Een zwaar 2018 met de reus

Moderators: RianneH, Neonlight, Nadia, balance, Lous

 
 
Saar88

Berichten: 2431
Geregistreerd: 02-11-06

Een zwaar 2018 met de reus

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 03-01-19 22:39

2018 was niet mijn jaar. Het was pijnlijk, verdrietig en donker. Het is voor het eerst dat ik dit zo open en bloot op internet zet, en ik vind het moeilijk en een beetje eng, maar ik weet niet of ik er nog wel was geweest als ik mijn grote vriend niet had gehad. Mijn lieve, knappe knul was er onvoorwaardelijk voor me. Ik heb bij hem mogen uithuilen, boos mogen zijn of me gewoon even mogen verliezen in ellende. Hij heeft me iets gegeven om voor te blijven, om de deur uit te gaan en om in beweging te komen.

Ik kan niet onder woorden brengen hoe belangrijk hij voor me is.

December 2017/januari 2018
Eerder in 2017 kreeg mijn vader te horen dat zijn kanker terug was. Ze namen een deel van de longen weg, waar uitzaaiingen zaten, en zijn strottenhoofd werd verwijderd. Maar in beide gevallen konden ze niet alles weghalen. Hij ging achteruit, maar genoot nog enorm van zijn gezin.

Ik heb zelf eind 2017 in het ziekenhuis gelegen met kattenkrabziekte (niet lachen, dat hebben al veel mensen gedaan ;) ), een ziekte die bij heel veel mensen voorkomt, maar bij maar weinig symptomen geeft. Helaas was mijn algehele gezondheid niet je van het, waardoor ik erg ziek werd.

We begonnen het paardenjaar met sneeuw, waar ik dol op ben! Ondanks dat ik in 2017 mijn zelfvertrouwen wat was verloren, klom ik zonder zadel op mijn knul en reden we naar een prachtig wit en stil bos.

Afbeelding

Mijn knul is net zo dol op sneeuw als ik :D

Afbeelding

Februari
We bleven lekker buiten rijden om rustig kracht op te bouwen. Vinnie is nog maar 4 maar tikt de 1.80 aan. Ik heb moeite hem op gewicht te krijgen en houden en zijn billen blijven mager en puntig.

Ik loop zelf vooral te kwakkelen met mijn gezondheid. Ik ben nog niet fit na mijn ziekenhuis bezoek en voel me uitgeput, zowel fysiek als mentaal. Ik probeer zo vaak mogelijk bij mijn ouders te zijn, wat fijn is, maar wel moeilijk.

Ondanks zijn schraalheid loopt meneer als een trein! Hier zijn ‘ik ben een Arabier tuut tuut’ imitatie :D

Afbeelding

Maart en april
Ik sta een stal uit te mesten als ik een telefoontje krijg. Het is mijn moeder. Ik hoor aan haar toon dat het niet goed is. Mijn lieve, sterke vader kan niet meer. Hij is een schim van wat hij was, heeft pijn en is op. Hij kiest ervoor het op zijn termen te beëindigen. We staan allemaal achter hem en wisten dat het eraan zat te komen, maar om het dan uiteindelijk te horen...

Ik kan me herinneren dat ik langs de muur naar beneden zakte en in de stal heb zitten huilen. De rest is een waas.

Dezelfde dag krijg ik te horen dat mijn contract niet wordt verlengd. Officieel omdat ik te weinig verbetering heb laten zien, onofficieel vanwege mijn persoonlijke problemen en langdurige afwezigheid. Ik krijg weinig begrip en steun, heb bewijzen dat ik al vroeg aan de bel heb getrokken omdat ik het niet meer aan kon. Ik heb me niet 100% kunnen geven, dat klopt. Maar ik heb wel dat gegeven dat ik nog in me had. Ik liep al lang op mijn tandvlees, maar hulp kwam er niet. Het eindigt in een nare zaak, iets dat ik er eigenlijk niet bij kan hebben.

16 april overlijdt mijn vader.

En ik? Ik stort in, ik kan niet meer. Diagnose: chronisch depressieve stoornis met daar bovenop een burn-out.

Dat klinkt heel heftig, en ik vind het heel eng om dit zo open en bloot op internet te zetten. Ik heb zelf ervaren hoe weinig kennis en begrip er is over en voor psychische klachten. Je krijgt zo snel een etiketje opgeplakt. Meestal ziet dat etiketje er zo uit: lamlendig op de bank hangend, vies en zwelgenden ellende.
Soms klopt dat etiketje. Maar meestal ben ik heel ‘normaal’. Ik kan heel goed en oprecht genieten, of plezier hebben. Ik ben niet eng of gek, ik kan heel redelijk functioneren met mijn aandoening. Op dit moment echter, zijn mijn reserves op.

Van mijn werk hoor ik niets na het overlijden van mijn vader. Ik krijg geen kaartje.

Mei en juni
Ik ben gedwongen me ziek te melden en probeer me op mezelf en mijn familie te richten. Mijn knappe knul is magerder de winter uit gekomen dan ik graag had gehad, maar hij voelt zich psychisch opperbest ;)!

We pakken rustig het rijden weer op.

Afbeelding

En meneer geniet van de zon (let vooral op zijn wilde baard) <3

Afbeelding

Juli
In juli was het ontzettend warm. Ik ben op Vinnie geklommen, richting strand gereden en daar zijn we samen de zee in gedoken (ik iets enthousiaster dan Vinnie :D). Een toeriste heeft foto’s van ons gemaakt en was zo lief die op te sturen.

Afbeelding

Afbeelding

Mijn knapperd vond het erg spannend, maar deed het heel knap! Hij sprong af en toe opzij maar dat mag. Helaas draaide bij een van die sprongetjes het touw rond mijn vinger en die zei knak. Van schrik viel mijn telefoon in zee, die het uiteraard niet meer deed.

Daar stond ik dan, op het strand, alleen, met een knol van 1.80, met een hele zere vinger en zonder telefoon. :')

Uiteraard waren de toeristen alweer een stuk verder dus er zat niets anders op dan naar huis te gaan. De steile opgang opgeklauterd, daarna er weer af en een bankje gezocht. Mijn lieverd, die opstijgen vaak nog spannend vindt, bleef stokstijf staan toen ik ging klauteren. Vraag me niet hoe, maar ik ben erop geklauterd met één hand, naar stal gereden, paard terug gezet, in de auto (super dom) naar de dokter gereden en vervolgens door naar het ziekenhuis.
Gebroken vinger. Uiteraard zo gebroken dat het nodig was mijn hele arm in te gipsen. Heb ik weer..

Augustus
Ik was net op tijd uit het gips om het rijden weer op te pakken, want vinnie en ik hadden een crosskamp op de planning staan! Ontzettend naar uitgekeken, want we hadden door alle toestanden al drie keer onze eerste cross training af moeten zeggen.
Ik kan niet anders dan glunderen van trots want Vinnie vond het prachtig!

Helaas hier wel enorm met mezelf geconfronteerd. Door mijn medicijnen en burn-out is mijn lichaam in constante fight of flight modus. Waar ik eerder van te voren wat zenuwachtig was als ik ging springen, en dat afvloeide als ik eenmaal aan het rijden was, maakte ik nu opeens een allesverlammende angst mee. Mijn lichaam lag letterlijk stil, kon niet meer fatsoenlijk functioneren. Ik vond dat moeilijk, want dit herkende ik niet.
Ondanks dat op dag twee mezelf enigszins herpakt en toch heerlijk kunnen rijden. Trots!

Afbeelding


Maar uiteraard zou 2017 niet een rotjaar zijn als we dit probleemloos konden afsluiten. Bij het thuis uitladen glijdt Vinnie van de klep. Een dag voor mijn vakantie. -O-

Afbeelding

Goddank kon ik weer een beroep doen op mijn fantastische opvangnet en werd hij fantastisch verzorgd terwijl ik even weg kon om alle ellende te verwerken, maar ook om van het crosskamp na te genieten.

September
In september werd er om de hoek een oefencross georganiseerd. De stoute schoenen aangetrokken en meegedaan. Op de een of andere manier werd ik mijn angst de baas en man, WAT EEN KICK!! Alles rustig vanuit draf gedaan want Vinnie kan nogal overprikkeld raken en dan is zo’n groot lijf lastig rond te rijden. Maar hij liep als in een droom, wat een toppaard heb ik toch!

Afbeelding

Afbeelding

In dezelfde maand liep ons eerste onderlinge springwedstrijdje heel anders. Waar Vinnie de cross hindernissen opvreet, schrok hij zich dood van al die houten balkjes :roll:

Dus ik lag er voor een l*llig sprongetje van 40 cm naast. Mijn angst kwam hierdoor weer volledig terug. Een springles afgesproken, maar dat liep voor geen meter. Ik kon mijn angst niet de baas. Daarom heb ik besloten voorlopig even geen gekke dingen ge doem, maar gewoon thuis door te trainen en ontspannen buitenritjes te makem.

Oktober
In oktober genoten we vooral van de zon en van elkaar. Ik zette hem op de foto:

Afbeelding

We maakten lekkere avondritjes:

Afbeelding

En we werkten aan het opbouwen van zijn kracht:

Afbeelding

En mocht mijn lieverd voor kinderpaard spelen:

Afbeelding

november en december
En nu, nu zit ik nog steeds thuis. Ik werk aan mezelf maar er is tot nu toe weinig verbetering. Mijn grootste angst is dat ik dit niet de baas word.

Mijn tweede grootste angst is dat ik Vinnie te koop moet zetten. In de ziektewet krijg je namelijk maar 70% van je laatste salaris en ik werkte al niet fulltime. Het is elke maand vechten om alle rekeningen te kunnen betalen. En wie weet hoe lang dit nog gaat duren. Ik ga vechten voor mijn knul, want zonder hem had ik allang opgegeven.

Dat klinkt heel dramatisch, maar het is zo.
Als ik niet uit bed kom, heeft hij geen eten. Hij is voor mij een reden van bestaan.

Wat geweldig als je je helemaal door deze lap tekst heen hebt geworsteld. Het lucht me op om dit allemaal op te schrijven, en om er openlijk voor uit te komen. Er heerst toch nog een zeker taboe op psychische problemen. Ik hoop, door het uit te spreken, het wat bespreekbaarder te maken.

Mijn doelen voor komend jaar zijn simpel: aan het eind van 2019 wil ik nog steeds kunnen zeggen dat Vinnie van mij is. Hopelijk kan ik dan ook zeggen dat ik zelf vooruitgang heb geboekt en het beter met me gaat :)

Ik waardeer het enorm als je een berichtje achterlaat!

Venedict AC (v. Vagrant Z) Zadelmak
Teddy (v. Dramatic) †


Vogelvrij
Stormjager

Berichten: 41656
Geregistreerd: 05-11-08

Re: Een zwaar 2018 met de reus

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-01-19 22:51

Wat een verhaal. Ik wil je heel veel kracht geven om jezelf er door te knokken.
Misschien een opkikker, maar ik heb zelf ook een depressie bevochten en ja, dat duurde verrekte lang, maar ik kan wel zeggen dat ik erdoor ben gekomen, en sterker dan ooit. Dus ook al ziet de toekomst er nog donker uit, het wordt weer licht, echt :)

Als stormchaser geef ik je graag deze quote mee:
Afbeelding

_Sofie

Berichten: 4265
Geregistreerd: 04-01-09
Woonplaats: Onder de rook van Amsterdam

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-01-19 22:52

Lieve, lieve Isa, wat heb jij een enorm klote jaar gehad en wat dapper dat je dit allemaal zo beschrijft. Je bent hartstikke sterk geweest, natuurlijk word jij dit de baas! Gelukkig was Vin er altijd voor je, wat een lieverd is het, en wat ontzettend fijn dat ie je op de been houdt. Ik hoop dat 2019 een stuk minder grimmig wordt voor jullie, dat verdienen jullie :*

Maflinger_S
Berichten: 8734
Geregistreerd: 01-07-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-01-19 22:53

Ik ken je niet maar ik vind je een topwijf!

Je bent doorgegaan in 2018. Ondanks het verlies van je vader (gecondoleerd nog daarmee), je contract dat niet verlengd werd, je mentale en fysieke gezondsheidsproblemen en ongelukjes.

Je kan nog steeds genieten van "kasteel" Vinnie en jullie doen samen nieuwe leuke dingen, ondanks soms je angst. Hoe depressief en burned-out je ook mag wezen, het is duidelijk dat Vinnie je op de been houdt en jij hem.
Ik gun je dan ook van harte dat 2019 een mooi jaar wordt, met nieuwe mogelijkheden qua verbetering van je gezondheid, een baan en financiële armslag en vooral weer het genieten van Vinnie.

Maar vergeet ondertussen niet te rouwen om het verlies van je vader. Rouwen vreet energie en heeft zijn eigen tijd nodig.

"Keep Buggering On" "Under a cherry tree there are no strangers"
W. Churchill en Appleman, Leiden, 3 december 2019 Dalai Lama, Ahoy Rotterdam, 16 september 2018

Athosje
Berichten: 91
Geregistreerd: 26-09-17

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-01-19 22:58

Onder de indruk van je verhaal, zet hem op, je bent een vechtertje!

Zeedraakje

Berichten: 276
Geregistreerd: 04-12-09
Woonplaats: Zuid-Limburg

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-01-19 23:02

Ach meissie toch :(:)
Het biedt geen troost maar je bent niet de enige. Je verhaal is heel herkenbaar. Hier ook o.a. een chronische depressie en ik deel je gevoel dat je knapperd je een reden geeft om op te staan en door te gaan, maar ook hoe zwaar dat is (fysiek, mentaal én financieel). Veel mensen verklaren mij ook echt voor gek (en wel terecht) dat ik zover ga om mijn dieren te kunnen houden maar voor mijn gevoel is dat het enige dat ik heb.
Ik zal met je mee duimen dat Vinnie in ieder geval bij je zal kunnen blijven!! En dat je je weer beter gaat voelen... jullie zijn een mooi team <3

En alsnog gecondoleerd met het overlijden van je lieve vader Y;(

Misschien moet je jezelf eerst tegenkomen, voordat je het kunt zijn.

Petpa

Berichten: 1277
Geregistreerd: 13-07-09

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-01-19 23:04

Ik vind je een topwijf!

Voor het eerst bestellen bij Picnic?
Gebruik kortingscode PETR3795 voor 5 euro korting!

Knuffeldier

Berichten: 437
Geregistreerd: 21-07-08
Woonplaats: Midden van het land

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-01-19 23:08

Dank je wel voor het delen van je verhaal. Ik geniet met je mee, vooral van jullie crossfoto's. Zo mooi samen! Wat een heerlijk paard ben je, en jij lijkt me een ontzettend dapper persoon!

www.knuffelworkshops.nl

Cayenne
Vlinderlicht

Berichten: 94213
Geregistreerd: 08-08-03
Woonplaats: Haaren (NB)

Re: Een zwaar 2018 met de reus

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-01-19 14:19

Lieve TS, ik herken een deel van je angsten en het vechten tegen jezelf.
Wat heb je een zwaar jaar mee gemaakt. Dan is het helemaal niet zo gek dat je instort.
Gelukkig heb je veel steun aan je knappe paard. Ik hoop dat 2019 jullie jaar gaat worden!

aaidaa

Berichten: 433
Geregistreerd: 14-06-09
Woonplaats: Veenhuizen

Re: Een zwaar 2018 met de reus

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-01-19 14:54

Jeetje, wat een heftig verhaal Isa (ik vermoed de Isa die ik van jaren geleden bij Dolfing ken, maar dat kan ik op de foto's net niet goed zien). Heel veel sterkte, wat een heftig jaar. Super knap en stoer dat je dit zo weet te verwoorden. En paarden zijn dan echt je beste vrienden. Hopelijk wordt 2019 inderdaad een beter jaar voor jullie.

Life is what happens to you while you're busy making other plans
Knappe Es M1+2 <3
[RIJ-ITP] Meet Estival & [RIJ-ITP] 2018, een jaar lang Estival

nummie

Berichten: 282
Geregistreerd: 28-11-11
Woonplaats: Twente

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-19 01:59

:(:) Isa ik denk aan je, tot snel

Hadelodiena: Quidaro (Quidam de Revel x Corrado I) x Quasimodo vd Molendreef x Julio Mariner = L2 dressuur - M springen - L SGW
Catootje: De Niro x Saros XX x Wolfgang = L2 dressuur - B springen - B SGW (augustus 2015 verkocht)

smit_ilse

Berichten: 1808
Geregistreerd: 20-01-06
Woonplaats: benningbroek

Re: Een zwaar 2018 met de reus

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-19 02:13

Echte vrienden zijn op 1 hand te tellen en vaak kom je daar achter bij rouw en trouw. Heel herkenbaar, maar dat handje wat er blijft is veel meer waard. Verlies van een dierbare, ze zeggen vaak dat rouwen een jaar kan duren en gun jezelf die tijd ook. Knap dat je het zo opgeschreven hebt! Geniet van je ontspanning bij je grote vriend en hoop dat 2019 een jaar wordt waar je happy van wordt. Sterkte met alles!

Daphne van Corrany
16-5-1990 23-11-2015

Appenzeller Lucca
15-01-2010

dieseltje
Berichten: 1284
Geregistreerd: 20-09-04
Woonplaats: Horst

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-19 03:18

Super dat je je verhaal hebt kunnen delen. Geniet van je topper!
Heb je daarnaast ook steun in de vorm van gesprekken of medicatie?
Ook ik hoop dat je Vinnie kunt behouden, hij is duidelijk jouw energiegever en die heb je heel hard nodig.

Dag lieve Dreamer, mijn gouden mannetje [o]

webster543

Berichten: 2393
Geregistreerd: 06-08-07
Woonplaats: België

Re: Een zwaar 2018 met de reus

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-19 10:01

Wat een heftig jaar! Mijn deelneming met het verlies van je vader.
Ik wens je heel veel sterkte en moed toe. En ik hoop dat je reus voor altijd een rots in de branding voor jou zal zijn!

Insta : @nm_dressagerider
“Pat the horse, slap yourself and do it again” Carl Hester

san4nie
Berichten: 2393
Geregistreerd: 13-12-09
Woonplaats: Groningen

Re: Een zwaar 2018 met de reus

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-19 10:20

Wat een verhaal. Vind het heel dapper dat je dit gedeeld hebt. Maar wat jammer dat je zoveel negatieve reacties hebt gehad. Zelf had ik juist het idee dat openheid meer begrip oproept en je vaak reacties krijgt van mensen die ook wel eens zo’n periode hebben gehad. (In welke mate dan ook).
Je weet waar je aan moet werken en waar je krachten liggen. Dat is al heel knap. Heb er alle vertrouwen in dat jij hier bovenop gaat komen, al dan niet met een beetje hulp.

Heel veel sterkte, succes en liefde voor jou gewest ts. Y;(

jobamara
Berichten: 3104
Geregistreerd: 23-11-10
Woonplaats: Strijbeek

Re: Een zwaar 2018 met de reus

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-19 13:19

Wat een mooi, dapper overzicht <3 !

Ook voor mij herkenbaar, met paardjes die op je wachten moet je verder en je krijgt er liefde en steun van terug. Wil jou en Vin een heel mooi 2019 wensen.

nonskagek

Berichten: 271
Geregistreerd: 13-02-08
Woonplaats: Friesland

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-19 15:18

Kippenvel... wat een verhaal. Ook ik ken je niet, maar ik vind je een topper! En ook ik bedank je voor het delen van dit verhaal. Erg dapper! En wat heb jij een kanjer van een paard. Wat een plaatje! <3 Hopelijk brengt 2019 weer wat meer positiviteit.

A horse doesn't care how much you know, until he knows how much you care

Hannanas
Berichten: 9594
Geregistreerd: 21-01-06
Woonplaats: Gelderland

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-19 15:25

Wat een naar lieve ts!
Bartonella kan afschuwelijk zijn en het kan maar zo dat je daar nog niet klaar mee bent. Totaal niet om te lachen, rare mensen. Weet je zeker dat je alleen bartonella opgelopen hebt?

Gecondoleerd met het verlies van je vader |(

Een voorspoedig gelukkig 2019 gewenst samen met Vinnie, ik hoop echt op een beter jaar dan 2018 voor jullie.

Saar88

Berichten: 2431
Geregistreerd: 02-11-06

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 05-01-19 16:59

Ik moest er gewoon van huilen; wat een ontzettend lieve reacties!! Ik kan jullie niet vertellen hoeveel moed ik put uit jullie berichtjes <3

Hannanas schreef:
Wat een naar lieve ts!
Bartonella kan afschuwelijk zijn en het kan maar zo dat je daar nog niet klaar mee bent. Totaal niet om te lachen, rare mensen. Weet je zeker dat je alleen bartonella opgelopen hebt?

Gecondoleerd met het verlies van je vader |(

Een voorspoedig gelukkig 2019 gewenst samen met Vinnie, ik hoop echt op een beter jaar dan 2018 voor jullie.


Bartonella was het enige dat uit de testen kwam, ook al kwamen mijn symptomen niet helemaal overeen met die van bartonella. Eigenlijk wist niemand goed wat ze met me aan moesten. (Moet je ook niet een klein beetje grinniken als ik zeg dat ik single ben en 5 katten heb? :D)


san4nie schreef:
Wat een verhaal. Vind het heel dapper dat je dit gedeeld hebt. Maar wat jammer dat je zoveel negatieve reacties hebt gehad. Zelf had ik juist het idee dat openheid meer begrip oproept en je vaak reacties krijgt van mensen die ook wel eens zo’n periode hebben gehad. (In welke mate dan ook).
Je weet waar je aan moet werken en waar je krachten liggen. Dat is al heel knap. Heb er alle vertrouwen in dat jij hier bovenop gaat komen, al dan niet met een beetje hulp.

Heel veel sterkte, succes en liefde voor jou gewest ts. Y;(


Dat is meestal ook mijn ervaring en het is zo fijn te weten dat je niet de enige bent! Maar helaas merk ik wel dat er toch nog een soort taboe heerst en dat veel begrip niet verder gaat dan ‘dan lig je zeker de hele dag op de bank’. Of mensen ‘vergeten’ dat je ziek bent omdat het niet zichtbaar is. Dat vind ik het moeilijke eraan.


dieseltje schreef:
Super dat je je verhaal hebt kunnen delen. Geniet van je topper!
Heb je daarnaast ook steun in de vorm van gesprekken of medicatie?
Ook ik hoop dat je Vinnie kunt behouden, hij is duidelijk jouw energiegever en die heb je heel hard nodig.


Gelukkig wel dieseltje! Heb een ontzettend lieve familie waar ik altijd op terug kan vallen en die me door dik en dun steunen. Daarnaast heb ik gesprekken en medicatie, ze zitten er bovenop en dat geeft me een heel fijn gevoel. Het is wel hard zoeken naar medicatie die aanslaat, maar het feit dat ik wel elke keer hoop heb dat dit nu echt het medicijn voor mij gaat zijn vind ik positief. Op dit moment weer aan het opbouwen dus fingers crossed!


smit_ilse schreef:
Echte vrienden zijn op 1 hand te tellen en vaak kom je daar achter bij rouw en trouw. Heel herkenbaar, maar dat handje wat er blijft is veel meer waard. Verlies van een dierbare, ze zeggen vaak dat rouwen een jaar kan duren en gun jezelf die tijd ook. Knap dat je het zo opgeschreven hebt! Geniet van je ontspanning bij je grote vriend en hoop dat 2019 een jaar wordt waar je happy van wordt. Sterkte met alles!


Dat klopt helemaal! En ik kan niet anders zeggen dat de mensen in mijn leven allemaal toppers zijn met heel veel geduld!


nummie schreef:
:(:) Isa ik denk aan je, tot snel


Lief!!


aaidaa schreef:
Jeetje, wat een heftig verhaal Isa (ik vermoed de Isa die ik van jaren geleden bij Dolfing ken, maar dat kan ik op de foto's net niet goed zien). Heel veel sterkte, wat een heftig jaar. Super knap en stoer dat je dit zo weet te verwoorden. En paarden zijn dan echt je beste vrienden. Hopelijk wordt 2019 inderdaad een beter jaar voor jullie.


Bedankt voor je lieve berichtje Aida! En je hebt de goede voor je inderdaad ;)


Zeedraakje schreef:
Ach meissie toch :(:)
Het biedt geen troost maar je bent niet de enige. Je verhaal is heel herkenbaar. Hier ook o.a. een chronische depressie en ik deel je gevoel dat je knapperd je een reden geeft om op te staan en door te gaan, maar ook hoe zwaar dat is (fysiek, mentaal én financieel). Veel mensen verklaren mij ook echt voor gek (en wel terecht) dat ik zover ga om mijn dieren te kunnen houden maar voor mijn gevoel is dat het enige dat ik heb.
Ik zal met je mee duimen dat Vinnie in ieder geval bij je zal kunnen blijven!! En dat je je weer beter gaat voelen... jullie zijn een mooi team <3

En alsnog gecondoleerd met het overlijden van je lieve vader Y;(


Wat fijn dat jij dit ook hebt gedeeld! Ik wens dit niemand toe maar het helpt om te weten dat ik niet de enige ben. Ik wens jou ook alle goeds toe en hoop dat 2019 ons wat meer positiviteit biedt!


Joolien schreef:
Wat een verhaal. Ik wil je heel veel kracht geven om jezelf er door te knokken.
Misschien een opkikker, maar ik heb zelf ook een depressie bevochten en ja, dat duurde verrekte lang, maar ik kan wel zeggen dat ik erdoor ben gekomen, en sterker dan ooit. Dus ook al ziet de toekomst er nog donker uit, het wordt weer licht, echt


Ik bewonder jou enorm om je openheid over je depressie! Ik ben er vast van overtuigd dat juist openheid hierover zo belangrijk is. Bedankt voor je lieve berichtje, het is goed om te weten dat ik niet alleen ben!

Venedict AC (v. Vagrant Z) Zadelmak
Teddy (v. Dramatic) †

Supervixen

Berichten: 8090
Geregistreerd: 28-04-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-19 17:12

Wat een heftig jaar heb je gehad. Dat je niet eens een kaartje van je werk hebt gehad, ik kan me dat gewoon niet voorstellen. Maar beter ook dat je daar dan weg bent. Een vriendin van mij is haar moeder verloren door kanker en zij is daardoor een jaar uit de running geweest. Geef jezelf de tijd.

Life starts at the end of your comfort zone. Volg me op instagram @trail_running_tessa

MacKai
Berichten: 147
Geregistreerd: 21-06-18
Woonplaats: Bilzen

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-19 17:14

Ik vind het heeeeel moedig van je dit te plaatsen en herken heeeel veel van mij in jou (jammer genoeg).

Wat mij geholpen heeft zijn mijn paarden maar ook steeds vechten om in alles iets positief te zien hoe klein ook. En dat is makkelijker gezegd dan gedaan! Een mens is geconditioneerd negatief te zien dat komt door ons reprilebrain (het opzoeken waard). Maar ertegenin blijven gaan en je komt er weer dooruit. Hoelang hangt van jou af maar het lukt wel!! Sterkte!! En nog veel sterkte met het verlies van je vader!

Wistaire
Berichten: 46
Geregistreerd: 05-12-10

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-19 17:22

Wat een herkenning bij het lezen van je verhaal- Fijn dat het zo oplucht, de stap om 'het' te delen met iemand moet ik zelf nog zetten.

Bizar hoe dieren je soms door zo'n zware tijd heen kunnen sleuren :=
Dat 2019 een beter jaar mag worden! (en wat is je paard een knapperd- <3)
Laatst bijgewerkt door Wistaire op 05-01-19 17:38, in het totaal 1 keer bewerkt

Dieuwke_

Berichten: 3395
Geregistreerd: 10-12-06

Re: Een zwaar 2018 met de reus

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-19 17:35

Heel moedig van je om je verhaal te delen! Je hebt een vreselijk jaar achter je, vanaf nu kan het alleen nog maar vooruit. Ik wens je heel veel sterkte/succes toe, dit is niet niks maar je kunt het! Neem vooral je tijd en doe waar jij je goed bij voelt :)


        Anoyse A (Uromast x Waterman)
        Danomar H (Don Cremello du Bois x Uromast)

        Insta: mygoldonfourfeet



laraxXxemma

Berichten: 4435
Geregistreerd: 23-11-11
Woonplaats: Wakkerdam

Re: Een zwaar 2018 met de reus

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-19 23:25

Dikke knuffel! Wat een heftig jaar, ik hoop voor je dat dit jaar wat lichter voor je zal zijn :(:)

What sort of weirdo doesn't laugh at it's own jokes?

piendumaitre

Berichten: 19609
Geregistreerd: 08-12-10
Woonplaats: Limousin

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-01-19 00:05

Je open verhaal ontroert me. Wat een rot jaar was 2018 voor jou. Gecondoleerd met je vader. Heel verdrietig.
Mooie foto's van je grote vriend. 2019 wens ik je alle goeds. Je verdient het.


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: ContentKing, wen83 en 3 bezoekers