Misschien een beetje een vage titel.. ik wist even niks beters..
Wat mij, eigenlijk altijd al, opvalt is dat ik in de paardenwereld erg veel mensen om zie gaan met een paard zoals zij met een mens omgaan. Dat mensen dingen snel zielig vinden of het paard de leider is..
Ik snap dat gewoon echt niet en vraag bij deze jullie mening. Ikzelf ben namelijk van mening dat ik met mijn paard omga als een dier dat onder mij staat. Het is een maatje van me, maar tot op zekere hoogte.. Ik wil respect van het dier en het dier krijgt dat ook zeker van mij.
Om een voorbeeldje te noemen, als ik met mijn paard loop ( er naast) en ik sta stil staat mijn paard altijd ook keurig stil. Hij is op mij gericht. Als hij een paar passen doorloopt zet ik hem, op een rustige manier, een paar passen achteruit. Daarnaast loopt mijn paard of naast mij of achter mij maar nooit voor mij.
Daarnaast als mijn paard los staat met een aantal paarden, die ze al kent, en ze krijgt een keer een mep van een ander paard bemoei ik me daar niet mee.. Ik haal mijn paard niet uit de wei daardoor en doe ook gewoon niks.. Ik laat ze gewoon hun gang gaan. Vaak zie ik mensen hun paard er gelijk uit halen onder het mom van straks krijgt hij wat.
Ik ben altijd consequent en vind ook dat het nodig is, als ik met paarden op stage te maken krijg die dominant zijn krijgen ze ook echt wel eens een mep als dat moet.. Zo hebben wij een paard met hele erge voernijd, die ik tijdens voeren ook gewoon met rust laat.. Maar toen ik vorige week ging voeren zat haar deken raar dus ik liep de box in om het deken goed te doen en mevrouw dacht wel even gericht naar mij te kunnen slaan.. Die heeft dus gewoon een schop terug gekregen.. Ik vind dat niet meer dan normaal..
Wel ben ik geduldig,zeker met paarden die angstig zijn of groen zijn.. Maar in een gevaarlijke situatie ben ik ook gewoon streng.
Ik ga met paarden om als een maatje maar wel een maatje die onder mij staat.. Ik ben ter alle tijden de baas en ik vind dat ook belangrijk, je bent bezig met een dier van vaak toch zomaar 500 kg en die moet goed zijn plaats weten anders krijg je gevaarlijke situaties.. Paarden die door drammen als ze de weide uit willen of paarden die door je heen lopen, naar je slaan of bijten.. Nee, die paarden kennen vaak hun plek niet. Naar mijn mening mag je lief voor je paard zijn maar niet te lief..
Ik hoor graag jullie meningen en ervaringen
) hadden we ook zo onze ups en downs (heeft erg lang geduurd) en als we dan ergens waren, op les of iets dergelijks kwamen zich er altijd weer een paar mee bemoeien, dáar werd ik pas niet goed van. Kwam er weer zo'n ponymeisje (ik weet dat ik niks mag zeggen, ze was waarschijnlijk iets van 20 en ik ben 15) maar zo'n type was het, en die stond ons weer helemaal te bekritiseren. Dus ze komt op ons af, en ze zegt: 'zo moet dat niet, ik zal wel even helpen' Nou ze ging het dus ook voetje voor voetje (alwéér) proberen, dit werkte natuurlijk niet, maar omdat ik altijd gauw onzeker ben(doe ik het dan echt zo verkeerd enzo) heb ik haar toen laten doen. En na een halfuur stonden we er nog..

Maar toch is hij m'n dikke maatje