moeilijk besluit..

Moderators: khirshanta, Leo, Shanna, Hanmar, Polly, Dani

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 

Polly
Moderator Algemeen1
No drama, no glory!

Berichten: 16189
Geregistreerd: 09-04-01

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 30-08-01 09:46

oke, ik vind het heel moeilijk om het op te schrijven aangezien alleen bij de gedachte de tranen alweer over mijn wangen lopen Huilen

Ik heb gisteren besloten mijn lieve ratje Tijgertje te laten inslapen, hoe moeilijk ik het ook vind, ik vind niet dat hij een dierwaardig leven meer heeft.

Sommige mensen begrijpen niet dat ik zoveel om mijn dieren geef en om de beslissing zoveel verdriet heb maar ik kan er niks aan doen. Ik heb zoveel met dat diertje meegemaakt en ze hebben me allemaal zovaak weer uit de put gehaald als ik me weer eens rot voelde, nu is het tijd dat ik hem help, hoe moeilijk ook. Huilen Huilen

Ik denk ook niet dat ik ga werken vanmiddag, ik kan toch niet vrolijk zijn en wat hebben ze dan aan me, helemaal niks.

Ik dacht gisteravond nog bij mezelf, ik hoop dat het nooit morgen wordt, dan moet ik afscheid van hem nemen, ik hou zoveel van hem.

Alles ging zo goed met hem, hij was vrolijk en gezond tot hij wakker werdt met die verdomde orontseking, hij is heel wankel, denk iets met zijn evenwichtsorgaan, het is gewoon Tijger niet meer. Ik denk dat hij nog wel langer zou kunnen leven en hij is ook nog heel happy maar elke ochtend als ik beneden kom ben ik zoo bang dat hij er niet meer is. Ik ben nog zo aan het twijfelen maar ik hoop maar dat het beter voor hem is.

Sorry dat jullie hiermee lastig val maar ik moet het even kwijt.
Mijn lieve mooie Tijgertje.

Liefs, Renee

~sterk en betrokken tot het laatst~ 1958-mama-2016
kleine muisjes hebben kleine wensjes,
beschuitjes met gestampte mensjes!


Polly
Moderator Algemeen1
No drama, no glory!

Berichten: 16189
Geregistreerd: 09-04-01

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 01-09-01 11:04

nou het is gebeurd.
Donderdag heb ik hem laten inslapen. Hij vond het prikje vreselijk (en ik ook) hij begon helemaal te gillen en naar de dierenarts te bijten maar zodra hij het prikje had gehad heb ik hem geknuffeld en hij is rustig ingeslapen. Eindelijk heeft hij geen pijn en jeuk meer hoe moeilijk ik het ook vind (de tranen staan weer in mijn ogen). Ik heb mijn andere ratjes nog even bij hem gelaten en hem nog even op schoot gehad en samen met mijn vader heb ik hem begraven.

Mijn lieve mooie Tijgie.
Rust zacht scheet.

~sterk en betrokken tot het laatst~ 1958-mama-2016
kleine muisjes hebben kleine wensjes,
beschuitjes met gestampte mensjes!

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Googlebot, reina, Shiloh en 27 bezoekers