Geplaatst Een paar maand geleden heb ik mijn geweldige merrie moeten verkopen. In onderhoud werd ze te duur, en met mijn type loon. Tja dat wou niet. Dus met pijn in mijn hart moest ik haar verkopen. Gelukkig heeft ze het nu super bij haar nieuwe baasje (charlotte89 op bokt).
Ik heb toen een aantal weken niet gereden. Had het erg druk, onder andere met school.
Uiteindelijk kreeg ik weer de kriebels. Mooi weer! Dat vraagt om een buitenrit. Alleen, ik had geen paard meer. Ik rij sinds mijn 6de en ik ben nu 18. Dus behoorlijke tijd non stop actief gereden. (eerst manege lessen, toen verzorgpony's, toen eigen pony, eigen paard, andere probleem paarden).
Een kennis heeft al een paard sinds 1999, die ergens in een weitje stond te kauwen. Ik kon er vroeger niet mee overweg, maar na de lastpakken die ik gereden heb. Weet ik nu hoe ik de boel moet aanpakken. Ik ben dat paard dus weer gaan oppakken. Hij is ontzettend mega dik (grasbuik, geen beweging), er ligt een waardeloos zadel op, en de poetsspullen zijn ook niks!
Hmm wat doe je dan. Kopen. Ik heb even een goede rosborstel erbij gekocht (zo goedkoop mogelijk, had net een te dure broek gekocht
) Verder anti vlieg (anders gaat hij echt dood daar), en een nieuw hoofdstel. Bonfire neusriem (wit onderlegd net zoals de frontriem trouwens). Maakt hem direct een stuk aantrekkelijker hè? 
Vandaag voor de 2de keer naar stal gecrosst, hoofdstel passen. WOW ander paard ineens!.Sinds dikke 2 maand rij ik hem dus weer. Mijn houding is niet altijd even goed, maar dat zadel zit ook voor geen meter. En dat paard kan soms erg moeilijk lopen, tja dat focus je je toch meer daar op. Vaak zonder beugels, lang maken, schouders, armen etc. Langzaam aan zie ik meer ontspannenheid. Hij word sterker op de hulpen. Middendraf vind hij nog wel eens moeilijk. Het is een tuiger. Van ahoy notabene haha. Dat is het verschil he. Rijpaarden en tuigpaarden. Bij een rijpaard voel je echt tjak tjak als je het goed doed. Bij dit paard merk je NIKS. De gallop gaat iedergeval al stukken beter!
Eigenlijk zou ik morgen mijn eerste rijles weer hebben na lange tijd, maar het gaat helaas niet door. Wel stelde mijn instructrice voor om mee te doen aan een onderlinge wedstrijd met dat paard dat ik nu dus rij. Ik vind hem nog lang niet b klaar, maar wie weet hoever ik kom in die nu nog.. 2,5 week? Lijkt me wel geweldig, kom ik daar aan. Is ze drachtig? Nee hij is een mannetjes zeepaardje!(die dragen de eitjes toch?)
Anyway... ik ben dolblij dat ik weer kan rijden, en niet meer zo met die kosten zit. Want het paard is van 'n kennis, staat op zijn naam. Ik ben kosteloos, of ik moet iets aan willen schaffen (en dat is veel
)Ik kan gewoon, onmogelijk stoppen. Bovendien zie ik dit paard echt als een uitdaging. En het mooie ervan is... hij knalt vooruit! Goede toilleteerbeurt doet wonderen, goed training zorgt voor een geweldige nek. En ook voor de achterhand natuurlijk.
Die eerste les mag wel komen van mij. Dan heb ik weer wat tips erbij. Want iedereen heeft les nodig!
Hmmm dit was het! Ben zo gelukkig. Paardenliefde stopt niet. Dat is voor eeuwig!
)
