Hoe weet je dat je werk niks voor je is?

Moderators: Dani, Polly, khirshanta, Shanna, Leo, Hanmar

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
YellowGray
Berichten: 1049
Geregistreerd: 05-06-13
Woonplaats: Utrecht

Hoe weet je dat je werk niks voor je is?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 21-09-16 09:26

Ik ben sinds juni afgestudeerd. Ik heb 6 jaar kunstmatige intelligentie (bachelor) gestudeerd aan de UU. Ontzettend leuke studie met elementen van zowel informatica als psychologie. Voornamelijk de psychologiekant vond ik erg interessant.
Ik ben nu afgestudeerd en ik werk fulltime bij een servicedesk (hier werkte ik al tijdens mijn studie). Dit is niet echt waar ik voor ben opgeleid, maar ik heb dan ook niet gestudeerd voor een bepaald vak. Ik merk dat ik informatica eigenlijk helemaal niet zo leuk vind. -O- Psychologie is geweldig, maar ik heb geen studie psychologie gedaan en me al helemaal niet gespecialiseerd via een master. Na anderhalf jaar ploeteren met een bachelorscriptie is dat ook niet wat ik nog wil gaan doen. Ik ben er niet op tegen om een andere opleiding te gaan volgen of certificaten te halen, maar ik wil wel ondertussen blijven werken en mezelf kunnen onderhouden.

Ik krijg het benauwd als ik denk aan de komende 40/50 jaar achter een computer op kantoor zitten. Ik ga niet per se met tegenzin naar mijn werk, maar het gevoel bekruipt me wel dat dit niet is wat ik wil doen. Natuurlijk is een servicedesk heel ander werk dan wat ik zou doen als ik me verder ga ontwikkelen en groeien in de ICT, maar het blijft 9-5 op een kantoor zitten en ik word er chagerijnig van. Ik heb meerdere sollicitatiegesprekken gehad en ik kan gewoon niet enthousiast vertellen dat ik verder wil in de ICT, want dat wil ik eigenlijk niet. Dan word je dus niet aangenomen, wat erg logisch is. Ik vind het gewoon zuur dat ik 6 jaar lang lol heb gehad met mijn studie en dat ik het nu ineens al zat ben. Ben ik te voorbarig hierin?

Hoe weet je nou wanneer je toch een andere weg in moet slaan? En hoe kom je er dan achter wat het dan wel is wat je wilt? Mensen met een carriereswitch/studieswitch, hoe hebben jullie dit gedaan? En ben je er tevreden mee? Praktische tips zijn heel welkom!


YellowGray
Berichten: 1049
Geregistreerd: 05-06-13
Woonplaats: Utrecht

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 21-09-16 10:24

Caira schreef:
Ik heb in maart na 12 jaar horeca de overstap gemaakt naar zzp instructeur, en pas nu besef ik dat ik het verschil tussen leven en leven. Ik ben zo blij dat ik niet meer MOET werken, maar dagelijks MAG werken. Mijn advies, zoek uit wat het verschil maakte tussen je studie en je huidige baan en ga daar mee aan de gang. Je wilt als je 70 bent toch niet terug kijken en denken, had ik maar...


Nee precies dat wil ik niet! Als allerliefste zou ik in de paarden werken, maar niemand hoeft mij te vertellen dat dat erg moeilijk is (zeker aangezien ik in die richting nul opleiding heb gedaan).
Wat ik het leukste vond aan mijn studie waren de psychologievakken en vooral eigenlijk de sfeer op de opleiding. Veel vrienden gemaakt en mede daardoor ook blijven hangen.

Ik was niet van plan om nu meteen m'n baan maar op te zeggen en iets anders te zoeken, dit wordt zeker een proces van een paar jaar. Ik zag het net gewoon even totaal niet meer zitten maar ik vind jullie tips heel fijn :)

YellowGray
Berichten: 1049
Geregistreerd: 05-06-13
Woonplaats: Utrecht

Re: Hoe weet je dat je werk niks voor je is?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 21-09-16 10:45

Bedankt! WoTS ziet er superleuk uit, daar ga ik denk ik wel heen!

Een andere opleiding is iets wat ik zou overwegen, maar alleen als ik echt zeker zou weten dat ik verder wilde leren. Vooralsnog ben ik inderdaad meer op zoek naar een andere baan die ik wel met mijn kennis (of extra certificaten) zou kunnen doen. Zeker gezien mijn vaste lasten wil ik gewoon graag aan het werk blijven, al is dat dan iets wat misschien niet geweldig is.
Jullie tips zijn fijn, het geeft me weer wat moed om even door te gaan en ondertussen veranderingen in gang te zetten (plus dat ik net even heb zitten huilen dus alle stress is er weer even uit :') ).

YellowGray
Berichten: 1049
Geregistreerd: 05-06-13
Woonplaats: Utrecht

Re: Hoe weet je dat je werk niks voor je is?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 21-09-16 21:05

Het is fijn om jullie verhalen te lezen!
Na vanmiddag even te hebben nagedacht, denk ik dat het verstandig is om voorlopig te zien of ik kan doorgroeien dmv het halen van certificaten binnen IT (inderdaad wellicht ook richting service management) en te kijken of me dat beter ligt. Ik ben op dit moment echt nog niet op het punt dat ik m'n werk vreselijk vind en er met tegenzin heen ga, maar ik wil er, zoals jullie zeggen, gewoon niet over 10 jaar achterkomen dat ik al 10 jaar het verkeerde zit te doen.

Vrouwen zijn inderdaad welkom in de IT! Al heb ik laatst wel een interessant artikel gelezen over waarom het zo moeilijk voor bedrijven is om vrouwen binnen te trekken. Ik kan het ineens niet meer vinden, maar ik geloof dat het eraan lag dat de vacatures die geschreven worden veel aantrekkelijker zijn voor mannen dan voor vrouwen. Dat is ook wel iets waar ik tegenaan ben gelopen bij sollicitatiegesprekken. Het is allemaal "jezelf bewijzen" en redelijk hoge werkdruk en dan ren ik bij voorbaat al de andere kant op :')


YellowGray
Berichten: 1049
Geregistreerd: 05-06-13
Woonplaats: Utrecht

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 21-09-16 21:10

ikke schreef:
YellowGray schreef:
Het is fijn om jullie verhalen te lezen!
Na vanmiddag even te hebben nagedacht, denk ik dat het verstandig is om voorlopig te zien of ik kan doorgroeien dmv het halen van certificaten binnen IT (inderdaad wellicht ook richting service management) en te kijken of me dat beter ligt. Ik ben op dit moment echt nog niet op het punt dat ik m'n werk vreselijk vind en er met tegenzin heen ga, maar ik wil er, zoals jullie zeggen, gewoon niet over 10 jaar achterkomen dat ik al 10 jaar het verkeerde zit te doen.

Vrouwen zijn inderdaad welkom in de IT! Al heb ik laatst wel een interessant artikel gelezen over waarom het zo moeilijk voor bedrijven is om vrouwen binnen te trekken. Ik kan het ineens niet meer vinden, maar ik geloof dat het eraan lag dat de vacatures die geschreven worden veel aantrekkelijker zijn voor mannen dan voor vrouwen. Dat is ook wel iets waar ik tegenaan ben gelopen bij sollicitatiegesprekken. Het is allemaal "jezelf bewijzen" en redelijk hoge werkdruk en dan ren ik bij voorbaat al de andere kant op :')

Laat de "gewone ICT" links liggen. Daar is geen droge boterham in te verdienen, iedereen wil het doen want de hele dag achter zo'n beeldschermpje is wel heel gemakkelijk geld verdienen en inhoudelijk kun je er verder bar weinig mee; dat hebben de softwarebedrijven wel voor je dicht getimmerd.


Wat bedoel je precies met de "gewone ICT"? Ik ben geen programmeur, dat zal ik ook niet worden, ben nu meer van plan om de beheerkant op te gaan en als dat niks is, meer service management.

YellowGray
Berichten: 1049
Geregistreerd: 05-06-13
Woonplaats: Utrecht

Re: Hoe weet je dat je werk niks voor je is?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 22-09-16 10:00

Ik geloof best dat de industriële ICT een stuk interessanter is en meer geld te verdienen valt, maar de "reguliere" ICT is ook echt niet op een houtje bijten en de nieuwe Bill Gates hoef ik ook niet per se te worden. Het uiteindelijke doel is meer om een huisje buiten de randstad te kopen met plek voor paard. En ja, daar moet geld voor worden verdiend maar geen tonnen per jaar gelukkig :P

YellowGray
Berichten: 1049
Geregistreerd: 05-06-13
Woonplaats: Utrecht

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 22-09-16 21:09

pairadice schreef:
Heb je wel eens nagedacht over de politie? Die is nu voor verschillende eenheden op zoek naar slimme IT-ers voor de digitale opsporing. Zowel voor het doen van rechercheonderzoeken als voor de meer strategische advisering bij de opsporing. De combinatie ICT en psychologie komt hier heel goed tot zijn recht.



Hey bedankt voor de tip! Ik zal eens kijken, dat klinkt gaaf :)

YellowGray
Berichten: 1049
Geregistreerd: 05-06-13
Woonplaats: Utrecht

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 25-09-16 19:43

kitobeer schreef:
Ik denk wel eens en dan doel ik niet meteen op jou maar op de jeugd in het algemeen. Komop niet zeuren en gaan werken begot. Ik denk dat er maar weinig mensen zijn die vinden dat ze een droomjob hebben. En daarbuiten word er van je verwacht dat je de komende 45 jaar zal gaan werken. Dus in die 45 jaar die gaan op een gegeven moment zowieso saai worden en dippen in zitten. erken is een absoluute noodzaak en als je er prima mee verdiend moet je bedenken wat kun je er mee gaan doen . Huisje kopen paardje kopen etc. Dan word het werk al meteen een mindere sleur.


Ik snap je instelling heel goed, ik dacht er ook lang zo over. Daarentegen hebben mensen tegenwoordig veel makkelijker de kans om wel hun droomjob te vinden, dus als ik die kans heb, waarom zou ik dat dan niet doen? Het lijkt me nogal onzinnig om er niet eens over na te denken. Overigens zeur ik niet en ga ik ook niet stoppen met werken, wat het ook is. Ik zou het een heel ander verhaal vinden als ik thuis zou gaan zitten en zeuren over wat ik wil doen.

Anyway, als geld geen enkele rol speelde dan zou ik terug naar school gaan. Diergeneeskunde studeren of psychologie of misschien wel iets veel praktischer op het MBO richting paardenhouderij. maar geld speelt wel een rol, en vooral ook banenkans e.d., dus daar kan ik me helaas niet aan houden.

YellowGray
Berichten: 1049
Geregistreerd: 05-06-13
Woonplaats: Utrecht

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 22-03-17 09:53

Ik weet dat er hier al lang niet meer gereageerd is, maar ik wilde toch nog even een update geven. Ik werk nog steeds op dezelfde plek, maar ik heb ontzettend veel nagedacht en ik zag helaas toch echt geen toekomst achter mijn bureau en laptop op kantoor. Dus er moest toch een verandering komen. Ik ben met een coach gaan praten over wat voor stappen ik zou moeten ondernemen om erachter te komen wat ik dan wél wil, en dat heeft me echt heel veel geholpen. Zij heeft me heel veel gevraagd over mijn drijfveren en wat mij nu echt gelukkig maakt, en daar kwam uit dat ik ergens in een klein hoekje altijd dierenarts heb willen worden, maar dat nooit heb doorgezet omdat het veel meer moeite was (toelatingstesten, natuurkundediploma halen, 6 jaar studeren en dan nog maar aan de slag komen).

Ik ben op dit moment bezig om een andere baan te vinden en ondertussen toch VWO Natuurkunde te halen. Ik hoop de komende anderhalf jaar een hoop verschillende dingen te doen, waaronder een paar (snuffel)-stages in de richting van diergeneeskunde als ik die kan vinden, zodat ik me kan inschrijven voor de studie diergeneeskunde in 2018. Nogmaals bedankt voor alle reacties, het heeft me wel goed aan het nadenken gezet!

YellowGray
Berichten: 1049
Geregistreerd: 05-06-13
Woonplaats: Utrecht

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 22-03-17 15:52

Granoek schreef:
Maar het beetje zekerheid van mijn maandelijkse loon dat ik nu krijgt valt dan helemaal weg.


Ik heb je hele reactie gelezen maar vooral dit kwam bij me naar voren. Maandelijkse kosten e.d. was ook een van de belangrijkste redenen waarom ik maar zo lang aan bleef modderen terwijl ik eigenlijk niet zo gelukkig was. Ik heb een huurhuis, een auto en een leasepaard wat ik moet betalen. Toen heb ik toch maar de stoute schoenen aangetrokken en ik heb aan mijn ouders gevraagd of ik eventueel weer thuis zou kunnen wonen, of dat ze mij misschien financieel wilden ondersteunen terwijl ik op zoek ga naar wat ik wil. Ik was heel bang dat ze teleurgesteld zouden zijn, want ik ben altijd zo zelfstandig. Maar ze willen mij heel graag helpen :)

Mijn punt is: er zijn vast heel veel redenen waarom je niet kunt doen wat je wilt doen. Ik heb ze allemaal opgeschreven en op een plek gehangen waar ik ze vaak kon zien. Op die manier heb ik gewoon twee weken heel hard nagedacht over allerlei oplossingen voor die problemen. Je zit soms veel meer gevangen in je eigen denkwijze dan je denkt. Ik dacht dat ik echt niet meer terug kon naar de universiteit, dat die periode echt voorbij was en blablablabla. Maar het kan echt wel. Niet zonder enige concessies te doen, maar het kan.


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 12 bezoekers