Hard gevochten maar toch gefaald..

Moderators: Hanmar, Mondy, Giolli, Mjetterd, Dani, Sica, ynskek, Polly, Ladybird

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
mentjuh

Berichten: 3216
Geregistreerd: 10-11-06
Woonplaats: Boekel

Hard gevochten maar toch gefaald..

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 18-09-10 18:49

Heey,

Ik moet gewoon even me verhaal kwijt moet het ff van me afschrijven...

Begin december kwam ik een leuke jongen tegen! Dacht bij mezelf doe het gewoon lekker rustig aan we zien wel wat er van gaat komen.
Eigenlijk gelijk al was er een klik sinds de eerste keer dat ik m sprak en al snel begonnen we te daten.
Hij zat thuis aan een verbouwing dus had het heel druk dus dacht van helemaal niet erg lekker rustig aan doen
en dan merk ik vanzelf wel hoe graag ik hem wil zien!
Al snel besefte ik dat ik wel heel gek op hem was en hij kwam wel wekelijks een keer langs en gingen wat leuks doen.
In januari had hij het druk omdat hij ook nog eens aan het bouwen was voor de carnavals wagen en inmiddels
belde hij me al dagelijks op! soms een aantal keer en iedere x was het gezellig.
Toen vroeg hij wat ik ging doen met carnaval ging doen en eigenlijk had ik nog geen plannen.
HIj vroeg of ik zin had om mee te gaan op de carnavals wagen nou dat leek me wel leuk!
Ik zou eigenlijk 1 dag gaan dus daar 1 nachtje blijven slapen. Uiteindelijk vroeg hij of ik niet eerder kon komen en het leuk vond
ook nog even mee te bouwen aan de wagen om ook de groep beter te leren kennen zo zegegt zo gedaan en het werd al een week dat ik daar heen ging.
De dag voor ik er heen ging zei hij dat hij wat moest vertellen. Hij woonde op een woonboerderij die nog niet af was moest nog heel erg veel
aan gebouwd en gewerkt worden en hij had dat gekocht samen met zijn ouders. Ze woonde tijdelijk in een sta caravan op het terrein.
Zijn broer woonde er ook en dat was een jonge met psygische beperkingen. Hij had zijn eigen tijdelijke woning in de "schuur" al bijna klaar en het
zou nog maar enkele maanden zijn voor hij daar in trok dus appart van zijn ouders zou leven.
Nouja ik dacht het zal allemaal wel ik zie het vanzelf wel was nog zo vers e.d.
Uiteindlijk heb ik heel de carnaval daar gevierd en ben daarna weer naar huis gegaan.
Een dag later vroeg hij of ik al weer wilde komen aangezien ik mijn werk mee kan nemen (werk vanuit huis) ging ik daar mee acoord).
Ik was daar weer 4 dagen moest toen naa rhuis voor dansles. Toen ik thuis was wilde hij weer dat ik zo snel mogelijk die kant op kwam en zo ging dat enkele weken voort. Tot ik uiteindelijk niet meer naar huis ben gegaan... (ik reed nog wel regelmatig natuurlijk op en neer voor de paarden was een uur rijden).
Nu was ik in mei mijn paarden daar heen verhuist.
Hij woonde in een heel klein dorp waar ik voor ik daar woonde nog nooit van gehoord had laat staan dat ik er mensen of dergelijke kende dus stond me en flinke job te wachte om daar me eigen leventje op te bouwen hoog ons kent ons gehalte daar.
Op het begin was het wat moeizaam wist niet eens een winkel te vinden om me peuken te halen... de eerste keer dat ik het vroeg aan me vriend om mee peuken te halen zei hij ik heb het druk (verbouwing) pak de tomtom maar toen had ik al n beetje van nou hallow maargoed al heel snel vond ik daar me weg en vrienden begonnen ook al te komen! Alleen voor ik de kans kreeg na n maand al begon mijn vriend te klagen dat ik te veel aan hem hing.. tja ik kende daar niemand zoek je op het begin steun dat gaat niet binnen een paar dagen... Daarna begon het dat ik te weinig deed in huis. Ik deed al redelijk wat maar ben daarna nog veel en veel meer gaan doen. Ook bij het klussen was ik altijd van de partij dus snapte het zowiezo niet zo erg dat ik lui zou zijn maargoed dan maar een tantje dr bij! Toen was het het probleem dat ik te veel thuis zou zijn... echter deed ik dit om zo veel mogelijk mee te werken aan de verbouwing want in mei woonde we nog samen met de ouders... Hij was immers ook altijd thuis aan het werk. Maar goed zo gezegt zo gedaan ben ook lid geworden van de sportschool en ging daar samen met een vriendin 2x in de week heen. Ook had ik daar al meer vrienschappen opgebouwd dus was voor mij alleen maar fijn af en toe n avondje wat leuks doen in plaats van altijd werken.
Daarna kwam weer het probleem je bent te lui je doet nix.. je loopt achter me kont aan en je gaat nergens heen.
Ik zeg doe je ogen is open dat was mischien een half jaar terug maar nu is dat totaal niet meer van de partij.
Tot op hede dag bleef hij over die dingen klagen terwijl ik me inmiddels helemaal uit de naad werkte om alles zo goed mogelijk te doen daaar in huis.
Daarnaast woonde we tot 3 dagen terug nog STEEDS bij de schoonouders in huis...
Dat ging ook niet zonder slag of stoot natuurlijk. ZIjn moeder vond het heel leuk om hem iedere dag in te lichten precies te vertellen hoe laat ik mijn bed uit kwam en wat ik overdag deed. Onze slaapkamer was tegenover de caravan dus kwam niet iedere morge gelijk daar heen ging vaak eerst schoonmaken. Dus kwam het weer van haar af dat ik lui was en laat me bed uit zou komen. Waarbij ihij vervolgens de woorden van mijn moeder als de waarheid zag en niet die van mij. Je kunt niet fatsoenlijk praten als je een probleem hebt moet je daar altijd voor afzonderen. Ook kun je niet savonds lekker tegen elkaar aan kruipen als je tv gaat kijken. Dat soort dingen drijven je snel wat meer uit elkaar waardoor je verplicht word wat afstandelijker te worden. Door de drukte van de verbouwing hadden we ook geen tijd om even lekker samen weg te gaan verbouwing stond op nummer 1.... Eens heb ik m zo ver gekregen van ik wil een keer wat doen. ZIjn woorden waren plan maar wat ik stap de auto wel in.. nou is hij onmogelijk met plannen en bleef met datums smijten maar hij zei iedere keer mischien of weet ik nog niet tja dan kun je niet echt wat regelen! Vervolgens was dat mijn schuld want ik toonde geen initaiatief :?
Laatste anderhalve maand was hij totaal niet meer te genieten. HIj zei niet veel meer lachte nooit meer en ik kon wel vragen of er wat aan de hand was maar hij bleef zijn mond dicht houden.
Toen kreeg ik 15 sep een sms van hem. Dat hij die avond wilde praten. Ik zag natuurlijk al de bui hangen en wilde dan ook zo snel mogelijk praten.
Ik werkte me immers al een hele tijd compleet uit de naad deed alles voor die mensen en kreeg er totaal niets voor terug.
Hij kwam thuis. HIj ging n computer spelletje spelen. Ik zeg tegen hem wanner wil je praten hij zegt ooowww straks ergens een keer..
Dus ik zeg NEE we praten gelijk na het eten. NOu met een slakke gang af hij zn eten op rookte nog ff n sigaret en ging nog wat mensen bellen..
TOen heb ik m toch mee gekregen en hij herhaalde weer de ouwe dingen.. Ik zou achter zijn kont aan lopen ik zou lui zijn en ik zou geen dingen voor mezelf doen. Terwijl ik hem onderhand aan het ontlopen was zodat dat geen probeem meer kon zijn, ik daar 7 dagen in de week me eigen vreselijk uitsloofde in schoonmaken en verbouwen, en daarnaast nog ging sporten en regelmatig even weg naar n vriendin of iets dergelijks en de paarden natuurlijk. Dus ik zag van wat wil je nu. HIj zegt ik ben al maanden ongelukkig met jou. Ik zeg dus wil je dat ik terug ga naar eindhoven of wat wil je er mee hij bleef zeggen ik weet het niet... Vervolgens kwam er een vriend van hem het terein op rijden en vond hij dat hij hem moest gaan helpen was al afgesproken. Daarna wilde hij wel verder praten.
HIj ging eerst uitgebreid een kop koffie drinken met hem toen de wagen in laden en daarna ging hij ook nog ff gezellig een biertje drinken met die vriend.
Dus ik zeg wanneer praten we nou verder, wijst hij naar zn bier ja me bier is nog niet op.
Dus ik had het echt gehad en ik zeg als jij dat belangrijker vind dan ga ik weg kun je vanacht mooi nadenken wat je wil end an hoor ik dat morge wel.

De volgende dag was de dag van mijn verjaardag dus zouden er ook n hoop mensen komen...
Smiddags stuurde hij mij een sms dat ik mijn verjaardag daar niet moch vieren en dat ik iederen maar af moest zeggen.
Ik stuurde terug ik bel nix af ik vier het wel in eindhoven zo gezegt zo gedaan.
Echter zei die sms mij al voldoende. Ik heb gelijk geregeld dat ik de volgende dag mijn paarden op kon halen en dat ze weer naar hun
oude plek konden.
Ik smste hem dat ik die avond wel zou komen praten maar hij antwoodrne je doet maar waar je zin in hebt nou dan niet!
Ik wilde hem gewoon recht in zn gezicht vertellen dat ik de paarden naar huis ging halen en niet via een sms.
Natuurlijk moest ik de mensen waar me paarden stonden wel inlichte dat ik ze ging halen maarja het is een klein dorp dus die avond was hij daar al van op de hoogte.. Nu smste hij ik ben er helemaal klaar mee waarop ik reageertde was ik al en hij weer mooi zo.
HIj wilde me niet meer zien of spreken... Mijn spullen moest ik maar ophalen als hij niet thuis was.

De dag er op (gister) heb ik mijn paarden opgehaald en mijn kleren daar opgehaald.

Op het moment weet ik niet zo goed hoe ik me moet voelen.
Alles wat ik daar op heb gebouwd heb ik achter me moeten laten
Ik het er vreselijk hard voor gevochten heb alles gegeven maar kreeg er helemaal niets voor terug.
Ik heb daar altijd op mijn tenen moeten lopen om er voor te zorgen dat ik het goed zou doen daar.
Ik kreeg geen knuffel meer geen kus meer alleen een rug naar me toe en dat doet pijn als je zo hard vecht......
Ik hield(hou) van hem maar had niet meer het gevoel dat dat wederzeids is en toch zei hij telkens
dat niet dat hij van me af wilde hij heeft me nooit gedumpt het ging maar door en door...

Nu heb ik de stap maar genomen...


Alane

Berichten: 16618
Geregistreerd: 18-02-02
Woonplaats: Munsterland???????

Re: Hard gevochten maar toch gefaald..

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-09-10 18:59

tja... vond je verhaal wat moeilijk lezen...

maar ik denk dat je opgelucht moet zijn dat je deze stap hebt genomen.
Ik was al eerder gegaan.... en wat spelletjes spelen of 'even mijn biertje opdrinken' ... daar was hij met mij nog niet klaar geweest... dan had hij een spelletje gehad..

kortom, geen hand vol maar een land vol... iemand die zo weinig respect heeft... en op zo'n fundering kun je geen relatie opbouwen

Veel kennis is nog geen wijsheid. Wie zich verbeeldt de wijsheid gevonden te hebben, is een dwaas.
Ruzie begint nooit met de eerste zin. Ruzie begint altijd met het antwoord
Communiceren: Zo dicht mogelijk langs elkaar heen praten

Maflinger_S
Berichten: 10079
Geregistreerd: 01-07-08

Re: Hard gevochten maar toch gefaald..

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-09-10 19:10

Wat fijn dat je van die oliebol af bent. Die heeft het zo te lezen veel te druk voor een relatie, zeker voor een waarin hij ook nog zijn vriendin dient te respecteren. Ga weer lekker je eigen leven leiden en dan kom je vast een leukerd tegen die je wel waardeert om wie en wat je bent.

Iemand onderuit halen is niet zo moeilijk, iemand overeind houden daarentegen ...
If you mess with the planet, the planet will mess with you ...
Black and white are just opposite ends of fifty shades of grey
"Keep Buggering On", W. Churchill en Appleman, Leiden, 3 december 2019
"Under a cherry tree there are no strangers", Dalai Lama, Ahoy Rotterdam, 16 september 2018

Peppertree
Berichten: 3291
Geregistreerd: 07-11-02

Re: Hard gevochten maar toch gefaald..

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-09-10 00:33

Wat een zak hooi.

Blijkbaar heb je gevochten voor iemand die het absoluut niet waard is om voor te vechten. Vechten voor een relatie kan wel nuttig zijn, maar niet als je het in je eentje doet. Sterkte!

dennisje

Berichten: 4613
Geregistreerd: 18-03-08

Re: Hard gevochten maar toch gefaald..

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-09-10 04:49

ja je verhaal is erg lastig te lezen dat zo wie zo.

inprinciepe is dit je eigen keus geweest door bij hem te blijven. ik was er al veel eerder weggeweest want zoiets verdien je niet. ik had mn paarden en spullen daar weggehaalden had het niet eens gezegt. laat hem lekker stikken. ik hoop voor je dat je nou een leuke vriend krijgt.

celticpony

Berichten: 1745
Geregistreerd: 06-07-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-09-10 05:58

Hè, wat vervelend voor je! En tegelijk dacht ik toen ik het las; ga nou weg, ga nou weg.. Gelukkig ze gaat weg. Sorry, ik snap dat het voor jouw vast nog niet fijn voelt en dat je boos en verdrietig bent, maar geloof me.. Je verdient echt beter. Over een tijdje zul je dat zelf ook vast zo voelen? Vraagje; zou er bij hem nog een ander in spel zijn? Ik heb ook de indruk, dat jouw strijd een Bertje oneerlijk is geweest. Niemand steunde jou? Je kan het jezelf dan ook niet kwalijk nemen hoor, als ik het zo lees. Eerlijk is eerlijk; ik had al eerder opgegeven.

Als je paard recreatie voor je betekent...Kun jij dan recreatie zijn voor je paard?
ook penny-dromen komen ooit uit
http://www.bosleven.nl http://www.hippischeducatiefcentrum.nl[/size]

EquiJoy
Berichten: 91
Geregistreerd: 15-08-06
Woonplaats: Ell (L)

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-09-10 06:51

wat fijn dat je nu niet meer hoeft te knokken... :D Relaties verdienen het dat je eraan werkt, maar constant knokken hoort voor mijn gevoel niet bij een relatie... :o

Connected Riding met Peggy Cummings in Nederland... mei 2012

StormJarig

Berichten: 19301
Geregistreerd: 05-06-02
Woonplaats: Brabant

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-09-10 07:41

In jou titel staat dat je hard gevochten maar toch gefaald hebt. Dat zie je verkeerd. Ik vind dat je gewonnen hebt. Je bent weg bij een jongen die niet (meer) verliefd op je was. Je hebt nu voor jezelf gekozen. Nu nog je eigenwaarde terug zien te winnen. Maar ook dat ga je redden.
Dus ga nu tegen jezelf ook zeggen dat je gewonnen hebt, dat je voor jezelf gekozen hebt en voor je paarden. Stap uit je slachtofferrol en accepteer dat je verkeerde keuzes hebt gemaakt. Dit overkomt je niet nog eens als je er met je koppie bijblijft!! Iedereen maakt in zijn leven wel eens een verkeerde (liefdes) keuze. Helaas maar waar. Dust yourself off and try again :)

'What if I fall?'
'Oh but my darling, what if you fly?'

Noeni

Berichten: 3249
Geregistreerd: 20-12-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-09-10 07:58

meis geweldig! ik zit nu in een moeilijke periode na een relatie van bijna een jaar heeft hij het besluit genomen. ik was er kapot van maar ik wist dat het beter was, hij belde en smste toen steeds weer dat hij me terug wilde en dat hij verdriet had. maar ik wist dat het beter was, hij was jaloers. om niks! ik voel me nu echt ellendig maar ik weet diep van binnen dat dit beter is. en onthoud je zult het later zeggen, geen handvol maar een landvol, kop op!
Jou verhaal is zo ongeveer gelijk aan het mijne, geweldige schoonfamilie, alles opgebouwd. Maar denk aan jezef! :(:)

mentjuh

Berichten: 3216
Geregistreerd: 10-11-06
Woonplaats: Boekel

Re: Hard gevochten maar toch gefaald..

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 19-09-10 10:59

Dankjewel voor de berichtjes doet met goed :)
Ik heb ook zeker het gevoel dat ik de goede keus gemaakt heb en ben daar stiekem wel een klein beetje trots op!

Maysie

Berichten: 5705
Geregistreerd: 19-04-06
Woonplaats: Leeuwarden

Re: Hard gevochten maar toch gefaald..

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-09-10 12:24

Aman wat klote meid! :(:)! Je weet waar je mij kan vinden he om te praten . Hier heb je goed aan gedaan hoor hij is jou gewoon niet waard. Je bent een topper dat je het inzag en voor jezelf koos :j

Storm schreef:
In jou titel staat dat je hard gevochten maar toch gefaald hebt. Dat zie je verkeerd. Ik vind dat je gewonnen hebt. Je bent weg bij een jongen die niet (meer) verliefd op je was. Je hebt nu voor jezelf gekozen. Nu nog je eigenwaarde terug zien te winnen. Maar ook dat ga je redden.
Dus ga nu tegen jezelf ook zeggen dat je gewonnen hebt, dat je voor jezelf gekozen hebt en voor je paarden. Stap uit je slachtofferrol en accepteer dat je verkeerde keuzes hebt gemaakt. Dit overkomt je niet nog eens als je er met je koppie bijblijft!! Iedereen maakt in zijn leven wel eens een verkeerde (liefdes) keuze. Helaas maar waar. Dust yourself off and try again :)

Heel mooi omschreven Storm :j.

Noeni

Berichten: 3249
Geregistreerd: 20-12-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-09-10 14:13

mentjuh schreef:
Dankjewel voor de berichtjes doet met goed :)
Ik heb ook zeker het gevoel dat ik de goede keus gemaakt heb en ben daar stiekem wel een klein beetje trots op!


Haha daar mag je best een beetje heel veel trots op zijn!

mentjuh

Berichten: 3216
Geregistreerd: 10-11-06
Woonplaats: Boekel

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 19-09-10 14:33

celticpony schreef:
Vraagje; zou er bij hem nog een ander in spel zijn? Ik heb ook de indruk, dat jouw strijd een Bertje oneerlijk is geweest. Niemand steunde jou? Je kan het jezelf dan ook niet kwalijk nemen hoor, als ik het zo lees. Eerlijk is eerlijk; ik had al eerder opgegeven.


Ik DENK het eigenlijk niet en als dat wel zo zou zijn zou dat allen puur bijv telefonisch contakt zij geweest.
HIj kwam altijd gewoon op nomale tijd thuis zijn werk en hij was nooit weg. Tedere avond was gewoon thuis aan het werk.
Anders had ik wel gemerkt dat hij ineens veel moest overwerken of savonds ineens overal heen gemoeten zijn..


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: _Flower, _Natasja_, Artimes, Celine1996, ComscoreBot, DewiFoto, g2013, Gingerlover9, Gompernikkel, Mand, sharoontje, Valerie93, Winna, xPabloBokt en 70 bezoekers