
Beste Bokkers

Ik heb er vaak over nagedacht om met paardrijden te stoppen.
Niet omdat ik bang ben, maar omdat ik vaak boos wordt.
En hoe ik mijn boosheid uitwerk is niet altijd de vriendelijkste manier.
bijvoorbeeld vanmiddag: Paard zat te rennen, ik kreeg dr niet terug, én toen werd ik boos nou eerder uit frustratie begon ik zó hard te trekken aan de teugels dat ik het gewoon heel zielig vond. Het is nóóit mijn bedoeling om zo te doen, maar het is gewoon .. ja, hoe leg je dat uit?
Ook iedereen op stal praat heel lief tegen zijn paard enzo, maar of ik ooit wat zeg? Ik praat haast niet tegen mn paard, nooit eens lieve woordjes enzo ...
Omdat ik snel uit frustratie in de mond ga lopen trekken, is paardrijden waarschijnlijk niet een goede sport voor mij,
natuurlijk kan ik mijn frustratie onder controle proberen te houden maar dan krop ik he top en zit ik nog gespannerder op mijn paard dan anders, (Ik heb helaas geen ontspannende houding..) daar probeer ik wel aan te werken, maar het is allemaal zo veel en zo moeilijk..
sorry voor dit rare bericht, maar wilde het even van me afschrijven (dat heeft iedereen wel eens toch?
)vragen kunnen natuurlijk gesteld worden!
ben erg open

Groetjes, Emma



en af en toe nog steeds. Dingen die ik uit woede gedaan heb
poeh, heb me er heel lang heel schulig over gevoeld. Het was natuurlijk geen regelrechte mishandelng, maar reken maar dat ik even niet o lief ben geweest. 


