[Blog] Rekening leren houden met hun "dingetjes".

Moderators: ynskek, Mondy, Ladybird, Shanna, Hanmar, Princesj, Dani, Polly

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
Ayasha
Blogger

Berichten: 49499
Geregistreerd: 24-02-04

[Blog] Rekening leren houden met hun "dingetjes".

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 18-06-20 15:12 Tip de Nieuwsredactie

Bokt.nl
Blog

Ik speel nu al een tijdje met het idee om deze blog te schrijven… Een tijdje terug kreeg ik van iemand de opmerking dat ik “makkelijk praten had”. Want ik had faciliteiten, ik heb mijn paarden aan huis en ze “doen het”. Die persoon zelf heb ik toen geantwoord met: “Denk je echt dat dat vanzelf gekomen is? Dat ik op een ochtend wakker werd en ik gewoon ineens in deze situatie zat?”
Daarop kreeg ik nog weinig reactie. Ik weet niet of zij er verder nog over nagedacht heeft. Maar ze zette mij wel aan het denken. Want het is niet de eerste keer dat vooral Sam wel eens een “automaat” genoemd wordt.

Afbeelding


Aan die “automaat” is echter weinig automatisch aan. Zoals de meeste bokkers wel weten, heb ik hier twee compleet verschillende paarden staan. Fantastische dieren. Maar het zijn net levende wezens. Ze hebben zo hun dingetjes. En het zijn van die dingetjes, waar je best rekening mee houdt, wil je al je ledematen in een bruikbare staat houden. Mijn taak als eigenaar en ruiter was voor mij dus simpel: ik moest met zo min mogelijk schade, zo snel mogelijk al die “dingetjes” gaan leren kennen. Zodat ik er mee kon gaan werken. In tussentijd werd ik na drie weken van de wereld zijn ineens wakker met een hoop eigen “dingetjes” om rekening mee te houden.
Ik vind het nog steeds een beetje oneerlijk dat je niet “ineens” wakker kan worden op die roze wolkjes zoals de persoon die me aan het denken zette, deed vermoeden. Maar dat het wel vaak voor komt dat je “ineens” wakker wordt op de bodem van een put en dat je er maar uit moet zien te raken.

Het voordeel van mijn infarct en alle gevolgen van dien, is dat ik vanaf dat moment met heel veel dingen, veel bewuster heb moeten leren omgaan. Met mezelf, omdat ik ineens besefte hoeveel dingen we “for granted” nemen. Wie van jullie heeft er ooit al bij stil gestaan hoeveel balans en spieren het vereist om je om te draaien in je bed. Hoe verschrikkelijk zwaar een simpele donsdeken kan zijn... Kan je je dat voorstellen? Dat een simpel donsdeken voor een ongetraind mensenlichaam een flink beperkend object is? Heb je er al eens bij stil gestaan hoeveel spierkracht en coördinatie er nodig is om rechtop te gaan zitten of gewoon recht te gaan staan? Om nog maar te zwijgen over recht te blijven staan, want dat is een heel andere oefening. Dan heb je nog geen stap gezet. Want als je van "niks" komt. Dan is één stap zetten vergelijkbaar met hogeschool dressuur.

Heeft iemand van jullie ooit al echt gevoeld dat “trap omlaag” voor je lijf veel moeilijker is dan trap omhoog? Ik had daar nooit bij stil gestaan. Ik kreeg de antwoorden desalniettemin keihard in mijn gezicht gegooid. Niet alleen toen, maar ook nu, nu ik wekelijks bij mijn fysiotherapeut verder werk, want revalideren na een hersenletsel doe je levenslang. Dat klinkt cliché maar cliché's worden niet zomaar cliché. Helaas word ik regelmatig geconfronteerd met antwoorden die ik enerzijds nooit had willen hebben maar die me anderzijds wel veel bewuster in het leven doen staan. Ik leer dingen over mezelf, zowel fysiek als qua karakter, die ik niet altijd even leuk vind om te weten maar die me uiteindelijk wel verder helpen. En elke keer opnieuw doorloop ik de vijf rouw-stadia's een periode alvorens ik me er bij neer kan leggen. Dus ik ging al snel ook beseffen dat het niet simpel is om met jezelf te leven. Het is nog veel moeilijker om jezelf te veranderen of om je neer te leggen bij “ongewenste” veranderingen. En als dat voor mij geldt, met een, denk ik, toch hoger bewustzijn en IQ dan het gemiddelde paard, hoe kan het dan anders, dan dat dat voor onze paarden ook aardsmoeilijk is?

Vanaf dat punt ging ik zonder er bij stil te staan, ook veel bewuster naar mijn paarden kijken. Ik heb altijd veel op gevoel gedaan. Maar nu ging ik ook op zoek naar verbanden tussen bouw en wat ze moeilijk vinden. Ik ging meer kijken naar hun beweging in vrijheid en ook op de filmpjes naar hun beweging onder het zadel en wat ze makkelijk en moeilijk af ging.

Gedurende mijn revalidatie werd me constant gezegd dat mijn karakter en temperament een enorme grote factor waren in mijn revalidatie. Dat vooral de manier waarop ik mijn temperament kanaliseerde (en ik heb nogal wat temperament.), een groot verschil maakte tussen mezelf in de weg zitten of mezelf helpen.

Ook dat ging ik zonder nadenken door trekken naar de paarden die ik reed… Naast dat ik veel meer ging letten op hun fysieke zwaktes en sterktes (waar het me overigens op viel dat de bouw van een paard lang niet altijd hun zwaktes en sterktes bepaalt.), ging ik ook kijken naar hun karakter. Hun temperament. Beide zijn een levenslang work in progress. Zowel voor mij als voor de paarden waarmee ik werk. Ik ken mijn paarden als mijn broekzak maar nog steeds doen ze soms dingen die me verrassen. Ik ben er van overtuigd dat echt stil staan bij het temperament en karakter van je paard het verschil maakt. Heel vaak hoor ik ruiters beweren dat ze hun dieren kennen enerzijds, maar vervolgens houden ze wel vast aan de algemene “theorie” betreffende rijden, ook als het duidelijk wordt dat die theorie voor hun paard niet werkt. Dan werk je jezelf in mijn mening gewoon vast als je een keer eentje tegen komt die schijt heeft aan die theorie.

Ik ging me realiseren dat alles wat ik doe en van hen vraag een verandering aanbrengen is in hun gedrag en situatie. Omdat ik zelf op de harde manier geleerd heb en nog steeds aan het leren ben, hoe vreselijk moeilijk ik het daar zelf mee heb. Daarmee werd ik ook ineens een stuk begripvoller naar mijn paarden, want ík weet tenminste nog waarom ik die veranderingen maak of moet ondergaan. Dat weten onze edele viervoeters niet. Ik ging dus ook met een hele andere blik kijken naar mijn trainingen en naar de dingen die ik van hen vraag. Naar hun reacties er op en naar het feit dat sommige paarden “simpele dingen” bizar moeilijk vinden. Ik ben er van overtuigd dat dat van mij een betere eigenaar en ruiter gemaakt heeft en zelfs een beter mens. Ergens hoop ik, dat de mensen die dit stukje gelezen hebben. Zich nu ook even afvragen, in hoeverre zij zich bewust zijn van wat ze vragen van zichzelf (want ik zie ook vreselijk veel mensen weinig rekening houden met zichzelf) en van hun paarden.


Christina
Berichten: 182
Geregistreerd: 03-03-03
Woonplaats: Chaam

Re: [Blog] Rekening leren houden met hun "dingetjes".

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-06-20 18:02

Wat goed geschreven weer. Ik moet alleen maar lachen om mensen die een opmerking maken als “ja maar jouw paard doet het”. Zoals jij al schrijft, ze doen het niet vanzelf, daar gaan uren en uren aan gerichte training aan vooraf. Een natural Horsemanship trainer die ik volg krijgt ook vaak opmerkingen als: ja maar laat nou eens zien wat je doet met een paard wat er iedere keer vandoor gaat, of, ja maar mijn paard....... En zijn opmerking is dan altijd dat hij pas naar een volgende stap in de africhting gaat als ze de stap ervoor kennen. Dus dat er vandoor gaan enz wordt al voor het een probleem wordt opgelost.

Ik kan me gewoon niet voorstellen hoe jij zover hebt kunnen komen met jouw paarden terwijl je je niet alleen in je paarden hebt moeten inleven maar voor jou zelf ook niks meer automatisch werkt. Ook stapje voor stapje neem ik aan. Heel knap.

Rocamor

Berichten: 6374
Geregistreerd: 21-11-02

Re: [Blog] Rekening leren houden met hun "dingetjes".

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-06-20 18:34

Kort maar krachtig!

mooi geschreven.

Als er tegen je gezegd wordt dat het tussen je oren zit, wees dan maar blij!
Is het tenminste aangetoond dat er iets tussen die oren zit..

josien_m_
Berichten: 1407
Geregistreerd: 23-11-09
Woonplaats: Haule

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-06-20 18:43

Wat intensief voor je om te revalideren! En inderdaad een mooi en inzichtelijk verhaal, compliment.

Getup

Berichten: 6004
Geregistreerd: 27-01-07

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-06-20 19:12

Moest meteen bij de eerste paar zinnen heel herkennend zuchten en ook lachen.

Hier ook paarden aan huis, maar geen bak. Je moet voeren,mesten, binnen/buiten zetten, repareren ( ok daar heb ik wel n man voor) etcetc.

En mijn paard is ook n topper met n geniaal karakter, werkwillig n ontzettend braaf. Maar op de een of andere manier ( ondanks dat ze snel en graag leert) moet ik er toch wel wat mee oefenen, anders gaat het ook niet vanzelf :? :D .

Leende haar wel eens uit voor n wedstrijdje omdat mn pony stuk was en ja, amazone was er dol op. Opstappen, fijn rijden en afstappen . Reed haar meestal ook even los ( heb ik uiteindelijk zelf profijt van ). Totdat ik t idee kreeg, dat ze er wel erg makkelijk over gingen denken en niet meer op de pony wilden, omdat "het met Savana zo fijn gaat". Heb even mn mond gehouden en haar vlak voor en op de wedstrijd niet zelf gereden :Y) . ( pas op: gebeurt niets raars ofzo, dier is superbraaf) . Ging n stuk minder fijn . Heb ze er niet meer over gehoord .

Tango1979

Berichten: 1013
Geregistreerd: 21-08-09
Woonplaats: Noord Brabant

Re: [Blog] Rekening leren houden met hun "dingetjes".

Link naar dit bericht Geplaatst: 18-06-20 19:16

Wat een fijn geschreven blog! En herkenbaar: Ja maar die van jou luistert zo goed. Alsof dat vanuit de lucht komt vallen _O-

Gameboy (Lord Leatherdale x Negro) B+12(PR 201), L1+9 (PR 198.5)
Cassandra B+10(PR 199), L1+11 (PR 200), L2 + 9(PR 189)

Ayasha
Blogger

Berichten: 49499
Geregistreerd: 24-02-04

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 19-06-20 09:05

Christina: Als je er voor staat, dan doe je het. :) Het is niet dat je een keuze krijgt. Ja, de keuze is ervoor gaan of de rest van je leven zwaar beperkt zijn. :) Moet ook zeggen dat zeker bij het intern revalideren de dag zodanig "gevuld" is dat je weinig tijd hebt om er over na te denken. :+ Tegen dat de dag om is ben je zo moe dat je geen zin meer hebt om te panikeren. := Ik heb me achteraf wel eens af gevraagd of ze dat wellicht bewust deden. :D

Getup: _O- Kan het me zo voorstellen! Ik heb in een slechte bui wel eens geantwoord "man, met een beetje pech krijg je hem niet eens tot in de ring, zo automatisch is ie." :o
Sam is dan ook nog eens een enorme charmeur zolang "zijn mens" in de buurt is. Dus hij komt dan ook nog eens heel leuk en sociaal over. Maar zodra ik uit het zicht ga is dat sociale vaak heel snel over. _O- Of als het hem duidelijk wordt dat ze geen snoep hebben. :))
En inderdaad, paarden aan huis is prachtig, ik wil niet meer anders omdat ik een enorme neuroot ben die haar paarden niet graag uit handen geeft. Rêve heeft een korte periode ergens anders gestaan omdat de stallen thuis nog niet af waren en ze op mijn weide uit brak en ik herinnerde me toen heel snel waarom ik dat ook alweer niet deed. :o

Maar het is ook elke dag de taken doen. Ziek of niet ziek. :) Gisteren was ik doodmoe en hondsellendig maar de stallen en weide moeten gedaan, het hooi moet bijgevuld en de paarden gevoerd. Maar wat avond-getut vlak voor het slapen gaan maakt dan ook weer veel goed. :+:

Tango1979: Jep, of "jamaar de jouwe staat al veel verder."
Ja joh, dat is ook niet komen aanwaaien. :) Ik heb net zoveel "hopeloze" momenten als elk ander. Dan moet je dus een manier zoeken om door te zetten. :) Dan jezelf beklagen helpt je niet. Ik heb een aantal mensen naast mijn trainer die ik ook rustig aan spreek als ik het zelf even niet meer zie. Gewoon "hier loop ik tegen aan." en vaak komen ze dan toch met dingen waarvan ik denk "ja, da's best logisch eigenlijk." Maar omdat je er zelf met je neus bovenop zit zie je het soms gewoon niet meteen. :)

Monique1963

Berichten: 3628
Geregistreerd: 14-03-17
Woonplaats: Frankrijk, Hérault

Re: [Blog] Rekening leren houden met hun "dingetjes".

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-06-20 16:25

Wat fijn geschreven. En wat akelig dat je op zo'n jonge leeftijd een herseninfact hebt gekregen. Petje af voor je doorzettingsvermogen en je inzicht!

Callas is mijn alles
Het tij keren kan dat? Doorzetten of verkopen, dat was de vraag na de val, lees hier meer :
[PP] [VOLG] Het tij keren, kan dat?

Fataal
Berichten: 50
Geregistreerd: 23-11-19

Re: [Blog] Rekening leren houden met hun "dingetjes".

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-06-20 05:49

Wat mooi omschreven. Het toont veel doorzettingsvermogen en compassie voor jezelf en je paarden. Prachtig om te lezen

Riviera87
Berichten: 48
Geregistreerd: 05-05-20

Re: [Blog] Rekening leren houden met hun "dingetjes".

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-06-20 18:17

Mooi geschreven stuk. Ik zou het 'maar bij jou doen ze t' stukje als een mooi compliment zien. Kennelijk ziet het er fijn en makkelijk uit en dat is ook het beeld dat je graag richting de buitenwereld wilt laten zien toch :)

Dammie

Berichten: 2577
Geregistreerd: 27-05-07
Woonplaats: Ja.

Re: [Blog] Rekening leren houden met hun "dingetjes".

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-06-20 21:26

Mooie nadenkertjes in jouw stuk.

1 hp ought to be enough for anybody
[o]

Maflinger_S
Berichten: 9301
Geregistreerd: 01-07-08

Re: [Blog] Rekening leren houden met hun "dingetjes".

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-06-20 22:02

"Bij jou doen ze het" is het mooiste compliment dat je kunt krijgen als je met paarden werkt want dat betekent blijkbaar dat je het goed doet, ondanks de "beperkingen" die jij en je paarden mogen hebben: de "dingetjes" die jou en je paarden uniek maken. De kunst is om die eigenaardigheden voor je te laten werken, in plaats van tegen. Oftewel, meebewegen in de gewenste richting.

If you mess with the planet, the planet will mess with you ...
Black and white are just opposite ends of fifty shades of grey
"Keep Buggering On", W. Churchill en Appleman, Leiden, 3 december 2019
"Under a cherry tree there are no strangers", Dalai Lama, Ahoy Rotterdam, 16 september 2018

Ayasha
Blogger

Berichten: 49499
Geregistreerd: 24-02-04

Re: [Blog] Rekening leren houden met hun "dingetjes".

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 23-06-20 11:30

Maflinger_S Ergens wel natuurlijk. :D Maar zoals vaak is het veelal de toon die de muziek maakt. Nu heb ik over de jaren veel opmerkingen gekregen waarvan ik veelal het mijne dacht. Ik heb dan de neiging om niet al te fel te reageren en even te gaan nadenken over wat ik nou precies (moet) vind(en) van die opmerking.

Kort na het huwelijk met mijn man leerde ik een tot dan toe "mytisch" deel van zijn familie kennen. Ofwel; ik had er al wel van gehoord maar had ze nog nooit gezien of gesproken. Ik vond toen maar geen smid die Sam niet kreupel zette met kappen en mijn man zei na toch een kleine drie jaar samen zijn (en ik ben eigenlijk na twee weken ingetrokken bij mijn man. _O- ) ineens dat ie nog een nonkel had die ook smid was. Had bij zangersheide de paarden gedaan... Of hij die misschien eens moest bellen. Zodoende ontmoette ik mytisch familie-lid 1. Van het één kwam het ander en de zomer er na zaten we bij hen te bbq'en. Ik kwam "na" want ik had die dag mijn eerste wedstrijd weer gehad. Was dus wel vrij "op". Maar goed. Doordat ik zo vermoeid was kwam het gesprek ook op wedstrijd en de effecten op mijn lijf. Ik zelf had daar op zich niet echt bij stil gestaan want als je jaren geen wedstrijd gereden hebt en je neemt dan ineens een jonge gast mee, dan zijn de meeste ruiters "moe maar voldaan" toch? Goed, ik had wat meer last van mijn gewrichten misschien maar dat is door de vermoeide spieren die dan minder (kunnen) doen en dus minder opvangen. Anyhow. Ik kreeg in eerste instantie van de dochter de opmerking "dat zij ook graag zou willen kunnen rijden (let wel: Ze hebben zes paarden in de tuin waarvan drie te berijden zijn.) maar dat haar lijf dat niet toe liet."
Want elke keer als ze reed had ze zo spierpijn. Daar zei ik niets op want het is me tot op de dag van vandaag nog steeds niet duidelijk wat ze precies heeft dus ik wil daar ook niet over oordelen. Ik dacht alleen "iedereen heeft spierpijn als ie jaren niet rijdt en dan er weer op gaat maar goed." maar ik zat dus ietwat verward half in mezelf te peinzen. (Want ik ben op dat gebied zo'n stumper die zo'n opmerking dan perse dieper wil verwerken ofzo. _O- Ik geraak vaker midden in een gesprek ineens afgeleid door iets wat gezegd is als "sidenote" maar wat mijn hersenen dan blijkbaar belangrijk vinden om te "achtervolgen." Mijn man kent die "blik" inmiddels en als het niet zo belangrijk is laat ie me rustig even doen tot ik klaar ben en als ik wel moet opletten port ie me even en zegtie heel droog "kan je straks verder gaan met waar je momenteel ook over aan het denken bent?" _O- ) Toen mijn man me ineens porde. Dus ik kom weer bij het gesprek en de moeder herhaald haar vraag en die luidde "waarom ga je op wedstrijd als je er moe van wordt?"
Het voordeel was dat ik ineens een antwoord had op waarom de dochter zo'n issue maakte van spierpijn. Het nadeel was dat ik vervolgens afgeleid geraakte door de absurditeit van die vraag. _O- En ik dus heel afwezig ietwat bot antwoordde: "omdat als ik alles moet laten waar ik moe van word of pijn van krijg, ik alleen maar in de zetel kan zitten en ik dan geen leven meer heb en dan hoeft het voor mij niet meer."
(Dat is bot omdat de vrouw in kwestie dus dat type is dat van het bed naar de zetel gaat en naar de eettafel en weer terug. Maar meer ook niet. :o )
Ik vind hun "dingetjes" leuk omdat het ze echt 100% hen maakt. :+: Bepaalde houdingen die zo typisch zijn voor het individu. Sam heeft bv een heel andere benadering naar mij toe dan Rêve ondanks dat ze allebei hetzelfde setje aan regels volgen. :D

Dammie Ah! Missie geslaagd! :D

Riviera87 Ja, op zich is het natuurlijk een compliment. Aan de andere kant wordt er ook totaal voorbij gegaan aan hoeveel tijd, werk en energie er in gestoken wordt. En dat is ergens wel jammer natuurlijk. :) Op die manier is het heel simpel om iemands prestaties "weg te wuiven" of te denken dat die persoon minder hard werkt voor iets en het dus minder verdient. Iets dat zeker op wedstrijden de basis is van veel onderlinge issues in mijn mening. :) "gunfactor" hangt veelal af van de onderlinge relatie, hoe je iemand ervaart als persoon en hoe hard men denkt dat die persoon moet werken voor iets.

Fataal Met mezelf soms iets te weinig, met de paarden soms iets te veel. _O- Vooral de merrie wil dat wel eens een beetje uitbuiten. }:)

Monique1963 bedankt voor je compliment! Denk dat het op elke leeftijd wel akelig is. :D Jongere of oudere leeftijd heeft elk z'n eigen "voor en nadelen." :) Ik hoor heel vaak "het voordeel aan zo jong zijn is dat je wel meer hersteld." en dat is dus wel een beetje een misvatting. :) Je hersteld niet beter of minder dan een ouder iemand en juist bij jonge mensen worden heel veel "niet zichtbare restletsels" niet of pas heel laat erkend. :) Zeker bij kinderen is dat iets dat echt tot flink nare gevolgen kan leiden. Maar ook voor een "jonge adolescent" waar ik onder viel op die leeftijd. (tot 25 meen ik.) zijn er dergelijke gevolgen. :) Het gaat een stukje mis in je normale ontwikkeling/het is een stuk moeilijker om die ontwikkeling door te maken omdat veel dingen gezien worden als "gebrek aan ontwikkeling" ipv voor wat het is: letsel. :)
Waardoor men dus vaak verkeerde etiketjes plakt en verkeerde (be)handelingen toe past.


Marije_jiplover

Berichten: 22122
Geregistreerd: 14-01-02
Woonplaats: Ergens onder de zon...

Link naar dit bericht Geplaatst: 23-06-20 11:48

Mooi geschreven!
En deels ook wel herkenbaar.

Stalgenoten vinden mijn paarden leuk, die willen ze ook wel, die luisteren zo goed.
Jaja, het zijn haflingers, de ene is van het type als-je-me-een-vinger-geeft-neem-ik-allebei-je-armen-en-je-romp-erbij en de ander is iets minder overlopend, maar een goede duidelijke opvoeding helpt dus echt wel degelijk.
Ik kan met 2 haflingers en een kruiwagen vol hooi naar het land lopen zonder dat 1 van 2 het maar waagt om alvast een hapje uit de kruiwagen te nemen, stalgenoot met haflinger kon niet naar de wei lopen met volle kruiwagen erbij, want ja het is een haflinger dus die eet de kruiwagen leeg voor we bij het land zijn >;)

Ik zie dat soort opmerkingen dus in zekere zin altijd wel als compliment.
Als het er kennelijk uit ziet alsof het vanzelf gaat of ze zo braaf zijn, dan weet ik wel beter, maar dan is mijn opvoeding dus geslaagd.

Net als wat je vertelt over familie die blijkbaar geen energie wil investeren in wat leuk is en weliswaar energie kost, maar mentaal ook heel veel energie oplevert, zoals voor jou naar concours gaan.
Het leven an sich overkomt je, maar hoe je ermee omgaat is wel een keuze.

En ik heb echt veel meer respect voor mensen die ondanks een ziekte of beperking het beste ervan maken, dan mensen die in de klaagmodus bij de pakken neer gaat zitten en blijven herhalen hoe oneerlijk het leven wel niet is.

Chapeaux voor je inkijkje, lekker doorgaan met "die automaatjes" en er vooral van blijven genieten!

/3 Jip en Elmo mijn hemel op aarde, Duvel en Estor mijn stars in heaven /3
Om vreugde te kunnen vermenigvuldigen, moet men haar delen
Je kunt de richting van de wind niet veranderen, wél de stand van de zeilen.


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Annamk, freyatjee, KuilderR en 33 bezoekers