Geplaatst Wat vinden jullie van een meisje die net een aantal maandjes les heeft
gehad op manege pony's en die trots aan mij verteld dat ze van haar vader
'sporen' heeft gekregen ('met zo'n scherp puntje eraan') omdat ze dat zo
mooi en stoer vindt staan.... tsja..... Daar komt nog eens bij kijken,
dat ik begin volgend jaar in Groningen ga studeren, en mijn
lieve verzorgshetjes in iedergeval voor door de weeks moet gaan verlaten...
En natuurlijk zit madame daarop te azen
Onze shetlandmerrie zal toch denodige beweging nodig hebben onder 't zadel, ik kom dan wel in de weekenden
om het aangespannen werk en longeerwerk te doen... maar never nooit niet dat dat
kind met sporen en al op die pony komt,
dat weet ik wel....Daarbij komt, dat ik de merrie zelf heb ingereden, en nou reageerd ze dus heel erg mooi
op superlichte hulpen, je hoeft je been maar ietsje aan te leggen en ze zit al in draf
ideaal, en ze is ook gewend aan gereden te worden met een zachte, vriendelijke hand.
Nou heb ik dat meisje (ik denk dat ze 12/13 is, zoiets) wel eens één keertje op de pony
gezet, omdat ze dat zo zo zooooo erg graag wou, nouja, een keer, nooit weer...
Oké ze had nog geen rijlessen gehad, maar ze zat er nog niet op of ze gaf een woeste ruk
aan de teugels, hakken in de buik rossen, en huppakee, daar ging mijn lieve schat, compleet
hysterisch door deze manier van rijden
mijn stelling en mening is dan ook:
éérst goed leren rijden, en pas een gevorderde ruiter is in staat om spoortjes op een
paardvriendelijke, veilige en goede manier te gebruiken... toch?
Dat ze eerst fatsoenlijk leren rijden, en dan nog eens denken over sporen.. 
bij ons reed vroeger op de manege bijna niemand met sporen.. 
