Wanneer is een vriendschap klaar voor jou?

Moderators: EvelijnS, Dani, Shanna, benangelique, Hanmar, Polly

 
 
Renee1991

Berichten: 3230
Geregistreerd: 10-07-13
Woonplaats: Gemert

Re: Wanneer is een vriendschap klaar voor jou?

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-08-19 14:29

Een tijd terug een 'vriendschap' beëindigd met een collega van m'n bijbaantje destijds. Zij is 19, ik 27, toen was het leuk omdat we samen hetzelfde werk deden, maar onze levens waren zo verschillend dat het voor mij steeds als een moetje voelde.
En een andere vriendschap na 6 jaar beëindigd omdat hij steeds meer egoïstisch werd en veel aan het opscheppen was. Zat altijd wel in zijn aard, maar ooit veel met hem gepraat om hem te steunen (en hij mij), maar nu hij weer gelukkig getrouwd is gaat het alleen maar over hem en was er bijna geen contact meer. Dan doei :evaw:


Annet_Dottie

Berichten: 3832
Geregistreerd: 14-04-11
Woonplaats: Noord-Nederland

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 13-08-19 14:30

Ik wil jullie allemaal echt heel erg bedanken voor jullie reacties..
Dat waardeer ik echt meer dan dat ik zo even omschrijven kan. Het is voor mij heel fijn om de kijk van andere mensen op vriendschap te lezen in plaats van er altijd met mensen over te praten die je goed kent of die zowel mij als de vriendin goed kennen.

Ik vind het zo verschrikkelijk moeilijk maar merk dat ik zelf in een emotionele rollercoaster zit met een vriendschap.
We kennen elkaar ruim 2 jaar nu en waren echt super goed bevriend, ze woont in de straat achter mij en we zagen elkaar heel vaak. Het was alleen altijd al wel een beetje zo dat zij hier binnen kon lopen wanneer het haar uit kwam, maar andersom ik het echt moest vragen en het 99% van de tijd niet kon. Zij bepaalde echt wanneer we afspraken.

Waar ik me heel erg k*t over voel en wat ik heel erg op mezelf betrek is een bepaald schuldgevoel, onze vriendschap is veranderd omdat zij een kleine heeft gekregen en omdat ik na jaren kampen met klachten, eetprobleem etc eindelijk ben gaan studeren/werken en dat voor mij dus een behoorlijke verandering was.
Veel mensen zeggen tegen mij ja joh weet je, het veranderd nou eenmaal als er een kleine komt. Dat snap ik, en daar ben ik het mee eens. Daarin krijgt ze ook alle begrip van mijn kant, ik zal dan ook nooit zeggen ja maar ik zie haar nu geen 4 dagen meer in de week, of we kunnen geen leuke dingen meer doen.

Het is nog steeds zo dat zij bepaald. Ik spreek haar alleen wanneer het haar uit komt, ik kan haar appen maar ik krijg pas reactie als het haar uit komt. We konden uren lange diepe gesprekken voeren en overal over bij elkaar terecht, maar dat is er allemaal niet meer.
In mijn ogen is dat omdat haar leven volledig overgenomen is door de kleine, ergens logisch, maar ze is geen alleenstaande mama (al lijkt het wel zo) en je hoeft niet bij elke piep van je kind naar huis te rennen omdat je kind iets moet. Dit laatste is namelijk letterlijk hoe het gaat. Een paar maand geleden al was ze hier en voelde ik me erg poedersuiker, als er bij mij iets was legde ik het nooit meer bij haar neer omdat " zij wel genoeg aan zichzelf en de baby had ". Nu kwam alles er een keer uit, en midden in een emotioneel gesprek begon de baby wat te jammeren en was het gewoon midden in mijn verhaal oh sorry schat ik moet gaan, baby moet eten/slapen weet ik veel.
Dat is dus het vervelende dat ik nooit bij haar "mag" komen, daar kan baby gewoon slapen en eten en kunnen wij gesprekken voeren, serieus of gewoon gezellig.

Ook met mijn verjaardag, ik had haar al weken niet gezien, ze kwam veel te laat waardoor wij met z'n allen zaten te wachten op haar omdat zij ook mee zou eten. Ze komt een uur te laat met het excuus dat ze in het park pokemon go aan het doen was... Nouja oke zal wel, vervolgens heb ik snel wat te eten gemaakt en hooguit een kwartier nadat ze het op had en ik net wat aan het opruimen was kwam ze naar me toe dat ze weg moest want baby was al de hele tijd wakker en actief (mee voor de pokemon go) en moest nu echt slapen.
Ik stond best raar te kijken maar was er inmiddels wel aan gewend dat bij elk mini signaal ze snel weg moest, toevallig heb ik het hier laatst met een andere kennis over gehad die tegen mij dat ze het niet helemaal snapte, en dat er niks mis mee is als een baby een keer huilt. Voor haar dus wel, waardoor zij de hele tijd als een soort machine alles doet en rent als de baby maar een piep geeft, met als uitkomst dat ik haar vorige week tegen kwam, bleek, overstuur, doodmoe en afgevallen.

Toevallig heb ik haar nu in de afgelopen 2 week 3 keer gesproken waarvan ik haar 1 keer tegen kwam en ze gelijk haar hart uitstortte bij mij en ik 2 dagen later een appje kreeg met oh sorry ben vergeten te vragen hoe het met jou gaat, waarop ik antwoorde dat ik bij m'n vriend was geweest etc. en waarop ik nooit meer wat heb gehoord. Zoals lucifertje zegt op de vorige pagina is dus ook nog een dingetje want ook hier is mij vorig jaar verteld dat ik het niet meer over mijn vriend mag hebben met haar, als ik dus iets bespreek met haar en mijn vriend komt er in voor krijg ik gewoon geen reactie, ze vind dat ik beter verdien, prima lief maar om niet te reageren op een appje als ik vertel over mijn weekend (bij m'n vriend toevallig) tja..

Het is gewoon zo vreselijk lastig, ja ik snap het echt wel. Een baby, weinig slaap etc. maar ze heeft ook gewoon een vriend die meer dan genoeg thuis is, alleen is er dan wel weer het excuus dat de baby het ook al zo voor elkaar heeft dat hij zelf kan bepalen of hij wel of niet bij papa of mama wil, dus 9 van de 10 keer voor zo ver ik nu heb begrepen als papa thuis is wil baby niet de hele avond bij papa waarop ze dat accepteren en mama dus 24/7 zorg voor baby draagt..

Het klinkt misschien nu een beetje alsof het allemaal bij haar ligt maar ik heb echt veel geprobeerd om contact te krijgen, af te spreken, maar er is altijd wel wat. Zaterdagochtend appte ze me dat ze kon wandelen maar ik moest even naar de bouwmarkt, ik heb dus geappt ik ben er zo weer app je wel als ik thuis ben, loop te haasten en vervolgens is ze al buiten geweest en ligt baby te slapen, om uren later een appje te krijgen met baby slaapt nog steeds dus lukt niet meer...
Ook het afspreken dat ik dan bij haar op de thee kom vaak genoeg geprobeerd maar krijg het er niet door, het is alleen hier en wanneer het haar uit komt, of we moeten elkaar al tegen komen en daardoor een gesprek voeren.

Oke er is minder tijd ivm baby, begrijp ik.
Er is minder tijd/kans om leuke dingen te doen, begrijp ik ook grotendeels (papa is er ook nog...).
Maar het verwaterde contact, het feit dat zij als enige bepaald wanneer we afspreken, het feit dat ik altijd klaar sta voor haar om er voor haar te zijn, maar ik andersom dit echt niet meer zie als ik echt even een vriendin nodig heb ik niet meer op haar kan rekenen, ook daarin heb ik veel begrip dat ze niet altijd hier maar heen kan komen, maar geen reacties krijgen op appjes hoe het met mij gaat enz.

En dan natuurlijk het veel genoemde, het bespreekbaar maken. Ik weet oprecht niet meer hoe, ik heb het wel eens voorzichtig geprobeerd maar voor mij is deze vriendschap een rollercoaster geworden, wil ik haar kwijt? Nee. Maar word ik nou echt nog gelukkig van deze vriendschap en haal ik er echt iets positiefs uit het contact met haar? Nee.
Gesprek aan gaan wil ik best maar vind ik ook zo verschrikkelijk moeilijk, ik zie mezelf nou niet echt tegen haar zeggen dat ze bij elke piep van de baby bij mij weg rent. Wil haar niet kwetsen of het gevoel geven dat ze het "slecht" doet. Dus wat of hoe dan wel, ja geen idee..

Excuses voor het lange bericht :')

Tica_81

Berichten: 6411
Geregistreerd: 12-12-12
Woonplaats: In een huisje

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-08-19 14:38

Bijna al mijn vriendinnen hebben kinderen, varierend van volwassen naar 7 weken. En dit heb ik met geen enkele van hun meegemaakt. Zij komt dus alleen naar jou toe als ze een paar minuten wil ontsnappen? Als zij iets anders of in haar ogen leuker of beter te doen heeft of jij iets hebt is ze er niet?
Je mag niet over jouw vriend praten, want zij keurt hem niet goed?
Meid, met zulke vriendinnen heb je geen vijanden nodig! Weg ermee!

Stam+t, doe er niets mee!

idinn
Berichten: 5729
Geregistreerd: 29-05-08
Woonplaats: Wageningen

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-08-19 14:43

Dat je het uberhaubt zo lang hebt volgehouden. Zou er snel klaar mee zijn als iemand wel altijd hier op de stoep kan staan. Maar je daar niet welkom bent. De kleine maakt het er niet beter op, maar een normale basis ontbrak daarvoor ook al.

Heel simpel: kost een vriendschap alleen maar energie? Wegwezen. Een vriendschap moet ook wat opleveren. Hoeft niet altijd, maar onder de streep wel.

Giolli
Berichten: 14351
Geregistreerd: 17-11-07

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-08-19 14:44

Als het mij meer negatieve energie kost dan positieve opbrengt.

Vriendschap is een illusie.

lor1_1984

Berichten: 9842
Geregistreerd: 03-12-03
Woonplaats: Almelo

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-08-19 14:46

AD:
Die zou ik de deur wijzen.
Komt overduidelijk vnl van jouw kant en van haar enkel onder voorwaarden en wanneer het haar uitkomt.

[o]
6+3=9, but so does 5+4.
The way you do things isn't always the only way to do them.
Respect other people's way of thinking.

Annet_Dottie

Berichten: 3832
Geregistreerd: 14-04-11
Woonplaats: Noord-Nederland

Re: Wanneer is een vriendschap klaar voor jou?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 13-08-19 15:12

Ja ik vind het gewoon heel lastig, vraag me af of ze zich er wel bewust van is.
Met mijn diploma uitreiking kreeg ik een dag van te voren te horen dat ze "natuurlijk" wel kwam waar ik heel erg verbaasd over was.
Ik merk dat ik haar erg het hand boven het hoofd hou en veel goed praat voor haar, we komen elkaar toch wel tegen of zien elkaar toch wel, maar ondertussen ben ik er dan ook wel van overtuigd dat als een van ons verhuisd dat het contact wel echt stopt..

MarcoBorsato

Berichten: 31924
Geregistreerd: 05-02-08
Woonplaats: Blaricum

Re: Wanneer is een vriendschap klaar voor jou?

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-08-19 15:34

Ik snap dan wel weer dat ze niks over je vriend hoeft te horen, na al die drama tussen jullie. Dat zou voor mij een reden kunnen zijn om überhaupt een vriendschap te verbreken, steeds gezeik in de relatie, hysterische drama en dan weer bij elkaar komen.

Leg je issues bij haar neer. Voor sommige vrouwen is een baby gewoon heel intensief. En ik laat mijn kind ook niet huilen.

Het is de waarheid

cursebreaker

Berichten: 4480
Geregistreerd: 10-12-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-08-19 15:38

Relaxed schreef:
Als een vriendschap mij meer energie kost dan het me oplevert.. Ik ga voor mensen door het vuur en verwacht dit ook in zekere mate terug. Als mensen geen moeite doen, mij als vanzelfsprekend ervaren, enz.. Dan bloedt het bij mij op een gegeven moment gewoon dood. Ik ben hier de laatste jaren steeds bewuster mee bezig, als iemand me energie kost kap ik er mee, geen zin meer in :n

Ik kan nu echt wel zeggen dat de vriendinnen die ik heb echt goud zijn :j Dan gaat het ook vanzelf en is het ook goed. Soms spreek je elkaar een tijdje niet, maar dat is dan ook helemaal niet erg :n


Helemaal dit!
Ik ben door vallen en opstaan erachter gekomen door de jaren wie nu echt goede vrienden zijn en wie niet.
Ik ben zo iemand wat makkelijk te manipuleren is wat dat betreft en waar heel snel misbruik van gemaakt wordt in een vriendschap. Hier dus ook steeds meer bewust van geworden en sinds ik die 'zure appels' niet meer in m'n leven heb is het toch echt veel fijner. Het heeft me onwijs veel pijn gedaan, maar nu ik terugkijk ben ik wel echt blij dat ze niet meer in m'n leven zijn.

Nu nog een paar goede vriendinnen - die ik soms ook een tijdje niet zie, maar waar ik Altijd van op aan kan en andersom hetzelfde natuurlijk - en dat is ook echt genoeg qua sociale contacten. Ik heb nog een gezin enz. dus uiteindelijk is het sowieso niet haalbaar vind ik om heel veel vrienden te hebben. Met bijna 30 jaar kan ik nu zeggen dat ik dus wel al veel geleerd heb en voor mezelf op kom eindelijk en blij ben met het verlies van sommige vriendschappen, ondanks dat me dat wel pijn heeft gedaan. Ik kan dan ook alleen maar zeggen dat als je geen prettig gevoel bij een vriendschap hebt, je je niet schuldig moet voelen als je voor jezelf kiest op een gegeven moment. Zooo belangrijk! Echte vrienden blijven plakken en andersom jij ook aan hen <3

“Have you ever asked yourself, do monsters make war, or does war make monsters?” - Laini Taylor

cursebreaker

Berichten: 4480
Geregistreerd: 10-12-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-08-19 15:42

Annet_Dottie schreef:
Ja ik vind het gewoon heel lastig, vraag me af of ze zich er wel bewust van is.
Met mijn diploma uitreiking kreeg ik een dag van te voren te horen dat ze "natuurlijk" wel kwam waar ik heel erg verbaasd over was.
Ik merk dat ik haar erg het hand boven het hoofd hou en veel goed praat voor haar, we komen elkaar toch wel tegen of zien elkaar toch wel, maar ondertussen ben ik er dan ook wel van overtuigd dat als een van ons verhuisd dat het contact wel echt stopt..


Afstand is ook wel heel lastig hoor. Uiteindelijk is het fijn als je geen uren afstand tussen elkaar hebt omdat je elkaar dan gewoon minder face to face spreekt en dingen onderneemt wat leuk is om een vriendschap te onderhouden.

Maar als je idd goede vrienden bent, blijf je elkaar dan toch nog zien, hoe groot die afstand is. Misschien minder frequent, maar ok. Al is het maar 1x per jaar bij wijze van spreken > Als je tussendoor wel nog contact hebt via WhatsApp/bellen bv. houdt dat wel de vriendschap in stand. Maar het moet natuurlijk wel ook van beide kanten komen, anders is een vriendschap op afstand zo doodgebloed ja.

“Have you ever asked yourself, do monsters make war, or does war make monsters?” - Laini Taylor

Relaxed

Berichten: 18411
Geregistreerd: 01-06-05

Re: Wanneer is een vriendschap klaar voor jou?

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-08-19 15:47

TS wat jij hierboven omschrijft is een typisch geval van meer energie kosten dan dat het oplevert.. Ik zou de spreekwoordelijke bal bij haar leggen en niet meer zelf het initiatief nemen, eens kijken wat er dan gebeurt :j

Ik heb ook een vriendin met kind op 2,5 uur auto afstand. Echter kennen we elkaar al zo lang, we proberen eens per 2 maanden af te spreken en tussendoor bij nieuws ff appen. Het appen gaat soms wel eens moeizaam, daar hebben we het dan over en dan gaat het weer prima. Je weet gewoon dat het goed zit en wat je aan elkaar hebt. Daarvoor hoef je niet 3x per week een uur te bellen.

cursebreaker

Berichten: 4480
Geregistreerd: 10-12-06

Re: Wanneer is een vriendschap klaar voor jou?

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-08-19 15:49

Da's waar. Ik heb ook zeker geen dagelijks contact met vriendinnen op afstand - ook vriendinnen van kortbij niet overigens. Toevallig nu even wat meer contact met sommige maar soms spreken we elkaar ook weer een tijdje niet en dan is dat ook prima - ik heb daar soms ook gewoon m'n hoofd niet naar staan om sociaal bezig te zijn en mijn 'rust' nodig zeg maar.

“Have you ever asked yourself, do monsters make war, or does war make monsters?” - Laini Taylor

Christiene

Berichten: 6307
Geregistreerd: 18-11-04

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-08-19 16:03

Als ik alles van een kant moet doen ben ik er op den duur wel een keer klaar mee. Dat waren vooral school vrienden en als je dan van school af bent verwaterd dat. Zelfde met mensen van de manege of sportclub als je er erg gaat.

The end

cursebreaker

Berichten: 4480
Geregistreerd: 10-12-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-08-19 16:12

Ik heb op zich juist nog een hele goede band met mijn middelbare school vriendinnen groepje omdat we echt een heel hecht groepje hadden van een aantal meiden wat gewoon echt goed werkte.

We zien elkaar dan wel niet allemaal heel vaak, omdat de meeste van ons nu uit elkaar wonen, maar als we ons zien is het net zo leuk als 14 jaar geleden bv. 1 van hun heb ik dan nu wel weer meer contact mee (contact verwaterde omdat ik vroeg ging samenwonen en trouwen en werken en zij hele andere interesses toen dus hadden als mij) en doen we ook regelmatig dingen samen met de mannen erbij. Zo gaan we in oktober een weekendje weg samen met de kids.

Is dan wel weer anders als dat ik idd een vriendin heb die ik wel nog op regelmatige basis zie en meer details van m'n leven mee bespreek en vice versa. Dat heb ik dan met de meeste van m'n middelbare school vriendinnen niet, daar hebben we niet vaak genoeg contact voor.

Ik heb dan wel weer vrijwel geen contact meer met mensen uit het paardenwereldje sinds ik geen paard meer heb.

“Have you ever asked yourself, do monsters make war, or does war make monsters?” - Laini Taylor

Annet_Dottie

Berichten: 3832
Geregistreerd: 14-04-11
Woonplaats: Noord-Nederland

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 13-08-19 16:25

Relaxed schreef:
TS wat jij hierboven omschrijft is een typisch geval van meer energie kosten dan dat het oplevert.. Ik zou de spreekwoordelijke bal bij haar leggen en niet meer zelf het initiatief nemen, eens kijken wat er dan gebeurt :j

Ik heb ook een vriendin met kind op 2,5 uur auto afstand. Echter kennen we elkaar al zo lang, we proberen eens per 2 maanden af te spreken en tussendoor bij nieuws ff appen. Het appen gaat soms wel eens moeizaam, daar hebben we het dan over en dan gaat het weer prima. Je weet gewoon dat het goed zit en wat je aan elkaar hebt. Daarvoor hoef je niet 3x per week een uur te bellen.


Thanks voor je tip! Helaas is het bij mij het tegenovergestelde als jou een na laatste zinnetje. Ik weet totaal niet wat ik aan haar heb.
Ik heb eigenlijk ook al wel een soort van de bal bij haar neer gelegd maar ook dan blijft de teleurstelling komen zeg maar. Het lijkt dan weer goed als ze me appt en ik denk dan oh weet je je verbeeld het de vriendschap is prima zo.
Maar dan gaat het dus zoals ik noemde Zaterdag. Ik loop er echt tegen te racen, eenmaal thuis ga ik rechtstreeks naar de wc en app ik haar met ik ben er weer zullen we zo wandelen? Waarop ik dus weer teleurgesteld word.
Het ene moment is dat dan een appje van haar met hee hoe is het, waar ik op reageer en vervolgens nooit weer wat op hoor. Het andere moment is het meestal dus of ik wil wandelen wat bij uitzondering 2 keer in de maand gebeurd en dat is al veel.

Kijk tuurlijk bij een goede vriendschap weet je wat je aan elkaar hebt, en ik zal de laatste zijn die haar verwijten maakt omdat ze door de baby minder tijd heeft en dus misschien iets minder in de vriendschap kan geven. Maar diep van binnen, dat is oude koeien uit de sloot halen maar dan nog. Ik heb alles maar dan ook alles voor haar gedaan tijdens haar zwangerschap, ze was ziek, wie deed boodschappen? Haar vriend? Nee hoor ik. Toen de baby net (te vroeg) geboren was wie was er net met haar studie begonnen maar ging in een rechte lijn als ze thuis kwam naar haar toe om haar hond uit te laten? Ook ik.
Ik heb een grote babyshower voor haar georganiseerd die zij volledig geregisseerd had want het moest zo en niet anders, 1 dag voor mijn studie begon, haar vriend die geen poot uit stak, geen oppas voor de hond had geregeld en ook nog eens een dag voor de babyshower de verrassing heeft verlinkt waardoor zij hier lachend aan kwam met haha ik wist het al (wetende hoe graag ik haar wou verrassen)..

Is oude koeien uit de sloot halen, nogmaals, ik ga haar daar echt niet op pakken nu nog, dan had ik daar gelijk mijn gevoel over moeten uitspreken.
En ik zal ook nooit zeggen ik had meer verwacht omdat ik dat allemaal gedaan heb. Maar het is wel zo, zij bepaald alles, wanneer we afspreken etc. en ik sta er wanneer ik "opgeroepen" word bij wijze van spreken wel altijd. Dat is gewoon zo.
En daar ben ik nu inmiddels mee gestopt, maar blegh dit voelt bijna als een relatie waarin je moet bedenken of je wel of niet verder wil.

bigone
Berichten: 20477
Geregistreerd: 03-08-09

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-08-19 16:28

Laat gewoon het contact eens wezen en kijk dan wanneer je iets hoort en hoor je dan iets dan met gelijke munt terug betalen. Dus komt ze aan de deur dan is het sorry ik moet weg. Omslachtig en niet mijn manier maar als je zoveel moeite hebt om het rechtstreeks te zeggen , tja.

Annet_Dottie

Berichten: 3832
Geregistreerd: 14-04-11
Woonplaats: Noord-Nederland

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 13-08-19 16:32

bigone schreef:
Laat gewoon het contact eens wezen en kijk dan wanneer je iets hoort en hoor je dan iets dan met gelijke munt terug betalen. Dus komt ze aan de deur dan is het sorry ik moet weg. Omslachtig en niet mijn manier maar als je zoveel moeite hebt om het rechtstreeks te zeggen , tja.


Dankjewel voor je tip, ik snap wat je bedoeld alleen ik denk dat rechtstreeks zeggen dan makkelijker voor mij is.
Ik heb inmiddels al een paar maand geleden bij haar aangegeven dat ik niet meer wil dat ze zomaar binnen loopt, dit deed ze altijd wel en ik ben niet altijd even goed in nee zeggen en was dan ook ergens blij dat ze er was. Ik zat toen in de hectische fase van mijn opleiding en trok dat toen niet ik trok me af en toe erg terug en dan stond ze ineens binnen wanneer ik met mijn hoofd heel ergens anders zat. En ze liep ook altijd maar binnen maar vroeg zeg maar nooit komt het uit? Dus toen heb ik aangegeven wil je in het vervolg aub appen als je langs wil komen. Blijkbaar was die drempel te hoog ofzo want sindsdien zie ik haar zo ineens 3 week niet, terwijl ik haar daar voor nog tenminste wel eens in de 1,5/2 week binnen had staan.
Ik ga er over nadenken hoe ik dit gesprek met haar aan kan gaan.. Er zelf mee blijven lopen steeds is ook niet echt heel fijn.

bigone
Berichten: 20477
Geregistreerd: 03-08-09

Re: Wanneer is een vriendschap klaar voor jou?

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-08-19 16:37

Daar heb je je antwoord. Het komt ook door je eigen houding, altijd maar toestaan dan ben je een gemakkelijk slachtoffer. En in het begin van de “ vriendschap “ zat het blijkbaar al scheef.

Hutcherson

Berichten: 3838
Geregistreerd: 21-07-13
Woonplaats: Brummen

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-08-19 16:39

Zodra het me langdurig of meermaals een heel negatief gevoel geeft. Mensen mogen absoluut fouten maken en met mij valt prima te praten..
Maar zodra het me een negatief gevoel geeft pas ik ervoor. Ik zit daar niet op te wachten.

Second star to the right, straight on till morning.

Annet_Dottie

Berichten: 3832
Geregistreerd: 14-04-11
Woonplaats: Noord-Nederland

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 13-08-19 16:41

MarcoBorsato schreef:
Ik snap dan wel weer dat ze niks over je vriend hoeft te horen, na al die drama tussen jullie. Dat zou voor mij een reden kunnen zijn om überhaupt een vriendschap te verbreken, steeds gezeik in de relatie, hysterische drama en dan weer bij elkaar komen.

Leg je issues bij haar neer. Voor sommige vrouwen is een baby gewoon heel intensief. En ik laat mijn kind ook niet huilen.


Uiteraard, maar bij haar is het wel het grote verschil dat zij de enige is en tevens de enige is die nooit ook maar 1 vinger uitgestoken heeft om hem daadwerkelijk te leren kennen.
Valt ook wel een beetje mee hoe zwart-wit jij het nu verwoord hoor, gezeik hysterische drama. Een paar posts op Bokt over een relatie van 7,5 jaar zegt vrij weinig over dat alles denk ik. Maar goed heb dit topic niet om mijn relatie te bespreken.
Het is haar goed recht, maar ondertussen vind ik haar vriend ook een ontzettende domme sukkel (sorry voor m'n taalgebruik), die zij ook ongevraagd mee neemt naar mijn verjaardag waar ie komt voor taart. Of waar ze voor vraagt of ze taart voor hem mag mee nemen als ze alleen bij mij op verjaardag komt :') Sorry dat is dan weer iets waar ik ook niet bepaald goed tegen kan, hij steekt dan ook weer geen vinger naar mij uit, wat mijn vriend andersom wel vaak genoeg geprobeerd heeft.
De overige mensen in mijn leven/familie/vrienden/kennissen daarvan is zij degene die ik het kortste ken, die hem ook 0,0 kent maar wel de enige met zo'n mening.
Ieder zal en mag daar een eigen mening over vormen, noem het mazzel hebben met zulke lieve mensen. Maar zeggen je mag geen woord over je vriend tegen mij zeggen, maar ondertussen op dat moment in mijn leven wel degene zijn die ik het meest zie/spreek naast diezelfde vriend. Is wel een beeetje moeilijk :P
Ja dan had ze inderdaad moeten zeggen joh ik kan dit niet aan zien of je praat niet meer over hem of het is einde vriendschap. Ieder mag daar z'n eigen plan over trekken, maar van de een op de andere dag zeggen geen woord meer over hem waar ik bij ben, vond ik wel een beetje hard.

cursebreaker

Berichten: 4480
Geregistreerd: 10-12-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-08-19 16:42

Ergste is nog dat als je het zo op z'n beloop laat ze dan ook nog vaak jou de schuld gaan geven 'ja jij laat niks meer horen' < ook iets wat bij mij heel vaak gebeurde met 'vriendinnen' waar ik voor mijn gevoel alles voor over had maar waar heel weinig van hun kant uit kwam.

Een zogenaamde goede vriendin die ik ook bv. tijdens haar zwangerschap heb bijgestaan en toen ze in het ziekenhuis lag ben ik dagelijks 30km op en neer gereden om d'r gezelschap te houden en ga zo maar door. En toen ik een hele heftige miskraam met ziekenhuisopname heb gehad, wat me echt een klap heeft gegeven, was er haast geen interesse in mij en erna ook niet eens vragen hoe het met me ging of wat dan ook. Dat heeft me wel echt pijn gedaan, dat soort dingen. Ik was daar op een gegeven moment echt Zo klaar mee omdat ik echt verdriet ervan had en heb het contact toen laten verwateren en op een gegeven moment dus ook alle social media van haar geblokt e.d. Hoefde daar echt geen contact meer mee. < En waarschijnlijk zal dan ook naar anderen toe wel geroddeld worden dat ik niks meer liet horen en contact verbroken heb. Dat soort mensen krijgen nu dus echt een middelvinger van me. Het vreet zoveel energie en doet pijn en dat verdien je niet. Maar het is natuurlijk aan jezelf om een grens te trekken en gevoelsmatig te zeggen 'nu is het klaar'. Dat is voor iedereen anders. Maar als ik je berichten zo lees, ben je er volgens mij ook wel langzaam klaar mee. Je kunt idd nog kijken of er te praten valt, maar vaak ZIJN mensen gewoon zo en zal dat helaas niet veranderen in hoe ze omgaan met hun vriendschappen. Ik hoop dat je er toch nog uit gaat komen met haar en vooral dat je je er zelf weer prettig bij gaat voelen.

“Have you ever asked yourself, do monsters make war, or does war make monsters?” - Laini Taylor

Banyu
Berichten: 9978
Geregistreerd: 28-07-10

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-08-19 16:44

Sowieso als contact van 1 kant moet komen. Heb daar gruwelijke hekel aan, en op een gegeven moment zeg/ denk ik ook van, toedeloe!

Lief en aardig in je gezicht doen, maar achter je rug om over je praten, en verhalen verdraaien. Alleen al om mij zwart te maken, in hun voordeel.

Het laatste helaas in de paardenwereld veel mee gemaakt. Waardoor ik van veel mensen afstand heb genomen.

Giolli
Berichten: 14351
Geregistreerd: 17-11-07

Link naar dit bericht Geplaatst: 13-08-19 16:46

Vind het sowieso onzin dat je niet met hysterisch gezeik bij je vriendinnen mag aankomen. Daar is vriendschap voor, ik kan mijn hart luchten bij vrienden en maanden lang over het zelfde probleem zuigen, maar ik kan ook maanden luisteren naar het probleem van een ander. Als dat een reden is om vriendschap op te zeggen ben je dus geen vriend.

Mijn vriendinnen hebben mij enorm gesteund tijdens mijn zwangerschap en de tijd er na. Iedereen die er niet van is overgebleven wilde mijn verhalen niet aan horen en ik dus andersom ook niet meer. Dat contact is allemaal verwaterd.


Het is áltijd geven en nemen.

Vriendschap is een illusie.

Annet_Dottie

Berichten: 3832
Geregistreerd: 14-04-11
Woonplaats: Noord-Nederland

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 13-08-19 16:48

bigone schreef:
Daar heb je je antwoord. Het komt ook door je eigen houding, altijd maar toestaan dan ben je een gemakkelijk slachtoffer. En in het begin van de “ vriendschap “ zat het blijkbaar al scheef.


Hoe bedoel je precies het zat al scheef? Het binnen lopen zonder te vragen was in het begin namelijk prima, dat is toen ook een beetje zo gegroeid. Ik zat hele dagen thuis en zij ook en ik vond het altijd heel gezellig.
Alleen door mijn studie enzo is er wel veel in mijn dagelijks leven veranderd.

cursebreaker schreef:
Ergste is nog dat als je het zo op z'n beloop laat ze dan ook nog vaak jou de schuld gaan geven 'ja jij laat niks meer horen' < ook iets wat bij mij heel vaak gebeurde met 'vriendinnen' waar ik voor mijn gevoel alles voor over had maar waar heel weinig van hun kant uit kwam.

Een zogenaamde goede vriendin die ik ook bv. tijdens haar zwangerschap heb bijgestaan en toen ze in het ziekenhuis lag ben ik dagelijks 30km op en neer gereden om d'r gezelschap te houden en ga zo maar door. En toen ik een hele heftige miskraam met ziekenhuisopname heb gehad, wat me echt een klap heeft gegeven, was er haast geen interesse in mij en erna ook niet eens vragen hoe het met me ging of wat dan ook. Dat heeft me wel echt pijn gedaan, dat soort dingen. Ik was daar op een gegeven moment echt Zo klaar mee omdat ik echt verdriet ervan had en heb het contact toen laten verwateren en op een gegeven moment dus ook alle social media van haar geblokt e.d. Hoefde daar echt geen contact meer mee. < En waarschijnlijk zal dan ook naar anderen toe wel geroddeld worden dat ik niks meer liet horen en contact verbroken heb. Dat soort mensen krijgen nu dus echt een middelvinger van me. Het vreet zoveel energie en doet pijn en dat verdien je niet. Maar het is natuurlijk aan jezelf om een grens te trekken en gevoelsmatig te zeggen 'nu is het klaar'. Dat is voor iedereen anders. Maar als ik je berichten zo lees, ben je er volgens mij ook wel langzaam klaar mee. Je kunt idd nog kijken of er te praten valt, maar vaak ZIJN mensen gewoon zo en zal dat helaas niet veranderen in hoe ze omgaan met hun vriendschappen. Ik hoop dat je er toch nog uit gaat komen met haar en vooral dat je je er zelf weer prettig bij gaat voelen.


Jeetje wat heftig! Dat snap ik heel goed dat dat echt pijn doet ja.. :(
Het is inderdaad een gevoel, het is ook niet iets van de een op de andere dag, en misschien ook wel een beetje opgebouwd omdat ik het moeilijk vind te praten, dingen aan te geven, en mensen eigenlijk ook niet wil kwetsen, ik had natuurlijk veel beter al veel eerder dingen kunnen bespreken zoals als voorbeeld de babyshower waar ik me echt rot om gevoeld heb. Ik waardeer het contact wel echt, vind haar echt wel een leuk mens, maar zoals het steeds gaat en zoals het veranderd is vind ik moeilijk.
Misschien moet ik om te beginnen dat eens tegen haar zeggen. En dan het volgende wanneer knoop je zo'n gesprek aan, ik heb dat ooit eerder eens gedaan en toen was ze overstuur aan het huilen omdat ze zo'n poedersuiker had gehad en dit er dan ook nog bij kwam. Ook omdat ik haar vorige week gezien heb en er best wel van schrok hoe slecht ze over kwam, vermoeid, bleek, zelfs wat vermagerd. Dan ga ik weer denken ja ik kan het niet maken om dit dan ook nog te brengen..

Annet_Dottie

Berichten: 3832
Geregistreerd: 14-04-11
Woonplaats: Noord-Nederland

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 13-08-19 16:51

Giolli schreef:
Vind het sowieso onzin dat je niet met hysterisch gezeik bij je vriendinnen mag aankomen. Daar is vriendschap voor, ik kan mijn hart luchten bij vrienden en maanden lang over het zelfde probleem zuigen, maar ik kan ook maanden luisteren naar het probleem van een ander. Als dat een reden is om vriendschap op te zeggen ben je dus geen vriend.

Mijn vriendinnen hebben mij enorm gesteund tijdens mijn zwangerschap en de tijd er na. Iedereen die er niet van is overgebleven wilde mijn verhalen niet aan horen en ik dus andersom ook niet meer. Dat contact is allemaal verwaterd.


Het is áltijd geven en nemen.


Ik heb na die hele situatie rondom mijn vriend andere vriendinnen ook gevraagd hoe die daar over dachten, of die het vervelend vonden als ik steeds bij ze kwam ook met hysterisch relatie drama, nu is het altijd de vraag wie er eerlijk durven te zijn natuurlijk maar de mensen die ik om me heen heb weten wel dat ik eerlijkheid erg belangrijk vind, en tuurlijk hebben sommigen wel gezegd joh als ik je 20 keer advies geef om er mee te stoppen maar dat doe je niet, dan blijf ik niet bezig dan moet je het zelf maar uitzoeken, maar dat betekent niet dat ik er niet voor je ben als luisterend oor.

Vind ik ook hoor, in periodes dat je mensen echt nodig hebt kom je altijd er achter wie je echte vriendinnen zijn. Deze vriendin is dat niet echt meer maar ik hou haar mijn hand boven het hoofd dat dat is omdat ze met de baby zit enzo...