Alani schreef:Ik zou het geen droom noemen.
Wij hebben een kleinschalige privestal waarbij we van de 10 boxen 4 pensiongasten hebben. Wij leveren all in verzorging. Dus geen toestanden met zelf uitmesten en strooien. Als je dat gaat doen loop je idd leeg.
Bedenk je wel dat je altijd mensen om je huis heen hebt en op het moment dat je er maar een paar hebt dan kies je ze uit op het gevoel van de klik, maar als je er echt van moet leven is het een ander verhaal.
Daarbij moet je ook goed beseffen dat de zorg en aandacht die de eigenaren schenken aan het paard vaak tot het rijden beperkt wordt. Als een van de pensionpaarden (of alle) iets mankeren dan is het verrekte lastig om de eigenaar ervan te overtuigen dat hun paard elke dag of zelfs een paar keer behandeld moet worden. En als ze dat niet doen.......
Ter voorbeeld
Een paar maanden geleden had een groot aantal van onze paarden mok. Een vervelende toestand, maar als je het goed behandeld is het prima te genezen. De meeste eigenaren kwamen helemaal niet opdagen en ik kan het niet om zo'n paard aan zn lot over te laten met de wetenschap dat de mok alleen maar erger wordt. Dus het eind van het liedje was wel dat de theatervoorstellingen die ik gepland had niet doorgingen en ik de stal was om de paarden van een ander te behandelen! Er was slechts 1 pensionklant die ons aanbod om de paarden te behandelen. Maar ik kan toch van haar niet verlangen dat ze van 6 paarden de benen wast, afdroogt en cremed?
Ga vooral niet idealiseren om een pensionstal te runnen. Tis hard werken en je doet het nooit goed.
Het is wat anders als je het naast je eigen paarden doet. Ik ben van het standpunt uitgegaan dat ik de accomodatie (weiland, rijbak, boxen, wasplaats, enz) voor mezelf zou maken. Als je dan wat terug kunt verdienen door een paar pensionklanten, dan is het meer hobbymatig. Ook kun je klanten kiezen. Natuurlijk moet je altijd afwachten, maar als iemand je op voorhand niets lijkt, dan bedank je simpelweg voor de eer.
Herkenbaar, en op de manier zoals hierboven vetgedrukt probeer ik er ook wat mee te doen.
Ik droomde vroeger ook altijd van een pensionstal, maar het is me wel duidelijk geworden dat wanneer je alles alleen moet doen, het ontzettend zwaar is en je er heel veel tijd aan kwijt bent als je het doet op de manier zoals ik dat prettig vind. Daarom maak ik het hier bij huis naar mijn eigen zin, en zorg ik voor wat extra ruimte voor een paar paarden in pension. Ik vraag echter wel hulp bij de verzorging van de eigenaren. de pensionprijs ligt niet zo hoog, maar de verzorging van de paarden en het terrein is gezamenlijke verantwoordelijkheid. Ieder draagt zijn steentje bij. En zo kan het ook leuk en behapbaar blijven.
Denk wel dat hoe verder we alles af hebben, en goed ingericht en voorzien zijn van alle materialen, hoe minder tijd we kwijt zullen zijn. Maar nu is alles nog in opbouw en door schade en schande wordt men wijs...
Het minste werk is bij zelfverzorging, dat de eigenaren hun eigen paarden moeten verzorgen en stal+wei uit moeten mesten. Dat je bij wijze van spreken alleen maar 's ochtends het voer in de bakken hoeft te gooien en dan de paarden (liefst zelfstandig) naar bak/paddock/wei laat lopen en de eigenaren de paarden 's avonds weer binnenhalen (evt. in onderling overleg) en dan zelf voeren en uitmesten.