Citaat:
Aah Daalderhof! Daar heb ik ook iets van 3 jaartjes gereden!
Mooie stal, mooie hallen.
Ken ik. Gezellige manege. Komen er wel eens als mijn dochter er concours heeft met een van de paarden.
Citaat:
Een foto van mijn aparte Fjord X Pinto kruising
Leuke kruising Orsje
Citaat:
Ach en iedereen heeft altijd een lange weg te gaan, niemand is perfect en iedereen is ergens moeten beginnen. Als je er maar plezier in hebt! je hebt instructie, dus dat komt allemaal wel goed

Gewoon lekker genieten ervan.
Juist. En lekker genieten en er plezier in hebben is het belangrijkste.
Citaat:
Zo zou ik misschien ooit in de toekomst als ik weer zou gaan rijden (maar voorlopig niet, dat van Helmer zit ook nog wel vers in het geheugen allemaal) misschien wel richting de western kant op willen gaan. Dan zou ik ook nog alles moeten leren van die manier van rijden.
Wat is er dan met Helmer?
Citaat:
Ja, mag ik mij ook melden?
Welkom Yourlover
Citaat:
Nou, ik ben Melanie en ik woon in Holset (Vijlen)
Ik studeer Veehouderij in Den Bosch op het Helicon en woon door de week in Lennisheuvel (Boxtel)
Ik wens elk jaar mijn droompaard voor mijn verjaardag, maar het enige wat ik altijd krijg
is een kaartje met een paard erop, haha! Dus ik heb helaas geen paarden in mijn bezit.
Wel ben ik regelmatig inzetpaar op een pensionstal in Gulpen en verzorg ik met een vriendin
haar paard. Vragen zijn altijd welkom als je meer wilt weten
Hoi Melanie, dan woon je in 'n prachtig omgeving (als ik me niet vergis).
Wie weet wanneer je wens uitkomt
. In de tussentijd heb je gelukkig wel een paard om te rijden.
Citaat:
Daar heb ik tot afgelopen augustus gestaan met mijn ex-paard..
Citaat:
Ik ben ook paardloos..
Heb per 1 oktober afstand gedaan van mijn paardje.
Had altijd gedacht dat als ik hard genoeg probeerde ik Helmer erbij zou kunnen houden als we een kindje kregen. Maar het werd me echt te veel, zat niet meer goed in m'n vel en kwam overal tekort.. Ook voor Helmer was dit gewoon niet eerlijk, hij verdiende gewoon beter. Had altijd gezegd dat hij voor altijd bij me zou blijven en ik hem het leven kon geven wat hij verdiende(want hij had al veel te veel meegemaakt in zijn leven).. Deze belofte heb ik met heel veel pijn in m'n hart moeten breken. Hij heeft nu een nieuwe eigenaar (mijn verzorgster was dat) en kon ook blijven staan waar hij stond (bij een vriendin, Ernie uit dit topic) dus voor hem veranderde er gelukkig ook niet veel. Nu weet ik ook zeker dat hij een supergoed plekje heeft en dat heeft me wel getroost, dat ik hem niet aan een vreemde heb hoeven te verkopen en gewoon weet dat waar hij nu staat gewoon super verzorgd wordt en zijn nieuwe eigenaresse is stapelgek op hem. Ik kan hem nog opzoeken als ik wil, dus dat is wel fijn.Maar het is nog steeds heel raar voor me en doet nog steeds wel pijn, dat 'Mijn Helmer' mijn Helmer niet meer is.. Maar goed..
Ik heb nu een kindje van dik 9 maanden en die slurpt naast werk/huishouden zoveel energie (ondanks dat hij echt bijna voorbeeldig is). Heb nu wel wat meer rust en kan dan ook alles aan mijn kindje geven nu wat hij nodig heeft. Misschien OOIT in de toekomst weer een eigen paard of dat ik misschien wat ga lessen ergens, maar voor nu probeer ik te genieten van hetgeen wat ik heb en kijk ik wel terug op bijna 3 mooie jaren wat ik met Helmer heb gehad. Met heel veel downs, maar de ups hebben alles goedgemaakt en Helmer heeft me zoveel gegeven in die korte tijd, daar ben ik al dankbaar voor
Een zware en moedige beslissing. Gelukkig is hij niet helemaal uit zicht en is hij bij een vertrouwd nieuw baasje gekomen. Jij blij, verzorgster blij en voor Helmer is er gelukkig niet al te veel veranderd, dus met hem zit het ook wel goed.
En wie weet wat de toekomst brengt als je weer wat ruimer in de tijd komt te zitten.
Citaat:
En toch... ooit staat 'ie op de wei...
om het plaatje helemaal compleet te maken: op de wei in het buitenland
Hoop dat je dromen uit gaan komen.
Mijn dromen zijn wat dat betreft (na wat omwegen en heel wat jaren) uiteindelijk ook uitgekomen. Paarden aan huis, alleen niet in het buitenland, dus moet met wat minder zon genoegen nemen