Geplaatst Al de hele week kwamen de PBtjes: "Denk je wel aan dit?" "Doe je wel zus" "Let je op dat?" "Hij doet altijd zo..." "Niet teveel dit, niet te weinig dat?" Els is een goede moeder!
Gisteren was het dan zover, als een echt pennymeiske capje, laarzen en zweepje mee en naar m'n verzorgpoooonie Morrie.
Eerst kregen we dit tafereel natuurlijk: [ITP] een héle grote wei.....
Morrie stond het verst naar achteren van allemaal
Maar na een flinke wandeling kwam hij het laatste stukje toch maar zelf: "Hee! Het meisje van de snoepjes!"
Weten jullie ook gelijk over welke poooonie ik het heb.
Braaf mee naar stal gekuierd (Het fietsen heb ik maar even laten zitten
) en daar een door z'n moeder alvast klaargezette bak wortels naar binnen gewerkt. Op strikte instructie ook nog een emmer water erbij, die na één slok direct én gericht werd omgeschopt. Geen dorst dus 
Wel even de natte lippen aan mijn jas afgedroogd uiteraard. Ik had mazzel met poetsen: hij was nog erg schoon! Was ik zo mee klaar. Wel even een vlecht in al dat haar gemaakt, dubbele teugels, zoveel haar én dan ook nog een flinke wind, dat werkt niet fijn
Zelfs het aantal vlechten dat dan in z'n manen moest was keurig door moeders voorgeschreven, maar ik heb er lekker eigenwijs een hengstenvlecht in gemaakt 
Toen kwam operatie opzadelen: een boomloos zadel ken ik natuurlijk helemaal niet en het werkt allemaal toch net even anders, dus dat was even een puzzel. Maar uiteindelijk had ik wel het idee dat het goed zat en durfde ik het wel aan om er op te gaan zitten. Eerst de fenders (ook al zoiets!) 3 gaten langer gemaakt, ik zit graag wat langer dan Els. Hoofdstel met indrukwekkend breed bit nog even om doen natuurlijk *hap* deed Morrie naar de neusriem en daar zat het bit ineens op z'n plek, gefopt
En dan op weg: voetje voor voetje
Bij het viaduct aangekomen begon hij te hinniken en wilde omdraaien terug naar huis: Niet dus! ~~}> *klets* en daar ging Morrie hoor en oh zo vlot ineens! Was ik ook al voor gewaarschuwd. In het bos zijn ze aan het werk: bomen omzagen en wegslepen, dus een hoop spektakel. Els had me al gewaarschuwd en ruimschoots voorzien van alternatieve routes voor als ik het niet zou durven, maar volgens mij had ze toch wel graag dat ik dit even ging uitproberen met Morrie
Dus daar gingen we hoor! Theoretisch moet 'ie het wel kennen, in z'n boomsleepverleden in Oostenrijk haalden ze de bomen vast ook niet met de hand om. En inderdaad: kettingzagen en vallende bomen interesseerden 'm niks, maar een boom met de tractor het bos uit slepen dat kan eigenlijk niet... >;) Dat kan hij zelf natuurlijk veel beter! Maar na een aardig repertoire aan zijgangen doorgenomen te hebben waren we er dan uiteindelijk toch voorbij. Indrukwekkend hoor, zo'n opgefokte tank onder je, wat een enorme kracht zit daar achter!
Rondje bos verder niet zoveel bijzonders, gewoon braaf en relaxed in het zonnetje en een Noriker in galop blijft altijd gaaf
Ik was door Els al gewaarschuwd voor een plas onderweg, die zou tussen 2 stoplichten in komen, nou niet dus. Meneer vond het vlakbij de begraafplaats (waar natuurlijk net een begrafenis bezig was...) een beter plekje. Nou ik niet zo, dus dat resulteerde weer in een ~~}> *klets* tot aan de berm een stukje verderop. Zucht kreun steun
, tja, zo'n paard snapt er natuurlijk ook niets van, die heeft gewoon hoge nood, maar ik vond het echt té genant zo naast een begrafenis... Terug op stal z'n diner naar binnen gewerkt (en weer een emmer water om...) terwijl ik afzadelde en de zweetplekken even met een spons te lijf ging. Als toetje nog even kunstjes doen voor een fruithapje, altijd leuk! En toen was het alweer tijd om terug naar de wei te gaan.
Meneer wou helemaal niet, die vond het blijkbaar wel gezellig op stal en zie er dan maar eens beweging in te krijgen.... Maar uiteindelijk ging hij *zucht* toch maar mee.
Bij de wei bleef hij heel treurig bij het hek staan kijken, daar kan ik helemaal niet tegen, dus dat resulteerde in nog maar een snoepje
Had er pas 5 gehad tenslotte. Uiteindelijk kuierde hij toch maar naar achteren, daar staat nog gras. Dag Morrie!
's avonds les met Nescio, toch ook geen kleine jongen, maar dat is ineens maar een heel iel en smal beestje hoor
,ik vind Morrie zo gaaf natuurlijk ook om de smakelijke verhalen van Smurf............ 
leg dat maar es uit...... 
