Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
ZabaZ schreef:ik ken mensen die echt wedstrijdrijders zijn. maar het zijn ook mensen die hun paard wegdoen als het niet goed presteert of zodra het ziek wordt verkopen ze het beestje.
dat is toch zielig of ben ik dan weer een rare gozer? wat vinden jullie hiernou van? kan dit of eigenlijk niet?

Effy schreef:Ik heb mijn eerste paard ook verkocht omdat ik er niet verder mee kwam in de sport.
Op een gegeven moment reed ik gewoon niet lekker meer op het beest omdat we gewoon nooit eens verder kwamen. Geloof me, als je verder wil komen maar je paard kan het niet, levert het frustrerende situaties op waarin jij je paard af en toe niet eerlijk meer kan behandelen. En dat is dan zieliger dan dat jij je paard verkoopt aan iemand die er genoegen mee neemt dat het nooit een sportpaard zal worden en die er gewoon ten alle tijden lief voor kan zijn.
Karin schreef:
Nee hoor, ik heb er geen moeite mee als een paard een leuker leven tegemoet gaat bij een ander. Alleen denk ik wel dat je je moet afvragen waar het aan ligt als je iedere drie maanden een paard 'verslijt'. Maar dat lijkt me bij menselijke relaties ook niet echt gezond.
ik ga volledig akkoord met beide punten
Karin schreef:Dat is net zoiets als wanneer je in een relatie bij elkaar blijft terwijl je elkaar weinig of niets meer te bieden hebt. Wat is er dan verkeerd aan om ieder je eigen weg te gaan? Dan ga ik er vanuit dat je al het een en ander hebt geprobeerd om het weer leuk te maken. Maar lukt dat niet, dan moet je je conclusies trekken. En zo zie ik het met een paard ook.
Karin schreef:Nee hoor, ik heb er geen moeite mee als een paard een leuker leven tegemoet gaat bij een ander. Alleen denk ik wel dat je je moet afvragen waar het aan ligt als je iedere drie maanden een paard 'verslijt'. Maar dat lijkt me bij menselijke relaties ook niet echt gezond.
