Vanmorgen met Persilla (mijn leasefjord, 20 jaar) bij de dierenarts geweest. Dat ze een peesblessure had was al duidelijk, maar rust leek weinig te doen, dus toch maar een echo laten maken. Zo blijkt nu dat haar checkligament volledig afgescheurd is en dat er bar weinig herstel te zien is na 2 maanden stilstaan. Ze heeft geen pijn en is vrolijk, kan over een maand of 8 mogelijk weer eens een stapritje maken van 15 minuten, maar zeker niet meer.
Ze gaat nu met vervroegd pensioen en we gaan op zoek naar iemand die een weidemaatje, oppas-oma, knuffelbeer of grasmaaier zoekt. Tot we die gevonden hebben, blijft ze gewoon lekker waar ze hoort: bij haar vriendjes in de wei.
Voor mij geldt dat ik qua rijden doorga met Manuel, een 5-jarige PRE ruin. En dat ik Sil, mijn maatje, ontzettend ga missen. Dank je wel, topfjord, lekkere wolbol, omaknollie, voor 4 mooie jaren...
Dat is zeker zo en dat is naast eten haar grootste liefhebberij! 