Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-06-09 11:23

Wie had er op het begin helemaal niets met zijn paard?

Geplaatst door de TopicStarter : 24-06-09 11:23

Dat vroeg ik mij eigenlijk wel af

Aangezien ik op het begin ook niets met Prince had. Echt een pony pony, korte beentjes, een enorme onderhals, een niet zo hele mooie bles, en van de voorkant sprak zijn koppie mij ook he-le-maal niet aan. Toen ik voor het eerst op hem reed vond ik het ook niet helemaal gemakkelijk. Hij liep sterrenkijkend en drukte zijn rug weg. Maar wat ben ik blij dat we hem wel gekocht hebben en wat is het een geweldig leuk en lief beestje :+:

Wie hebben er ook zulke ervaringen?

**Geplaatst**: 24-06-09 11:26

Geplaatst: 24-06-09 11:26

Ik, ik vond roze ogen verschrikkelijk, roze neus, etc. en wit, bah!
maar iets zei me dat ik hem wel wou hebben, heeft heel lang slecht gegaan tussen ons,
maar is nu geweldig, beter kan niet :+:

**Geplaatst**: 24-06-09 11:29

Geplaatst: 24-06-09 11:29

Bij mij was het zo dat ik voor mijn pony, haar broer al helemaal had opgevoed en ingereden enzo. dus nu moest ik dat weer helemaal opnieuw doen. het ging bijv met longeren niet helemaal goed omdat ik nog zoiets had van: waarom moet ik dit nog een keer doen? ik had dus helemaal geen zin om te longeren.

maar nu heb ik er weer lol in gekregen en gaat het heel goed en ben ik super blij met haar

!

**Geplaatst**: 24-06-09 11:30

Geplaatst: 24-06-09 11:30

Ik. En moet eerlijk bekennen dat ik afentoe nogsteeds dat gevoel heb..

**Geplaatst**: 24-06-09 11:33

Geplaatst: 24-06-09 11:33

ik.

de eerste keer dat ik mijn tinker zag vond ik hem monsterlijk.
nu moet niemand iets over hem zeggen.

**Geplaatst**: 24-06-09 11:34

Geplaatst: 24-06-09 11:34

Ik. Ik was blij dat het de pony van mijn zusje was en dat ik hem alleen af en toe in de weekends hoefde te rijden als zij aan het werk was. We waren geen vriendjes, om het maar even netjes te zeggen.

Totdat ik hem een jaar of vier later wat vaker ging rijden, meer tijd met hem doorbracht en erachter kwam dat het toch wel een heel fijn paard was. Inmiddels hebben we 'm alweer ruim 12 jaar, waarvan bijna 5 jaar in mijn bezit en daarvoor heb ik hem ook nog 3 jaar gedeeld met mijn zusje. Ik zou 'm nu niet meer willen missen.

**Geplaatst**: 24-06-09 11:37

Re: Wie had er op het begin helemaal niets met zijn paard?

Geplaatst: 24-06-09 11:37

Ik. Maar dat is heel snel goed gekomen

Niet dat ik haar helemaal niks vond hoor, maar niet om te zeggen "Wauw, dat is haar, hebben, hebben, hebben..."

**Geplaatst**: 24-06-09 11:43

Geplaatst: 24-06-09 11:43

Toen ik begon met Roos was het een onverzorgd en onopgevoed dier! vreselijk frustrerend in het begin! Doordat ze niet genoeg aandacht kreeg was ze ook een chagrijnig en onrustig. In het begin had ik echt zoiets van okkeeeeeej wat gaan we hier mee doen.. Maar nu ik der al 3/4 jaar verzorg wil ik der nooit meer kwijt. Ik overweeg zelfs om haar te kopen, ze is niet meer te vergelijken met eerst! Ze is nog steeds heel stoer en eigenwijs, maar op haar manier toch aanhankelijk en dat geeft wel een goed gevoel!

mijn meisje

**Geplaatst**: 24-06-09 11:47

Re: Wie had er op het begin helemaal niets met zijn paard?

Geplaatst: 24-06-09 11:47

Ik had hetzelfde met ANimal_ABC, ik had ook niet bij mijn pony van "dat is hem, daar droom ik elke nacht over". Maar na een tijdje bouw je een band op met zo'n dier en krijg je zo'n sterke klik.

Maar mijn pony gaat weg, doordat ik te groot ben. Heel erg naar en ik voel af en toe echt zo'n verdrietige vlaag over me heen vallen. We hebben al het paard gekozen dat het gaat worden, daar heb ik ook niet van "hier droom ik over, dit is mijn liefste schat, etc,etc". Maar ik ben vast besloten dat dat wel goed komt, net als bij mijn pony

**Geplaatst**: 24-06-09 23:20

Re: Wie had er op het begin helemaal niets met zijn paard?

Geplaatst: 24-06-09 23:20

Ik had al meteen wat met mijn pony toen we bij haar gingen kijken, ik was op slag verliefd.
Alleen hier thuis ging het wat minder, ik had niks met haar in het begin en eerlijk gezegd kreeg ze van mij ook niet heel erg de kand ik was nog te druk met het verlies van mijn shetlander.
Maar toen ze maar eenmaal de kans kreeg wist ik dat ze toch de juiste pony voor me was en is ze echt mijn maatje geworden :+:

**Geplaatst**: 24-06-09 23:25

Re: Wie had er op het begin helemaal niets met zijn paard?

Geplaatst: 24-06-09 23:25

Hoe doen jullie dat?
Hoe kun je een paard kopen waarvan je denkt nou die ziet er ook niet uit en lopen kan hij all helemaal niet.
Ik ben echt van het alleen een paard kopen als denkt wow dat is het die moet ik heben!!!!
Ik zoek op kleur, ras, bouw, afstamming, leeftijd en gezondheid en dan er 10 duizend bezoeken tot je denkt deze past in mijn plaatje en ik ben helemaal verleifd.

**Geplaatst**: 25-06-09 03:42

Geplaatst: 25-06-09 03:42

ris schreef:
Hoe doen jullie dat?
Hoe kun je een paard kopen waarvan je denkt nou die ziet er ook niet uit en lopen kan hij all helemaal niet.
Ik ben echt van het alleen een paard kopen als denkt wow dat is het die moet ik heben!!!!
Ik zoek op kleur, ras, bouw, afstamming, leeftijd en gezondheid en dan er 10 duizend bezoeken tot je denkt deze past in mijn plaatje en ik ben helemaal verleifd.

hoe het met de andere is weet ik niet,ik kan alleen voor mijzelf antwoorden.
mijn tinker zag ik voor het eerst toen er mensen met deze tinker deze kant op verhuisden.
het eerste jaar zag ik hem alleen in het voorbij komen. [en ik vond er echt geen bal aan....]
later ben ik hem voor die mensen af en toe gaan rijden,zo is dat gegroeid.
toen hij te koop zou komen heb ik hem ook gekocht,maar toen waren we ook al 2 jaar verder dan dat ik hem voor het eerst zag.

het is gewoon gegroeid.

**Geplaatst**: 25-06-09 03:52

Geplaatst: 25-06-09 03:52

Bij mijn pony was het meteen goed. Bij mijn paard was de klik er maar twee weken later was die liefde over. :')

Toen schreeuwde ik dat ik die klereknol ging verkopen :')

Ze is er nog steeds overigens en ik zou haar niet kunnen missen

Overigens vond ik haar kwa uiterlijk en gangen toen helemaal niets. Ze is heel klassiek en best grof voor een KWPN'er. Ze was 100kg te dik en haar bewegingen waren bijgevolg niet je-van-het. Inmiddels is het een chique paard geworden, nog steeds wat grof maar het staat haar wel. Ze is in verhouding.

En ze heeft correcte gangen. Niet extreem spectaculair maar zeker niet slecht. Haar afstamming zei me niets, alleen heb ik een voorliefde voor Amor en die zit er in (welliswaar ver weg maar hij zit er in :')

)
Dat wist ik trouwens niet toen ik haar ging halen. Pretty heb ik gekregen.

**Geplaatst**: 25-06-09 04:36

Re: Wie had er op het begin helemaal niets met zijn paard?

Geplaatst: 25-06-09 04:36

ik heb een 3 jarige jazz gekocht, die mij niet aansprak omdat ze een "draak"moest zijn, maar voo rmij natuurlijk een grote uitdageing, ennu zijn we 2 handen op 1 buik:P.. en wil dr zeker niet meer missen

**Geplaatst**: 25-06-09 10:33

Geplaatst: 25-06-09 10:33

So0p_ schreef:
Dat vroeg ik mij eigenlijk wel af
Aangezien ik op het begin ook niets met Prince had. Echt een pony pony, korte beentjes, een enorme onderhals, een niet zo hele mooie bles, en van de voorkant sprak zijn koppie mij ook he-le-maal niet aan. Toen ik voor het eerst op hem reed vond ik het ook niet helemaal gemakkelijk. Hij liep sterrenkijkend en drukte zijn rug weg. Maar wat ben ik blij dat we hem wel gekocht hebben en wat is het een geweldig leuk en lief beestje

Wie hebben er ook zulke ervaringen?

Ik vraag me af waarom je dan de pony gekocht hebt?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-06-09 11:41

Geplaatst door de TopicStarter : 25-06-09 11:41

friesiszwart schreef:
So0p_ schreef:
Dat vroeg ik mij eigenlijk wel af
Aangezien ik op het begin ook niets met Prince had. Echt een pony pony, korte beentjes, een enorme onderhals, een niet zo hele mooie bles, en van de voorkant sprak zijn koppie mij ook he-le-maal niet aan. Toen ik voor het eerst op hem reed vond ik het ook niet helemaal gemakkelijk. Hij liep sterrenkijkend en drukte zijn rug weg. Maar wat ben ik blij dat we hem wel gekocht hebben en wat is het een geweldig leuk en lief beestje

Wie hebben er ook zulke ervaringen?

Ik vraag me af waarom je dan de pony gekocht hebt?

We wisten dat hij goed kon lopen, met de juiste ruiter. Aangezien hij in het verleden erg goed op nivo heeft gelopen. En dat hij super betrouwbaar is, je er een klein kind op kon zetten die er zo mee weg kon rijden. Hij heeft gewoon een karakter van puur goud. Echt goud. Echt een pony waarmee je je verloren vertrouwen mee kan terug winnen.
Dat zijn uiterlijk dan maar wat minder is maakt dan ook niet veel meer uit.
Ik heb namelijk een ander paardje, die alles zoooo makkelijk kan. We springen thuis met gemak 1.40. Alleen als zijn kop er verkeerd op staat... Bloed mooi paard. Alleen een rotkarakter, helaas.

**Geplaatst**: 25-06-09 11:59

Geplaatst: 25-06-09 11:59

_Amyyy schreef:
Ik. En moet eerlijk bekennen dat ik afentoe nogsteeds dat gevoel heb..

ik af en toe ook wel, een tijdje terug altijd. maar nu doet hij precies alles voor me, maar soms denk ik ook zo van, pfffff..

**Geplaatst**: 25-06-09 12:02

Geplaatst: 25-06-09 12:02

Ik had het in het begin ook.
Heb ik 3 maandje sofzo gehad, en nu is het een superpony geworden!

**Geplaatst**: 27-06-09 20:08

Re: Wie had er op het begin helemaal niets met zijn paard?

Geplaatst: 27-06-09 20:08

ik heb geen eigen paard

**Geplaatst**: 02-07-09 10:05

Re: Wie had er op het begin helemaal niets met zijn paard?

Geplaatst: 02-07-09 10:05

Ik had in het begin niets met mijn verzorgfjord. Alle fjorden die ik tot toen toe kon waren verschrikkelijk. Jaloers, trappen, bijten, aanvallen enz... en Banjer was ook zo... men ik vond hem eng!!!

ik was toen (was ik jaar of 11) echt bang voor fjorden. Maar het is helemaal bij getrokken!!!! En ik besef dat het bij die andere paarden een gebrek aan een leider was, en die plek neem ik nu bij Banjer in.

**Geplaatst**: 02-07-09 10:25

Geplaatst: 02-07-09 10:25

Ik weet nog goed dat ik Katinka voor het eerst zag, ze was toen nog de verzorgpony van een vriendin en ik ging mee. Ze had al verteld dat het een vosje was, en er stonden twee vosjes in de wei. Één spuuglelijke en één mooiere. Ik stond gewoon te hopen dat het die mooie zou zijn, maar nee, het was de dikke vos met de uitpuilende ogen, vreemde neus en brede bles... Ze was dan wel lief, maar ik vond haar echt vreselijk lelijk.

En nu, ruim 5 jaar later, ben ik helemaal gek van dat op het eerste gezicht lelijke beest.. Ik verzorg haar alweer vier jaar en ze is echt geweldig. We kunnen lezen en schrijven samen. Ze is grappig, vrolijk en heeft een lekker eigenzinnig maar vriendelijk karakter. Ik kom waarschijnlijk nooit meer zo'n superpony tegen! En hoe lelijk ik haar eerst vond; hoe leuk vind ik haar nu. Die brede bles en haar verbaasde blik maken haar juist zo karakteristiek. :+:

Kan me ook niet goed meer voorstellen dat ik bij mijn eerste ontmoeting met haar zo over haar dacht.

Ohh en sinds april staat er een nieuw weidemaatje bij Katinka, omdat de andere twee overleden waren..
Pony is vrij jong en eigenwijs en nadat ze in de eerste paar weken de eigenares er al een keer had afgegooid, ontzettend debiel had staan doen bij mij én uiteindelijk Katinka kreupel had getrapt,had ze het helemaal verpest bij mij. Ik had het idee dat we deze pony beter kwijt dan rijk waren..
Maar na even flink doorzetten en de twee pony's in een aparte wei gezet te hebben, ging het eigenlijk weer beter en nu ben ik eigenlijk toch wel echt gek op haar aan het worden. Maar moet zeggen dat het toch een poosje heeft geduurt totdat ik haar echt leuk vond.

Laatst bijgewerkt door Ntlie_ op 02-07-09 10:30, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 02-07-09 10:29

Re: Wie had er op het begin helemaal niets met zijn paard?

Geplaatst: 02-07-09 10:29

Ik vond Ninla eerst ook helemaal niet leuk. Een dikke fjord, die niet makkelijk was met rijden. En ze leef suf.
Later werd ik helemaal gek van haar :+:

. En dat ben ik nog steeds. Alleen is ze nu verkocht naar Frankrijk. En elke dag mis ik haar..

**Geplaatst**: 02-07-09 10:40

Re: Wie had er op het begin helemaal niets met zijn paard?

Geplaatst: 02-07-09 10:40

Toen ik wegging bij mijn verzorgpaarden vonden mijn ouders dat het tijd werd voor een eigen paard.
Toen gingen we naar een boederij en die man zei, ga maar eens kijken daar in de wei, liepen allemaal merrie's en 1 ruin. Ik wilde een ruin MAAR
ik wilde een bonte met een lange staart (verzorgpaarden hadden allemaal korte staarten) wilde er al op kunnen rijden en moest rond de 4 jaar zijn.

We gingen kijken naar de ruin, bruin met een korte staart.
Ik zei al direct nee die wil ik niet.
Toen die in de stal stond begon die te steigeren, alsog die over de staldeur heen wilden. Was niet ingereden en liep al 3 jaar in een kudde.
Op dierendag belde mijn ouders mij en zeiden dat hij gekeurd was, goed gekeurd en dat ze hem hadden gekocht.
Nee zei ik, ik wil die niet!

Toch ben ik daarna iedere dag erheen gegaan en het is een match 4 life. Ik hou echt van mijn paard en zal hem nooit weg kunnen doen. Hij is mijn alles

**Geplaatst**: 02-07-09 10:50

Geplaatst: 02-07-09 10:50

Ik meld me ook….

Ik vond mijn paard echt afschúwelijk en vréselijk lelijk om te zien. Toen ik hem nog niet gezien had, maar mijn moeder wel, en zij kwam vertellen ‘dat er nog wel eentje te koop was, maar dat die een ramshoofd heeft’ zei ik meteen: oh nee hoor, die moet ik niet!

Toen ik mijn paard als schrale 3-jarige kocht zat hij vréselijk lang in het haar (met van dat opgedroogde zweet), had hij schimmel over zijn hele neus en het was gaan korsten, hij was heel schraal en om over zijn bouw dan al niet te spreken (tuigbloed maar geen volledige tuiger maar wel dus met van die uitstekende heupen etc.) en zijn staart kwam tot net boven zijn spronggewricht...

Hij keek wel superlief uit zijn mooie ogen en het zou volgens ‘de kenners’ een paard met gewéldige bewegingen zijn. Ik ging er super sceptisch op zitten voor een testrondje en heb nog nooit zo hard door een rijbaan heen gezweefd. Wauw wat ik dáár voelde zeg. Ik mocht hem 2 weken op proef, maar binnen 2 dagen was ik eigenlijk al overstag. Door zijn lelijke uiterlijk heen kijkende zag ik eronder een paard met een vréselijk lief karakter die ook nog eens lekker kon bewegen…In de jaren erna bleek hij wel echt een moeilijk karakter te hebben maar zó apart…daar moet je gewoon verliefd op worden!

Inmiddels is hij 19, heb ik hem op zijn 12e verkocht en 1,5 jaar later weer teruggekocht. Het mooiste zou zijn als hij kan sterven in mijn armen (over 20 jaar ofzo..).
Nu vind ik het ook gewoonweg echt een mooi paard om te zien; een práchtige kleur die door het jaar heen verandert, glimt als een spiegeltje en lekker imponerend door de bespiering…ondanks dat ramshoofd, is het gewoon mijn kanjer, innerlijk en uiterlijk!

Het speciale, uitgebreide verhaal, staat in mijn profiel.

**Geplaatst**: 02-07-09 11:48

Geplaatst: 02-07-09 11:48

Ik reed soms eens wat pony's bij een handelaar en bij 1 had ik een appart gevoel of ik vond haar gewoon sneu, maar haar moest ik hebben.
Na lang zeuren kreeg ik haar van mijn ouders.
Ik was 14 jaar en de pony net 3 jaar, wel onder zadel maar daar was ook alles mee gezegd.
Ze was wat mager en na een tijd goed voer kreeg mijn arabier spatjes en ik kon niet met haar overweg.
Ze ging er steeds tussenuit in volle galop en uiteindelijk kreeg ik niks meer van haar gedaan.
Ik kon wel paardrijden maar een jonge arabier met karakter was toch andere koek.
Ik als puber gaf de pony natuurlijk de schuld maar ik was de schuldige met mijn grote anky-ego.
Toen werd ik op mijn nummer gezet door een meid die iets ouder was dan ik en dat is de redding geweest, ik heb toen een tijd met slof moeten rijden omdat die pony zo bang was voor mijn kwaaie buien (ik begon dan te gillen en soms zelfs schoppend drijven)
Na een maand was er al super veel verbetering, maar het vertrouwen krijgen heeft heel lang geduurd.
Ik ben blij dat ciska er toen was want die heeft me hier door heen geholpen, anders had ik haar waarschijnlijk weg gedaan.
Nu na 15 jaar dat ik haar heb weet ik wat ik aan haar heb en zij aan mij.

Nomineer dit bericht ×