Angst met rijden.. Hoe kom je er vanaf? Meer mensen?

Moderators: Coby, Pistasche, C_arola, Dyonne, Apple

 
 
Gizeppie

Berichten: 2475
Geregistreerd: 23-02-12
Woonplaats: In mijn hangmat

Angst met rijden.. Hoe kom je er vanaf? Meer mensen?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 11-10-18 20:51

Hoi bokkers,

Ik vind het lastig dit verhaal te vertellen, omdat ik normaal niet zo snel toe geef dat iets mij niet lukt. Maar ik merk dat ik er zelf niet meer uit kom.

Zouden jullie mijn verhaal willen lezen en mij verder willen helpen?

Ik heb een jaar geleden een 'project' paard gekocht. Een hele lieve, zachte, maar mega sensitieve pony. Hij is/was nog redelijk groen (stap, draf, galop knop zat erop, maar hij kan soms nog steeds als een kameel door de bak gaan).

De eerste maanden heb ik veel tijd gestoken in het grondwerken (Parelli) en ik ging 1 keer per week met hem naar het bos op de barebackpad + touw halster. Hier nooit problemen mee gehad. Hij was top braaf. Hij vond t spannend, maar bleef bij mij. Ik had totaal geen angst.

Toen ik mijn zadel had aangeschaft is hij in de bak aan de kletter gegaan toen ik de teugels langer liet worden. Ik kwam achter het zadel terecht en viel hard in de hoek. Ik ben opgestapt en verder gaan rijden. Opnieuw ging hij aan de kletter. Dit heb ik uit kunnen zitten.. Ik had er op dat moment geen verklaring voor (achteraf wel). Daarna was ik toch wel iets oplettender met rijden. Ik zorgde vaak dat ik alleen was in de bak (kon ik mij 100% concentreren). Ik bleef daarnaast nog veel het bos in gaan. Ik reed door de woonwijk samen met een ander paard en maakte hele ritten. Hij was hier eigenlijk vrij braaf. Ik reed zelfs voorop. Af en toe sprong hij aan de kant, maar hij was wel controleerbaar.

Een paar maanden later wilde ik uitstappen in het bos na wat bakwerk gedaan te hebben. Ik voelde al wel dat hij spanning op bouwde. Het andere paard draaide zich ineens om op een plek waar ze normaal nooit schrikken en 100101010 keer langs gegaan waren. Toen we verder reden kwamen er ineens shetlanders uit de bosjes. Hij schrok zich kapot. Het andere 'normaal bomproef' draaide zich om en mijn pony ging er vandoor. Ik was mijn beugels kwijt geraakt, maar kon blijven zitten. Toen er ineens mensen om de hoek kwamen en niet aan de kant gingen sloeg de paniek bij mij wel toe. Ik ben tot het einde blijven zitten tot hij de hoek om ging. Ik belandde op de grond.. De tweede keer ben ik er heen gewandeld en heeft hij zich los getrokken. Ik merkte hierna dat ik toch wel angst op had gebouwd. Ik stapte wel op, maar vertrouwde het niet.

Ik ben toen met de pony verhuisd, omdat ik zelf moest verhuizen. De eerste keer in de bak rijden ging goed, niks aan de hand, maar toen ik twee dagen later op wilde stappen ging hij uit het niets er vandoor en belandde ik in het hek. Dit was het punt dat ik bang ben geworden. Ik ben opnieuw begonnen met eerst weer aan de longe en intensieve begeleiding. Ik had wel iets meer vertrouwen in mijzelf. Maar toch blijf ik het spannend vinden. Hij schiet af en toe nog steeds weg, maar niet meer zo extreem als eerst.

Laten we wel even stellen dat mijn pony helemaal nagekeken is (tandarts, cranio secraal, voeding, dierenarts, fysio en zadelmaker). Er mankeert dus niks aan gezondheidsproblemen..

Een paar maanden verder vind ik het nog steeds erg spannend. Zeker het eerste kwartier/half uur moet ik mijzelf er doorheen slepen. Soms schiet hij weg, omdat ik het spannend vind. Hij doet eigenlijk op dit moment niks (ja hij mist balans en is nog groen). Ik merk dat hij reageert op mijn spanning. Ik kan de knop maar steeds niet omzetten, ondanks de vele hulp. Ik kom er bij mezelf niet doorheen.

Zoals vandaag heb ik ook gereden, maar kon mezelf niet omzetten om te zeggen van goh ga eens rijden.. Ik kan er ook niet meer van genieten. Hij gaf geen aanleiding, was eigenlijk vrij braaf, maar ik klap dicht en durf niet meer te rijden. Ik zit met mijn handen in het haar. Hij kan dan wel groen zijn, maar op dit moment ben ik de aanleiding tot spanning en niet hij.. Ik denk dat zolang ik spanning heb wij samen niet groeien.. Ik doe m te kort..

Ik sta zelfs op het punt hem te verkopen. Ik durf wel op andere paarden te stappen. Daar ervaar ik geen angst. Heb het hiervoor ook nooit gehad. Ik reed toen ook een Lusitano hoog in het bloed die soms heel raar kon doen. Daar heb ik het nooit bij gehad. Zou ik mijn pony een plezier doen door hem te verkopen aan iemand die rijtechnisch beter is en geen angst heeft? Of is dit iets wat wij samen moeten oplossen?

Zijn er mensen die dezelfde ervaringen hebben?

~ A great horse will change your life ~ The truly special ones, define it! Chablis (upperville x zep) ~ <3


Luckyy80

Berichten: 975
Geregistreerd: 02-04-12

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-10-18 20:54



“Horses were never wrong. They always did what they did for a reason, and it was up to you to figure it out.”
― Jeannette Walls, Half Broke Horses

Gizeppie

Berichten: 2475
Geregistreerd: 23-02-12
Woonplaats: In mijn hangmat

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 11-10-18 21:07

Luckyy80 schreef:
Toevallig had ik van de week een interessant gesprek met een hypnotherapeute & instructrice, over angst en hoe je er vanaf kan komen.

Daar kwam het volgende artikel uit. Wellicht leuk om even te lezen: https://www.bitmagazine.nl/medisch/van- ... se/100206/


Klinkt wel interessant idd! Heb het gelezen!

~ A great horse will change your life ~ The truly special ones, define it! Chablis (upperville x zep) ~ <3

Sammiex2000
Berichten: 1282
Geregistreerd: 11-04-18
Woonplaats: Ergens in het zuiden van nl

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-10-18 21:09

Nu ben ik toch wel benieuwd naar de verklaring die je achteraf hebt voor dat hij weg schoot in de bak :)

Gizeppie

Berichten: 2475
Geregistreerd: 23-02-12
Woonplaats: In mijn hangmat

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 11-10-18 21:16

Elvirawortel schreef:
Nu ben ik toch wel benieuwd naar de verklaring die je achteraf hebt voor dat hij weg schoot in de bak :)


Voor die eerste keer wegschieten bedoel je? Ja dat kon ik verklaren. We reden met veel paarden in de bak (nog twee andere, naast mij). Een paard was elke keer in elke hoek recht over eind gaan staan of sprong elke keer weg. Ook was hij waarschijnlijk niet gewend met meerdere in de bak te rijden. Ook met buiten rijden snapte hij aan het begin niet dat hij er gewoon achter moest blijven. Later wel hoor.. Ook hing er een sjaal/zweetdeken aan de bak rand wat waaiden. Vervolgens was het zijn aller eerste keer in de bak met stap/draf (hij had totaal geen balans). Er waren gewoon te veel prikkels en toen ik de teugels langer liet worden was dat de druppel.

~ A great horse will change your life ~ The truly special ones, define it! Chablis (upperville x zep) ~ <3

maitestar23

Berichten: 365
Geregistreerd: 23-10-16
Woonplaats: Meppel

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-10-18 21:18

Hier ook eentje met angst en ook nog eens zonder reden :(
Dus tja zie dan maar eens te achterhalen waar het probleem zit en ik heb ook nog eens een superbraaf paard. Ze spiegelt wel lekker en maakt ook wel graag gebruik van mijn angst, maar doet geen rare dingen.

Ik zit nu ook aan hypnose te denken.
Behalve goede begeleiding heb ik helaas geen tips voor je.
Ik ben er inmiddels achter dat echte angst echt 'verlammend' kan werken en alle gezond verstand gaat op zo'n moment de deur uit.

Groetjes Wendy

Mijn reis met Menda

Gizeppie

Berichten: 2475
Geregistreerd: 23-02-12
Woonplaats: In mijn hangmat

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 11-10-18 21:19

maitestar23 schreef:
Hier ook eentje met angst en ook nog eens zonder reden :(
Dus tja zie dan maar eens te achterhalen waar het probleem zit en ik heb ook nog eens een superbraaf paard. Ze spiegelt wel lekker en maakt ook wel graag gebruik van mijn angst, maar doet geen rare dingen.

Ik zit nu ook aan hypnose te denken.
Behalve goede begeleiding heb ik helaas geen tips voor je.
Ik ben er inmiddels achter dat echte angst echt 'verlammend' kan werken en alle gezond verstand gaat op zo'n moment de deur uit.


Bij mij hetzelfde. Ineens kan ik niet meer rijden.. Mijn paard wordt helaas gevaarlijk door mijn angst..

~ A great horse will change your life ~ The truly special ones, define it! Chablis (upperville x zep) ~ <3

Vicky_Belle
Berichten: 436
Geregistreerd: 30-11-07
Woonplaats: Gent-Eeklo

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-10-18 21:23

Parelli kan je helpen (zit in zijn lessenpakket), als je een abonnement hebt zeker eens opzoeken. Lees het boek: move closer stay longer van stephany burns, daar staan hele goede tips in!

Gypsy
Soort van gewaardeerd verhalenverteller

Berichten: 19471
Geregistreerd: 09-08-07
Woonplaats: The world is my playground.

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-10-18 21:23

Als je hem met grondwerken ook goed aan het werk kunt zetten, is het misschien een idee om 1 of 2 keer in de week te gaan lessen en er daarbuiten niet meer op te stappen tot je er weer klaar voor bent. Een goede instructrice ziet vanaf de grond of er spanning opgebouwd word en kan je daar door heen praten en je leren hoe je de spanning af laat vloeien.

Ik heb zelf ook wel eens een periode gewoon niet op mijn paard gereden. Alleen op andere brave paarden. Toen het weer ging kriebelen ben ik het vanuit het grondwerken weer gaan oppakken onder het motto niets moet alles mag. Toen de druk eraf was ging ik vanzelf steeds weer een stapje verder.

DreamAmazone

Berichten: 9
Geregistreerd: 06-10-18

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-10-18 21:25


betadine

Berichten: 2666
Geregistreerd: 19-08-10
Woonplaats: Belgie

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-10-18 21:33

Ik herken het. Ik heb enkele jaren geleden een 7 jarige ruin gekocht die amper zadelmak was. Heeft mij er eens lelijk afgebokt helemaal uit het niets. De angst zat er goed in. Het heeft 2-3 weken geduurd eer ik er terug opdurfde. Met knikkende knieen ben ik opgestapt. Uiteindelijk is het goed gekomen en bleek hij achteraf wel een rustige goedzak te zijn. Ik reed vaker jonkies voor anderen en had mijn eigen merrie opgeleerd, maar met hem ging er van uit dat ik met een zadelmak paard reed en dat was hij kennelijk nog niet helemaal. Enkele stappen terug gedaan en vaak gelongeerd voor het opstappen. Heb je de mogelijkheid van er een andere ervaren ruiter op te zetten doe het dan. Al is het maar 1 of 2 keer. Het kan een goed hulpmiddel zijn om jullie beiden terug vertrouwen te geven

Momenteel heb ik een groene 4 jarige staan. Die kan best heet en kijkerig zijn. Die longeer ik steeds 10 minuutjes voor ik opstap. Als ik merk dat hij te heet staat (op de poetsplaats al amper benaderbaar) stap ik zelf niet op. Ik probeer hem dus op een positieve manier te werken. Dat gaat niet als ik het zelf niet vertrouw. Dan laat ik hem liever een dagje rusten. Natuurlijk is het de bedoeling dat ik later bij weer en wind opstap zonder te mokken, maar bij een jonkie moet het vertrouwen groeien. Dat heeft tijd nodig en kun je niet forceren.

Doe een voortuig aan dat je kunt vasthouden als hij bokt of schrikt zodat je hem ongewild niet nog meer doet schrikken.
Geef jezelf bvb 6 maand tot een jaar. Heb je nog steeds geen vertrouwen opgebouwd met hem dan verkopen.

uva uvam vivendo varia fit

nardxash

Berichten: 3657
Geregistreerd: 11-11-11
Woonplaats: Delft

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-10-18 21:35

Wat een naar verhaal zeg |(
Ik wil je meegeven dat je het beste weer bij het begin kan beginnen en dat klinkt misschien heel stom maar het heeft voor mij echt gewerkt. Al is het alleen poetsen, probeer goede doelen samen te stellen en deze in kleine realistische stapjes te kunnen behalen. Gs bijvoorbeeld niet gelijk alleen op buitenrit maar eerst aan de hand stappen een paar keer met een hoofdstel in. Gaat dit goed probeer het dan is met een halster. Lukt dit ook dan kan je het zadel erop leggen en eventueel ook wandelen. Door middel van deze methode ben ik ook van mijn angst afgeraakt en ik hoop dat je er echt wat aan heb. Mocht je nog vragen hebben staat mijn inbox altijd voor je open. Heel veel succes

i Will never let you go
[PP] [VOLG] mijn gevecht tegen mijn angst
[o]
[PP] [VOLG] het leven van een menpony
Nard<3 05-07-2001<3
Sonic<3 28-08-2004/07-08-2013
peppie & flinn

KittyDylan

Berichten: 7586
Geregistreerd: 08-09-13
Woonplaats: Kessel (LB)

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-10-18 21:43

Ik ben in 2013 lelijk van mijn pony af gegooid, en in combinatie met andere vallen ben ik nooit meer op die pony gestapt daarna. Halfjaar niet gereden en toen op een manege begonnen. Dóódeng. Maar door het rijden op steeds hetzelfde (brave) paard, is dit stukken minder geworden.
Eind vorig jaar ben ik dan gestopt met het rijden op de manege en dus het brave paard. Ik ben stage gaan lopen tussen de paarden, juist om mezelf er over heen te krijgen (omdat ik op de grond ook angst voor grote paarden had). Nu, ruim half jaar later, stap ik makkelijker op een paard. Laatst nog een angst moment gehad met een druk paard, maar het was minder dan voorheen, zeg maar.

Dus, persoonlijk zou ik een andere, goede, ruiter op je paard zetten, iemand die zeker niet bang is om te vallen, en zelf een brave gaan rijden. En sowieso les nemen met je paard, als je hem toch gaat rijden.


Succes, je komt er wel over heen, geef het tijd +:)+

[KS-MK] Poppy wordt mama! Speciaal kleur Welshje mei 2021
[KS-MK] Fflur wordt mama! 2020 veulentje verwacht (12-05-2020 geboren)
Just Wibbly Wobbly Timey Wimey It


Kitty
Powys Fflur-Coch (Islyn Buzz × Rhyd-y-Felin Story

Powys Poppy (Powys Stardancer × Powys Shon)
Joppe

Gizeppie

Berichten: 2475
Geregistreerd: 23-02-12
Woonplaats: In mijn hangmat

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 11-10-18 21:45

Vicky_Belle schreef:
Parelli kan je helpen (zit in zijn lessenpakket), als je een abonnement hebt zeker eens opzoeken. Lees het boek: move closer stay longer van stephany burns, daar staan hele goede tips in!


Ik heb een groot deel Parelli gedaan.. Op de grond dan wel.. Ik vind dat geweldig. Het probleem zit vooral als ik erop zit.

~ A great horse will change your life ~ The truly special ones, define it! Chablis (upperville x zep) ~ <3

Gizeppie

Berichten: 2475
Geregistreerd: 23-02-12
Woonplaats: In mijn hangmat

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 11-10-18 21:46

Gypsy schreef:
Als je hem met grondwerken ook goed aan het werk kunt zetten, is het misschien een idee om 1 of 2 keer in de week te gaan lessen en er daarbuiten niet meer op te stappen tot je er weer klaar voor bent. Een goede instructrice ziet vanaf de grond of er spanning opgebouwd word en kan je daar door heen praten en je leren hoe je de spanning af laat vloeien.

Ik heb zelf ook wel eens een periode gewoon niet op mijn paard gereden. Alleen op andere brave paarden. Toen het weer ging kriebelen ben ik het vanuit het grondwerken weer gaan oppakken onder het motto niets moet alles mag. Toen de druk eraf was ging ik vanzelf steeds weer een stapje verder.


Dat heb ik idd aan het begin ook zo gedaan. Alleen met les rijden.. Ik word idd zenuwachtiger als ik weer zelf moet rijden, zoals vandaag..

~ A great horse will change your life ~ The truly special ones, define it! Chablis (upperville x zep) ~ <3

Leo

Berichten: 47236
Geregistreerd: 06-12-02
Woonplaats: Den Haag e.o.

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-10-18 21:46

Herkenbaar. :) helaas. Ik ben ervaringsdeskundige met hoe bepalend en vreemd angst kan zijn.

Mijn pony was compleet groen tien ik hem kocht, maar pakte alles heel goed op. Eenmaal met beleren ging alles ook heel braaf en volgens het boekje, tot ik voor het eerst echt opstapte. Dat deed hij ook goed, tot ik degene die hem vast had hem een stapje voorwaarts liet doen. Hij raakte volledig in paniek, ging rennen en ik redde het niet om het uit te zitten. Ik heb mezelf zo voor mn kop geslagen!
Hangen deed hij daarna braaf, maar door omstandigheden niet meer opgestapt. Een maand of 4 en veel grondwerk, hangen etc. Later ben ik weer opgestapt en toen direct bij het gaan zitten hevige paniek en rennen. Toen heb ik me laten vallen want degene die hem vast had moest hem loslaten en ik wilde niet in de hekken terecht komen.
Toen heb ik er hulp bij gevraagd, zijn we herstart en is hij ook met die ruiter twee keer volslagen in paniek geraakt. Dat was het moment dat ik besloot hem voor training weg te brengen. Daar ging hij een poos heel braaf, maar toch ook weer (waar ik bij was) in blinde paniek door de bak. Zij heeft toen op haar beurt een trainer aangetrokken die vanaf extern kwam helpen en samen hebben ze hem onwijs goed en mooi kunnen opleiden, met veel rust en respect. Hij heeft nog momenten gehad, maar die liggen ver achter ons.
Toen kwam het moment dat ik op ging stappen. Spannend, maar ook trots!! De tweede keer werd ik overmand door de spanning, maar heb ik wel een positieve sessie gehad. In de dagen daarna werd ik al misselijk en kreeg ik buikpijn bij alleen al de gedachte dat ik op moest stappen. Ik vond het vreselijk, kon het ook niet onderkennen naar mezelf want ik heb juist altijd geroepen dat ik niet bang wil worden van mijn eigen paard. En op de grond vertrouw ik hem 300%
Ik heb toen vaak alleen maar er op gezeten, ik wilde wel maar kon niet. Ik was fysiek helemaal verstijfd.
Uiteindelijk wel gesprekken gevoerd, bij mezelf te raden gegaan en ademhalingstechnieken geleerd om te 'aarden' te paard. Ik kreeg les op andere paarden, die ook uitdagingen waren (maar daar geen angst). Uiteindelijk was voor mij het belangrijkste om te accepteren dat de angst een feit was, mezelf hiervoor te vergeven (ik had het ook niet zo verzonnen) en mezelf beloofd dat ik hier met de hulp die ik heb overheen kon komen.

Ik ben nu weer een aantal maanden verder. Mijn pony is nooit benadeeld in de situatie, die is ondertussen doorgereden door zijn trainster. Ik heb weer een periode spanning doorgemaakt, door omstandigheden om ons heen die zo opgestapeld waren dat het mij belemmerde. Toen heb ik besloten wel iedere keer op te stappen maar alleen te stappen. Ba de verhuizing wilde ik het draven weer oppakken. Dat heb ik inmiddels gedaan, en het voelt zo goed. En dat is zo goed voor mijn zelfvertrouwen.
Ik heb zelfs op hem gereden zonder onze trainers er bij. Alleen gestapt, maar we hebben het wel gedaan!

Ik ben er van overtuigd dat ik hier overheen groei, maar ik moet er wel aan werken. En dat houdt in dat ik mijn comfortzone uit moet, mits wel verantwoord! Dus onder begeleiding en altijd blijven voelen maar ook durven vertrouwen op het paard. En ook eigen lichaam blijven voelen, dus goed blijven ademhalen en ook bewust spierspanning loslaten. Ik zal vast nog wel eens bang zijn, maar hopelijk liggen de diepe dalen nu achter ons....

Hypnotherapie heb ik ook overwogen, maar ik heb nu vertrouwen hier zelf uit te komen met de hulp die ik al heb.

Sterkte. :(:) angst is echt een vreemde psychologie.

..
The music of this awe
Deep silence between the notes
Deafens me with endless love

..

Blazy
Berichten: 1527
Geregistreerd: 10-08-18

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-10-18 21:47

Ja ook hier angst
Een stuk door mijn psychische beperkingen maar ook een stuk door een negatieve ervaring als kind zijnde.
Ook tijdens een buitenrit. Mijn zus was mee. Ik reed op een pony die altijd aan een halstertouw zat tijdens bosritten. Paar meiden gingen ongeoorloofd in galop en mijn zus haar pony ging mee. Mijn zus had nog niet de rij ervaring om dit op te lossen en is er dus ook vanaf gevallen op een gegeven moment.
Daarna nog weer een keer er zelf vanaf gelanceerd doordat paard over de kop in galop sloeg.
Nu eindelijk durf ik op een paard van 1.65, nu is dat ook niet mijn ideale maatje wat betreft hoogte ik heb eerst vier maanden vanaf de grond gewerkt met drie paarden, longeren, wandelen, etc en toen pas er op. Ook dit gaat gewoon in mijn tempo.

Gizeppie

Berichten: 2475
Geregistreerd: 23-02-12
Woonplaats: In mijn hangmat

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 11-10-18 21:49

betadine schreef:
Ik herken het. Ik heb enkele jaren geleden een 7 jarige ruin gekocht die amper zadelmak was. Heeft mij er eens lelijk afgebokt helemaal uit het niets. De angst zat er goed in. Het heeft 2-3 weken geduurd eer ik er terug opdurfde. Met knikkende knieen ben ik opgestapt. Uiteindelijk is het goed gekomen en bleek hij achteraf wel een rustige goedzak te zijn. Ik reed vaker jonkies voor anderen en had mijn eigen merrie opgeleerd, maar met hem ging er van uit dat ik met een zadelmak paard reed en dat was hij kennelijk nog niet helemaal. Enkele stappen terug gedaan en vaak gelongeerd voor het opstappen. Heb je de mogelijkheid van er een andere ervaren ruiter op te zetten doe het dan. Al is het maar 1 of 2 keer. Het kan een goed hulpmiddel zijn om jullie beiden terug vertrouwen te geven

Momenteel heb ik een groene 4 jarige staan. Die kan best heet en kijkerig zijn. Die longeer ik steeds 10 minuutjes voor ik opstap. Als ik merk dat hij te heet staat (op de poetsplaats al amper benaderbaar) stap ik zelf niet op. Ik probeer hem dus op een positieve manier te werken. Dat gaat niet als ik het zelf niet vertrouw. Dan laat ik hem liever een dagje rusten. Natuurlijk is het de bedoeling dat ik later bij weer en wind opstap zonder te mokken, maar bij een jonkie moet het vertrouwen groeien. Dat heeft tijd nodig en kun je niet forceren.

Doe een voortuig aan dat je kunt vasthouden als hij bokt of schrikt zodat je hem ongewild niet nog meer doet schrikken.
Geef jezelf bvb 6 maand tot een jaar. Heb je nog steeds geen vertrouwen opgebouwd met hem dan verkopen.


Ja het longeren van te voren heb ik ook geprobeerd. Maar dat maakt bij hem vrij weinig verschil. Ik stap idd niet op als hij al vervelend is met uit de weide halen, want dan weet ik al hoe laat het is. Er heeft twee keer iemand anders op gereden en dat ging goed.

Ik heb deze pony inmiddels een jaar.. Het is in dit jaar 4 keer mis gegaan.. Maar mijn vertrouwen is maar minimaal in hem gegroeid.. Ik stap er wel op, stap en draaf. Maar heb heel erg de neiging om terug te gaan naar stap/halthouden als ik spanning voel, terwijl ik eigenlijk moet door blijven rijden.
Laatst bijgewerkt door Gizeppie op 11-10-18 21:50, in het totaal 1 keer bewerkt

~ A great horse will change your life ~ The truly special ones, define it! Chablis (upperville x zep) ~ <3

Benthhh
Berichten: 1215
Geregistreerd: 09-06-10
Woonplaats: Maartensdijk

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-10-18 21:49

Ik herken het wel.
Lang verhaal kort, maar bij een onverwachte (wegschiet) beweging van mn knollie kon ik door mijn knie gaan terwijl ik er op zat. Dat deed zo’n zeer dat ik opgegeven moment bang werd voor die bewegingen en steeds minder zeker ging rijden, waar zij weer gebruik van ging maken. Zo’n heel leuk cirkeltje.

Bleek een afgescheurde kruisband te zijn en daar ben ik nu net aan geopereerd.
Ik heb er de volste vertrouwen in dat het nu met het revalideren + de fysio, wanneer ik over een paar maanden weer mag rijden, weer steeds beter zal gaan!

Edit
Op de grond heb ik bijna nergens last van! Ik moest alleen opletten dat ik zelf geen rare beweging maakte met dat been en als ze bijvoorbeeld kracht zette, dat ik dat niet met mijn verkeerde been opvang.
Verder idd ook op de grond kan ik alles met dr!
Laatst bijgewerkt door Benthhh op 11-10-18 21:55, in het totaal 1 keer bewerkt

Wave after wave

KittyDylan

Berichten: 7586
Geregistreerd: 08-09-13
Woonplaats: Kessel (LB)

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-10-18 21:52

Gizeppie schreef:
betadine schreef:
Ik herken het. Ik heb enkele jaren geleden een 7 jarige ruin gekocht die amper zadelmak was. Heeft mij er eens lelijk afgebokt helemaal uit het niets. De angst zat er goed in. Het heeft 2-3 weken geduurd eer ik er terug opdurfde. Met knikkende knieen ben ik opgestapt. Uiteindelijk is het goed gekomen en bleek hij achteraf wel een rustige goedzak te zijn. Ik reed vaker jonkies voor anderen en had mijn eigen merrie opgeleerd, maar met hem ging er van uit dat ik met een zadelmak paard reed en dat was hij kennelijk nog niet helemaal. Enkele stappen terug gedaan en vaak gelongeerd voor het opstappen. Heb je de mogelijkheid van er een andere ervaren ruiter op te zetten doe het dan. Al is het maar 1 of 2 keer. Het kan een goed hulpmiddel zijn om jullie beiden terug vertrouwen te geven

Momenteel heb ik een groene 4 jarige staan. Die kan best heet en kijkerig zijn. Die longeer ik steeds 10 minuutjes voor ik opstap. Als ik merk dat hij te heet staat (op de poetsplaats al amper benaderbaar) stap ik zelf niet op. Ik probeer hem dus op een positieve manier te werken. Dat gaat niet als ik het zelf niet vertrouw. Dan laat ik hem liever een dagje rusten. Natuurlijk is het de bedoeling dat ik later bij weer en wind opstap zonder te mokken, maar bij een jonkie moet het vertrouwen groeien. Dat heeft tijd nodig en kun je niet forceren.

Doe een voortuig aan dat je kunt vasthouden als hij bokt of schrikt zodat je hem ongewild niet nog meer doet schrikken.
Geef jezelf bvb 6 maand tot een jaar. Heb je nog steeds geen vertrouwen opgebouwd met hem dan verkopen.


Ja het longeren van te voren heb ik ook geprobeerd. Maar dat maakt bij hem vrij weinig verschil. Ik stap idd niet op als hij al vervelend is met uit de weide halen, want dan weet ik al hoe laat het is. Er heeft twee keer iemand anders op gereden en dat ging goed.

Ik heb deze pony inmiddels een jaar.. Het is in dit jaar 4 keer mis gegaan.. Maar mijn vertrouwen is maar minimaal in hem gegroeid.. Ik stap er wel op, stap en draaf. Maar heb heel erg de neiging om terug te gaan naar stap/halthouden als ik spanning voel, terwijl ik eigenlijk moet door blijven rijden.


Je moet helemaal niets.. Als jij een rondje door de bak in stap vertrouwd, doe je dat. Zodra je wilt draven, doe je dat. Je kan hem immers gewoon aan de longe gooien, als hij zijn energie echt kwijt moet (dan neem ik aan dat hij dit kent en dit ook in de training gebeurd). Gewoon doen wat je zelf vertrouwd vind en niets forceren. Dat helpt helemaal niets...
Laatst bijgewerkt door KittyDylan op 11-10-18 21:53, in het totaal 1 keer bewerkt

[KS-MK] Poppy wordt mama! Speciaal kleur Welshje mei 2021
[KS-MK] Fflur wordt mama! 2020 veulentje verwacht (12-05-2020 geboren)
Just Wibbly Wobbly Timey Wimey It


Kitty
Powys Fflur-Coch (Islyn Buzz × Rhyd-y-Felin Story

Powys Poppy (Powys Stardancer × Powys Shon)
Joppe

Gizeppie

Berichten: 2475
Geregistreerd: 23-02-12
Woonplaats: In mijn hangmat

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 11-10-18 21:52

nardxash schreef:
Wat een naar verhaal zeg |(
Ik wil je meegeven dat je het beste weer bij het begin kan beginnen en dat klinkt misschien heel stom maar het heeft voor mij echt gewerkt. Al is het alleen poetsen, probeer goede doelen samen te stellen en deze in kleine realistische stapjes te kunnen behalen. Gs bijvoorbeeld niet gelijk alleen op buitenrit maar eerst aan de hand stappen een paar keer met een hoofdstel in. Gaat dit goed probeer het dan is met een halster. Lukt dit ook dan kan je het zadel erop leggen en eventueel ook wandelen. Door middel van deze methode ben ik ook van mijn angst afgeraakt en ik hoop dat je er echt wat aan heb. Mocht je nog vragen hebben staat mijn inbox altijd voor je open. Heel veel succes


Op de grond heb ik nergens last van.. Ik wandel zelfs langs de snelweg met hem. Op de grond beheerst hij heel veel en heb ik totaal geen angst..

~ A great horse will change your life ~ The truly special ones, define it! Chablis (upperville x zep) ~ <3

Gizeppie

Berichten: 2475
Geregistreerd: 23-02-12
Woonplaats: In mijn hangmat

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 11-10-18 21:54

KittyDylan schreef:
Ik ben in 2013 lelijk van mijn pony af gegooid, en in combinatie met andere vallen ben ik nooit meer op die pony gestapt daarna. Halfjaar niet gereden en toen op een manege begonnen. Dóódeng. Maar door het rijden op steeds hetzelfde (brave) paard, is dit stukken minder geworden.
Eind vorig jaar ben ik dan gestopt met het rijden op de manege en dus het brave paard. Ik ben stage gaan lopen tussen de paarden, juist om mezelf er over heen te krijgen (omdat ik op de grond ook angst voor grote paarden had). Nu, ruim half jaar later, stap ik makkelijker op een paard. Laatst nog een angst moment gehad met een druk paard, maar het was minder dan voorheen, zeg maar.

Dus, persoonlijk zou ik een andere, goede, ruiter op je paard zetten, iemand die zeker niet bang is om te vallen, en zelf een brave gaan rijden. En sowieso les nemen met je paard, als je hem toch gaat rijden.


Succes, je komt er wel over heen, geef het tijd +:)+


Ik heb idd les.. elke week 1 of 2 keer.. er heeft 2 keer iemand anders op gereden. Maar ik heb geen paard gekocht om door een ander te laten rijden denk dat ik dan hem beter volledig kan verkopen..

~ A great horse will change your life ~ The truly special ones, define it! Chablis (upperville x zep) ~ <3

Leo

Berichten: 47236
Geregistreerd: 06-12-02
Woonplaats: Den Haag e.o.

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-10-18 21:57

Dat op de grond geen angst hebben herken ik ook, zo frustrerend!

Mijn doel voor komende tijd is ook regelmatig zonder begeleiding even opstappen. Dan doe ik wat goed voelt, het belangrijkste is het positieve gevoel. Als dat alleen zitten en ontspannen is: ook goed.

Lichaamsbesef, vertrouwen in je lichaam en spanning bewust los kunnen laten heeft mij enorm geholpen. Angst zit tussen de oren, naar fysiek kun je er al heel veel mee doen.

Mij hielp het juist wel om anderen op hem te laten rijden en vanaf de grond mee te kijken wat er gebeurt.

..
The music of this awe
Deep silence between the notes
Deafens me with endless love

..

Gizeppie

Berichten: 2475
Geregistreerd: 23-02-12
Woonplaats: In mijn hangmat

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 12-10-18 11:31

Leo schreef:
Herkenbaar. :) helaas. Ik ben ervaringsdeskundige met hoe bepalend en vreemd angst kan zijn.

Mijn pony was compleet groen tien ik hem kocht, maar pakte alles heel goed op. Eenmaal met beleren ging alles ook heel braaf en volgens het boekje, tot ik voor het eerst echt opstapte. Dat deed hij ook goed, tot ik degene die hem vast had hem een stapje voorwaarts liet doen. Hij raakte volledig in paniek, ging rennen en ik redde het niet om het uit te zitten. Ik heb mezelf zo voor mn kop geslagen!
Hangen deed hij daarna braaf, maar door omstandigheden niet meer opgestapt. Een maand of 4 en veel grondwerk, hangen etc. Later ben ik weer opgestapt en toen direct bij het gaan zitten hevige paniek en rennen. Toen heb ik me laten vallen want degene die hem vast had moest hem loslaten en ik wilde niet in de hekken terecht komen.
Toen heb ik er hulp bij gevraagd, zijn we herstart en is hij ook met die ruiter twee keer volslagen in paniek geraakt. Dat was het moment dat ik besloot hem voor training weg te brengen. Daar ging hij een poos heel braaf, maar toch ook weer (waar ik bij was) in blinde paniek door de bak. Zij heeft toen op haar beurt een trainer aangetrokken die vanaf extern kwam helpen en samen hebben ze hem onwijs goed en mooi kunnen opleiden, met veel rust en respect. Hij heeft nog momenten gehad, maar die liggen ver achter ons.
Toen kwam het moment dat ik op ging stappen. Spannend, maar ook trots!! De tweede keer werd ik overmand door de spanning, maar heb ik wel een positieve sessie gehad. In de dagen daarna werd ik al misselijk en kreeg ik buikpijn bij alleen al de gedachte dat ik op moest stappen. Ik vond het vreselijk, kon het ook niet onderkennen naar mezelf want ik heb juist altijd geroepen dat ik niet bang wil worden van mijn eigen paard. En op de grond vertrouw ik hem 300%
Ik heb toen vaak alleen maar er op gezeten, ik wilde wel maar kon niet. Ik was fysiek helemaal verstijfd.
Uiteindelijk wel gesprekken gevoerd, bij mezelf te raden gegaan en ademhalingstechnieken geleerd om te 'aarden' te paard. Ik kreeg les op andere paarden, die ook uitdagingen waren (maar daar geen angst). Uiteindelijk was voor mij het belangrijkste om te accepteren dat de angst een feit was, mezelf hiervoor te vergeven (ik had het ook niet zo verzonnen) en mezelf beloofd dat ik hier met de hulp die ik heb overheen kon komen.

Ik ben nu weer een aantal maanden verder. Mijn pony is nooit benadeeld in de situatie, die is ondertussen doorgereden door zijn trainster. Ik heb weer een periode spanning doorgemaakt, door omstandigheden om ons heen die zo opgestapeld waren dat het mij belemmerde. Toen heb ik besloten wel iedere keer op te stappen maar alleen te stappen. Ba de verhuizing wilde ik het draven weer oppakken. Dat heb ik inmiddels gedaan, en het voelt zo goed. En dat is zo goed voor mijn zelfvertrouwen.
Ik heb zelfs op hem gereden zonder onze trainers er bij. Alleen gestapt, maar we hebben het wel gedaan!

Ik ben er van overtuigd dat ik hier overheen groei, maar ik moet er wel aan werken. En dat houdt in dat ik mijn comfortzone uit moet, mits wel verantwoord! Dus onder begeleiding en altijd blijven voelen maar ook durven vertrouwen op het paard. En ook eigen lichaam blijven voelen, dus goed blijven ademhalen en ook bewust spierspanning loslaten. Ik zal vast nog wel eens bang zijn, maar hopelijk liggen de diepe dalen nu achter ons....

Hypnotherapie heb ik ook overwogen, maar ik heb nu vertrouwen hier zelf uit te komen met de hulp die ik al heb.

Sterkte. :(:) angst is echt een vreemde psychologie.


Bedankt voor je uitgebreide verhaal. Nouja zoiets wat jij hebt meegemaakt heb ik ook mee gemaakt, maar dan zonder de bokkensprongen. Mijn pony ging gewoon op de vlucht, maar zo snel dat ik het niet uit kon zitten en ook ineens uit het niets. Door de onvoorspelbaarheid ben ik bang geworden. Ik ben helemaal opnieuw begonnen nadat hij verhuisd was. Ik heb hem eerst lichamelijk helemaal na laten kijken. Heb een zachter zadel aangeschaft en hem laten behandelen. Hij is kern gezond, alleen rijtechnisch nog niet in orde. De onvoorspelbaarheid heeft mij bang gemaakt. Maar nu is t een wisselwerking geworden. Ik word bang, waardoor hij ook bang wordt en dus weg schiet. Ik heb idd ook ervaring met jonge of heftige paarden. Maar door mn eigen paard ben ik bang geworden. Ik heb idd elke week begeleiding. Ik reed ook niet meer naast de begeleiding. Nu dan weer wel, maar merk dat ik dan weer dicht klap. Dan kan ik ineens niet meer rijden en hij wordt daar bang van. Ik doe daarnaast veel grondwerk, ook dressuur aan de hand. Hij krijgt dus veel afwisseling. Er zijn helaas niet veel mensen die op hem weg kunnen rijden. Er is 1 meisje op stal die erop weg kan rijden, nadat hij m bij haar ook geflipt is.

De ademhaling oefeningen zijn idd ook een goede. Dat doe ik nu ook wel, dan zakt de spanning..

~ A great horse will change your life ~ The truly special ones, define it! Chablis (upperville x zep) ~ <3

Gizeppie

Berichten: 2475
Geregistreerd: 23-02-12
Woonplaats: In mijn hangmat

Re: Angst met rijden.. Hoe kom je er vanaf? Meer mensen?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 12-10-18 11:33

@kittydylan

Ja zeker, hij kent heel veel aan de hand. Academische rechtrichten kent hij de basis van (traver, schouder voor en binnenwaarts, appyment etc) en longeer werk en mentale training (parelli). Ik kan op de grond heel veel hoor. Alleen onder het zadel is het een probleem.

~ A great horse will change your life ~ The truly special ones, define it! Chablis (upperville x zep) ~ <3


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 5 bezoekers