Wegens prive omstandigheden was het niet langer mogelijk om hem hier bij mij te houden.
Een keuze die ik in zijn belang heb moeten maken, maar daardoor niet minder zeer deed.
Heel eventjes heb ik hem hier op de boktmarkt te koop gezet.
Ik wilde hem eigenlijk helemaal niet verkopen maar een paard van 5.5 jaar oud nog steeds onbeleerd in de wei te laten staan was ook geen optie meer.
Mijn haflinger was in 2014 al gepromoveerd tot veredelde grasmaaier en een 2e veredelde grasmaaier ging teveel in de papieren lopen.
Toch verkopen kon ik hem niet
Hij staat hier in de omgeving bekend als licht ontvlambaar doordat na zijn opfokperiode snel van streek was wat zich weer uitte in vluchtgedrag.
Hoe kan ik nou een paard met een gebruiksaanwijzing verkopen ?
In mijn hoofd zag ik hem al van hand tot hand gaan en nog meer onbegrip richting zijn gedrag.
Ondanks dat ik hem al 2.5 jaar niet meer had zien steigeren en hij nog nooit iemand verwond heeft in zijn vluchtpogingen baarde het mij zorgen.
Hij was niet makkelijk om mee om te gaan maar zeker geen monster.
Hij was jong en onzeker dat wel.
Bo bezit het kleinste hartje van het hele paardenrijk
Een grote vriendelijke reus die hier en daar geleid werd door angst.
Ik heb altijd geweten dat hij een makke beer zou kunnen worden maar ikzelf was niet bij machten om dit voor elkaar te boxen (zie je die beren op de weg ??? nee ? nou ik wel
)Stiekem heb ik het altijd van binnen geweten, zijn gedrag, dat was hij niet.
Dat was een weerspiegeling van zijn onervarenheid en onzekerheid die gevoed werd door mij.
Uit onverwachte hoek kreeg ik een aanbod.
Bo mocht naar caily toekomen zodat ik de kans kreeg om mijn privézaken op te lossen.
Ondanks dat wij elkaar nog niet kende (op maanden fben na) heb ik de kans met beide handen aangegrepen.
Ik heb altijd geweten dat caily stiekem ''een oogje'' op de knappe Bo had.
Samen zijn wij tot de oplossing gekomen dat Bo bij haar in pension ging en in ruil voor de goede zorgen mag ze hem beschouwen als eigen door middel van een bruikleen constructie.
Daar ging hij dan op 30 december 2014.
Hij maakt(e) een spreekwoordelijke reis maar de kilometers die hij verhuisde logen er ook niet om.
Zomaar eventjes opzoeken zat er met een afstand van 300km niet meer in.
Binnen een week zag ik het al.
Bo was op zijn plek!
Zijn oogjes straalde en op de filmpjes zag ik een ontspannen Bo.
Hij was/is happy dus ik ben dat ook

In zijn eerste maandje begon zijn opleiding tot rijpaard.
Geheel spelenderwijs leerde hij dat verkeer en auto's je echt niet op eten
Al snel was hij overtuigd en durfde hij best mee om een wandeling te maken


Januari sloot ik trots af.
Zo trots als en pauw op Bo en Caily!
Februari
Hij wandelde nog steeds gezellig mee en is even in Duitsland gaan buurten.
Als je dan toch zo vlakbij woont kun je net zo goed even naar Duitsland wandelen met Caily.
Een witte kerst was het niet geworden maar Bo heeft toch nog sneeuw gezien in 2015 (wij hadden hier geen vlok
)
http://oi63.tinypic.com/qx9ytj.jpg
Maart
Ook cupido heeft Bo zijn hart geraakt

April
Voor we het doorhadden was Bo toe aan de volgende stap in zijn opleiding.
Ik had nooit gedacht dat het zo makkelijk zou gaan.
De trots op die 2 steeg inmiddels al tot sterren maar nu ging het er zelfs aan voorbij.

Mei
Eindelijk kon ik zelf een knuffel halen van mijn grote vriendelijke reus


http://oi64.tinypic.com/52nbs3.jpg
[u]Juni[/u]
Inmiddels ging bo Lekker meerdere keren per week op buitenrit.
Bo had 1 angst die diep geworteld zat.
Water...
Bo wist het zeker dat wanneer je daarmee in aanraking kwam je langste tijd geweest was.
Maar...
Angsten zijn er om te overwinnen

Juli
Naast het genieten van de buitenritten vormde hij een clubje van de 3 musketiers met de jaarling en het veulentje in zijn kudde.
Het genieten kon niet op.

Augustus
Hij heeft zijn watervrees zo overwonnen dat zelfs een douche nemen geen straf meer is
Nog steeds zet hij zijn beste beentje voor!


September

November
Bo galloppeerd in een rengalopje naar de avonturen die 2016 voor hem in petto heeft

Bo heeft in 2015 zijn ware ik gevonden
Ik heb het hele jaar naast mijn schoenen gelopen van trots op dit geweldige duo en daar ga ik voorlopig lekker mee door

