Ik slinger de voice to text software weer even aan.
Excuses voor eventuele rare zinnen.
We hebben een reserve stroomklok gekocht in afwachting van reparatie van de andere. Gekozen voor hetzelfde model maar wel op halve kracht gezet, wat ook al een flinke klap stroom is.
Nieuwe kwam geen dag te laat.
Manari maakte het eerst kennis met de stroom, want die was al dagen steeds aan het hangen tegen de draden. Ei wist snel genoeg dat er nu stroom op stond. 
Midden in de nacht is Muzanna door het draad gegaan.
Dat was bij het afgesloten deel van de paddock dus ze zijn niet de wei op gegaan.
Draad is niet geknapt, mijn man heeft een soort systeem bedacht waardoor bij grote druk het draad losschiet. Dat heeft gewerkt. Geen palen en geen draad stuk en geen wonden.
Wel lag daardoor draad op de grond.
Muzanna is de hele nacht en ochtend gestresst gebleven van het tikken en de schrik. Ze was nat van het zweet, had een opgetrokken buik en was helemaal van de kaart. Had zelfs slappe mest.
Had het idee dat ze spontaan kilo’s was afgevallen. Echt heel sneu.
We waren al van plan in het weekend dat stuk er weer bij te trekken maar wat waren ze blij. Rennen, vliegen, rollen, rollen, rollen, grazen, rollen. 
Dat was voor de hoeven minder.
Manari was onhandelbaar en gezien mijn man geen trek had haar te vangen heb ik geen poging gedaan. Had haar vast wel te pakken gekregen, maar ik had geen zin die prijs ervoor te betalen. Dan heeft ze maar een dag last van d’r pootjes.
Ondanks geklier van Manari heb ik Muzanna wel gepakt zodat haar hoeven wel konden worden behandeld.
Voel me bijna schuldig dat ik zo’n sterke stroomklok heb gekocht, want zelfs op halve kracht is het blijkbaar een behoorlijke klap.
Bindi, mijn hulphondje, maakte er ook al kennis mee en heeft echt een minuut alleen maar gegild. Mijn man kreeg een dag later een klap en die is wel wat gewend qua stroom maar zei dat het best pijn deed. Ik heb opzettelijk een hoge voltage én hoge joule gekozen, met het oog op toekomstig wolfwerend maken, maar nu twijfel ik met het oog op veulentjes…
De boer was ook weer zeer behulpzaam en gaat ons helpen de paddock aan te pakken en zware materialen bovenin de wei te krijgen.
Verder zijn er nog wat onderhoudsdingen. Watervoorziening, slepen en bemesten, weide opnieuw opdelen.
Het kost geld en tijd, maar wát een verademing ten opzichte van onze tijd in pension. Tuurlijk hebben we nog zorgen, maar ik denk oprecht dat het gevolgen/naweeën van pension zijn en heb ik er in de verste verte niet de stress van die ik in pension had van de paarden.
Ik hoop dat we het weitje nog heel lang mogen blijven gebruiken. Zelfs als we iets dichterbij zouden vinden of, misschien ooit, een klein weitje kunnen kopen, zou ik deze wei heel graag willen aanhouden.
Mijn enige klacht is geografisch. Wou dat het dichterbij was. 
jokari schreef:Wat een duiveltje is Manari toch…
Fijn dat de hoeven terug beter zijn. Maar dat hoeft niet te betekenen dat ze de boel maar gelijk moet slopen.

Echt he? En dan denkt Muzanna even later wat zij kan kan ik ook.
Sansa schreef:Goh die Manari is echt een portret inderdaad! Maar echt zo fijn om te lezen dat het met de hoefjes weer wat gaat! Wij hebben het geluk om op zand grond te staan (weiland in het bos zeg maar), dus het is binnen 3 dagen goed droog en eigenlijk nooit modder. Moet er niet aan denken om in klei drek te staan, bleghh..
Inderdaad zonde van de extra kosten, maar ik hoop voor jou en Muzanne dat een veulentje er toch misschien nog kan komen. Heb je al een hengst in je hoofd? Ik vind Amudar (v. Mudaris) echt een plaatje, maar ik durf zonder goed overleg met iemand die echt verstand ervan heeft geen fok keuzes te maken. Zelf vind ik hem heel compleet en ook zijn toplijn vind ik erg knap.
Ja de hoefsmid fiasco was echt jammer, want ik stop veel tijd in training en grondwerk want ik heb nogal een kort lontje met paarden die over je heen walsen etc. Ze doen het dus braafjes met mij, maar met andere halen ze de truckendoos erbij. Nu moet mijn vriend dus ook hoefjes doen dagelijks, zodat ze er maar aan wennen. (de paarden maar ook mijn vriend, haha)
Ik vind de MiD en Dacor hengsten altijd zo prachtig.. Wat vindt jij? Ik ben nogal simpel met "oh mooi, lichaam, beweging en goede schoft en nek connectie", maar je hebt ook de skills om verder dan het plaatje uit te zoeken wat er goed of minder goed is.
Hier is deel zand, maar grotendeels löss. En dat wordt echt een soort dikke zuigende pudding in de winter als er genoeg regen valt. Buitenste laag droogt wel snel, maar is ook snel glibberig.
Een deel van de wei blijft dus goed, maar om er te komen moeten ze door een stuk löss en dat stuk gaan we om die reden aanpakken zonder de bodemsamenstelling of bodemleven te veranderen, want dat mag natuurlijk niet zomaar.
Ik heb inderdaad al een lijstje hengsten. Ik heb mijn voorkeurskandidaat moeten afstrepen, maar denk dat mijn huidige nummer 1 een heel goed alternatief is vanwege een gunstige match qua bloedvoering en type. Omdat het nog onzeker is hou ik de keuze nog even voor me. 
Advies inwinnen is niet alleen nuttig maar ook erg leerzaam. Ik heb daar zelf ook veel van geleerd, al is er 1 caveat want niet iedereen is even onafhankelijk. Dan is het soms een gevalletje mijn hengst is de beste.
Het hangt natuurlijk ook af van je fokdoel. De een heeft bovendien meer kennis dan de ander, de een fokt een moderner type dan de ander. Sommigen adviseren echt op basis van je merrie en je wensen of fokdoel, anderen adviseren op basis van hun eigen hengst(en). Die verschillen vond ik persoonlijk opvallend.
Tekes niet zomaar enkel met hun mens laten werken is inderdaad met dosering heel goed voor ze. Tuurlijk zullen ze altijd meer tolereren van en meer doen voor hun mens, maar daar zijn het Tekes voor.
Er zijn Tekes die niet eens te bekappen of behandelen zijn door een smid of dierenarts en dat kan regelrecht link zijn. Met beleid is dat absoluut te verbeteren. Manari is bijvoorbeeld heel eenkennig, maar zolang ze haar met respect behandelen kun je er heus veel mee. Je moet alleen niet onzeker zijn, want dat is net als bij veel Tekes een recept voor “dan bepaal ik het zelf wel.”
Muzanna is milder, maar een persoon die haar niet met respect behandelt of haar even die paar seconden de tijd geeft te schakelen bij iets dat gevraagd wordt of uit te leggen wat de bedoeling is (zodat ze de intentie begrijpt) hoeft ook nooit meer te komen. Dan is ze heel, heel duidelijk.
Zoals het verhaal van de dierenarts die altijd moest douchen als ze in de buurt van haar man was geweest, want hij had geen geduld met Muzanna gehad. Zelfs z’n geur tolereerde ze niet. 
Wat MiD en Dacor gefokte Tekes betreft: de ene is de andere niet. Een beetje flauw misschien, maar zo zie ik het oprecht wanneer ik kijk naar de kwaliteiten en eigenschappen met de bril van een traditionalist.
Dat is bij veel stoeterijen zo, slechts weinige die grotendeels en zuiver traditioneel fokken. Dat was bij Akhalt-Service ook het geval. De een was interessanter dan de ander, hoewel daar het gros absoluut van goede of zelfs uitmuntende kwaliteit was.
Bij MiD en Dacor is het wisselend vanuit die optiek, een mix van modern, traditioneel en typisch Kazachs gefokt, dat laatste meer bij MiD dan Dacor en als je de achtergrond kent begrijp je waarom.
Ze hebben interessante staan en in het verleden hele interessante gehad of gefokt: bij MiD o.a. diverse (oudere) merries, en bij Dacor o.a. Monmartr en Horezm.
En dan kijk ik verder dan bijvoorbeeld Engels Volbloed aandeel, want bij bijvoorbeeld Monmartr is dat niet laag te noemen.
Een groot deel zou ik persoonlijk vanuit mijn visie op traditionele fokkerij echter eerder niet dan wel aanraden. Zo is er recent een naar de Verenigde Staten gehaald, maar de hengst die ze al hadden vind ik persoonlijk vele malen interessanter en zeer traditioneel qua type. Dus ja, de ene is de andere niet. Overigens als je puur op exotisch type kijkt is die hengst wel vele malen spectaculairder, dus ik snap dat mensen die daar gevoelig voor zijn daar makkelijk door verblind raken. Sprookjesachtig en zo.
Maar als we het over de fokkerij Kazachstan in het algemeen hebben: ja, daar zijn interessante en goede Tekes te vinden, velen hebben een duidelijke eigen visie. Dacor en MiD ook. En binnen het oude Lugovskoy fundament zit vaak een hele interessante, unieke basis achter verscholen. Ook een heel eigen type overigens, vind ik. Echter zie je daarin ook tweespalt: sterk TB beïnvloed, of juist nauwelijks en met een heel oorspronkelijk, puur type. Valt nog heel wat leuks te vinden in die contreien aan hengsten en merries.
(Maar ja, de ene is de andere niet… en smaken en fokdoelen verschillen nu eenmaal…)
En nu denk ik eraan: ik had nog een uitgebreide fokkerij gerelateerde reactie die ga ik eens opzoeken en alsnog plaatsen.

Stress kippetje en dan toch maar op rust…
Hier zie je ook goed hoe kapot de bodem hier gaat in de winter met zware machines. Dat gaan we dus aanpakken. En ja, vieze paddock, ze heeft de hele nacht en ochtend daar staan te stressen en schijten.