Drakenpony (pubergedrag op vreemd terrein)

Moderators: C_arola, Dyonne, Apple, Coby, petraaken

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 

MyWishMax
Berichten: 11955
Geregistreerd: 14-11-05
Woonplaats: Zuid Holland

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-07-19 13:04

Ik denk dat jullie hele fijne eigenaren zijn voor een pony, TS. Iedereen maakt wel eens fouten, maar jullie zoeken wel door naar oplossingen en oorzaken, ik vind het mooi om te lezen. Dan maakt ervaring niet uit, want zelfs ervaren paardenmensen kunnen hulp inschakelen die toch niet helemaal blijkt te passen.

Over het meelopen, ik heb nu het 2e paard achter elkaar wat ik op wedstrijd of spannende dingen na het opstappen achter mijn moeder aan laat lopen. O:) De vorige had wat aparte dingen, waardoor er met opstappen wel eens een rodeo plaats vond. Die kon ik dus absoluut niet erdoorheen rijden, een tik geven of doorduwen, dan lag ik er meteen naast. Die klapte dicht van spanning, maar dat zagen omstanders niet, we moesten hem gewoon vooruit rijden. Tot ik er dus een paar keer afgestuiterd was en weken niet kon rijden en hij nog meer spanning kreeg bij opstappen. Ik ben gaan opstappen met mijn moeder ernaast, zij nam hem aan de teugels mee naar voren en ik zat alleen. Geen been oid, wel belonen met stem. Aan de hand kon ik hem wel overal langs krijgen, ook de dingen die hij doodeng vond, maar onder het zadel had hij een steuntje nodig van iemand op de grond.

Huidige merrie is doodbraaf, maar ook daar gebruik ik op vreemd terrein mijn moeder. Zij loopt vooruit en paard mag erachter aan. Niet eens omdat ze bang is, maar het wel wat spannend vindt op vreemd terrein. Ze houdt alles graag goed in de gaten, gaat niet bokken of rennen, maar wil alles graag eerst zien als we er net zijn. Dat mag dus van mij, achter mams aan. Dan gaan we namelijk ook niet op de rem of achteruit waardoor ik toch in moet grijpen. Nu is het wel mijn geluk dat ze zo braaf is en na een paar meter kan ik gewoon gaan rijden zonder enige spanning. Ik ga het dus na vorige paard ook niet meer opzoeken door zelf door te duwen, ik geef haar gewoon even het vertrouwen.

Het heeft er bij beide paarden ook niet voor gezorgd dat ik niks meer kon zonder iemand die meeliep. Wel dat ik dus niet meer een paard ergens langs dwing, bij spanning zoek ik de ontspanning op en begin dan weer opnieuw. Ook in een proef, dan maar geen punten maar wel een leerzame ervaring voor paard en mij. Dat vind ik dus wel heel erg knap van jouw dochter.
Mijn moeder en ik rijden de paarden samen, zij rijdt denk ik al 40 jaar oid, maar ook dan kan je je vergissen in een aanpak of in de hulp die je inschakelt.

Hopelijk helpt het bezoek van de DA en de nieuwe instructie.


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: afkepieteke, lissisanne en 6 bezoekers