Bokt.nl • Kan een paard echt van je houden?
Pagina 2 van de 4

Link naar dit berichtGeplaatst: 21-10-15 19:57
door bigone
LBLGypsyCobs schreef:
Het is niet te vergelijken met een mensen houden van.

Mensen onderling hebben vrije keuze, onze paarden zitten gewoon met ons opgescheept.
Ze zijn afhankelijk van ons en zijn daarom blij ons te zien.

Daarbij blijft het me verbazen wat paarden allemaal van ons pikken in de omgang en met rijden en ze blijven hinniken, al is het maar omdat je ze ook voert.

De relatie mens-paard is niet gelijkwaardig.

Maar ik geloof zeker dat je wel een band met je paard kunt hebben, je kent z'n gewoontes, hij leert jouw ook lezen.
Soms zijn ze in voor een grapje en zoeken je echt op voor een knuffel of aandacht, dan is het ook los van eten heel gezellig.

Maar ik geloof niet dat mijn pony 's ochtends naar een foto van mij kijkt en denkt 'yes zo zie ik ze weer!' :D

Werkt dat?? Een foto op stal?? Ik heb er een paar grote spiegels hangen, vinden ze veel prettiger. _/-\o_ _/-\o_

Re: Kan een paard echt van je houden?

Link naar dit berichtGeplaatst: 21-10-15 20:16
door Sizzle
Dieren kunnen gewoon 'houden van' want dat is een essentiele emotie om de nakomelingen groot te brengen en te beschermen. Maar bedenk wel dat een paard een kudde dier is en in het wild niet perse aan een vaste partner gebonden is.
Vlucht dieren zullen je (of hun vriendje danwel baby) makkelijker 'vergeten' voor hun eigen veiligheid dan roofdieren.

Re: Kan een paard echt van je houden?

Link naar dit berichtGeplaatst: 21-10-15 20:20
door Cioccolato
Ze houden heel veel van me als ik met de hooivork en de biksbak aan kom ^&+

Nee alle gekheid op een stokje. Ik denk dat ze er een andere label ophebben dan wij. Er is toch ook een 'houden van' tussen merrie en veulen bijvoorbeeld? Vind het wel lastig, om in hun hoofd te kijken.

Link naar dit berichtGeplaatst: 21-10-15 20:24
door janouk
Een mens is ook maar 'gewoon' een dier. Zo speciaal zijn wij mensen nu ook weer niet.

Het verdriet van mijn paard Janouk was hartverscheurend toen ik een paar maanden terug mijn andere paard liet inslapen.
:(:)

We hebben jaarlijks een aantal lammetjes, die wij met de fles grootbrengen.na 4 maanden gaan ze de kuddes in.
Al ik ze 2 jaar later terug zie als ze zelf gaan lammeren, en ik roep ze, komen ze uit de kudde hard aan rennen en volgen me overal.
En dat terwijl sommige mensen zeggen dat schapen dom zijn hahaha

Link naar dit berichtGeplaatst: 21-10-15 20:26
door mysa
Die van mij houden vooral van mijn hooi!

Link naar dit berichtGeplaatst: 21-10-15 20:31
door WendyLotte
Weet niet of het houden van is, maar zeker kan een paard blij zijn om je te zien. Ook als het niet om eten gaat. Mijn dochter heeft jaren lang alleen op haar paard gereden. Ik was van de catering.... Toen ze 2 weken op zomer vakantie was geweest en dus niet bij haar paard kwam, was daar niet veel van te merken. Tot ze terug kwam.
Mijn dochter riep een keer en voor ze de hoek om kwam had haar paard het hoofd al uit het gras en toen ze mijn dochter zag moest ik op zij springen omdat ze al hinnikend, in volle galop door het pad naar voren rende om mijn dochter te begroeten.
Hoezo hadden ze elkaar gemist !

Ook mocht het paard een keer mee op vakantie maar ging de trailer niet op. Het jaar daarvoor hadden we haar van de handel gekocht en blijkbaar was ze dat nog niet vergeten, ze ging de trailer niet op. Uiteindelijk wel gelukt en op naar drente. Daar aangekomen deed mijn dochter het deurtje open en toen volgde er een diep hinnik (zucht), toen was het goed. Het leek wel of ze dacht dat ze weer moest verkassen. Sinds dien geen problemen meer gehad. Gaat overal mee naar toe !

Link naar dit berichtGeplaatst: 21-10-15 20:32
door plovesb
Ik heb mijn verzorgpaard 6 jaar lang verzorgd helaas vanwege werk, studie en eigen paard vorig jaar gestopt. Ik ben vorige week weer begonnen omdat ik hem te erg miste. Het was als van ouds, hij zag me en kwam hinnekend naar me toe. Dus of ze van je kunnen houden, geen idee. Maar een teken van herkenning en een soort van liefde zal er zeker zijn :)

Link naar dit berichtGeplaatst: 21-10-15 21:11
door Bloodymary
janouk schreef:
We hebben jaarlijks een aantal lammetjes, die wij met de fles grootbrengen.na 4 maanden gaan ze de kuddes in.
Al ik ze 2 jaar later terug zie als ze zelf gaan lammeren, en ik roep ze, komen ze uit de kudde hard aan rennen en volgen me overal.
En dat terwijl sommige mensen zeggen dat schapen dom zijn hahaha


Dat is apart zeg van die schapen, wat leuk! En ook heel apart, ook omdat een veulen en een merrie die een paar weken van elkaar af zijn al niks meer aan elkaar lijken te herkennen.

Link naar dit berichtGeplaatst: 21-10-15 21:15
door Iris92
Houden van zoals mensen van elkaar kunnen niet, denk ik. Maar ik geloof wel dat Romeo blij is als ik er ben en niet alleen doordat hij dan eten krijgt. Hij doet ook dingen voor me en doet goed zijn best. En vertrouwen kunnen ze absoluut. Voor Romeo ben ik namelijk zijn stabiele factor. Wegens omstandigheden 2x verhuisd in 3 jaar maar ik blijf vertrouwd voor hem.

Link naar dit berichtGeplaatst: 21-10-15 21:17
door elenaMM77
ohjajoh6 schreef:
Maar mijn 40+penny tut hartje, mag toch graag denken van wel ;)


in dat geval is het antwoord gewoon :')
we kunnen zo'n trouwe penny toch niet teleurstellen?
ze houden absoluut van je :j

Link naar dit berichtGeplaatst: 21-10-15 21:18
door NatasjavE
Bloodymary schreef:
janouk schreef:
We hebben jaarlijks een aantal lammetjes, die wij met de fles grootbrengen.na 4 maanden gaan ze de kuddes in.
Al ik ze 2 jaar later terug zie als ze zelf gaan lammeren, en ik roep ze, komen ze uit de kudde hard aan rennen en volgen me overal.
En dat terwijl sommige mensen zeggen dat schapen dom zijn hahaha


Dat is apart zeg van die schapen, wat leuk! En ook heel apart, ook omdat een veulen en een merrie die een paar weken van elkaar af zijn al niks meer aan elkaar lijken te herkennen.


Nou ik heb moeder en zoon naast elkaar staan. Ze zijn wel eens een tijdje gescheiden geweest. En iedere keer als ze elkaar weer zagen begroete de merrie haar zoon alsof ze haar veulen begroete. Zo'n brommig gehinnik. Met haar lippen over zijn neus gaand.
Echt anders dan hoe ze andere paarden begroet.

Hij moet daarna ook meteen wegwezen want als ze niet hengstig is moet ze werkelijk niets van ruinen hebben. Maar er is even een moment van liefdevolle herkenning.

Link naar dit berichtGeplaatst: 21-10-15 21:21
door Andra_S
Ragdollcat schreef:
Ja, op een paardse manier, niet op een mensenmanier.

Het bovenstaande is denk ik heel waar!

Of mijn pony vroeger van me hield - ik weet het niet - maar het was natuurlijk wel heel leuk als je aan kwam fietsen en hij je al van verre herkende en hinnikte. Dan ging ik toch echt een beetje meer van hem houden.

Re: Kan een paard echt van je houden?

Link naar dit berichtGeplaatst: 21-10-15 21:29
door Ulfeino
Of het echt houden van is weet ik niet, maar je kunt met het ene paard wel een veel hechtere band hebben dan met het andere.

Mijn volbloed merrie was enorm éénkennig, die kon ik na de les bijvoorbeeld zo loslaten in een volle bak met uitstappende en instappende lessers, maar dat boeide haar totaal niet ze had alleen oog voor mij en volgde me overal, en nee ik had mijn zak niet vol lekkers :)

Met haar veulen waar ik later mee ging rijden had ik helemaal niet zo'n band die maakte het volgens mij totaal niet uit wie, wat of waar en die smeerde hem gelijk als hij de kans kreeg.

Link naar dit berichtGeplaatst: 21-10-15 21:30
door Anoniem
Ik ben het met Janouk eens trouwens; Wij maken ons zelf altijd zo veel groter en meer dan dieren, terwijl wij niets anders zijn dan recht op lopende apen.

Nogmaals veel mensen kunnen ook niet "houden van" , of het hele concept begrijpen. Ik denk dat het met dieren niet anders is en dat je dus echt een hele speciale diepgaande band met je dier kan krijgen.

Ik blijf het mooiste bewijs vinden ten tijde van mijn hartaanval op stal; ik had net het biks in hun voerbakken gegooid en idd , normaliter kan ik echt doodvallen, maar mijn grote paard is zonder een hap te nemen , mij gelijk gevolgd uit stal en heeft een uur lang over mij staan waken, nadat ik in elkaar zakte in de steigerhouten stoel die voor stal stond.
Call me crazy, maar ik vind dat nog steeds een teken van "echte liefde"...

Re: Kan een paard echt van je houden?

Link naar dit berichtGeplaatst: 21-10-15 21:38
door Hylkje
Een hele goede vraag. Ik heb echt geen flauw idee.

Als ik aan kom op de fiets en ze hoort het geluid van de fiets hinnikt ze, geluid van de auto of ze ziet hem komt ze dravend en hinnikend naar het hek.
Als er iemand anders op rijd houd ze me in de gaten en als ik weg loop begint ze te hinniken.

Voel wel een hele sterkte band met haar maar of ze nou ook echt van mij houd zoals een mens geen idee.

Link naar dit berichtGeplaatst: 21-10-15 21:41
door elenaMM77
denk dat het meer in de hoek van genegenheid, warmte, geborgenheid zit..
iets dat bij ons ontaard in houden van, maar bij een paard (en de meeste dieren) op een veel basaler niveau zit dan bij ons..

in jouw geval denk ik dat het paard aanvoelde dat er iets niet klopte en je 'onderdeel van de kudde' bent, dus je werd veilig gehouden. Dat ze waken bij een mens is wel heel bijzonder natuurlijk. Ik zag laatst een meisje dat hier van haar pony was gevolgen en buiten westen was geraakt een filmpje.. een andere kleine pony kwam er ook gelijk bij staan en bleef erbij tot ze weer bij kennis was.

grijnss, mijn pony houd vast heel veel van mij.. hij trekt in ieder geval zijn hoofd uit het hooi en komt mijn richting op tegenwoordig :') .. kan ook zijn omdat hij nadat we wat gedaan hebben (en hij is werklustig) een dikke bak slobber/muesli/fruit krijgt (heeft ie ook nodig, hij hoeft niets magerder).

Link naar dit berichtGeplaatst: 21-10-15 21:42
door Sizzle
Wat is houden van dan eigenlijk dat het zo complex is volgens sommigen?
Het houden van is toch uiteindelijk gewoon affectie hebben voor iemand, er graag bij willen zijn en diegene accepteren zoals hij is?

Link naar dit berichtGeplaatst: 21-10-15 21:45
door xyzutu2
Ik denk ook dat mensen niet zo uitzonderlijk zijn. Als je kijkt naar wat er wetenschappelijk al allemaal bewezen is aan emoties bij dieren, dan is houden van (of het nou van een vriendje, voer of een mens is) volgens mij ook allemaal mogelijk.
Wel is elk paard daar anders in. Blacky is bijvoorbeeld wat meer op zichzelf, maar Rio is weer het compleet andere uiterste: ja, hij houdt van mij, maar dat is vooral omdat hij echt enorm van mensen houdt. :o Het maakt niet uit wie er langs zijn wei loopt, hij komt kijken, meedoen enzovoorts. Maar aan de andere kant; stel dat hij ook gewoon zijn gras voor liet gaan en mij zou negeren zoals hierboven wel genoemd wordt; is dat dan een teken van dat mijn paard niet van mij houdt? Ik hou ook van mijn vriend, maar ik geef hem ook niet al mijn eten, kijk ook wel eens liever tv dan dat ik naar zijn verhaal luister, en waag het eens om een nacht te snurken of alle dekens te pakken.... ~~}>
Liefde maakt je heus niet minder egocentrisch.

Ik denk dat liefde ook voor een groot deel gebaseerd is op wat het jou geef; een gevoel van veiligheid, vertrouwen, inspiratie, een gevoel van samen je eigen clubje zijn, avonturen beleven die je in je eentje nooit zou beleven, samen eten, slapen, leuke dingen doen, stomme dingen doorstaan, benieuwd zijn naar de ideeen van de ander, blij worden als je de ander ziet...
Ik weet niet precies wat liefde is voor een paard of mens, maar als je een ander dat gevoel kunt geven of als jij die gevoelens bij een ander losmaakt, dan gaat het denk ik toch echt wel richting houden van. :)

Link naar dit berichtGeplaatst: 21-10-15 21:45
door vuurneon
ohjajoh6 schreef:
Ik ben het met Janouk eens trouwens; Wij maken ons zelf altijd zo veel groter en meer dan dieren, terwijl wij niets anders zijn dan recht op lopende apen.

Nogmaals veel mensen kunnen ook niet "houden van" , of het hele concept begrijpen. Ik denk dat het met dieren niet anders is en dat je dus echt een hele speciale diepgaande band met je dier kan krijgen.

Ik blijf het mooiste bewijs vinden ten tijde van mijn hartaanval op stal; ik had net het biks in hun voerbakken gegooid en idd , normaliter kan ik echt doodvallen, maar mijn grote paard is zonder een hap te nemen , mij gelijk gevolgd uit stal en heeft een uur lang over mij staan waken, nadat ik in elkaar zakte in de steigerhouten stoel die voor stal stond.
Call me crazy, maar ik vind dat nog steeds een teken van "echte liefde"...


Ik denk eerder dat het gewoon instinct is om een lid van de kudde te beschermen, om te overleven als soort. Alhoewel je bij dreiging wel wordt achtergelaten als een leeuw om de hoek komt kijken helaas :')
Mijn pony deed dat namelijk ook bij een stalgenoot toen die gestrekt ging op de wei, zoals hij dat ook zou doen voor een gevallen paardenmaatje. Mijn pony gooide zich tussen gevaar en paardenmaatje in toen, hij was de sterkere en beschermde zijn kudde met succes gelukkig (maar wel flink verwond helaas...)

Het menselijk brein is in staat tot complexer denken dat het brein van een paard, wij maken ons niet zozeer groter: anatomisch gezien zijn wij ook tot complexer denken en handelingen in staat.

Link naar dit berichtGeplaatst: 21-10-15 21:46
door elenaMM77
zelfs bij mensen is 'houden' van al complex..
je houd op een andere manier van je partner als van je kinderen
en weer op een andere manier van familie dan van kennis of een ijsje.

ik denk zeker wel dat paarden op een bepaalde manier houden van hun brok,
of van de genegenheid en veiligheid die een mens kan bieden..
maar het houden van zoals wij houden van personen of onze dieren is denk ik toch anders.

Link naar dit berichtGeplaatst: 21-10-15 21:56
door vuurneon
Wij moeten ook leren om te houden van, een baby is niet in staat om te houden van. Dat is ook nog heel instinctief. Met ouder worden leren ze contact te maken, leren ze van hun ouder(s) het concept van 'houden van' en dat het liefst op basis van gelijkwaardigheid (en brein moet ook nog hard ontwikkelen uiteraard). Denk dat houden van meer een aangeleerd emotie is, want je ziet vaak dat ouders die zelf de verkeerde keuzes maken op gebied van 'houden van' het doorgeven aan hun kinderen, die op hun beurt ook houden van die waardeloze partner die hen misbruikt.

Link naar dit berichtGeplaatst: 21-10-15 22:00
door Anoniem
xyzutu2 schreef:
Ik denk ook dat mensen niet zo uitzonderlijk zijn. Als je kijkt naar wat er wetenschappelijk al allemaal bewezen is aan emoties bij dieren, dan is houden van (of het nou van een vriendje, voer of een mens is) volgens mij ook allemaal mogelijk.
Wel is elk paard daar anders in. Blacky is bijvoorbeeld wat meer op zichzelf, maar Rio is weer het compleet andere uiterste: ja, hij houdt van mij, maar dat is vooral omdat hij echt enorm van mensen houdt. :o Het maakt niet uit wie er langs zijn wei loopt, hij komt kijken, meedoen enzovoorts. Maar aan de andere kant; stel dat hij ook gewoon zijn gras voor liet gaan en mij zou negeren zoals hierboven wel genoemd wordt; is dat dan een teken van dat mijn paard niet van mij houdt? Ik hou ook van mijn vriend, maar ik geef hem ook niet al mijn eten, kijk ook wel eens liever tv dan dat ik naar zijn verhaal luister, en waag het eens om een nacht te snurken of alle dekens te pakken.... ~~}>
Liefde maakt je heus niet minder egocentrisch.

Ik denk dat liefde ook voor een groot deel gebaseerd is op wat het jou geef; een gevoel van veiligheid, vertrouwen, inspiratie, een gevoel van samen je eigen clubje zijn, avonturen beleven die je in je eentje nooit zou beleven, samen eten, slapen, leuke dingen doen, stomme dingen doorstaan, benieuwd zijn naar de ideeen van de ander, blij worden als je de ander ziet...
Ik weet niet precies wat liefde is voor een paard of mens, maar als je een ander dat gevoel kunt geven of als jij die gevoelens bij een ander losmaakt, dan gaat het denk ik toch echt wel richting houden van. :)


Mooi verwoord! _/-\o_ Zo duidelijk kreeg ik het er niet uit hoor, dank je wel!

Link naar dit berichtGeplaatst: 15-01-17 19:46
door kevinclp
op me werk verzorg ik een trekpaard en de eigenaar en ik zijn er over uit dat hij me lief vind en zelfs jaloers is als met een ander paard te dicht langs loop

Link naar dit berichtGeplaatst: 15-01-17 19:54
door A3a1
Er zijn toch wel voorbeelden van, bv de oude dame, waar het paard kwam.
De overleden man laatst, zijn paard wat jammerde.

Toen ik terugkwam van een lange reis, was mijn hond zo blij dat ik terug was, hij kroop zowat in me.
Ik ben op de grond gezakt en heb denk ik 10 minuten zo met hem gezeten.

Normaal kan hij prima een week of 2 weken zonder mij, is blij als hij me ziet.
Maar dit was kennelijk te lang.

Link naar dit berichtGeplaatst: 13-02-17 22:21
door Lessa_NL
mijn shet hinnikte alleen als ze niet op de wei stond, anders was het gras te belangrijk en als ze me zag ging ze sneller eten haha