Autisme, diagnose latere leeftijd

Moderators: Polly, Ladybird, Hanmar, Mjetterd, Giolli, Sica, ynskek

 
 

Muze
Berichten: 2099
Geregistreerd: 24-04-20

Autisme, diagnose latere leeftijd

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 06-04-21 20:24

Ik was benieuwd of hier meer dames met autisme zitten..
En ook bij wie de diagnose pas laat in de volwassenheid gesteld is?
Waar lopen jullie zoal tegenaan?
Hebben jullie therapie/ hulp?
Pb
Mag ook.


Warboel
Berichten: 13853
Geregistreerd: 04-11-08
Woonplaats: Leiden

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-04-21 21:28

Jup :wave: Bij mij is de diagnose afgelopen augustus gesteld, op 27 jaar. Niet extreem laat in de volwassenheid dus, ik voel me niet super volwassen ofzo in ieder geval :+

Ik heb psychoeducatie (groep) gehad en was daar de jongste :)) Zat met 3 mannen van 33, 35 en 61 en 2 vrouwen van 47 en 50.
Vooral bij vrouwen wordt vaak de diagnose verkeerd gesteld, en krijg je vaak het label borderline. Die heb ik door een zeer adequate psycholoog gelukkig niet gehad!

Ik heb voorafgaan aan de diagnose 3 jaar ongeveer therapie gehad. CGT, EMDR en gesprekstherapie omdat ik ook knetter depressief was. Ik slik ook best wel hoge dosis antidepressiva en anti psychotica (die laatste om me te helpen slapen).
Die depressie ging maar niet weg dus is er verder gekeken, daar is toen de diagnose autisme uitgekomen.

Op het moment ben ik therapie vrij. Niet dat het zo goed gaat hoor, maar de psycholoog wist even niet wat handig was omdat ik dus al lang therapie heb. Ben met de gemeente in gesprek over vergoeding van een autisme hulphond en als dat niks word hoop ik in ieder geval uit de WMO begeleiding op maat vergoed te krijgen. Ben wel nog onder behandeling van een arts bij de GGZ voor de medicatie.

Sinds januari 2020 zit ik in de ziektewet omdat ik keihard ingestort was op werk. Paniekaanval, kon niet meer op m'n benen staan. Ben 3 maanden thuis geweest en nog aan het reintegreren. Inmiddels werk ik 20 uur in de week ongeveer, en ja het is een heel dun lijntje.. Vandaag heb ik 6 uur gewerkt, kan zomaar zijn dat ik morgen net aan 3 red. Ik heb nog niet echt een manier gevonden om een beetje oké prikkels te kunnen verwerken helaas. Ik werkte als verkoopmedewerker in een elektronica winkel, dat ging gewoon niet. Pratende mensen, muziek, licht, klanten die je soms aanraken (nu niet natuurlijk), elke klant die anders ruikt, echt veel te veel prikkels.
Heb nu een baan bij hetzelfde bedrijf als technician, dus meer in de backoffice. Heb een eigen kantoor, en dat scheelt gewoon enorm veel.

Ik ben gewoon constant zwaar overprikkeld. Heb snel paniekaanvallen en veel angsten. Sociaal ben ik wel prima eigenlijk, ik kan met best wel veel mensen overweg alleen wel veel oppervlakkige contacten.

De diagnose heeft me wel geholpen mezelf beter te accepteren, ik ben niet meer constant zo boos op mezelf dat ik nou eenmaal niet zo functioneer als dat leeftijdsgenoten dat doen.

Helaas is bijvoorbeeld boodschappen doen echt problematisch, regelmatig eten we een bij elkaar geraapt maaltje omdat ik niet naar de winkels durf, of ik na 5 minuten een paniekaanval krijg door alle prikkels en snel de winkel weer uit ren.

M'n hersenen stoppen gewoon met werken ofzo als ik erg overprikkeld raak, ik kan dan geen keuzes meer maken, vergeet iedereen z'n naam, word duizelig en misselijk, enorme hoofdpijn, en zo ontzettend verlammend moe dat ik niet meer recht uit m'n ogen kan kijken en me soms ook daadwerkelijk amper meer kan bewegen. Ik slaap dus ook best wel veel.

Volg mijn kleine windhonden vriendinnetje: [BB-HK] [VOLG] Otje de Silken Windsprite of op Instagram: Otje_the_Windsprite

Illustraties instagram: @studiodavesmade

_Denise_

Berichten: 5396
Geregistreerd: 05-02-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-04-21 22:13

Bij mijn broer op 25-jarige leeftijd (nu 31). We wisten altijd al dat er ‘wat’ was, maar deze diagnose is nog altijd een verrassing geweest. Zeker omdat hij al jaren hulp kreeg.

Hij heeft veel verschillende hulpverleners gehad, tijdje medicatie geprobeerd, weer gestopt maar blijvend onder behandeling. Volgens mij ziet hij wekelijks een therapeut en heeft hij meerdere psychiaters gehad.
Wat ik me kan herinneren is dat hij twee jaar terug echt bijna helemaal er doorheen zat. Had hij eindelijk de berg beklommen om betere hulp te zoeken; duurde het 8 maanden voordat hij deze kreeg. Dat was erg slopend voor hem.

De Corona crisis helpt hem ook niet. Alles waar hij rust, ontspanning en regelmaat uit kon halen is weggevallen.

Hij is een van de meest zachtaardige en slimme mensen die ik ken. Ik gun hem zo een leven zonder de hardships die hij ervaart. ‘Gelukkig’ heeft hij vanuit de gemeente nu bevestiging dat hij een afstand heeft tot de arbeidsmarkt. Zo kan hij bij de universiteit werken en zichzelf onderhouden met minder uren per week.

Ik lees graag in dit topic mee om erachter te komen hoe ik hem kan ondersteunen vanuit mijn positie. Ik vind het moeilijk contact met hem te zoeken, vaak kost alles hem veel energie en een bezoek van mij moet uitvoerig gepland worden. Mijn aanbod voor hulp wordt doorgaans afgeslagen. Nu met de crisis heeft hij nergens puf voor, heb hem al maanden niet meer gezien. De drempel om contact met hem te zoeken wordt nu voor mij ook steeds hoger :o mijn vader en ik zitten hoogstwaarschijnlijk ook ergens in dit spectrum

Prairy

Berichten: 4861
Geregistreerd: 28-12-03
Woonplaats: In het bos onder

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-04-21 22:51

:wave:

Vorig jaar januari de diagnose gekregen met de mededeling, u heeft autisme. Ga er maar eens op Googlen. De afspraak erna was, zoek zelf maar een behandelaar (gediagnosticeerd door zeer uitgebreid neuropsychologisch onderzoek).

Ik ben nog steeds op zoek naar een behandelaar die plek heeft. Ondertussen zoekt de praktijkondersteuner van de huisarts mee want ik werd helemaal koekoek van alle mogelijkheden die geen mogelijkheid hadden, alles is vol.

Ik ben dus op 37 jarige leeftijd bestempeld tot autist en tot op de dag van vandaag weet ik niet zo goed wat ik daarmee aan moet eigenlijk.

Ik loop vooral tegen mezelf en mijn grenzen aan.

Akshay

Berichten: 1760
Geregistreerd: 05-03-12
Woonplaats: Noord-Brabant

Re: Autisme, diagnose latere leeftijd

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-04-21 23:23

:wave:
Inmiddels 30 jaar, en op mijn 27e onderzoeken in gegaan op mijn verzoek.

Ik was depressief, had een burnout en snapte echt niet waarom alle simpele dingen me zo moe maakten..
Autisme dus. Het stempeltje lost niks op, maar het helpt me wel om te accepteren.
Ik ben een pinguïn, ik hoef niet te vliegen..

Ik loop er vooral tegenaan dat ik snel leegloop op "sociale dingen" twee dagen achter elkaar bezoek is vermoeiend.
Sommige mensen zijn veel vermoeiender dan anderen..
Ik plan en evalueer gesprekken heel erg. Kan nu nog naar worden van een gesprek van 5 jaar terug waarin ik toen misschien wel iets verkeerd gezegd kan hebben.

Én ik word naar van mensen in mijn "aura"/bubbel. Nu is dat sinds een jaar niet meer de norm, en dat vind ik "fijn" want daar doe ik het beter op.

Ik heb een gewone kantoorbaan 40u in de week. Behalve dat ik heel goed moet opletten op overzicht houden, collega's op tijd buiten blocken en mezelf afsluiten om te concentreren gaat dat prima :)

<3 Vikingpaardenhoudster <3

Welshponygek

Berichten: 199
Geregistreerd: 18-07-04
Woonplaats: Kop van Noord-Holland

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-04-21 23:28

Ik heb mijn diagnose vorig jaar juni op nog net 36-jarige leeftijd gekregen.

Ik krijg al therapie sinds 2007, wel met tussenpozen en had al verschillende diagnoses gekregen. Mijn laatste psycholoog zag wel wat tekenen van ASS en vroeg of ik dat wilde laten onderzoeken.
Heel stom dat ik er zelf nooit bij stil had gestaan. In het verleden heb ik o.a. gewerkt met kinderen met ASS. Ik herkende wel altijd veel van mijzelf daarin, maar altijd weggeschoven onder de gedachte dat iedereen wel autistische trekken heeft.
Maar goed, de diagnose kwam uiteindelijk voor mij niet als een verrassing en gaf voor mij wel wat verklaringen voor mijn gedrag, gedachten en gevoelens. Ik was er wel blij mee dat ik eindelijk wist waardoor ik mij zo anders voel.

Na mijn diagnose had ik ook een psycho-educatie groep speciaal gericht op vrouwen met ASS gedaan. Omdat ik behoorlijk overprikkelt was (en ben) moest ik daarna eerst wat meer rust voor mijzelf creëren, m.b.v. ambulante begeleiding, voordat ik verder therapie voor mijn angsten kreeg.
Afgelopen februari mocht ik daarmee beginnen en er was vooruitgang, maar niet genoeg volgens de behandelaren. Ik kreeg eigenlijk te horen dat ik uitbehandeld was bij de GGZ en dat er alleen nog klinische opname mogelijk was of een verwijzing naar een andere organisatie die begeleiding geeft aan mensen met ASS.
Begeleiding krijg ik al en daar ben ik heel blij mee, maar mijn angsten blijven een groot obstakel.
Het officiële evaluatiegesprek met de GGZ moet eigenlijk nog volgen, maar ondertussen heb ik zelf ook onderzoek gedaan en mij door de huisarts laten doorverwijzen naar het dr. Leo Kannerhuis.

Werken zit er voor mij helaas niet in op dit moment. Ik gebruik wel medicatie, wat mij iets rustiger maakt en waardoor ik het leven nog een beetje vol kan houden.

Waar ik onder andere tegenaan loop is overzichtsverlies, angsten, overprikkeling, moeite met emotieregulatie, opvoedproblematiek en moeizame sociale contacten. Ik ben ook heel perfectionistisch en snel gestrest.
Laatst bijgewerkt door Welshponygek op 08-04-21 23:57, in het totaal 4 keer bewerkt

Omar jij bent mijn toppertje en beste vriendinnetje : )

lies_sparkle

Berichten: 5418
Geregistreerd: 19-06-11

Re: Autisme, diagnose latere leeftijd

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-04-21 23:53

Yes, hier nog eentje :-)
Vorig jaar februari dus toen ik 25 was.
Opzich helpt de sticker natuurlijk niet maar het verklaarde wel heel veel.

Toptip om te lezen:
‘Maar je ziet er helemaal niet autistisch uit’
Van Bianca Toeps

Escada

Berichten: 3395
Geregistreerd: 25-10-07
Woonplaats: Arnhem

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-04-21 03:49

Mag ik vragen hoe zoiets getest word bij je? :o

Volg onze sprookjesbruiloft!
[LZP] Van Tinder tot Trouwen!

Vragen over Bengalen? Stuur gerust een PB!

Welshponygek

Berichten: 199
Geregistreerd: 18-07-04
Woonplaats: Kop van Noord-Holland

Re: Autisme, diagnose latere leeftijd

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-04-21 08:17

Dat verschilt denk ik een beetje per instantie. Bij mij had de GGZ al veel voorgeschiedenis die werd gebruikt, daarnaast had ik een lang interview, werd mijn partner geïnterviewd (normaal gesproken zijn dit ook ouders, omdat zij veel weten over je kindertijd) moest ik veel vragenlijsten invullen en rapporten van vroeger laten zien.

Omar jij bent mijn toppertje en beste vriendinnetje : )

Welshponygek

Berichten: 199
Geregistreerd: 18-07-04
Woonplaats: Kop van Noord-Holland

Re: Autisme, diagnose latere leeftijd

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-04-21 08:23

Het onderzoek was bij mij gedaan daar een klinisch psycholoog van de GGZ.

Omar jij bent mijn toppertje en beste vriendinnetje : )

MarlindeRooz

Berichten: 26632
Geregistreerd: 27-02-10
Woonplaats: Unknown

Re: Autisme, diagnose latere leeftijd

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-04-21 09:39

Ik lees ook mee. Heb nog geen officiële diagnose maar wel veel psychologen (4 ofzo), artsen en een psychiater die het vermoeden haha. Maar de wachttijd is gewoon 20 weken.

Zijn er geen instanties die enkel tests aanbieden die sneller zijn? -O-

xPabloBokt
Berichten: 5446
Geregistreerd: 15-06-12
Woonplaats: Ergens in het zuiden

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-04-21 10:01

Ik meld mij! :wave:

Ik ben 24 jaar en heb zo'n dertien jaar geleden de diagnose Asperger gekregen. Ik was toen dus ongeveer 11 jaar oud. Bij mij waren ze er dus vrij vroeg bij.

Als ik mensen vertel dat ik autisme heb krijg ik vaak de reactie dat ze dat niet bij me hadden verwacht. Typisch voor autisme bij vrouwen - wij maskeren namelijk heel goed :)* en komen daarom socialer over/zijn socialer dan mannen met autisme.

Voor de vrouwen die later gediagnosticeerd zijn, eventueel ook Asperger of iets soortgelijks hebben en vragen hebben over hoe met bepaalde dingen om te gaan - stuur me gerust een berichtje! :)

Edit: mijn diagnose is gesteld door een 1e lijns GZ psycholoog.

It's okay if you're lost
We're all a little lost
And it's alright

MyWishMax
Berichten: 15631
Geregistreerd: 14-11-05
Woonplaats: Zuid Holland

Re: Autisme, diagnose latere leeftijd

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-04-21 10:05

Ik lees ook mee. Aantal hulpverleners, artsen enzovoorts hebben het wel eens geopperd. Ik heb alleen geen idee waar te beginnen of waar ik heen moet.

En of het nut heeft. Als ik het een paar jaar geleden had laten onderzoeken misschien wel, maar ik weet niet of ik er nu wat aan zou hebben. Ja, hulp misschien?

B + 19 PR 217 / L1 + 24 PR 218 / L2 + 19 PR 212

MarlindeRooz

Berichten: 26632
Geregistreerd: 27-02-10
Woonplaats: Unknown

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-04-21 10:07

Letterlijk iedereen in mijn meest directe kring heeft autisme (geen grap) hebben jullie dat ook?

Echt mijn 4 beste vriendinnen bijvoorbeeld. _O-
En als ze nog geen diagnose hadden kregen ze dat wel. :+

@mywishmax er kan dan zeker nog veel te halen zijn. Zeker op het gebied van (zelf)begrip.

Marocje
Berichten: 4338
Geregistreerd: 26-03-11
Woonplaats: Gelderland

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-04-21 10:32

Hier ook iemand die het op latere leeftijd vastgesteld kreeg.

Altijd ging het wel goed, kon me prima aanpassen, of maskeren zoals Pablobokt al zegt.

Maar toen de kinderen groter werden, zag ik dat zij de dupe werd en ben ik naar de huisarts gegaan. Ik had zelf het vermoeden van Asperger, maar na wat onderzoeken kwam er toch PDD-NOS uit. (Zoon heeft wel Asperger en is hoogbegaafd, ook zo’n leuke combi).

Heb psycho educatie met (toenmalige) vriend/Vader vd kinderen. Ik had er wel wat aan, helaas heeft hij amper wat opgepikt.

Nu is er afgelopen week wat gebeurd wat ik zo heftig vond, dat ik ben ingestort. Met dingen zoals dood moeder, dood pony, familiebreuk of relatiebreuk in jaar tijd kon ik prima omgaan. Maar dit?

Huisarts verwees mij meteen door met de bijschrijving: omgaan met gevoelens. Tja, daar ging het mis inderdaad.

Merileth

Berichten: 992
Geregistreerd: 18-05-05
Woonplaats: Maarssen

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-04-21 11:30

Hier nog iemand! Afgelopen november definitief vastgesteld. We zouden wachten tot er een groep was voor psycho-educatie, maar die ging starten op donderdagmiddag en dan kan ik niet i.v.m. werk. Nu ga ik a.s. woensdag individueel starten. In groep 7 is vastgesteld dat ik hoogbegaafd ben, inderdaad een geniale combin (not :') ) zoals Marocje aangeeft.

Ik werk op een BSO, dus dat kan best heftig zijn qua prikkels. Op de een of andere manier weet ik op mijn werk het echt overprikkeld raken voor me uit te schuiven, maar de klap komt dan harder aan zodra ik thuis ben. Mijn directe collega's en manager zijn op de hoogte, zodat ze ook weten dat als ik aangeef dat het gewoon echt helemaal op is, ze weten dat ze mij even moeten laten (een tijdje terug gingen we sportactiviteiten organiseren, en met de kinderen die we die dag in de noodopvang hadden daarheen. Omdat ik die dag de enige op de groep was die met het busje rijdt, ben ik in totaal 5 keer heen en weer gereden om alle kinderen daar te krijgen maar daarna ook weer terug op locatie. Toen was ik gesloopt, en hebben collega's mij lekker gelaten. Ik heb bij een groepje kinderen op de bank gezeten, toezicht gehouden en met een paar zitten kletsen, dus het is niet dat ik helemaal apathisch word dan). Ik merkte wel al jaren dat ik echt overprikkeld kon raken van dingen, en heel soms zodanig overprikkeld dat ik letterlijk geen aanrakingen kan verdragen, ook van mijn man niet. Toen ik in 2019 met mijn werk mee hielp met promotie activiteiten met de sinterklaas intocht, en later thuis compleet overprikkeld was, en er ook nog aan de ene kant een buurkind luid aan het huilen was, en aan de andere kant een buurman aan het boren, heb ik letterlijk met mijn handen over mijn oren, in kleermakerszit en mijn hoofd tussen mijn knieën gezeten. die avond ook nog een gourmet met vrienden gehad, mijn man reed, en onderweg tot twee keer toe iemand gehad die echt raar en zeer gevaarlijk gedrag vertoonde. Omdat ik nog steeds last had van alle prikkels eerder die dag, kwam het veel heftiger bij mij binnen. Na de tweede ook gewoon gezegd dat als we er nog zo een tegen zouden komen, ik zou gaan huilen. De gourmet was gezellig, maar doordat ik eigenlijk al aan mijn taks van prikkels zat die dag, reageerde ik sneller bozig op sommige dingen. Dat was het moment dat ik mij realiseerde dat mijn overprikkeling ergens vandaan moest komen. Toch op dat moment nog niet de stap gezet om hier mee aan de gang te gaan. Dat duwtje kreeg ik pas na een akkefietje op mijn werk met een kind, wat echt heftig was. Situatie met ouder ook. Stevig gesprek met mijn toenmalige manager gehad, waarin ik uitsprak dat ik dat onderzoek wilde laten doen, en toen moest ik wel.

Wat ik hier lees, dat je nog jaren later naar kunt worden van een situatie die slecht verliep, dat heb ik ook. Ik ben heel goed geworden in verdringen, al lukt het niet altijd.

MarlindeRooz: niet iedereen, maar ik heb een wat ongebruikelijkere hobby (tenminste, veel mensen vinden het vreemd), en in verhouding heb ik vrij veel autistische vriendinnen/kennissen daarbinnen.

Ik hou van duidelijkheid, als mijn man het een verrassing kan houden waar we gaan wandelen, kan ik oprecht koppig aan tafel blijven zitten tot hij zegt waar we heen gaan. Ik ben perfectionistisch, en heb een groot verantwoordelijkheidsgevoel. Dat ging niet zo goed samen met een semi-leidinggevende functie waarvoor ik ook nog eens slecht ingewerkt bleek (zeg maar gerust niet), ik heb toen huilend mijn manager gebeld dat het me de extra stress niet waard was. Nu sta ik op een rustigere locatie en ben weer tot rust gekomen. Weer gewoon pedagogisch medewerker. Ik ben op zoek naar ander werk, vooral prikkelarmer en geen contact hoeven hebben met ouders :+ , want daar hou ik niet zo van. Het contact met de kinderen dan weer wel. Mijn huidige manager maakt nu, tijdens de noodopvang graag gebruik van mijn voorkeur voor administratief werk en niet aanwezig filter voor details. Want dat komt met dat soort dingen juist wel van pas, omdat ik alles hetzelfde wil hebben, en de meeste collega's daar niet zo nauwkeurig in zijn als ik.

Door de combinatie met hoogbegaafdheid loop ik er ook nog eens tegenaan dat routine snel saai wordt, en ik me echt flink ga vervelen. Het is dus voor mij ook lastig om werk te hebben waarin voldoende routine zit voor mij om teveel prikkels en onverwachte dingen tegen te gaan, maar genoeg variatie om niet tot op het bot verveeld te raken. In mijn vrije tijd schrijven helpt daar enigszins in.

Ik zie mensen over 'sociale dingen', dat herken ik ook gigantisch, maar vanaf dat mijn ouders en zusje weten dat ik in dit traject zit, en dat het gewoon 'op' is soms, worden mijn grenzen hierin ineens geaccepteerd. Heel fijn, want als ik bij een spelletje aangeef dat dit het laatste potje is voor mij, proberen ze niet 'ah toe, ééntje extra kan toch nog wel?' omdat ze weten dat ik ook gewoon helemaal leeg ben.

@Akshay, ik schijn als kind al mensen niet in mijn 'bubbel' gewild te hebben. Ik hou ontzettend van die anderhalve meter, want het scheelt echt heel veel overprikkeling. Eigenlijk alles wat jij schrijft denk ik 'ja, dat ben ik', los van die kantoorbaan, want dat probeer ik juist te krijgen. Afgelopen zomer in de Efteling geweest, en voor het eerst pas tegen sluitingstijd overprikkeld geweest i.p.v. ergens in de eerste helft van de middag. Puur door die afstanden in de wachtrijen.

Ik loop trouwens bij Dokter Bosman in Utrecht. Na mijn psycho-educatie is de kans groot dat ik los nog met prikkelverwerking aan de gang kan.

Mijn boek is hier te koop!
Not all treasure is silver and gold....

Rije
Hoofd Bezwaarcommissie

Berichten: 26703
Geregistreerd: 22-07-08
Woonplaats: Niet meer in Zwolle

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-04-21 11:49

Geen persoonlijke ervaring, maar ik wilde deze link even delen, wellicht heb je/hebben jullie er wat aan. Daarin komen verschillende vrouwen aan het woord over hun diagnose en ligt de focus vooral op de diagnose op latere leeftijd.


Heb jij een Arabisch volbloed (of minstens 50%) en rij je western? Word lid van de gezellige en sportieve DAWRA!

Meliaforever

Berichten: 11725
Geregistreerd: 12-12-05
Woonplaats: Oegstgeest

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-04-21 12:15

Bij mij is het vorige maand vastgesteld, wel in een lichte vorm. Ik kamp al jaren met angsten (voor het leven, controleverlies etc).
Ik moet nog psycho educatie krijgen, maar voor vrouwen is er een stuk minder over te vinden. Gelukkig steeds meer.

Ik vind het wel een 'zwaar' woord, dat moet ik nog even verwerken. :+
Ik heb vooral last van prikkels en ik kan dan echt bot worden als mensen me dan niet met rust laten. Soms heb ik ook gewoon zin in een gesprek, maar ik pas me heel veel aan aan de omgeving. Ik zeg altijd dat ik goed toneel kan spelen.

Uiten van emoties doe ik ook amper, vroeger praatte ik ook heel weinig over mezelf en wat ik voelde of meemaakte. (Nu nog niet hoor :'))

Plannen kan ik wel goed, maar daar hou ik me ook teveel mee bezig... kan het helemaal uitstippelen tot ik er gek van word.

------------------------------

DuoPenotti

Berichten: 5091
Geregistreerd: 14-01-21
Woonplaats: Tussen de Limburgse velden met uitzicht op de Brabantse.

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-04-21 12:22

xPabloBokt schreef:
Ik meld mij! :wave:

Ik ben 24 jaar en heb zo'n dertien jaar geleden de diagnose Asperger gekregen. Ik was toen dus ongeveer 11 jaar oud. Bij mij waren ze er dus vrij vroeg bij.

Als ik mensen vertel dat ik autisme heb krijg ik vaak de reactie dat ze dat niet bij me hadden verwacht. Typisch voor autisme bij vrouwen - wij maskeren namelijk heel goed :)* en komen daarom socialer over/zijn socialer dan mannen met autisme.

Voor de vrouwen die later gediagnosticeerd zijn, eventueel ook Asperger of iets soortgelijks hebben en vragen hebben over hoe met bepaalde dingen om te gaan - stuur me gerust een berichtje! :)

Edit: mijn diagnose is gesteld door een 1e lijns GZ psycholoog.

Ik heb ook best wat autistische trekken.

Maar een psycholoog eerste wilde me doorsturen, voor onderzoek.
Kwam toen bij een 2e lijn uit maar die vond me te sociaal dus wilde dat weer niet....

Vaak denk ik nog wel, zou het toch zo kunnen zijn?

dus lees jullie ervaringen mee.

"life is what happens to you while you're busy making other plans"


&if=1

Muze
Berichten: 2099
Geregistreerd: 24-04-20

Re: Autisme, diagnose latere leeftijd

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 09-04-21 12:26

Fijn om herkenning te lezen.
Hier met name dus moeite met onverwachte zaken ook op sociaal vlak ( van de week een pb hier op bokt met “ bel maar”. Dat doe ik dus niet. Ik heb daar moeite mee. Daarna krijg ik als stom verwijt “ als je zelf geen moeite doet houdt het op”. Zo vervelend, mensen die je dan zo te kakken zetten).
Er is zoveel onbegrip onder “ mensen”.
Krijg ook zo vaak te horen dat ik toch heel sociaal ben.
Ja vast. Daarna kan ik soms een dag niets meer opbrengen.
Ben nu aan t leren plannen, beter organiseren, mijn energie in de gaten houden, voelen ( Ipv in m’n hoofd wonen), grenzen stellen..
Heb vanuit de WMO een autisme coach.

Marocje
Berichten: 4338
Geregistreerd: 26-03-11
Woonplaats: Gelderland

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-04-21 13:03

Ergens toch fijn zoveel herkenning te lezen. Ik ben ook doorgestuurd naar Dokter Bosman, wist nog niet dat die meerdere locaties had!

Vandaag was naar: werk in de particuliere schoonmaak, en ben normaal alleen. Tegenwoordig zijn ze (bewuste gezin waar ik was) vaker thuis, maar eigelijk gaat dat prima!

Alleen vandaag was het te druk, zit nog heel erg met mezelf in de knoop dus sloot me letterlijk af: harde muziek via oordopjes. De vraag hoe het ging genegeerd, wel gewoon netjes gedag gezegd ed. En dan aan de slag.

Toen ik klaar was, mijn oordopjes uit deed, vroeg dit keer die man (echt super aardig) hoe het ging.
‘Niet goed, vandaar dat ik me afsloot.’ Maar hoorde gewoon de trilling in mijn stem. Baal daar dan zo van, want hij vraagt het echt uit betrokkenheid.
Toen ie vroeg of ie iets voor me kon doen, brak ik bijna weer. Heb nog kunnen zeggen dat ik woensdag ingestort ben en via de huisarts doorverwezen, maar dat ik er nu niet op in kan gaan.

Gelukkig weet hij hoe ik (normaal)ben, dus hij zei al dat ie even had moeten laten weten dat het zo druk was. Vind dat wel erg fijn, dus stuur later wel even een berichtje met korte verklaring.

(Lees later weer verder)

Jorex

Berichten: 7742
Geregistreerd: 18-05-12
Woonplaats: inmiddels in dr88

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-04-21 13:17

@MywishMax hier hetzelfde schuitje. Ik heb 10 jaar geleden wel bij de psycholoog gelopen maar die heeft toen nooit officieel de diagnose gesteld. Ze vermoedde Asperger, maar ik zat volgens haar zo erg op het randje dat ik met een test als normaal eruit zou komen. Ik ben echt een dromer, kan me niet echt goed focussen of juist te goed focussen. Doe het heel slecht in groepen, maar dan juist weer heel goed 1 op 1. Ik heb daardoor ook maar 2 echte vriendinnen maar dat boeit me eigenlijk niet zo. Als ik compleet geïsoleerd was geweest van sociaal contact had ik dat ook wel prima gevonden. Ik heb nooit echt veel moeite moeten doen met leren, ik heb alleen een hekel aan de presentaties, want wederom voor een groep staan is niet mijn hobby. Ik heb ook angst voor onbekenden en telefoneren. Als ik wel in een groep ben, dan kan ik geluid niet filteren en ga ik dus algauw geen gesprekken meer aan. En dat heb ik zelfs aan de kassa in de supermarkt, ik zeg maar gewoon ja of nee, geen idee wat ze vroeg. En ik ben snel overprikkeld op voornamelijk geluid. Maar ik heb ook achtergrond geluid nodig om me echt ergens op te kunnen focussen. Verder ben ik heel erg snel emotioneel en dit uit zich altijd in huilen, wat ik zelf bloedirritant vind. Ik zou nog wel graag een diagnose willen, maar wil er eigenlijk niet voor terug naar de ha.

Alex en Jorie houden van Strooigoed!

lies_sparkle

Berichten: 5418
Geregistreerd: 19-06-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-04-21 16:46

Rije schreef:
Geen persoonlijke ervaring, maar ik wilde deze link even delen, wellicht heb je/hebben jullie er wat aan. Daarin komen verschillende vrouwen aan het woord over hun diagnose en ligt de focus vooral op de diagnose op latere leeftijd.

[ Video ]


Ontzettend bedankt voor het delen; ik kende dit nog niet!

Marocje
Berichten: 4338
Geregistreerd: 26-03-11
Woonplaats: Gelderland

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-04-21 18:29

lies_sparkle schreef:
Yes, hier nog eentje :-)
Vorig jaar februari dus toen ik 25 was.
Opzich helpt de sticker natuurlijk niet maar het verklaarde wel heel veel.

Toptip om te lezen:
‘Maar je ziet er helemaal niet autistisch uit’
Van Bianca Toeps

Dank je wel voor de tip, ik heb hem meteen besteld!

deksel

Berichten: 2355
Geregistreerd: 16-10-13

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-04-21 19:18

MarlindeRooz schreef:
Letterlijk iedereen in mijn meest directe kring heeft autisme (geen grap) hebben jullie dat ook?

Echt mijn 4 beste vriendinnen bijvoorbeeld. _O-
En als ze nog geen diagnose hadden kregen ze dat wel. :+

Ik heb nog niet alles gelezen maar ik pik dit even er tussen uit. Echt precies dit. Ik had het er vandaag nog over met mijn beste vriendin, zij vermoedde ook autisme bij zichzelf. We hebben een lijstje gemaakt met mensen uit onze omgeving met autisme. Nou, binnen een minuut hadden we zo'n 10 mensen :+. Mijn andere beste vriendin heeft ook autisme, bij haar is het rond haar 13e gediagnosticeerd. Bij mij op mijn 19e. Niet heel laat, maar het is wel al die jaren dik over het hoofd gezien.

Ik vermoedde het al een tijdje, mijn broertje kreeg op zijn 4e de diagnose PDD-NOS. Nadat mijn moeder ook de diagnose ASS kreeg, dacht ik: 'Ja, nu ga ik mij ook laten testen'. En ja hoor, ook ASS.
Iemand vroeg hoe dit gaat: naar de HA, daar krijg je een verwijzing voor een psycholoog / ggz-instelling waar getest wordt op ASS. Aan de hand van gesprekken (waarin bepaalde vragenlijsten worden behandeld) met jou en evt. je ouders/omgeving en kleine testjes wordt er een diagnose gesteld.

Voor mij is de diagnose dus niet onverwacht en zorgt het alleen maar voor rust. Het verklaart waarom ik ben en reageer zoals dat ik doe. Ik heb CGT gehad voor de overprikkeling, want daar heb ik verreweg echt het meeste last van (zowel denken als 'echte' prikkels). Binnenkort gaan we kijken naar medicatie, omdat CGT-handvatten zeker helpen als ik al overprikkeld ben maar niet de prikkels tegen gaan.

Mijn autisme uit zich dus vooral echt door het heel slecht tegen allerlei prikkels kunnen. Van de smaak van tandpasta of het trillen van een elektrische tandenborstel tot het altijd dragen van een zonnebril of mijn scherm roze moeten maken, omdat ik anders overprikkeld raak. Over geluiden nog geen eens gesproken :'). Mijn NC koptelefoon is écht mijn redmiddel op heel veel momenten. Sociaal gezien ben ik heel sterk, ik ben verbaal goed, ik verwoord me goed, ik ben een open boek, ik kan gesprekken voeren (maar absoluut niet over koetjes en kalfjes). Het kost mij alleen echt bizar veel energie en moeite. Niemand merkt hier iets van, omdat dit pas thuis tot uiting komt. Daar ben ik compleet op, wat kan resulteren in een breakdown of shutdown.

Ik vind het ZO naar dat er altijd wordt gedacht dat personen met autisme moeite hebben met sociaal contact of met emoties uiten. Dat is gewoon lang niet altijd waar. Ik vind het nog erger dat er nog zoveel hulpverleners zijn die er zo over denken. Ik doe momenteel de opleiding Social Work en hier komen ook regelmatig stereotyperingen naar voren. Komende week ga ik een workshop geven over autisme bij vrouwen, hopelijk mag ik aankomende professioneel sociaal werkers van gedachten laten veranderen over autisme :). Want autisme heeft ook zo ontzettend veel positieve kanten. Ik heb een uitstekend fotografisch geheugen, ik zie elk detail, ik kan veel op mijn gehoor, je weet wat je aan mij hebt omdat ik altijd eerlijk ben, ik ben attent, ik kan mij helemaal verliezen voor uren aan 1 onderwerp en ik houd ervan. Zonder autisme was ik waarschijnlijk doodsaai en heel normaal, bah :P.


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: _JTM, BabiiVeeraa, Cemlys, Contemplate, fleurtjeuh, Fling, germie, Googlebot, Gwenvd, HarmanyL, Jayya, Julia_, Laurora, lies_sparkle, Lolly5, Lui_, Neon, Noor, paulloo, roucha1, Sara_Benji, SemrushBot, Sterrendief, thirteenn, tirzasarah10, Zebrastreep en 113 bezoekers