Tips/ervaringen gezocht; dochters van vriend

Moderators: khirshanta, Leo, Shanna, Hanmar, Polly, Dani

 
 
sneeuwpop

Berichten: 3877
Geregistreerd: 19-10-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-09-18 17:55

Blijheid schreef:
@Sneeuwpop; Als we kennismaken hadden willen opdringen dan hadden we dat toch al lang gedaan :) Ik sta echt niet op stel en sprong op de stoep, maar eens vragen wat ze zouden vinden van kennismaken vind ik niet zo raar. Als ze nee zeggen dan doen we dat toch nog even niet?

En qua samenwonen, nogmaals; we overwegen dat ik mijn huis aanhoud en er dus wel af en toe, maar niet de hele tijd ben als de kinderen bij hun vader zijn, als dat prettig voor hen is. Ook dat is dus allemaal echt niet direct en verplicht.


Het is nogal een vraag die je gaat stellen aan kinderen.
Een vraag die heel veel emoties gaat oproepen bij die kinderen.
Kinderen die al zoveel emoties hebben op dit moment dat hun ouders aan het scheiden zijn.(en nog pubber zijn ook)

Ik zie hier gewoon enkel eigen belang in, van jullie. En dat vind ik in de situatie van een scheiding met kinderen in het "spel" echt een "no go".


Ontkennen van de nieuwe vriendin van de vader is ook niet de bedoeling, maar ik vind dit echt veel te gek.

Wat verwacht je? Een pubber die gaat zeggen: " pap, ik wil jou gewoon gelukkig zien en dus sta ik natuurlijk achter je nieuwe relatie en de scheiding met mama. En je nieuwe vriendin zou ik graag willen ontmoeten, die moet wel leuk en aardig zijn als jij verliefd op haar bent geworden".

Mooie,lieve jaarlingmerrie welsh sectie B te koop (wordt 1.30)
Geweldig veulen 2018 te koop,welsh sectie b.


pmarena

Berichten: 36380
Geregistreerd: 09-02-02
Woonplaats: Onderste eiland van ZH

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-09-18 19:52

Poeh, ik vind dat er veel heel harde reacties tussenzitten die TS imo niet lijkt te verdienen.

Het gevoel dat ik erbij houdt is dat veel kinderen heel hatelijk doen naar "de nieuwe vrouw" want zij dit en zij dat. Ik snap dat, echt :j Maar ik hou het gevoel er aan over dat de vader daar iets van een fout heeft gemaakt ofzo :o

Het lijkt mij toch als een vader gewoon heel open en eerlijk is, dat zijn kinderen een super belangrijk deel van zijn leven zijn maar óók zijn nieuwe vriendin en iedereen elkaar gewoon dient te respecteren, ieder begrip moet kunnen opbrengen voor de situatie van de ander, dat de zaken dan niet zo snel zullen escaleren?

Vergelijk het met een gezin waar een 2e kindje wordt geboren. Dan kan een eerste kindje ook heel boos en mopperig worden dat het niet meer alle aandacht krijgt en er "een indringer" bij komt. Maar dat druk je toch ook direct de kop in door heel duidelijk te zijn dat die nieuwe net zoveel bestaansrecht in het gezin heeft als het kind dat er al was :j En je doet je best om het al aanwezige kind goed duidelijk te maken dat je daarvan niet minder houdt, en dat je nog steeds leuke dingen samen zal doen, en dat het ook een zekere verantwoordelijkheid heeft want die baby is maar klein en moet ook erg wennen.

IMO doe je dat als vader ook met een nieuwe vriendin. Gewoon duidelijk zijn dat het een bewuste keuze is, dat hij graag wil dat ze bij hem komt wonen (dus niet dat zij haar kont er in gedraaid heeft maar dat HIJ het wil, als hij dat super duidelijk maakt dan bespaar je iedereen al een hele hoop mogelijke haat & nijd :j ) en dat hij snapt dat het veel te verwerken is voor de kinderen maar ze ook wil laten begrijpen dat het voor zijn vriendin ook heel heftig is.

Eigenlijk dat iedereen in hetzelfde schuitje zit met onzekerheid, wellicht wat angst, en moeten wennen in de nieuwe situatie. Je gaat allemaal naar een nieuw huis. Ieder heeft daar zijn bestaansrecht, begrip voor elkaars positie en gevoelens en allemaal er van doordrongen zijn dat iedereen gelijkwaardig is en daar is omdat vader het graag wil :j

Je moet het samen zien te rooien en samen voor elkaar zorgen.
Dat gevoel van allemaal in hetzelfde schuitje zorgt voor verbondenheid als je dat goed aanpakt.

Dat gedoe van vriendin is minderwaardig en moet maar op de achtergrond blijven....daar krijg ik de kriebels van, en ik vind het een slechte zet als je dit beeld / gevoel overbrengt bij je kinderen als vader.

Zij zijn net zo belangrijk als de vriendin :j Althans dat is hoe je het naar de kinderen zou moeten brengen vind ik, zodat iedereen weet waar die aan toe is en niemand zich ondergeschikt hoeft te voelen.

Uiteraard kunnen de kinderen gewoon met vader dingen doen zonder dat TS erbij is, dat doe je ook in een "normaal" gezin dat niet steeds iedereen samen overal naartoe gaat.

Ik denk dat vader gewoon op een hele liefdevolle manier heel duidelijk moet zijn tegen de meiden en TS zoveel mogelijk moet vertellen er over zodat ze ze al een beetje leert kennen. Wie weet kan vader wel wat raakvlakken benoemen van dingen die zowel TS interesseren als de meiden.

Sowieso vind ik je moet het zo of zo doen hooguit een goed bedoeld advies:
als het goed is weet vader het beste hoe hij het het beste aan kan pakken bij de meiden.

Want wat voor de 1 perfect werkt, daarmee gaan bij de ander de hakken in het zand.
Gewoon lekker de meiden erbij betrekken zou ik zeggen en constant duidelijk maken dat hij een nieuwe start gaat maken met het huis waar ieder gelijkwaardig zal zijn en zijn plekje zal hebben :j

Meiden ook bij het aan te kopen huis laten kijken enzo, laten merken dat ze ertoe doen maar dat het wel vader is die met liefde voor alle partijen de keuzes maakt :j

PAARDVRIENDELIJKE ZADELS EN RUITERSPORTARTIKELEN ONLINE SHOP www.fijn-zadel.nl NU GRATIS VERZENDEN VANAF 50 EURO.
Heb je een vraag over een Barefoot-zadel? Kijk eerst even *HIER* Barefoot Nederland - alle nieuwtjes op FACEBOOK
KASSA-koopjes: Slowfeeder hooinetten 20mm te koop *\o/* Klik hier

Saskia9

Berichten: 10783
Geregistreerd: 18-09-03
Woonplaats: Sprang Capelle

Re: Tips/ervaringen gezocht; dochters van vriend

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-09-18 20:07

Ik heb trouwens ook een ervaring uit eigen hand. Ik was 25/26? Toen mijn ouders uit elkaar gingen. Huwelijk was al langer slecht en toen mijn vader verliefd werd op een ander gingen ze ook uit elkaar.
Ja dat was rot, vooral te horen dat het toen wel echt ging gebeuren en de jaren ervoor niet. Maargoed, so be it. En ja heb toen mijn ex schoonmoeder ook gewoon open leren kennen. Ik wel, mijn broertjes iets minder. Ik kon haar zien als persoon, mijn broertjes meer als stukmaker van.
Wat wel moeilijk was om te zien dat dus ons leven veranderde, en vader eigenlijk door de roze bril weinig kon inleven in hoe dat voor ons was.
En dat is misschien iets waar jullie ook stil bij kunnen staan? Niet eens zozeer naar jou toe,maar wel het gevoel voor hen opzij gezet te worden. En dat is dus per individueel kind anders hoe die daarmee omgaat en wat die voelt.

Trotse mama van Julian 15-01-2011 <3 En Nina 06-07-2014 <3

poes

Berichten: 15737
Geregistreerd: 23-01-04
Woonplaats: Gent

Re: Tips/ervaringen gezocht; dochters van vriend

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-09-18 22:24

Helemaal eens met hannanas.

Pmarena: jouw visie werkt volgens mij bij jonge kids. Niet bij pubers of wanneer de nieuwe vlam al voor de scheiding in beeld is.

En zoals je zegt: als het goed is kan de vader het goed inschatten.

Dat gaat volgens mij vaak fout.

Ik vind het top hoe TS reageert :j het is nu eenmaal niet altijd mooi. Voor mij persoonlijk was het de meest bepalende gebeurtenis uit mijn jeugd. Ik beschuldig al lang niemand meer, uiteraard. Maar sommige zaken komen ook nooit meer echt goed.

Ik wou dat mijn ouders toen een topic als deze hadden gelezen haha.

"I say the forces of this planet all were bound in this cat" (Zita Swoon)
I guess I wish you well, a little bit of heaven and a little bit of hell...

Daantj__
Berichten: 572
Geregistreerd: 15-08-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-09-18 02:45

Ik denk inderdaad ook dat het rustig aan doen hier toch het key-woord om de kans op een fijne relatie tussen jou en de dochters een goede kans te geven. Want:
- Emoties bij puberende meiden vliegen sowieso al alle kanten op
- De wereld zoals ze hun hele leven lang kenden is 3 maanden geleden plots gestopt en overhoop gegooid
- De ouders hebben onderling mot wat hoe dan ook, scheiding of geen scheiding nooit fijn is voor een kind
- Ze zullen je waarschijnlijk toch zien als katalysator van de scheiding (of dat nou terecht of onterecht is). Maar omdat jij bestaat is vaders gaan nadenken over een scheiding en uiteindelijk moeder ook. En het kan helemaal zo zijn dat ze scheiding er anders ook wel was gekomen. Maar dat is voor hun niet een feit, dat is een wat-als-situatie.
- Ze zien/merken dat het hele gezin in een situatie zit die verdriet, nare emoties, ruzies en (nadelige) veranderingen met zich meebrengt. En merken/denken dat er maar 1 persoon hier wat positiefs uit haalt (hun vader). Dus dit kan makkelijk door hun als een zelfzuchtige actie van hem worden beschouwd.
- Ze zitten in een situatie waar ze niet in willen zitten en als nadelig ervaren maar waar ze zelf niks aan kunnen doen en dus geen controle of invloed op hebben. Hoe machteloos moet je je dan voelen?
Al dit en meer kan veel emoties en boosheid oproepen. En die boosheid is nu eenmaal makkelijker om op een persoon af te reageren dan op een situatie waar je niks aan kunt veranderen. En waarschijnlijk sta jij dan als eerste in die rij omdat jij ‘de katalysator’ bent (of dat nou terecht of onterecht is). En het nu eenmaal soms makkelijker is om boos te worden op een vreemde waar je geen liefde voor voelt.

En naast de 3 heftige maanden die die meiden (en jullie allemaal) achter de rug hebben. Worden de komende maanden niet minder heftig voor die meiden. Want het huis waar ze zich nu thuis voelen wordt verkocht. Ze moeten gaan wennen aan het wonen in twee nieuwe huizen. Want een middag en avond doorbrengen bij iemand thuis heeft meer weg van op visite gaan bij iemand dan wonen. En ze moeten wennen aan twee nieuwe huishoudens. Eén met hun moeder als hoofd en één waar je vriend het hoofd is. En waar jij zoals het er nu naar uit ziet ook een vinger in de pap in krijgt. Want die meiden zijn echt niet dom. Zelfs als jij naar jouw eigen huis gaat als ze er zijn zullen ze nog wel merken dat het huis niet alleen door hun vader is ingericht en dat hij er niet alleen woont. Want jouw ondergoed ligt in de wasmand, jouw tandenborstel staat in de badkamer, er hangt een foto van iets wat voor jou speciaal is, of er zit een kleur op de muur of liggen kussens op de bank die hun vader niet zo snel zal kiezen etc etc etc.

En tja of dat nou net te veel voor ze gaat worden of dat ze het na al die veranderen wel goed kunnen verdragen weet ik niet. Dat weet niemand. We (inclusief ikzelf) speculeren en redeneren dat dit allemaal toch wel heftig kan zijn en dat er (terecht of onterecht) toch boosheid zal zijn naar jou toen en dat samen een huis kopen/inrichten/in wonen allemaal te snel en te heftig is. Maar goed niemand weet hoe het echt zal gaan. Dat ligt maar net aan de meiden (en hun emoties). De eerste stap om wat meer inzicht hierin te krijgen is toch een ontmoeting en kijken hoe het vanuit daar gaat lopen. Welke emoties hierbij komen kijken etc.

Kan je vriend niet een balletje bij de meiden opgooien door te zeggen dat je ze graag wilt ontmoeten. Maar dat jij/jullie ook snappen dat dit voor nu nog allemaal te snel en te heftig kan zijn. En dat dat ook prima is en als het nog maanden of een jaar duurt voordat ze klaar zijn om jou te ontmoeten dat dat ook helemaal prima is. Zo zet je toch een stapje, leg je het initiatief bij hun neer maar zonder dat je er druk op zet naar hun toe.

DiantaM

Berichten: 9362
Geregistreerd: 10-04-04
Woonplaats: Ridderkerk

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-09-18 05:33

Afbeelding

Afbeelding


Kijk eens op villa Pinedo. Daarop is heel veel informatie te vinden. Ik sluit me aan bij de reacties hier boven. Pak meer rust, wacht even hoe de scheiding gaat verlopen en hoe de meiden zich gedragen en voelen. Hun wereld is kort geleden overhoop gehaald.

***In het karakter van een dier, herken je de eigenaar***

Blijheid

Berichten: 10103
Geregistreerd: 19-05-08

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 21-09-18 07:49

Bedankt voor de reacties weer allemaal :j Ik ga even niet op iedereen persoonlijk in (gisteren een wat naar huisartsbezoekje en nu nog niet fit). Ik lees alle reacties met veel interesse (en vriendlief leest ook soms een stuk mee).

Qua samenwonen herhaal ik nog maar eens; we overwegen dat ik mijn huis nog een tijdje aanhoud en we eerst een tijdje deeltijd-samenwonen als dat voor de kinderen (en/of voor mij) een prettigere overgang is.

Het is natuurlijk de allergrootste stap voor de meiden, dat hun ouders uit elkaar gaan en hun vader opnieuw gaat samenwonen. Maar ook voor mij is het een hele stap, een relatie krijgen die zoveel teweeg brengt, nadenken over samenwonen met 3 kinderen die ik nog niet ken. En voor vriend natuurlijk ook, zijn dochters opvangen, zijn nieuwe relatie met mij, boosheid bij zijn ex en het regelen van alle praktische zaken rondom de scheiding.
De afgelopen 6 maanden waren heftig, het komende jaar (jaren?) zal ook een rollercoaster worden. We zullen allemaal erg moeten wennen, daar proberen we rekening mee te houden en tegelijk is het ook totaal nog niet te overzien allemaal. Lezen van jullie ervaringen helpt ons weer een handje, net als gesprekken met onze lieve families en vrienden.

Jildau

Berichten: 7387
Geregistreerd: 24-07-05
Woonplaats: Drachten

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-09-18 08:58

Suusjepluus schreef:
Mijn moeder heeft nooit meer een nieuwe relatie gehad voor zover ik weet. En daar ben ik nog steeds heel dankbaar voor.


Meen je dit? Mijn vader is plotseling overleden toen mijn broertje en ik nog jong waren en wij zaten ook heus niet te wachten op een nieuwe man bij ons thuis. Toch ben ik blij dat mijn moeder een nieuwe man heeft ontmoet. Toen al en nu nog meer.. Alleen is ook maar alleen en mijn moeder werd heel gelukkig van een nieuwe liefde in haar leven en dat gunde ik haar. Vind het behoorlijk egoïstisch om je moeder dankbaar te zijn dat ze alleen blijft. Kun je toch niet maken?

watchthesky
Berichten: 1100
Geregistreerd: 27-12-11

Re: Tips/ervaringen gezocht; dochters van vriend

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-09-18 10:28

Precies dat, Jildau.
Als ik ooit kinderen krijg en de relatie met hun verwekker loopt daarna op de klippen dan mag ik niet hopen dat ze zo op een eventuele nieuwe relatie reageren als sommige mensen in dit topic doen/hebben gedaan. :n

Needje

Berichten: 14312
Geregistreerd: 02-02-05
Woonplaats: Hoogland

Re: Tips/ervaringen gezocht; dochters van vriend

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-09-18 10:49

Tuurlijk willen kinderen dat hun ouders samen zijn. Maar ik mag hopen dat ze hun ouders ook nieuw geluk gunnen als dat niet meer kan.
Als ik sommige reacties lees vind ik het heel egoïstisch overkomen.

Jildau

Berichten: 7387
Geregistreerd: 24-07-05
Woonplaats: Drachten

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-09-18 11:11

watchthesky schreef:
Precies dat, Jildau.
Als ik ooit kinderen krijg en de relatie met hun verwekker loopt daarna op de klippen dan mag ik niet hopen dat ze zo op een eventuele nieuwe relatie reageren als sommige mensen in dit topic doen/hebben gedaan. :n


Nou inderdaad.. Relaties kunnen nou eenmaal over gaan door wat voor reden dan ook maar als je kinderen hebt moet je dan blijkbaar de rest van je leven alleen blijven.

Shadow0

Berichten: 36364
Geregistreerd: 04-06-04
Woonplaats: Utrecht

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-09-18 11:20

Mijn ouders zijn uit elkaar gegaan toen ik 12 was. Een paar jaar later had mijn vader een nieuwe partner. Dat kwam toen uit omdat ik op een doordeweekse dag in mijn oude woonplaats moest zijn en mijn vader niet thuis was, en ik nieuwsgierig was waar hij dan wel was. Ik kan me niet herinneren dat ik het van het begin af aan iets anders heb gevonden dan interessant: nieuwe mensen, leuk! Wel een beetje spannend natuurlijk, maar ik vond het toch vooral leuk om haar te ontmoeten.
Het is (ook doordat ze ver weg woonde en ik niet bij mijn vader woonde) nooit een thuissituatie geweest, maar desondanks wel leuk en zonder al te grote complicaties geloof ik.

troi

Berichten: 13712
Geregistreerd: 12-09-08
Woonplaats: Het noorden

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-09-18 11:26

Shadow0 schreef:
Mijn ouders zijn uit elkaar gegaan toen ik 12 was. Een paar jaar later had mijn vader een nieuwe partner. Dat kwam toen uit omdat ik op een doordeweekse dag in mijn oude woonplaats moest zijn en mijn vader niet thuis was, en ik nieuwsgierig was waar hij dan wel was. Ik kan me niet herinneren dat ik het van het begin af aan iets anders heb gevonden dan interessant: nieuwe mensen, leuk! Wel een beetje spannend natuurlijk, maar ik vond het toch vooral leuk om haar te ontmoeten.
Het is (ook doordat ze ver weg woonde en ik niet bij mijn vader woonde) nooit een thuissituatie geweest, maar desondanks wel leuk en zonder al te grote complicaties geloof ik.


Ik vraag me wel af of jij er zo positief in gestaan zou hebben als je vader vreemd was gegaan met deze dame en dat daardoor het huwelijk op de klippen was gelopen...

Dat de realiteit veel complexer is snap ik natuurlijk ook wel maar ik gok dat de kinderen er ongveer zo over zullen denken..


Silverado semi-boomloos western zadel te koop!
https://www.bokt.nl/markt/ad/477707/te- ... tern-zadel

verootjoo

Berichten: 24147
Geregistreerd: 19-10-03

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-09-18 11:32

Jildau schreef:
watchthesky schreef:
Precies dat, Jildau.
Als ik ooit kinderen krijg en de relatie met hun verwekker loopt daarna op de klippen dan mag ik niet hopen dat ze zo op een eventuele nieuwe relatie reageren als sommige mensen in dit topic doen/hebben gedaan. :n


Nou inderdaad.. Relaties kunnen nou eenmaal over gaan door wat voor reden dan ook maar als je kinderen hebt moet je dan blijkbaar de rest van je leven alleen blijven.


Dat valt of staat natuurlijk volledig met hoe het loopt.
Als beiden uit elkaar gaan omdat het huwelijk niet meer loopt. En beiden krijgen een andere relatie na verloop van tijd is dat natuurlijk iets heel anders dan dat ouders uit elkaar gaan omdát iemand een andere liefde heeft en die andere liefde midden in de scheiding al kennis met je wil maken en wil gaan samenwonen met de betreffende ouder.
Snap dat kinderen dat niet heel goed kunnen verwerken :o en ik zie het zo vaak om me heen....

Kerstmuts

Koekie73

Berichten: 305
Geregistreerd: 30-10-16

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-09-18 11:36

Ik heb niet alles gelezen. Zelf gescheiden en heb 2 pubers van 15 en 12. Zolang ze thuis wonen, zal ik niet snel gaan samenwonen. Dat zou nl vooral mijn keuze zijn en niet die van de kinderen per definitie. Je vraagt ze om met een (voor hun) vreemde te gaan samenwonen in voor hun heel belangrijke jaren in hun ontwikkeling. Ik denk dat het altijd spanning zal geven. Helemaal als er van de andere kant ook nog kinderen bij betrokken zijn. Je hebt dan te maken met het samenvoegen van 2 gezinsculturen en dat gaat maar zelden goed.
Persoonlijk wacht ik lekke tot ze het huis uit zijn, dan is er nog tijd genoeg.

Maar... jullie kennen elkaar toch ook pas een half jaar? Dan ga je hopelijk nu toch nog niet serieus over samenwonen denken als er kinderen bij betrokken zijn?

Shadow0

Berichten: 36364
Geregistreerd: 04-06-04
Woonplaats: Utrecht

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-09-18 11:44

Troi: Ik kan niet voor anderen spreken, ik deelde slechts mijn eigen ervaring. Ik denk niet dat het verstandig is om in te vullen hoe de kinderen zullen denken.

xyzutu2

Berichten: 8263
Geregistreerd: 18-07-01
Woonplaats: 1 meter boven zeeniveau

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-09-18 11:54

Hannanas schreef:
Lastige situatie!
En wat ik gezien heb bij vrienden: zeer lastige situatie omdat:
- jullie zijn nog zeer kort samen
- jij je fysieke gesteldheid hebt
- er een scheiding is
- jij al voor/tijdens de scheiding in beeld bent.
- jij zoals het lijkt een onderdeel bent van de reden van scheiden
- lastige leeftijd meiden
- jullle als een raket willen gaan
- nu al kijken naar samenwonen.



Ik denk dat dit goed opsomt hoe je als ouder naar je kinderen moet kijken als je na een scheiding nadenkt over het introduceren van een nieuwe partner. Voor de kinderen is maar 1 ding belangrijk: hoe papa en mama met elkaar en de kinderen (en vervolgens pas de rest van het leven) omgaan. Als je als partner meteen na de scheiding de vriendin introduceert die ook al aanwezig was voor en tijdens de scheiding, dan doe je niets voor mama of de kinderen, maar alleen voor je eigen leven (je bent verliefd dus de hele wereld moet zien hoe geweldig je partner is).

Heel bot gezegd: als nieuwe vriendin voeg je in deze situatie, zo kort na de scheiding, stomweg niets toe. Zeker als de moeder nog zo onzeker is, is jouw aanwezigheid als nieuwe vriendin eigenlijk alleen maar een extra complicerende factor in hun leven.
Als je heel eerlijk bent: wat voeg jij nu toe aan het leven van de kinderen wat ze van niemand anders kunnen krijgen? Als het antwoord is een luisterend oor, een knuffel, een nieuwe vriendin, veiligheid, leuke uitstapjes, gezelligheid, een warm thuis - dan zit dat zit dat vooral in jouw hoofd aangezien je totaal niet weet hoe de kinderen jou gaan zien. En dan nog: ben jij de enige plek waar ze al die dingen kunnen halen? Kunnen ze dan niet allemaal net zo goed en zelfs veiliger bij hun vriendinnetjes, vader, familieleden, juf en huisdier halen?

Zelfs al kom je tot de conclusie dat jouw aanwezigheid hun leven op alledrie niveaus van ouders/kinderen zelf/de rest van het leven verreikt, dan is het nog steeds zo dat zelfs met de beste voorbereiding van de wereld ze jou alsnog als de vijand zien die hun gezinnetje kapotmaakte, en dan loop je zelfs het risico dat je hun band met hun vader en moeder op scherp zet, omdat je het feit dat vader het nodig vond om die andere vrouw voortijdig te introduceren niet meer ongedaan kan maken.

De vader vindt jou het einde - kan dat niet gewoon genoeg zijn? Laat de kinderen gewoon kind zijn bij hun ouders, en laat dan in 2019 (dus niet voor Kerst en Sinterklaas alle feestdagen, die zijn zonder jou al ingewikkeld genoeg! laat ze eerst even hun eigen nieuwe tradities ontwikkelen die ze ook kunnen voortzetten als hun vader en jij alweer uit elkaar zijn!) eens doorschemeren dat jullie wel eens met z'n allen af zouden kunnen spreken. Dat je dat als neutrale vraag/opmerking ziet laat wel doorschemeren hoe sterk die roze bril nog is waar je nu door kijkt. Voor een kind kan zo'n vraag een mijnenveld zijn - zeker als ze voor hun gevoel een paar maanden geleden al een ouder verloren zijn. Ga je echt 'nee' zeggen als je ziet (Weet! Je vader is zelfs voor haar gescheiden!) dat hij nog meer van haar houdt dan van zijn oude gezin - misschien zelfs nog wel meer van haar dan van hun als kinderen? Ben je dan niet vreselijk bang dat als je je vader ook maar een strobreed in de weg legt dat hij dan helemaal vertrekt?
Een scheiding is een trauma voor kinderen, en bij de meesten zorgt dat voor post traumatisch stressgedrag: een deel wordt woedend, een deel cijfert zichzelf helemaal weg en wordt het 'goede kind' uit angst dat papa/mama ze echt helemaal alleen laat als ze voor zichzelf opkomen.
Laat vader eerst eens kijken hoe de kinderen dit trauma afhandelen, geef ze de tijd (maanden!) en veiligheid (dus met de oude, veilige leden van hun oude gezin) om hun gedrag weer te laten normaliseren ('Oh, ik mag best wel eens 'nee' zeggen, want dat mijn vader mijn moeder in de steek liet betekent niet dat hij ook mij in de steek zal laten'), geef ze de tijd om nieuwe rituelen te ontwikkelen met hun afzonderlijke ouders om de oude gezinsrituelen te vervangen, en geef ze de tijd om te zien dat 'die nieuwe' geen bevlieging is maar een serieuze langetermijnfactor in hun vaders leven.

Als je aan al die factoren hebt voldaan, dan zou zich zomaar opeens de dag kunnen aanbieden dat jij als nieuwe vriendin het leven van de kinderen niet alleen komt verstoren, maar zelfs écht (dus niet alleen in jouw/je partners hoofd) zou kunnen verreiken, en dat lijkt me een prima moment om eens met ze kennis te maken.

Jasmijn159

Berichten: 3918
Geregistreerd: 04-11-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-09-18 12:03

Hier een 'tiener' uit zo'n situatie! Oke ik was bijna 20 maar toch.

Dring je vooral niet op en laat je partner jou ook niet op dringen bij zijn kinderen! Stimuleer je partner om nog steeds dingen met zijn kinderen te doen, zónder jou. Ontmoet ze pas als dat van hun kant en van jouw kant goed voelt.

Voel je niet beledigd als het even duurt voor ze je willen zien en accepteren.

Hoe meer druk erop, hoe slechter het zal gaan.

En allerbelangrijkste: ga niet per direct samenwonen, trouwen, een nieuw leven met elkaar opbouwen. Doe het rustig aan! Of als je toch de behoefte hebt om samen te wonen: ga dan even weg als zij komen en zij nog niet vrede hebben met de nieuwe situatie. Trouw als het moet bescheiden en verwacht niets van ze, ook niet dat ze komen.

Geef ze de tijd.

Echt, bij ons had het zo veel beter en mooier en leuker kunnen gaan als mijn pa en zijn nieuwe vrouw ons wat tijd hadden gegund. In plaats daar van werd ze ons bijna letterlijk door de strot geduwd en gingen ze na 6 maanden trouwen en een huis kopen.

Dat kun je als kinderen niet verkroppen :n

Jildau

Berichten: 7387
Geregistreerd: 24-07-05
Woonplaats: Drachten

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-09-18 12:08

verootjoo schreef:
Jildau schreef:

Nou inderdaad.. Relaties kunnen nou eenmaal over gaan door wat voor reden dan ook maar als je kinderen hebt moet je dan blijkbaar de rest van je leven alleen blijven.


Dat valt of staat natuurlijk volledig met hoe het loopt.
Als beiden uit elkaar gaan omdat het huwelijk niet meer loopt. En beiden krijgen een andere relatie na verloop van tijd is dat natuurlijk iets heel anders dan dat ouders uit elkaar gaan omdát iemand een andere liefde heeft en die andere liefde midden in de scheiding al kennis met je wil maken en wil gaan samenwonen met de betreffende ouder.
Snap dat kinderen dat niet heel goed kunnen verwerken :o en ik zie het zo vaak om me heen....


Natuurlijk is dat lastig voor kinderen. Maar reacties dat ze de komende 10 jaar beter nog niet kunnen gaan samenwonen gaan wel erg ver.

Koekie73

Berichten: 305
Geregistreerd: 30-10-16

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-09-18 13:08

xyzutu2 schreef:
Hannanas schreef:
Lastige situatie!
En wat ik gezien heb bij vrienden: zeer lastige situatie omdat:
- jullie zijn nog zeer kort samen
- jij je fysieke gesteldheid hebt
- er een scheiding is
- jij al voor/tijdens de scheiding in beeld bent.
- jij zoals het lijkt een onderdeel bent van de reden van scheiden
- lastige leeftijd meiden
- jullle als een raket willen gaan
- nu al kijken naar samenwonen.



Ik denk dat dit goed opsomt hoe je als ouder naar je kinderen moet kijken als je na een scheiding nadenkt over het introduceren van een nieuwe partner. Voor de kinderen is maar 1 ding belangrijk: hoe papa en mama met elkaar en de kinderen (en vervolgens pas de rest van het leven) omgaan. Als je als partner meteen na de scheiding de vriendin introduceert die ook al aanwezig was voor en tijdens de scheiding, dan doe je niets voor mama of de kinderen, maar alleen voor je eigen leven (je bent verliefd dus de hele wereld moet zien hoe geweldig je partner is).

Heel bot gezegd: als nieuwe vriendin voeg je in deze situatie, zo kort na de scheiding, stomweg niets toe. Zeker als de moeder nog zo onzeker is, is jouw aanwezigheid als nieuwe vriendin eigenlijk alleen maar een extra complicerende factor in hun leven.
Als je heel eerlijk bent: wat voeg jij nu toe aan het leven van de kinderen wat ze van niemand anders kunnen krijgen? Als het antwoord is een luisterend oor, een knuffel, een nieuwe vriendin, veiligheid, leuke uitstapjes, gezelligheid, een warm thuis - dan zit dat zit dat vooral in jouw hoofd aangezien je totaal niet weet hoe de kinderen jou gaan zien. En dan nog: ben jij de enige plek waar ze al die dingen kunnen halen? Kunnen ze dan niet allemaal net zo goed en zelfs veiliger bij hun vriendinnetjes, vader, familieleden, juf en huisdier halen?

Zelfs al kom je tot de conclusie dat jouw aanwezigheid hun leven op alledrie niveaus van ouders/kinderen zelf/de rest van het leven verreikt, dan is het nog steeds zo dat zelfs met de beste voorbereiding van de wereld ze jou alsnog als de vijand zien die hun gezinnetje kapotmaakte, en dan loop je zelfs het risico dat je hun band met hun vader en moeder op scherp zet, omdat je het feit dat vader het nodig vond om die andere vrouw voortijdig te introduceren niet meer ongedaan kan maken.

De vader vindt jou het einde - kan dat niet gewoon genoeg zijn? Laat de kinderen gewoon kind zijn bij hun ouders, en laat dan in 2019 (dus niet voor Kerst en Sinterklaas alle feestdagen, die zijn zonder jou al ingewikkeld genoeg! laat ze eerst even hun eigen nieuwe tradities ontwikkelen die ze ook kunnen voortzetten als hun vader en jij alweer uit elkaar zijn!) eens doorschemeren dat jullie wel eens met z'n allen af zouden kunnen spreken. Dat je dat als neutrale vraag/opmerking ziet laat wel doorschemeren hoe sterk die roze bril nog is waar je nu door kijkt. Voor een kind kan zo'n vraag een mijnenveld zijn - zeker als ze voor hun gevoel een paar maanden geleden al een ouder verloren zijn. Ga je echt 'nee' zeggen als je ziet (Weet! Je vader is zelfs voor haar gescheiden!) dat hij nog meer van haar houdt dan van zijn oude gezin - misschien zelfs nog wel meer van haar dan van hun als kinderen? Ben je dan niet vreselijk bang dat als je je vader ook maar een strobreed in de weg legt dat hij dan helemaal vertrekt?
Een scheiding is een trauma voor kinderen, en bij de meesten zorgt dat voor post traumatisch stressgedrag: een deel wordt woedend, een deel cijfert zichzelf helemaal weg en wordt het 'goede kind' uit angst dat papa/mama ze echt helemaal alleen laat als ze voor zichzelf opkomen.
Laat vader eerst eens kijken hoe de kinderen dit trauma afhandelen, geef ze de tijd (maanden!) en veiligheid (dus met de oude, veilige leden van hun oude gezin) om hun gedrag weer te laten normaliseren ('Oh, ik mag best wel eens 'nee' zeggen, want dat mijn vader mijn moeder in de steek liet betekent niet dat hij ook mij in de steek zal laten'), geef ze de tijd om nieuwe rituelen te ontwikkelen met hun afzonderlijke ouders om de oude gezinsrituelen te vervangen, en geef ze de tijd om te zien dat 'die nieuwe' geen bevlieging is maar een serieuze langetermijnfactor in hun vaders leven.

Als je aan al die factoren hebt voldaan, dan zou zich zomaar opeens de dag kunnen aanbieden dat jij als nieuwe vriendin het leven van de kinderen niet alleen komt verstoren, maar zelfs écht (dus niet alleen in jouw/je partners hoofd) zou kunnen verreiken, en dat lijkt me een prima moment om eens met ze kennis te maken.


_/-\o_

LBLGypsyCobs

Berichten: 8401
Geregistreerd: 01-05-04

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-09-18 14:05

Was er maar een gouden regel om zoiets perfect te regelen...

Ik schrik als ik lees hoeveel mensen op latere leeftijd nog zeggen schade te hebben van de scheiding van hun ouders.

Ik denk dat er ook situaties zijn waarbij het na de scheiding eigenlijk beter werd dan daarvoor.

En dan kinderen van ouders die beter wel waren gescheiden, maar toch bij elkaar blijven.
Ik hoor toch regelmatig dat zij hun ouders nooit echt gelukkig hebben gezien en daardoor soms zelf ook niet weten hoe een relatie zou moeten zijn.

Vanuit mijn eigen situatie: mijn ouders zijn nooit gescheiden.
Mijn vader was veel weg, werkte hard.
Mijn moeder was er voor ons, dus automatisch trokken we daar meer naartoe.
Als er thuis wel eens ruzie was, namen we het voor mijn moeder op.

Mijn moeder is 7 jaar geleden overleden en mijn vader heeft sinds een paar jaar een nieuwe vriendin en woont sinds deze zomer samen.

Ik ben al zo'n 15 jaar het huis uit, dus dat heeft op mij nauwelijks impact.
Wat ik wel zie is dat mijn vader met deze vrouw anders is dan dat hij met mijn moeder was.
Toen was ik te jong om alles te begrijpen, maar nu weet ik dat mijn moeder niet altijd even makkelijk was.
Neiging tot depressiviteit en een negatieve benadering van dingen, die ik bij mezelf ook herken en dagelijks tegen vecht.

Mijn vader werkte veel en hard en was pas laat thuis.
In de spaarzame uurtjes thuis was hij vooral moe en raakte geïrriteerd door het soms negatieve van mijn moeder en dat wij ook aandacht van hem wilden.

Uiteindelijk hebben we behoorlijk langs elkaar geleefd.
We hielden en houden echt van elkaar, maar we hebben elkaar zeker niet altijd begrepen.
Ieder een beetje in een eigen wereldje en toen ik zelf in mijn puberteit problemen kreeg met depressieve gedachten, lukte het me niet om contact en aandacht voor mijn problemen te krijgen.
De enige manier waarop ik ze wakker kon maken was door de tent zowat af te breken en extreem gedrag te vertonen. Met positief gedrag lukte het niet, op school ging het niet lekker (kwam er jaren later pas achter dat ik ADD heb).

Als kind ben je altijd op zoek naar goedkeuring van je ouders, als het lastig is om contact te krijgen ga je enorm op je tenen lopen om maar in het oog te springen.

Zowel ik als mijn zusje zijn enorme perfectionisten. Zo erg dat het ons leven beïnvloedt en er voor zorgt dat we allebei overspannen zijn, we leggen de lat voor onszelf veel te hoog.

Had dit voorkomen kunnen worden als de situatie thuis anders was? Als mijn ouders gelukkiger waren geweest samen? En als dat niet ging lukken, dan misschien waren gescheiden en hun geluk bij een ander hadden gevonden?
Of hadden we daar dan nog meer 'schade' door opgelopen?

Wanneer doe je het nu goed als ouders? Wat als het ideaalplaatje steeds meer botst met je eigen geluk?
Relaties en kinderen brengen met zich mee dat je dingen moet opofferen, maar hoeveel opoffering kun je van een mens verwachten?

Mijn ouders en heel veel andere ouders hebben het niet perfect gedaan, ik denk dat dat niemand lukt, of ze nu bij elkaar blijven of niet.
Soms worden er keuzes gemaakt of dingen gedaan die moeilijk te begrijpen zijn.
Maar ik denk dat het heel zeldzaam is dat mensen die dingen doen om hun kinderen te kwetsen en omdat ze niet van hun kinderen zouden houden.

wittepit
Berichten: 1003
Geregistreerd: 22-11-05

Re: Tips/ervaringen gezocht; dochters van vriend

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-09-18 19:44

Wat een mooie afwegingen, LBLGypsyCobs, je weet inderdaad niet of je anders was opgegroeid als je ouders anders met elkaar om hadden gegaan. Maar je bent geworden zoals je bent ;-)

poes

Berichten: 15737
Geregistreerd: 23-01-04
Woonplaats: Gent

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-10-18 10:42

Zijn er al vorderingen? :)

"I say the forces of this planet all were bound in this cat" (Zita Swoon)
I guess I wish you well, a little bit of heaven and a little bit of hell...

Blijheid

Berichten: 10103
Geregistreerd: 19-05-08

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 15-10-18 12:44

Ja :j

De middelste was jarig, en wilde een ouderwetse verjaardag. Dat is gelukt, in hun eigen huis met beide ouders en familie van beide kanten heeft ze een fijne verjaardag gehad :)

Mijn vriend is nog meer met de kinderen in gesprek en dit loopt ook makkelijker nu hij ze wat vaker één op één ziet. Hij neemt hen steeds meer mee in onze plannen en ideeën. Als hij iets over mij vertelt, of over wat wij samen gedaan hebben, staan ze daar redelijk open tegenover.
Ze vinden het fijn om bij hem langs te komen, en toen de oudste laatst een dag niet kon nam ze zelf initiatief om dan een andere dag af te spreken. Fijn voor mijn vriend (en mij!) om te merken dat ze dat zelf ook belangrijk vinden.

De kinderen zijn bij de kindercoach geweest en hebben aangegeven wat zij voor zich zien. Ze zouden zondagavond t/m woensdagochtend bij mijn vriend willen zijn, en de andere dagen bij hun moeder. Is voor beide ouders even slikken. Voor hun moeder dat ze dan 3 nachten achter elkaar weg zijn (zij dacht meer aan 1 weekend in 2 weken, en 1 doordeweekse avond eten), voor mijn vriend dat ze geen enkele hele weekenddag bij hem zouden zijn en hij juist maandag en dinsdag heel lastig zit met werk, terwijl hij andere dagen wel vroeg thuis kan zijn. Of dit ook precies het schema gaat worden, of iets vergelijkbaars op een paar andere dagen van de week, is dus nog niet duidelijk, maar het geeft wel een richting.
De kinderen gaven ook aan dat ze sowieso na 3 maanden willen kijken hoe het gaat, omdat ze het moeilijk in te schatten vinden hoe het echt gaat zijn. Prima natuurlijk :) Beide ouders staan er wel voor open om in elk geval die 3 maanden bovenstaand plan te proberen.

Verder zeiden de middelste en oudste dat zij, als mijn vriend meteen vanuit zijn kamer gaat samenwonen met mij (dat zou al in december of januari zijn, en is NIET onze bedoeling) ze niet bij hem willen slapen. De jongste zou dat wel willen.
De jongste heeft ook aangegeven dat ze nieuwsgierig naar me is, dus mijn vriend gaat daar eens voorzichtig op doorvragen, of ze meer van me wil weten of me eens wil zien. De oudste gaf aan dat als de jongste mij wil zien, zij wel mee wil met haar zusje maar liever nog niet nu.
Mijn vriend heeft vertelt dat vanuit de kamer samenwonen niet de bedoeling is, en ook wat ons idee wel is. Ook was bij de kinderen het beeld ontstaan dat hij misschien in een ander dorp zou kunnen gaan wonen (wij weten niet hoe, is geen sprake van geweest) dus dat heeft hij ook verduidelijkt.

Verder zijn we flink aan het brainstormen over het samenwonen. De ex van mijn vriend is al volop op huizen aan het bieden. Als zij verhuisd is zijn er opties; danwel mijn vriend gaat een paar maanden in het oude huis wonen, danwel hij zoekt een huurwoning (dat lijkt ons qua gevoel handiger, maar brengt wel extra kosten mee). Het ouderschapsplan kan dan beginnen, superfijn als de meiden ook bij hem kunnen blijven slapen. Ik zou, als ik de meiden eenmaal ontmoet heb, al af en toe in dat huis kunnen langskomen. Zo kunnen we dat rustig opbouwen. We hebben nog steeds het idee om dan in de zomer een huis te kopen, maar stel dat het met zijn dochters en mij toch stroef loopt dan kunnen we ook meer tijd nemen.

En tenslotte gaan we de komende twee weekends bij zijn ouders en hun partners op bezoek. Ook zij moesten even wennen aan wat er allemaal gebeurd maar zijn moeder zei nu dat ze me graag wilde zien, en vader was (gespeeld) jaloers dat we eerst naar moeder gaan dus daar gaan we de week erna meteen heen :)) De kinderen zien/spreken Opa en Oma en hun partners ook regelmatig, dus we hopen dat het ook wat nieuwsgierigheid wekt als ze van hen eens wat over mij horen.

Dus, rustig door :j

pmarena

Berichten: 36380
Geregistreerd: 09-02-02
Woonplaats: Onderste eiland van ZH

Re: Tips/ervaringen gezocht; dochters van vriend

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-10-18 15:03

Het is nog een heel gedoetje zo maar het klinkt alsof het toch eigenlijk heel erg prima gaat zover +:)+

PAARDVRIENDELIJKE ZADELS EN RUITERSPORTARTIKELEN ONLINE SHOP www.fijn-zadel.nl NU GRATIS VERZENDEN VANAF 50 EURO.
Heb je een vraag over een Barefoot-zadel? Kijk eerst even *HIER* Barefoot Nederland - alle nieuwtjes op FACEBOOK
KASSA-koopjes: Slowfeeder hooinetten 20mm te koop *\o/* Klik hier