Geplaatst Buitenritten...een wandeling te paard maken... ik krijg al kippevel als ik er nog maar aan denk
Vroeger had ik hier allemaal geen problemen mee : ik vond het ontzettend leuk, ging zelfs zonder zadel...
Maar nu zoveel jaren en ongelukken later durf ik het gewoon niet meer...
Ik heb sinds een tijdje terug een nieuw paard en het vertrouwen is stilaan gegroeid. Ik durf zonder problemen dressuren in de bak en hem eens goed op zn donder geven als hij weer eens aan het klieren is... ( dat durfde ik eerst niet) , ik durf een sprongetje met hem maken, doe grondwerk met hem,...we zijn ook echt aan elkaar gehecht en ik denk wel dat ie me vertrouwd.
Nu wil ik langs de ene kant zoooooo graag eens met hem een buitenrit maken.
Ik heb ook een nieuwe stalgenoot die met haar merrie elke dag een uitgebreide wandeling maakt en gisteren bood ze me aan eens met haar mee te wandelen...
De vorige eigenaars van mijn paard zeiden dat ie ontzettend graag wandeld en ook verkeersmak is.
Maar toch houd iets me tegen...
We zijn begin dit jaar eens n keertje naar buiten gegaan : hij aan het touw en iemand met de fiets ernaast. Hij was ontzettend kijkerig en bij iets "engs" bleef hij stokstijf staan, klaar om te ontploffen... Dat houd me nu zo'n beetje tegen.
Als hij ergens begint naar te kijken denk ik al van "oh jee..." en zie ik taferelen dat ik 5 minuten later de sloot in lig.
Probleem is : ik zou echt niet weten wat te doen als hij op de weg echt ergens van schrikt... En ik heb echt schrik datk er dan in de bak ook niet meer op durf.
Ik ben ook al eens met hem aan de hand gaan wandelen : we zijn 5 meter verder geraakt en toen werden we bijna aangereden omdat hij gewoon constant bleef draaien en de weg op liep.
Ik weet datk het gewoon zou moeten doen...
Maar zijn paarden zowiezo al een pak rustiger als ze met 2 zijn? Er zou ook iemand op de fiets meegaan.
Zijn er nog mensen die met dit dilemma zitten of zaten?
Is het echt "oneerlijk" tegenover je paard om niet met hem op buitenrit te gaan?
Verder: hou het eenvoudig: na een half uurtje flink dressuren kun je lekker een kwartiertje op de weg gaan uitstappen, de meeste paarden zullen dan heel makkelijk zijn. Als de vorige eigenaren zeggen dat het makkelijk kan, denk ik niet dat je veel problemen zult hebben.
Ik voel me zo onzeker als ik alleen ga, dat ik er totaal geen lol aan heb. ik los het op door mijn dochter de buitenritten erop te laten rijden. Mijn dochter is een stuk zekerder en zij geniet echt van de buitenritten met paard. Vaak ga ik op de fiets mee, omdat ik dat leuk vind. en dat is ook heel gezellig. Onderweg kunen we gewoon samen kletsen. Als ik nou met iemand anders meega, is er niets aan de hand. Dan vindt paard het ook niet eng en ik ben ook zekerder van mezelf. Omdat ik gespannen ben, gaat paard overal naar kijken en als het eng is, staat ze op de noodrem. Bij mijn dochter doet ze dat niet; dan springt ze alleen zo nu en dan opzij. 
Verder ga ik buiten wandelen aan de hand, hij wordt meer gewend en ik leer zijn reacties in te schatten. Behalve dat hebben we een buitenbak waarvoor je een stukje de weg af moet (doodlopende weg) en als ik naar die buitenbak ga en terugkom doe ik dat ook te paard. Als dat gesneden koek is ga ik beginnen met een klein stukje buiten stappen terwijl iemand mijn paard aan de longe heeft. 
