Geplaatst: 29-06-08 21:25 Na een tijdje arriveerde er een medeweidegenote die aan NB en Strasser deed. Ze ging op je baas inpraten en deed niets dan adviseren je ondertussen scheef staande been (en scheef geworden hoef) met Strasser en NB te lijf te gaan.
Gelukkig was ze doodsbang voor hengsten dus ook voor jou.
Zij wilde je ondanks dat wel graag kopen, maar je baas zag dat niet zitten. Die bracht je nog liever naar het abbatoir!!!!!!!
Ik had slapeloze nachten van je, omdat je verder helemaal mijn type was, groot, atletisch en stoer, en ondanks je kreupelheid kon je toch kleine stukjes fabelachtig lopen.......
Na nog meer slapeloze nachten besloot ik dat je van mij werd. Ik wist je, na een fikse dosis Tranqigel in een trailer te krijgen.
Thuis brak je de boel bijna af, en ik had best moeite om je een beetje onder de duim te krijgen, maar je was nier verkeerd en al snel won ik je vertrouwen.
Na een tijdje ging ik met je naar de kliniek en ze waren bijna geschokt dat je nog liep....... maar omdat je geen spoor van pijn vertoonde, gingen we voor je aan het denken. De dierenarts, de smid en ik.
Je werd ondertussen ook nog van je mannelijkheid beroofd, omdat je wel erg wild en onberekenbaar was, bovendien was je groot en beresterk......
Je kreeg regelmatig bezoek van de smid, die je voet stukje bij beetje steeds ietsje rechter zette en na een tijdje voorzag hij je van ijzers. Ondertussen maakte ik je zadelmak en je ging mee, de weg op. Ik hoopte dat ik je wat op kon knappen zodat je nog een goed leven kon krijgen als recreatiepaard.
Kennelijk nam je hier geen genoegen in, want al heel snel bleek dat je echt steeds beter ging lopen. Eerst waren de stapjes van je achterbeen bijna verkrampt en heel kort, maar al na zes weken werden ze ruimer en na een maandje of drie stapte je zowaar een stoeptegel over!!!!!
Wat waren we trots op je....
De smid prees (en nu nog) elke keer je verder zo goede stand van je voeten, terwijl die enge vrouw met haar koffer vol werktuigen had voorgesteld dat er een heel stuk van je verzenen moest, omdat je been niet door een schop was geblesseerd, maar door....... je stand!!!!
Verder moest je scheefstaande hoef met grof geschut worden rechtgezet!!!!!We zijn nu al heel wat maanden samen. Van een halfwild kreupel dier ben je veranderd in een enorme knuffel, die onder het zadel en voor de wagen alleen maar hard wil werken.
Het grootste kado heb je zelf verdiend, dat zijn je eerste oranje rozetten, je hebt ons een paar keer tranen en kippevel bezorgd, omdat je meteen in het L1 (je bent zo hoogbegaafd dat je de B, de eerste klas kon overslaan) met overmacht won. En niet met de hakken over de sloot maar je bent in staat om meer dan 200 punten te vergaren, kanjerdier!
Wij, dat zijn je bazen, de dierenarts en de smid, realiseren onszelf nog iedere keer, dat als jij in de handen was gevallen van de Natural Brigade, men de stand van je benen dusdanig zou hebben verslechterd zodat je niet één, maar vier pijnlijke benen had gekregen. Terwijl je nu helemaal geen pijn meer hebt, en iedere keer de sterren van de hemel sjouwt!
We hopen nog heel heel lang van je te genieten.
? 
..
Wat een verhaal! Nog heel veel plezier toegewenst met je paard! 
Ben het verder daar wel mee eens, maar volgens mij is dat weer een andere discussie. 
