Ik zit momenteel met een lastig iets en ik zou graag willen weten hoe mensen van buitenaf er op kijken.
Ik rijd al sinds mijn 7e paard, hartstikke leuk allemaal. Toen ik 11 was kreeg ik mijn eerste pony, toen ik net 14 was mijn huidige paard. Op mijn 15e mijn pony verkocht, wegens meerdere redenen (geen klik, te druk etc.). Met mijn paard ging het op het begin nog niet zo goed, het was vooral uitproberen. Laten we zeggen dat het ronduit slecht ging.
Na meerdere keren van stalling te veranderen, staan we nu op een stalling waar ze het niet beter kan hebben. Zomers dag en nacht buiten, als ze op stal staat altijd hooi hebben, aandacht krijgen. Daarvanuit is ze/zijn wij enorm opgebloeid. Ze werd zowaar rustig, kon alleen met haar naar buiten, springen, allemaal dingen wat eerst niet kon. Vanaf dat moment (nu ongeveer een jaar), heb ik alle plezier in het rijden terug gekregen. We gingen lekker het bos in, laatst nog een wedstrijdje meegepakt, alles heerlijk relaxt.
Nu gebeurd(e) het volgende;
Mijn vader betaalde haar voor mij, maar gaat dit op mijn 18e stopzetten (over 1 maand). Vanaf dan zal ik zelf voor de kosten op moeten gaan draaien. Met vader inmiddels geen contact meer, dus daar valt niks mee af te sluiten.
Ik heb mijn hele leven bij mijn moeder gewoond met mijn 2 broers. Alle kosten heeft ze alleen voor op gedraaid, geen alimentatie of iets. Oudste broer woont nu op zichzelf maar kan niet aan het werk komen, broer erna werkt bij defensie en is alleen in het weekend thuis.
Financieel gaat het niet makkelijk, vader betaalt dus niks, geen huurtoeslag of iets aangezien broer ook werkt. Maar aangezien hij ook voor zijn kamer, eten etc. moet betalen, en hij ook niet zo veel verdient, heeft hij dat zelf hard nodig.
Nu word ik dus bijna 18, en moet ik mijn paard zelf gaan betalen. In principe zou dit kunnen, dat is dan wel meteen bijna al mijn loon, maar dat heb ik er voor over. Máár, ons geluk kennende, kan het heel erg goed gebeuren dat er een dierenarts aan te pas moet komen een keer. En ik ben bang dat wij niet voor die kosten op kunnen gaan draaien. En zou ik dan bij een koliekaanval moeten zeggen: maak haar maar af want het geld is op? Dit vind ik gewoon niet eerlijk.
Daarbij komt ook nog eens dat ik geen aanvullende beurs bij mijn studiefinanciering krijg als ik 18 ben. Hier zijn we natuurlijk nog wel hard voor aan het vechten, maar dat maakt het ook weer dat ik erg uit moet kijken met mijn geld.
Daarnaast ga ik 3 lange dagen per week naar school (meestal 8:30/16.00 of 17.00), werk ik gemiddeld 15 uur per week, heb 2 stagedagen van 8/5, en daarbij natuurlijk ook nog andere hobby's. En ik heb gemerkt dat dit afgelopen jaar erg zwaar is gevallen, en dat ik dat eigenlijk gewoon allemaal niet aankan. Destijds heb ik geprobeerd een verzorgster (nog niet eens betaald) voor haar te zoeken, wat uiteindelijk in niets resulteerde.
Nu is dus mijn vraag: Is het dit nog waard om haar te houden? Om altijd in die onzekerheid te zitten? Maar ik heb er ook zo veel plezier aan.
Ik ben heel erg benieuwd hoe jullie er over denken...
Respect als je dit allemaal gelezen hebt, en ik hoop dat alles duidelijk is. Vragen mag natuurlijk altijd!