Ibbel schreef:Ooit een piesende vrouw middenop het ruiterpad aangetroffen. Ze was bang voor teken, daarom was ze niet in de bosjes aan zitten. Tja...
Trouwens ook eens een oudere vrouw gezien die gewoon stond te piesen (ja, dat schijnt ook te kunnen) naast een druk fietspad. Dat je echt denkt: jé, hoe dóet ze dat, en goh, kan het nog publiekelijker...
Dit heb ik ook meegemaakt.
Midden op een heuveltje stond ze ook nog, omdat ze dus idd niet in de bosjes durfde vanwege teken.
En vroeger met de manege begeleidde ik ritten met kinderen op pony's naar en over het strand.
De lange strandrit, alleen voor gevorderde ruiters, kwam het laatste stuk over het naaktstrand.
De rest van het badstrand was overdag niet toegankelijk, maar het naaktstrand lag dus op het laatste stuk wel overdag toegankelijke deel, waar je echt overheen moest om weer op het ruiterpad de duinen in te komen.
Ik bleef altijd zo lang mogelijk langs de waterlijn met de kinderen en waarschuwende de kinderen altijd om zich op hun pony te concentreren en vooral niet te lachen.
Maar soms gebeurde er dan toch wat, waardoor de kinderen toch wel eens in de lach schoten.
Een hondje dat achter ons aan kwam springen met een meneer rennend met bungelend klokkenspel erachteraan "Fikkie kom hier!"
We moesten vlak daarna de duinen in, de meeste kinderen hielden het wel vol, maar in de duinen had ik een tijdlang een flink giechelende groep kinderen achter me aan.
