
Mijn reactie op het het dik gedrukte stukje tekst (+ kleine toevoeging):
Ik heb moeite om dit zelf zo te zien omdat mijn verstand met deze theorie zou zeggen dat mijn paard net zo goed naar de stalhouder zou moeten luisteren / op hem gericht moet zijn als ze dat op mij is... angezien ze van hem haar happie krijgt en niet van mij... en toch is het zo dat ze zich door mij wel uit de wei laat halen en voor de stalhouder is het echt onmogelijk om haar te pakken (terwijl ze oh zo makkelijk is) ... Ook was het zo dat ze een paar uur voor ze moest veulenen buitengewoon aanhankelijk werd... en niet naar haar vriendinnetjes waarmee ze 24 uur per dag op de wei stond maar naar mij... ik vond dit heel apart (en wist zo meteen dat er iets ging gebeuren want dit is geen standaard gedrag van mijn puk... maar gaf me wel het idee dat ze het "gevoel" had bij mij wellicht meer troost/steun te kunnen vinden... anders kan ik het nl. gewoon niet verklaren... en mijn kleine jaarlingkabouter komt altijd direct naar mij toe als ik daar binnen kom lopen... ongeacht met wie ik ben... ik persoonlijk denk dat dat is omdat hij weet dat ik hem dan lekker ga kriebelen op plekjes waar hij zelf niet bij kan (hij komt trouwens ook graag naar een vriendin/stalgenootje toe, maar naar een ander stalgenootje dat voor haar paard in dezelfde wei moet zijn zal hij niet gauw toe lopen)... is dat niet een klein beetje slim? Tsja... zo zijn er best vaak kleine dingetjes die mij het idee geven dat er toch wel een hele hoop meer in paarden om gaat dan menigeen lijkt te denken... ik kan het natuurlijk mis hebben, maar ja... zeker weten doe ik niks...helaas... een deel is misschien gewoonte, maar ik ben er toch echt heilig van overtuigd dat er wel degelijk mensen en paarden zijn die een band met elkaar hebben... en als de band er niet is denk ik persoonlijk dat dat net zo goed aan de eigenaar zou kunnen liggen als aan het paard (niet klikken) Ik heb iig het gevoel dat Escala, Clip en ik plezier in elkaar hebben... en dat er dus een wederzijdse band aanwezig is.
