrag aan te leren, te corigeren, te negeren, of wat op dat moment ook maar nodig lijkt te zijn.

Niet te veel bezig willen zijn met 'wie is baas over wie'. Beetje opvoeding en het hele verhaal neemt vanzelf zn beloop.

Just easy going...

Nomineer dit bericht ×