Vallen met PTSS

Moderators: Dyonne, Nicole288, Pistasche, Apple, C_arola, Coby

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
katharos1999
Berichten: 10
Geregistreerd: 25-06-21

Vallen met PTSS

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 30-06-21 11:56

Ik ben tijdens mijn eerste groepsles 3 weken geleden gevallen. Ik schaamde mij zo erg, ondanks dat ik er niks aan kon doen, want ze hadden mij op een paard voor gevordere ruiters gezet, had ik het idee dat de rest zou denken dat ik een slechte ruiter ben. Ik had ook pas een maand ervaring na 2x in de week priveles gedaan te hebben, voor de andere mensen in de groep was het ook de eerste keer. Daarna brak ook mijn elleboog nog eens en doordat ik PTSS heb, heb ik dit als zeer traumatisch ervaren. Door hard werken heb ik binnen 3 weken een bijna volledig herstel kunnen bereiken, dus ik ben gisteren voor het eerst een halfuurtje gaan stappen met het paard waar ik het meest een band mee heb, maar ik merk dat ik tegen het probleem aan loop dat ik heel bang word als het paard een onverwachte beweging gaat maken. Om mezelf een beter gevoel te geven heb ik al een body protector aan laten meten, want ik ben een beginner en wil mezelf toch wel beschermen tijdens de volgende val, maar alsnog ervaar ik veel angst. Met name omdat ik bang ben om weer op dezelfde arm te vallen. Doordat ik PTSS heb is het voor mij ook heel erg lastig om met angst en spanning om te gaan, omdat er een verschil zit tussen een normaal persoon met angst en iemand met PTSS en ik schaam me er zo voor, ik ben ook echt heel bang dat ik mijn plezier in paardrijden ga verliezen door de angst, terwijl ik het voorheen zo leuk vond en het juist heel goed hielp tegen mijn PTSS klachten, Hebben jullie nog tips?


katharos1999
Berichten: 10
Geregistreerd: 25-06-21

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 30-06-21 12:09

MarliesV schreef:
Stapje terug, dus uit de groepsles en eerst weer vertrouwen krijgen.

Met een gebroken elleboog na 3 weken weer op een paard stappen lijkt mij sowieso niet raadzaam, was de arts het daar wel mee eens?

Heb je verder hulp voor je PTSS? En kan je van daar uit misschien oefeningen meekrijgen qua ademhaling en denken om de angst beter af te vloeien?


Ik ga sowieso priveles doen! Ik had een type 1 breuk, dat is de meest lichte vorm, aan de elleboog, dus het was meer een barstje in het bot. Na een week mocht het gips er af en na week 2 was ik alweer helemaal mobiel. Ook de kracht is terug. Dus de arts gaf toestemming om eind deze week weer te rijden, nu was het gisteren rustig en zet het het paard waar ik op reed geen stap verkeerd en had hij al 2 uur gelopen, dus ik mocht hem uitstappen. Vanaf volgende week pak ik privelessen op, met toestemming van de arts.

Ik heb hulp bij PTSS, maar bij mij is het zo complex dat veel oefeningen de spanning niet voldoende wegnemen, wat ik voorheen deed was oxazepam nemen voor ik ging rijden in combinatie met ritalin. Oxazepam remt de angst namelijk af en de ritalin zorgde ervoor dat ik geen last had van de sufheid, maar ik kan geen trauma behandeling krijgen met oxazepam, dus daar ben ik volledig mee gestopt en ik bouw nu diazepam af.

Maandag spreek ik mijn trauma behandelaar weer en kan ik het meenemen tijdens het bespreken. Ik heb ook met de instructrice afgesproken dat ik elk moment gewoon kan afstappen en kan zeggen dat het mij teveel word, dus ik denk dat ik ergens ook weer moet wennen. Het is alleen dat ik mezelf best wel schaam hiervoor

katharos1999
Berichten: 10
Geregistreerd: 25-06-21

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 30-06-21 12:52

superpony schreef:
Wat jammer dat je toen bent gevallen.

Hoe vind je het verder waar je rijdt? Voel je je daar op je plek? Heb je een fijne instructrice? Als je je daar op je plek voelt, zou ik in overleg gaan en weer opbouwen.

Zelf heb ik met mensen met angst gewerkt en dan is het werken met het paard vaak ook ene goed hulpmiddel om weer vertrouwen te krijgen. Vanaf de grond zien hoe paarden reageren, bespreken waarom ze zo reageren en ook kijken als anderen rijden wat er gebeurt.

Ontspannen komt vaak inderdaad door je ademhaling en is wel ene belangrijk punt. Als je niet goed adem haalt en verstijfd, val je eerder en vaak ook harder.
Als je ontspannen bent, kan je beter en soepeler mee in de bewegingen van het paard.

Dat zijn dingen die je iemand vanaf de grond kan uitleggen en laten zien, maar ook in het zadel kan laten voelen.


ik ben wel op mijn plek waar ik rijd! ze helpen me erg goed en hebben ook begrip voor de situatie. maar hun ervaring met ptss is ook beperkt waardoor ik zelf ook aangeef wat wel en niet werkend is. ik heb nu afgesproken dat ik af mag stappen als het mij teveel word, verder pakte de instructrice het paard ook bij de hand het eerste stukje, mijn vriend is psycholoog en ook hij heeft tips gegeven zodat de intructrice beter kan handelen naar wat voor mij op dat moment fijn voelt.

katharos1999
Berichten: 10
Geregistreerd: 25-06-21

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 30-06-21 12:57

Sabri schreef:
Vervelende val geweest. Maar ik vind het wat 'overdreven' om alles te relateren en erger te maken omdat je PTSS hebt. Neem van mij aan, paardrijden is een risicovolle sport, dat is nou eenmaal zo. Er gebeuren relatief meer en ergere ongelukken dan zeg maar tenniss oid. Part of the game! Zeker beginners vallen sneller. En dit geldt voor iedereen, zeker als je wat breekt is dat traumatisch hoor, of je nu een PTSS hebt of niet.
Je kunt leren omgaan met je angst of een andere hobby zoeken!


Ik denk dat jij niet begrijpt wat PTSS inhoud en waarom een breuk nog traumatischer is als je PTSS hebt. Ik ben door mijn moeder 19 jaar mishandeld, ik ben geschopt, geslagen, aan mijn haren getrokken, uitgescholden en regelmatig opgesloten en uit huis gezet. Als je dan in het gips moet kun je geen kant op, dat triggert het stuk van opgesloten zitten nog erger dan iemand die gewoon regulier zijn arm breekt.

Als ik jou was zou ik me iets beter inlezen over PTSS. Ik maak dit topic om te kijken of er mensen zijn die soortgelijke problemen hebben, niet om te horen dat ik maar een andere hobby moet zoeken, want als ik dat had gewild had ik dat al wel gedaan.

katharos1999
Berichten: 10
Geregistreerd: 25-06-21

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 30-06-21 12:58

Susanne_1995 schreef:
Ik heb ook ptss en ik merk ook dat het mijn angsten op andere vlakken versterkt. Voordat ik ptss opliep was ik eigenlijk totaal niet bang, nu hoeft er maar iets kleins te gebeuren en mijn hart zit in mijn keel. Bij ptss ben je vaak hyperalert wat er ook niet bij meehelpt, dus overdreven is het zeker niet.

Katharos, je bent niet de enige :) ik word ook heel snel bang met rijden en ik kom er moeilijk weer overheen. Wat voor mij heel erg heeft geholpen is het bespreken met de instructrice en regelmatig privéles. Privéles zonder zadel is ook een goede, al is dat ook extra spannend. Daarbij voel je de beweging van het paard en ik vind zelf dat je dingen veel eerder voelt aankomen. Dat kan ook aan de longe en in stap :) ik ben ook geen held en ben begonnen met stappen zonder zadel, inmiddels durf ik kleine stukjes draf ook. Het zorgt ervoor dat je steviger leert zitten en dat geeft ook vertrouwen.
Probeer de schaamte los te laten, het is niet raar wat je ervaart! Ik denk dat iedereen die rijdt periodes met angst en onzekerheid heeft gehad.


Dankjewel! Deze reactie doet mij echt heel goed!

katharos1999
Berichten: 10
Geregistreerd: 25-06-21

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 30-06-21 15:50

Ir111 schreef:
katharos1999 schreef:
ik ben wel op mijn plek waar ik rijd! ze helpen me erg goed en hebben ook begrip voor de situatie. maar hun ervaring met ptss is ook beperkt waardoor ik zelf ook aangeef wat wel en niet werkend is. ik heb nu afgesproken dat ik af mag stappen als het mij teveel word, verder pakte de instructrice het paard ook bij de hand het eerste stukje, mijn vriend is psycholoog en ook hij heeft tips gegeven zodat de intructrice beter kan handelen naar wat voor mij op dat moment fijn voelt.

Klinkt als een fijne plek Katharos.

Is het een idee om voor jezelf te bedenken welke stapjes je kunt maken, dus bv opstappen, dan stilstaan en rustig ademen tot je je comfortabel voelt, dan stappen terwijl de instructeur je paard vasthoudt, gaat dat goed, dan stappen met de instructeur naast je paard maar ze houdt hem niet meer vast, gaat dat goed, dan gaat de instructeur wat verder weg lopen. En dat stap voor stap uitbreiden.

De truuk is, en ik weet niet hoe dat voor jou werkt door PTSS, om bij elke stap goed in je lijf te voelen. Steeds bij jezelf checken: is dit oke? Zo nee, niet een stap verder gaan maar eerst een ontspanningsoefening doen die je geleerd hebt. Lukt een stap verder niet? Dan is dat ook oke. Want het doel is om relaxed op een paard te zitten en niet om zo snel mogelijk los te kunnen draven (bv).

Schamen hoeft echt niet. Er zijn zat ruiters die geen held zijn (ik inclusief). Ik vind het juist dapper als je durft te zeggen hoe je je voelt. Daar is moed voor nodig, zeker als je je schaamt. Als iemand een rare reactie zou geven als jij zegt dat je het spannend vindt dan zegt dat alles over die persoon en niks over jou.

Succes!


Wat jij oppert doen we inderdaad ook. Daar speelt mijn vriend ook een belangrijke rol in, hij ziet vaak eerder dan dat ik het door heb op het moment dat ik overweldigd raak. Ik las ook verder in het topic om priveles te doen en dat is ook wat ik zeker ga doen, een van de dingen die mij erg nerveus maakt is met meerdere paarden rijden, omdat ze op elkaar reageren. Een deel om daarin van mijn angst af te komen is door toch betrokken te blijven bij de groep. Ik ga als het lukt elke week kijken, anders sowieso 1x per 2 weken. Ik zie het niveau van de groep en hoe de manier van lesgeven gaat, dat geeft mij ook vertrouwen. Op korte termijn zal ik niet instromen, maar ik vind het fijn om toch betrokken te blijven, ook om het sociaal contact te behouden met die mensen. Wat ik ook doe ik helpen met de paarden poetsen (mits het nodig is, want er rijd een carousel groep voor ons). Ook dat doe ik om vertrouwen in paarden te krijgen.

Ik heb ook een favoriete paard wat ik het liefst meerdere keren per week bezoek om er mee te knuffelen en hem te borselen, omdat hij er zo van geniet. Met dat paard heb ik ook echt een band en elke keer als ik hem roep komt hij ook naar mij toe. Zo schatttig. Hij helpt me ook heel erg met mijn angst en ik hoop de komende weken in de priveles dat paard te kunnen rijden. Ik heb bijna al mijn lessen met hem gereden en ik ken dat paard heel goed, en zowel met paarden als zonder paarden erbij is het echt een paard dat geen stap verkeerd zou zetten. Het enige wat hij doet is proberen bij de andere paarden in de buurt te komen en ik ben langzaam aan het leren om daarmee om te gaan.

Wat voor mij belangrijk is is om niet te stoppen, bij mij gaat het veel meer om ervaren dat het wel goed kan gaan. Voordat ik viel werkte paardrijden zo goed tegen mijn PTSS, als ik op het paard zat kon ik mezelf ontspannen en mijn trauma's even vergeten. Ik voelde me verbonden met het paard en ik was zo bezig met het paard dat ik geen tijd had om aan de trauma's te denken. Daardoor verminderde de klachten die ik had na een avond rijden ook aanzienlijk, mijn stemming werd beter, ik was kalmer en kon beter omgaan met spanning.

Ik hoop met de priveles weer de ontspanning te vinden die ik had, want dat is het voor mij gewoon echt enorm waard. Dat ik viel was gewoon een stom ongeluk, ik zie ook mensen de manage bekritiseren, wat ik snap. Maar wat ik niet heb verteld is dat onze groep om 21:00 rijd, dus wij de paarden krijgen die die dag nog kunnen rijden en soms komt het dan voor dat er een moeilijker paard bij komt. Ook had de instructrice het niveau van de groep verkeerd ingeschat, het was ook de eerste les. Ze steekt de lessen nu ook anders in en zorgt ervoor dat de andere paarden voldoende afstand houden van lastige paarden.

katharos1999
Berichten: 10
Geregistreerd: 25-06-21

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 30-06-21 16:05

oji schreef:
Ik hoop niet dat dit respectloos overkomt, want zo bedoel ik het zeker niet, het is oprecht interesse.

Wat trekt jou zo in het paardrijden aan Katharos, als het je zoveel angst inboezemt?
Ik moet zeggen dat ik nooit een angstige ruiter ben geweest en ik mij altijd oprecht heb afgevraagd wat echt angstige ruiters beweegt om te gaan paardrijden. Ik snap het nog als je je leven lang hebt gereden en later angst ontwikkelt. Dan heb je een basis om op terug te vallen, kun je realistisch denken, dit is iets wat ik kan dus ik zet mij erover heen. Maar als je nog echt helemaal aan het begin staat, dus ook geen kennis en kunde hebt om terug te vallen, automatismen die je in moeilijke situaties kunnen redden. Waarom wil je dan gaan rijden? Er is zoveel leuks te doen met paarden ook buiten rijden om.

Ikzelf heb bv hoogtevrees. Voor skiën, wat ik al vanaf jongs af aan doe zet ik mij er makkelijk overheen omdat ik mij op ski's redelijk vertrouwd voel. Maar hoe gaaf bergbeklimmen mij ook lijkt, daar ga ik niet aan beginnen, gewoon omdat ik weet dat ik mijzelf door mijn angst en bijkomende onkunde in gevaarlijke situaties ga brengen.



Wat mij aan paardrijden trekt is dat het voordat ik viel een enorm hulpmiddel was voor mijn PTSS, zodra ik op het paard zat kon ik volledig ontspannen. Ik heb tijdens de lessen meerdere keren gehoord dat het paard heel erg ontspannen overkwam als ik hem onder het zadel had. En het helpte mij met een positieve manier vinden om met gevoelens om te gaan, paarden geven mij een goed gevoel omdat ik het ontzettend leuk vind om met dieren om te gaan en ze te verzorgen. Na een les paardrijden voelde ik mezelf altijd goed, ik had meer energie, mijn stemming was beter en ik had minder last van trauma.

Ik hoop door langzaam te starten dat gevoel straks weer te kunnen krijgen, maar daarvoor moet ik eerst een paar positieve ervaringen op gaan doen tijdens de priveles

katharos1999
Berichten: 10
Geregistreerd: 25-06-21

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 30-06-21 16:05

oji schreef:
Ik hoop niet dat dit respectloos overkomt, want zo bedoel ik het zeker niet, het is oprecht interesse.

Wat trekt jou zo in het paardrijden aan Katharos, als het je zoveel angst inboezemt?
Ik moet zeggen dat ik nooit een angstige ruiter ben geweest en ik mij altijd oprecht heb afgevraagd wat echt angstige ruiters beweegt om te gaan paardrijden. Ik snap het nog als je je leven lang hebt gereden en later angst ontwikkelt. Dan heb je een basis om op terug te vallen, kun je realistisch denken, dit is iets wat ik kan dus ik zet mij erover heen. Maar als je nog echt helemaal aan het begin staat, dus ook geen kennis en kunde hebt om terug te vallen, automatismen die je in moeilijke situaties kunnen redden. Waarom wil je dan gaan rijden? Er is zoveel leuks te doen met paarden ook buiten rijden om.

Ikzelf heb bv hoogtevrees. Voor skiën, wat ik al vanaf jongs af aan doe zet ik mij er makkelijk overheen omdat ik mij op ski's redelijk vertrouwd voel. Maar hoe gaaf bergbeklimmen mij ook lijkt, daar ga ik niet aan beginnen, gewoon omdat ik weet dat ik mijzelf door mijn angst en bijkomende onkunde in gevaarlijke situaties ga brengen.



Wat mij aan paardrijden trekt is dat het voordat ik viel een enorm hulpmiddel was voor mijn PTSS, zodra ik op het paard zat kon ik volledig ontspannen. Ik heb tijdens de lessen meerdere keren gehoord dat het paard heel erg ontspannen overkwam als ik hem onder het zadel had. En het helpte mij met een positieve manier vinden om met gevoelens om te gaan, paarden geven mij een goed gevoel omdat ik het ontzettend leuk vind om met dieren om te gaan en ze te verzorgen. Na een les paardrijden voelde ik mezelf altijd goed, ik had meer energie, mijn stemming was beter en ik had minder last van trauma.

Ik hoop door langzaam te starten dat gevoel straks weer te kunnen krijgen, maar daarvoor moet ik eerst een paar positieve ervaringen op gaan doen tijdens de priveles


katharos1999
Berichten: 10
Geregistreerd: 25-06-21

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 16-07-21 14:45

Hoi,
Ik haal toch dit topic nog een keer aan. Helaas is het bij ons in de buurt niet mogelijk om grondwerk te doen, ook schatte mijn schoonmoeder die een eigen pensionstal heeft gehad de kans klein dat ze een beginner dat op mijn manage zouden doen.

Ik heb een vriend die Psycholoog is, dus hij heeft de angst er grotendeels uit gehaald via EMDR, omdat dit trauma zo klein was in vergelijking met mijn andere durfde we deze wel aan. De diepere trauma´s laat ik lekker over aan de klinisch psycholoog waar ik bij loop. Mede hierdoor maar ook door het aanschaffen van een body protector (ik heb geinversteerd en een airowear outlyne gekocht, als ik het goed spel) deze is heel fijn en geeft me wat meer vertrouwen. Ook weten de instructeurs van de situatie en heb ik een signaleringsplan gemaakt, dat is eigenlijk een a4tje met de verschillende fases van angst en hoe hun er op kunnen reageren zodat het voor mij prettig is.

Ook neem ik privelessen en ben ik gewoon eerlijk over de angst die ik heb, maar na de EMDR ben ik toch de groepsles in gegaan, met een eigen gekozen paard en het voelde zo anders. ik had alle controle terug en waar de rest nog moeite had, ging het tussen mij en mijn paard wel echt fantastisch. Na 45 minuten kwam er wat spanning op en ik had de afspraak al gemaakt dat ik er elk zelf gekozen moment af mocht, dus toen heb ik dat gedaan en zijn we gaan stappen aan de hand tot het einde van de les.

Voorlopig blijf ik beide doen, omdat het uitstellen van groepslessen de angst weer gaat versterken. Mochten er mensen zijn die geen EMDR kunnen krijgen vanwege de lange wachtlijsten wil ik meegeven dat er online heel veel dingen te vinden zijn die je zelf al kan doen!! Hier staat het bijvoorbeeld https://praktijkgewoonik.nl/files/EMDR% ... ethode.pdf let wel op, dat op het moment dat je dit met een te groot trauma niet moet gaan doen. Op het moment dat je spanning ervaart zou je meer oefeningen kunnen toepassen terwijl je de EMDR doet, zoals aftellen van 100-7 of met je armen op je benen tikken.

Hopelijk hebben mensen nog iets aan mijn ervaring.


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 bezoekers