Graag zou ik jullie reacties en advies horen over mijn probleempje. Sinds 5 maanden verzorg ik een leuk paard.
De eigenaresse wilde het eerst een tijdje aankijken voor ze besliste of ik definitief verzorgster mocht worden van haar paard. Dat vond ik meer dan logisch. Het was namelijk niet zo'n superbraaf paard, dus moesten we kijken of het wel ging.
Dat was al het eerste probleem eigenlijk. Weken gingen voorbij, waarin ik veel met het paard heb gedaan. Ze wilde dat ik eerst een hoop grondwerk ging doen, en als ik ging rijden moest zij erbij zijn. Dat vond ik op zich wel fijn, ik kreeg nuttige aanwijzingen. Zij kent haar paard natuurlijk het beste en zij wist het beste hoe ik met hem om moest gaan.
Uit zichzelf vroeg de eigenaresse bijna nooit of ik haar paard wilde verzorgen en trainen, ik moest er altijd achteraan bellen. Zo voelde ik mezelf vaak een zeurpiet, maar ja, ze had toch een verzorgster nodig...!
Ik ging meestal 2 x per week poetsen en longeren. Het paardje reageerde steeds beter op mij en we kregen een band samen. Ik hield de eigenaresse per sms op de hoogte van hoe het ging, en ik belde regelmatig. Meestal kreeg ik daar niet of nauwelijks een reactie op.
Sinds een paar weken mag ik zelf op het paard rijden zonder dat er iemand bij is. Dat vind ik heerlijk, en ik ben stevig aan het oefenen.
Ik probeer ook erg te laten zien dat ik niet te lui ben voor het 'vuile' werk, ik mestte altijd toen het paard nog op stal stond. Ook heb ik haar nieuwe zadel en hoofdstel met zadelzeep behandeld en ingevet. Ze kan me verder altijd bellen als er wat is, ik kom op afroep (als ze een keer belt...) en ben heel flexibel. Verder betaal ik trouw mijn eigen bijdrage. (70 euro)
Ook heb ik totaal niet moeilijk gedaan over het feit dat ik eerst 4 maanden alleen maar gelongeerd heb, ik vind het geweldig om met paarden bezig te zijn en hoef niet persé te rijden.
Uiteindelijk begreep ik via via dat de eigenaresse mij wil aanhouden als verzorgster. Maar... Er is een andere verzorgster bijgekomen. Eerlijk is eerlijk: zij rijdt veel beter paard dan ik, ze heeft veel meer ervaring. Zij rijdt het paard 1 a 2 dagen per week. Wat zij ook mag, is gezellig met andere stalmaatjes buitenritten maken op de hei. Dit is iets wat de eigenaresse mij niet laat doen, ze heeft dat nooit aangeboden. Dat zij er een verzorgster bijheeft, snap ik best, maar ik voel me nu toch een beetje gebruikt voor de klusjes. (beweging geven in de longeerbak, mesten, opruimen enz.)
Nu heb ik een aanbod van een kennis om haar paard te gaan bijrijden. Daar mag ik tzt alles mee, die vrouw doet echt nergens moeilijk over. Toch voel ik me banketstaaf. Ik verzorg het andere paard pas 5 maanden, en heb daar op stal leuke contacten. Ik voel me banketstaaf om nu al het paard 'vaarwel' te zeggen. Ik vind het ook erg moeilijk om op mijn strepen te gaan staan en de eigenaresse 'voor het blok' te zetten. (ik ben 25 jaar)
geen onzeker pubertje, maar ik vind dat soort dingen gewoon erg lastig. Wat vinden jullie ervan...? Wat vinden jullie van hoe de eigenaresse ermee omgaat?
gezegd.
.
tegen je bijrijdpaardje? Groot gelijk heb je. Dus dan zeg je
Hallo nieuw paardje here I come.......... Je zult zien dat je dan veel beter in je vel gaat zitten en je onzekerheid de deur uit gaat.