Mark Rashid en zijn 'methode'

Moderators: C_arola, Dyonne, Apple, Coby, petraaken

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
abfab

Berichten: 6387
Geregistreerd: 10-12-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-01-17 09:10

woepsie90 schreef:
Vraagje! Hoe kan ik op z'n ''Marks" mijn paard laten zien dat hij buiten zijn wei niet doodgaat :+?

We staan sinds ruim een week op een nieuwe plek en hier staat hij 24/7 in de wei met een Shire merrie. Vandaag heb ik hem wegens ziekte pas voor het eerst uit de wei kunnen halen om even het erf te verkennen. Na 5 minuten wandelen en rondneuzen kreeg ie het op zijn heupen, draafde hij rondjes om mij heen en begon te hinniken. Ik ben zo relaxed mogelijk terug gewandeld, hij liep wat snel en nerveus en iedere x als ik kleine ophouding maakte schudde hij met zijn hoofd. Hij heeft nog paar keer nerveus gehinniked. Toen we door een hek moesten liep hij bijna door mij heen dus toen heb ik hem wat dominant achteruit gezet. Dat is niet hoe hij het van mij geleerd had! Maarja, rustiger werd hij er ook niet van...

Eenmaal voor ons weidehek stond hij rustig te wachten en liet ik hem nog verder even rustig wachten voordat ik hem open deed, zijn vriendinnetje was alweer in zicht namelijk. Zijn halster deed ik pas af toen hij begon te kauwen.

Dit ging dus niet zoals gehoopt. Op de vorige stal had hij geen moeite met weggaan uit de wei/kudde, ook niet in het allerbegin. Dat was wel een grotere kudde. Hier zijn ze echt op elkaar aangewezen.
Hij heeft al drie weken vakantie vanwege mijn eigen vakantie + ziekte dus zijn koppie is ook extra actief denk ik. En het is een Engels Volbloed, sowieso lichtgevoelige beestjes...

Hoe kan ik hem volgens Mark hiermee helpen?

Zijn training wil ik ook graag weer oppakken nu ik me weer wat beter voel. Morgen heb ik bv de bak gehuurd, dan gaan we even longeren. Nu ik dit van vandaag weet heb ik het gevoel dat het morgen een stressvol rondje longeren wordt, wss rennen en hinniken in het begin totdat hij uitgeput is...

Ik lees al even mee in dit topic, maar bovenstaande komt mij heeeeeeel bekend voor (helaas).
Sinds april 2016 heb ik een 4 jarige merrie, die echt even moest wennen. Ze heeft haar eerste 4 jaar gewoon bij de fokker gestaan en is daar zadelmak gemaakt.

Als ik haar uit het land haalde (dus de 2 andere paarden uit het zicht) dan raakte ze ook volledig van het pad, steigeren en dramatisch doen. Dus toen ben ik haar 5x per dag uit het land gaan halen, rondje stappen en weer terug gezet. Dat gaat nu perfect.
Echter sinds een paar dagen staan ze in de bak (2 paarden en 1 pony), als ik haar nu uit de bak haal is er wederom drama! Terwijl de andere 2 zelfs in haar zicht blijven...... Waarschijnlijk omdat haar omgeving verandert is, is ze haar vertrouwen weer een beetje kwijt?? Dus ook hier zal ik weer hele kleine stapje moeten gaan maken. Dus uit de bak halen en meteen weer terug zetten. Dit steeds een beetje uitbouwen.
Kan iemand mij hier uitleggen waarom een paard dit gedrag vertoont? Is het angst? Onzekerheid? Ze raakt echt compleet van de kook als de andere 2 niet mee komen, terwijl de omgeving, stallen en terrein exact hetzelfde zijn. Alleen de plek waar ze buiten staan is verandert.....

Kracht is géén product van fysiek vermogen, maar van een onverzettelijke wil.


abfab

Berichten: 6387
Geregistreerd: 10-12-11

Re: Mark Rashid en zijn 'methode'

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-01-17 10:11

@sonja89, kun je uitleggen HOE je dat paard zelf de keuze leert maken om met je mee te lopen ipv te grazen?

Kracht is géén product van fysiek vermogen, maar van een onverzettelijke wil.

abfab

Berichten: 6387
Geregistreerd: 10-12-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-01-17 08:27

Ik ben een fanatieke meelezer, maar heb sinds 4 dagen een "dingetje" met mijn jonge paard waar ik even niet uit kom.

Ik kon haar tot 4 dagen geleden, met gemak in mijn eentje in de trailer laden. Sinds 4 dgn zijn mijn paarden (2 paarden 1 pony) verhuisd van het land naar de bak, dit is vlak bij elkaar, gewoon op hetzelfde terrein e.d. maar nu komt het "dingetje"; sinds ze in de bak staan wil ze met geen mogelijkheid de trailer meer in...... Gisteren ruim 1.5 uur bezig geweest. Op een bepaald moment gaat ze steigeren en wegspringen. Ik probeer haar te kalmeren door haar hoofd laag te vragen en dat werkt. Ik word niet boos, gebruik geen hulpmiddelen, blijf kalm, focus mij op de trailer en denk dat ik het "goed" doe. Uiteindelijk stapt ze in de trailer en staat dan ook gewoon rustig. Ze is in mijn ogen ook niet bang of gefrustreerd, maar wil er gewoon niet in. Er is verder helemaal niets gebeurt op de trailer of verandert, behalve het van weiland naar de bak verplaatst zijn.

Iemand enig idee waar dit gedrag vandaan komt? Toen de paarden in het land stonden, kon ze ze niet zien als ik haar in de trailer deed, nu ze in de bak staan wel. Wil ze niet weg bij de anderen? En dan nog belangrijker; weet iemand hoe ik dit oplos?

Kracht is géén product van fysiek vermogen, maar van een onverzettelijke wil.

abfab

Berichten: 6387
Geregistreerd: 10-12-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-01-17 18:53

Vandaag stond ze er binnen een half uur in! Heb dus al een uur gewonnen......

Dus helaas niet eenmalig.

Als we naar huis gaan stapt ze er overigens zonder aarzelen in en gaat heerlijk op rust aan haar hooi staan eten.

Als ze er thuis uiteindelijk instaat, is ze ook vrij rustig en neemt een wortel van me aan.

Misschien wel puberteit???

Kracht is géén product van fysiek vermogen, maar van een onverzettelijke wil.

abfab

Berichten: 6387
Geregistreerd: 10-12-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-01-17 20:14

woepsie90 schreef:
Ik zit een beetje in de knoop, en ik weet niet of het tussen mn oren zit en of het de bedoeling is er wel of niet naar te luisteren, en stel dat ik het wel doe dan weet ik niet hoe ik het volgens de mark methode moet aanpakken...

Harvey heb ik in juli gekocht. Daarvoor heeft hij maanden in de wei gestaan met af en toe buitenritje met iedere x vreemd persoo . In 2015 deed hij cross country en daarvoor op de renbaan.

Vanaf 1 juli 2016zijn we met zijn lijf aan het klooien. Eerst waren de ijzers het probleem, elke twee weken schopte hij ze los, dus die eraf gehaald in augustus en lijmijzers eronder vanwege gevoeligheid en herstel nagelgaten. Die gingen ook steeds los dus uiteindelijk maar gewoon ijzerloos. Hij had veel pijn door gevoeligheid, liep kreupel in de bak in stap! Na weken van oefenen op het harde, nieuw dieet, hoefschoenen, veel bekappen etc, ging hij beter. Maar toen bleek zijn rug en nek vast te zitten vanwege het moeilijke lopen. Na een paar weken en behandelingen en huiswerk verder was alles soepel en konden we op de grond opbouwen, dus heb veel lange wandelingen gemaakt, longeren met balkjes, vrijspringen etc. Hij begon zich beter te voelen en werd ineens wat heftiger in zijn gedrag, nam de leiding over en was respectloos naar mij. Ik was vanwege alle TLC misschien te lief geworden :+? Dus zoveelste hindernis: zijn gedrag/onze relatie aangepakt. Deed dit met 7 games van Parelli maar na de derde game had ik al een heel ander paard! Ook ging ik zo vaak mogelijk tweemaal per dag ipv eenmaal. Gewoon knuffelen, poetsen, 's avonds even gras eten buiten ipv op stal staan, etc. Toen alles weer op de rit was ben ik begin december opgestapt! Zat ik voor het eerst op mijn eigen paard, na 5 maanden!! Heb toen aan de longeerlijn wat gestapt met bitloos hoofdstel, niks meer.

Daarna werd ik heel erg ziek. En daarna is Harvey van stal verhuisd. En toen kreeg hij een hoefzweer! Vandaag liep hij eindelijk weer, na vijf dagen niet willen lopen vanwege pijn.

Nu zit het zo in mijn hoofd:
Ik ben dit gekwakkel heel erg zat! Heb het gevoel dat een andere - actievere - mindset ons beide zal helpen. Meer beweging, wat doen, RIJDEN! Positieve stofjes in de hersenen, leuke dingen doen samen.

Ik ben voorstander van dingen op zijn tempo doen. Maar als het aan hem ligt blijft hij liever in de wei. Wat ik begrijp want het is een paard ;) maar ik weet zeker dat de dingen die ik in petto heb, hij leuk vindt (buitenritten/endurance!!), maar we moeten wel voorbereiden hierop met rijlessen in de bak, wandelen, grondwerk, longeren, etc.

Hij wordt wat nerveus als we de wei uit gaat, omgeving is nog nieuw ondanks dat we hier al 2,5 week zijn. We waren immers beide ziek, hij is er twee ochtenden uit geweest met wortels erbij voor positieve ervaring, we kwamen een paar meter verder dan de wei. Thats it.

Ergens wil ik hem gewoon aan de longe zetten in de bak, en kijken wat er gebeurd. Als hij nerveus wordt en gaat rennen, hinniken, etc, dat we pas terug gaan als hij gekalmeerd is. Dat doen we dan een paar keer en uiteindelijk zal hij doorhebben dat het helemaal niet zo erg is. Dan kan ik daarna ook lekker gaan wandelen zonder dat hij 'gevaarlijk' onrustig is omdat hij inmiddels weet dat we steeds terug keren... dit is dus een 'stel dat' idee!

Maar. Dit is niet heel erg Mark Rashids... Ik wil alleen zo graag uit deze sleur! En ik heb gewoon geen zin om weken bezig te zijn hem het hele terrein te laten ontdekken :+

Wat zouden jullie doen en/of aanraden in ons geval? Wat moet ik hiermee? Ik zit zo te discussieren in mezelf...

Het gaat om een 7 jarige volbloed ruin die, eenmaal gestressed, niet zo makkelijk kalmeert. Ik ben het kalme consequente middelpunt (meestal, lukt niet altijd), maar beweging helpt hem wel beter om te kalmeren, zal het ras wel zijn ;)

Ik heb geen ervaring met Mark Rashid, een klein beetje ervaring met grondwerk, maar als ik jou verhaal zo lees wil je alsnog te "snel", ik herken het nl van mezelf :o .

Je hebt het paard nog maar 5/6 maanden en hij is nog maar 2,5 week op zijn nieuwe stal. Hij is in korte tijd dus al 2x verhuisd, vergeet niet wat dit met sommige paarden doet. Daarbij heeft hij wat lichamelijk ongemak gehad.
Mijn jonge paard (4) heeft haar hele leven bij de fokker gestaan en is in april 2016 bij mij gekomen. We zijn er nog lang niet! Persoonlijk denk ik dat het zeker een jaar duurt voordat je een paard een beetje kent. Ik zou het zelf veel sneller willen, maar mijn vorige ervaringen met paarden leren mij dat het zeker een jaar (vaak langer) duurt voordat je elkaar kent. Dus mijn advies is: geduld, geduld, geduld.

Ennuh dat is makkelijker gezegd dan gedaan(ik kamp nl met exact hetzelfde)! Veel succes +:)+ . Als ik jouw berichten zo lees, ben je op de goede weg :j en kom je op mij over als zeer verstandig. Nu nog dat extra beetje (veel) geduld op proberen te brengen.

Kracht is géén product van fysiek vermogen, maar van een onverzettelijke wil.

abfab

Berichten: 6387
Geregistreerd: 10-12-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-01-17 20:26

Citaat:
Edit; mijn reactie sluit dus aardig aan bij abfab


Hi, hi, ik dacht precies hetzelfde toen ik jouw bericht las :j

Kracht is géén product van fysiek vermogen, maar van een onverzettelijke wil.

abfab

Berichten: 6387
Geregistreerd: 10-12-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-01-17 07:10

woepsie90 schreef:
Bedankt voor de reacties!
Vanaf begin juli, toen de lichamelijke ongemakken begonnen, t/m nu (dus 6,5 maand) heb ik niks anders gedaan dan hem leren kennen natuurlijk, we hebben veel grondwerk gedaan omdat rijden niet kon. NH, wat vrijheidsdressuur, in vrijheid & gewoon longeren, vanaf de grond oefenen met bitloos hoofdstel, maar ook HEEL veel gewandeld buiten op de weg. We zijn erg op elkaar ingespeeld qua lichaamssignalen en commando's, daar hebben we alle tijd voor gehad ;)

Nu is het gewoon hier wennen en grondwerk tussen ons even herbevestigen. Het is niet dat ik vanaf 0 hoef te beginnen toch ;)? Wel nieuwe dingen op het terrein ontdekken maar wandelen en enge dingen tegenkomen is niks nieuws voor ons. Ik laat hem ook altijd kijken en als hij wilt er naartoe lopen.

Alleen wat ik bedoelde is: misschien helpt een doelgerichter snellere aanpak om ons beide even gezonder en frisser in het hoofd en lijf te krijgen. Maar ik begin gewoon met veel wandelen in en om het erf, ook als hij onrustig is. Ben benieuwd!

Het is zeker geen kritiek naar jou, maar voor mij gewoon zo herkenbaar. Ik dacht ook dat ik mijn paard nu na een maand of 6/7 redelijk kende, maar sinds week wil mevrouw niet meer de trailer in (zie mijn eerdere post), dus ergens ken ik haar nog niet goed genoeg, mis ik signalen, begrijp ik niet waarom ze er niet meer in wil en bovenal denk ik dat mijn paard nog onvoldoende vertrouwen in mij heeft. Het enige dat verandert is, is dat ze met haar zelfde vriendjes in de bak staat in plaats van het weiland.

Ik denk (dacht) hetzelfde als jij, is er nu niet een snellere manier om haar weer gewoon zelf de trailer in te laten lopen? Ik denk het niet. Tijd......

Kracht is géén product van fysiek vermogen, maar van een onverzettelijke wil.

abfab

Berichten: 6387
Geregistreerd: 10-12-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-02-17 13:44

Dannon schreef:
... ennnn soms wil het even niet :')

Zaterdag heb ik heerlijk les gehad. Lekker door het bos. Veel geleerd over mijzelf ook; vooral dat wanneer ik mijn concentratie kwijt ben, Postin dat meteen merkt :')

Maar ja. Dan weer de trailer in om naar huis te gaan... en hij ging niet mee. Gebeurd wel vaker dat hij niet de eerste keer instapt, maar nu dus na 3 pogingen nog niet. En ik viel weer in mijn oude patroon: zoeken naar alles om ons heen waar het aan kan liggen, behalve bij mijzelf. En tegen de tijd dat het kwartje viel... kreeg ik mijn zen niet meer terug. :'(

De uiteindelijke oplossing?

De instructie kwam nog even langs om te helpen. En wat ik heel fijn vond: en kreeg de tijd om rustig uit te leggen waar volgens mij het probleem zat (mijn onrust). Dus niets lijnen of zo er bij pakken; maar de instructie wandelde even rustig met Postin, en toen zo hup met doortastende stap de trailer op.

Moraal van het verhaal: het probleem lag gewoon bij mij en niet bij paars (edit: ... paars? Paard :') ) of omgeving, en ik weet mijn valkuil weer en waar ik met mijzelf aan moet werken :P

Mooi beschreven Dannon. En erg herkenbaar.....

Kracht is géén product van fysiek vermogen, maar van een onverzettelijke wil.

abfab

Berichten: 6387
Geregistreerd: 10-12-11

Re: Mark Rashid en zijn 'methode'

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-04-17 09:57

Ik blijf trouw meelezen en blijf toch ook steeds tegen hetzelfde aanlopen met mijn 5-jarige merrie.
Aandacht!
Ze is niet bang, maar heeft zo ontzettend weinig aandacht voor mij. Wel voor alles wat om haar heen gebeurt. Nu is het zo dat ze behoorlijk flipt als ik haar aandacht bij mij probeer te houden. Ik vraag niet veel van haar, behalve dat ze in een kleine cirkel om mij heen stapt en dat ze wat lengte buiging aanneemt...... Dit gaat af en toe geweldig totdat ze afgeleid is (en dat is vaak het geval) en dan flipt ze. Steigeren, wegrennen, met haar hoofd schudden/gooien. Net een klein kind in de supermarkt dat zijn zin niet krijgt.

Ik zie veel herkenbare dingen in het opvoeden van onze pup, het voordeel daarvan is dat hij slechts 11 kg weegt.

Zelfde geldt voor het trailerladen. Dit doet ze Super, totdat ze is afgeleid. Dan wil ze kijken, springen, maakt ze zich groot en wil absoluut niet de trailer in.

Hier mensen met tips hoe ik haar aandacht bij mij terug krijg?

Kracht is géén product van fysiek vermogen, maar van een onverzettelijke wil.

abfab

Berichten: 6387
Geregistreerd: 10-12-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-04-17 07:05

Mopjemop schreef:
@abfab: Ik denk dat beeld materiaal (filmpje) handig is zodat mensen hier kunnen zien wat er gebeurt.
Wellicht zijn er andere factoren die meespelen die jij bv niet ziet. Of vertelt je houding iets anders?

Dat zou wel handig zijn inderdaad. Ik ga eens even kijken of ik iemand kan vinden die het filmt. Ben eigenlijk altijd alleen met haar.
Kans is natuurlijk heel erg groot dat mijn houding haar iets anders verteld.

Kracht is géén product van fysiek vermogen, maar van een onverzettelijke wil.


abfab

Berichten: 6387
Geregistreerd: 10-12-11

Re: Mark Rashid en zijn 'methode'

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-08-17 14:33

Ik wil het buitenrijden met mijn jonkie ook graag met een leidpaard gaan oefenen. Dat zal haar vast helpen om alle " enge" dingen wat makkelijker te passeren.

Ik ben niet perse een Mark Rashid volger, maar heb wel uit nieuwsgierigheid het boek " Paarden liegen nooit" gekocht. Heb het nog niet uit, maar de tip "helemaal niets doen" als een paard flipt, schrikt, angstig is oid werkt super goed bij mijn jonkie. Soms spant ze nog weleens enorm op, als ik ergens ben, maar ik reageer gewoon helemaal niet, doe niks, stel haar niet gerust, maar laat haar gewoon kijken, loop soms een stukje met haar mee als ze iets van dichterbij wil bekijken en de ervaring leert mij dat ze binnen 30 sec, diep zucht en ontspant. Leuk!

Kracht is géén product van fysiek vermogen, maar van een onverzettelijke wil.


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Googlebot en 2 bezoekers